tag:blogger.com,1999:blog-80598283861815880402011-11-12T07:32:55.871-08:00Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΚΛΑΒΩΘΗΚΕ ΤΟ 146 π.Χ. ΣΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ, ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ, ΜΕΤΑ ΣΤΟΥΣ ΟΘΩΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ. ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ???RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.comBlogger801100tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-19526404080545894572011-11-12T07:31:00.000-08:002011-11-12T07:32:55.900-08:00του Αλέξανδρου Φατσή<br /><br /><br /><br />Κατ’ αρχάς, όταν λέτε ότι πιστεύετε στον θεό, σε ποιον θεό αναφέρεστε; Στον Βάαλ, τον Δία, τον Κετζαλκοάτλ, τον Όντιν, τις ινδουϊστικές θεότητες ή τον θεό των μονοθεϊστικών θρησκειών (ιουδαϊσμός, χριστιανισμός, ισλάμ);<br /><br /><br />Με ποιο κριτήριο έχετε επιλέξει τον έναν από τον άλλο; Και μη μου πείτε “τα ιερά βιβλία που λένε για θαύματα”. Γιατί τα ιερά βιβλία ΚΑΘΕ θρησκείας λένε για θαύματα τα οποία έγιναν “τότε” και, κατά διαβολική σύμπτωση, έπαψαν να επαναλαμβάνονται.<br /><br /><br />Ας υποθέσουμε όμως ότι επιλέγετε τον θεό των μονοθεϊστικών θρησκειών. Αυτό τι σημαίνει αυτομάτως; Σημαίνει ότι οι πιστοί όλων των άλλων θρησκειών είναι ανόητοι ενώ εσείς έξυπνοι.<br /><br /><br />Γιατί, αν είναι καθαρά θέμα λογικής, τότε γιατί δεν καταλήγουν όλοι οι άνθρωποι να λατρεύουν τον δικό σας θεό; Αρκεί απλώς να τους ενημερώσετε για την επιχειρηματολογία σας και αμέσως θα τους προσηλυτίσετε.<br /><br /><br />Αν λοιπόν δεν θέλετε να βγάλετε όλους τους αλλόθρησκους εκ γενετής χαζούς, πρέπει να δεχτείτε ότι είναι θέμα πίστης. Αλλά αν είναι μόνο θέμα πίστης, τότε πού υπερέχει η δική σας θρησκεία από οποιαδήποτε άλλη; Όσο αυθαίρετα πιστεύω εγώ στον ένα και μοναδικό θεό, πιστεύει και ο γείτονάς μου στον Δία.<br /><br /><br />Άντε όμως και καταλήξαμε στον συγκεκριμένο θεό. Από εκεί και πέρα πώς προχωράμε; Πώς επιλέγουμε ανάμεσα σε ιουδαϊσμό, χριστιανισμό ή ισλάμ; Αν επιλέξουμε χριστιανισμό, ποιο είναι το ασφαλές κριτήριο για να επιλέξουμε ανάμεσα σε ορθόδοξη και καθολική πίστη; Ανάμεσα στο παλιό και το νέο ημερολόγιο; Ανάμεσα στα διδάγματα του Άνθιμου ή του Ιερώνυμου;<br /><br /><br />Μπορείτε να βρείτε όποιο (αυθαίρετο προφανώς) κριτήριο θέλετε. Και πριν μου πείτε ότι δεν είναι αυθαίρετο, αναλογιστείτε ξανά. Αν λόγου χάρη είστε καθολικοί, τόσα εκατομμύρια ορθόδοξοι είναι ανόητοι και εσείς είστε οι έξυπνοι; Δηλαδή αυτοί είναι βλάκες που δεν πιστεύουν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι “και εκ του υιού εκπορευόμενο”; Και πώς ακριβώς μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε ότι συμβαίνει το ένα ή το άλλο; Δεν μπορούμε φυσικά. Αφού δεν μπορούμε λοιπόν, τι δηλώνει για τη διανοητική μας κατάσταση ότι επιλέγουμε τη μία εκδοχή ή την άλλη;<br /><br /><br /><br />Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, αν ο θεός υπάρχει και είναι ένας και έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις από εμάς, γιατί υπάρχουν τόσο πολλές θρησκείες και αιρέσεις; Γιατί ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του για τον θεό και δίνει τη δική του ερμηνεία για τη φύση και τη θέλησή του; Αν υπήρχε πράγματι θεός, δεν θα έλυνε αυτόματα όλα αυτά τα ζητήματα με κάποιον, απλό για εκείνον, τρόπο; Λόγου χάρη να στείλει από έναν άγγελο στον επικεφαλής κάθε θρησκείας για να του εξηγήσει ότι το θέλημά του εκφράζεται σωστά μόνο από τους Χριστιανούς Ορθοδόξους Νεοημερολογίτες και ότι πρέπει όλοι οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν τα διδάγματα των τελευταίων.<br /><br /><br />Το ότι δεν μπαίνει ο θεός σε μια τόσο απλή και εύκολη διαδικασία, αφήνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι της ανθρωπότητας στην άγνοια και την αμαρτία, δεν εξηγείται πολύ εύκολα αν σκεφτούμε ότι ο θεός, όπως τον κατανοείτε τουλάχιστον, δεν υπάρχει;<br /><br /><br />Αν είστε χριστιανοί, σκεφτείτε το εξής: αν υπήρχε ο θεός, όπως τον περιγράφει η θρησκεία σας και όπως τον κατανοείτε, θα επέτρεπε ποτέ να δημιουργηθεί το σχίσμα; Θα επέτρεπε ποτέ στο ισλάμ να γίνει μια τόσο μεγάλη θρησκεία;<br /><br /><br />Αν είστε μουσουλμάνοι, αναρωτηθείτε: αν υπήρχε ο παντοδύναμος θεός, όπως τον περιγράφει η θρησκεία σας και όπως τον κατανοείτε, δεν θα έβρισκε κάποιον καλύτερο τρόπο για να κάνει γνωστό το θέλημά του από έναν αγράμματο καμηλιέρη; Θα χρειαζόταν άραγε να βάλει τους πιστούς του να κάνουν ιερούς πολέμους για να προσηλυτίσουν τους αλλόδοξους λαούς; Δεν θα είχε πετύχει μέχρι σήμερα τον συνολικό προσηλυτισμό κάθε ανθρώπου και κάθε κοινωνίας στον ορθό δρόμο; Θα επέτρεπε ποτέ τη διάσπαση του ισλάμ σε σουνίτες και σιίτες;<br /><br /><br />Μα καλά, θα μου αντιπροτείνετε: αν δεν υπάρχει θεός, πώς γίνονται τόσα θαύματα;<br /><br /><br />Δεν γίνονται. Ακριβώς επειδή δεν υπάρχει θεός.<br /><br /><br />Κατ’ αρχάς δεν έχουμε ακριβή στατιστικά στοιχεία για το πόσοι “θεραπεύονται” κάθε χρόνο από τις κατά τόπους Παναγίες. Επιπλέον δεν έχουμε ακριβή στοιχεία για το τι ακριβώς είχαν και αν η ασθένεια επανήλθε. Π.χ. μπορεί κάποιος να έχει διαγνωστεί με μια ασθένεια και να κάνει τάμα στη Μεγαλόχαρη προκειμένου να γίνει καλά. Και πράγματι, μετά από κάποιο διάστημα, οι εξετάσεις να δείξουν ότι θεραπεύτηκε. Αυτό όμως δεν είναι κριτήριο για την αποτελεσματικότητα της Μεγαλόχαρης.<br /><br /><br />-Πρώτον, δεν ξέρουμε αν είχε γίνει λάθος διάγνωση.<br />-Δεύτερον, δεν ξέρουμε αν πρόκειται για κάποια περίπτωση αυτοΐασης. Όπως ίσως να γνωρίζετε, κάποιοι άνθρωποι θεραπεύονται, ακόμη και από πολύ σοβαρές ασθένειες, μόνοι τους.<br />-Τρίτον, μπορεί η ασθένεια μετά από κάποιο διάστημα να επανήλθε.<br />-Τέταρτον, μπορεί, αν ο συγκεκριμένος άνθρωπος είχε ξεκινήσει θεραπεία, να ήταν η θεραπεία που τον θεράπευσε και όχι το τάμα. Ούτε που σας είχε περάσει από το μυαλό, ε;<br /><br /><br />Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι ούτε η Μεγαλόχαρη ούτε κανένας άλλος άγιος δεν κατάφεραν ποτέ να κάνουν ένα ακρωτηριασμένο χέρι να ξαναφυτρώσει; Και ότι θαύματα γίνονται μόνο εκεί που θα μπορούσε η θεραπεία να οφείλεται σε άλλους, μη θεϊκούς, παράγοντες;<br /><br /><br />Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι αν υπήρχε ο πανάγαθος και παντοδύναμος θεός, δεν θα υπήρχε τόσος πόνος, τόσο κακό και τόση οδύνη στον κόσμο; Φυσικά οι θεολόγοι κάνουν πολύπλοκα νοητικά κατασκευάσματα του τύπου “ναι, αλλά θα ανταμειφθούν στην επόμενη ζωή”, “το κάνει για να μας δοκιμάσει”, ”άγνωστες οι βουλές του Κυρίου”, και άλλα παρόμοια.<br /><br /><br />Αντί να χρησιμοποιείτε τέτοια νοητικά τερτίπια, για σκεφτείτε το λίγο. Θα επέτρεπε πράγματι ένας πανάγαθος και παντοδύναμος θεός να πραγματοποιούνται όλες αυτές οι φρικαλεότητες που ακούμε να συμβαίνουν σε πολέμους, εγκλήματα, ασθένειες, λιμούς και τόσα άλλα;<br /><br /><br />Αντί να πούμε “άγνωστες οι βουλές του Κυρίου”, δεν είναι πιο λογικό να υποθέσουμε ότι ο Κύριος δεν υπάρχει; Και ότι μυθολογίες 2.000 ετών και βάλε δεν είναι καλοί λόγοι για να διαμορφώνουμε την καθημερινότητά μας;<br /><br /><br />Γιατί δεν είναι απλά θέμα πίστης, όπως αντιλαμβάνεστε. Αν εγώ θέλω να είμαι σωστός χριστιανός, πρέπει να νηστεύω, να μην παίζω το πουλί μου, να μην κάνω σεξ πριν το γάμο ή με άτομα του ίδιου φύλου με εμένα και ένα σωρό άλλα πράγματα. Γενικώς να έχω ένα εκατομμύριο περιορισμούς στην καθημερινότητά μου. Αν πράγματι υπάρχει θεός και μπορώ να εξασφαλίσω οικόπεδο στον παράδεισο, άντε να στερηθώ τις παρτούζες και τα λουκάνικα τη Μεγάλη Παρασκευή.<br /><br /><br />Αν όμως δεν υπάρχει θεός, δεν θα ήμουν λίγο αφελής να χάσω τόσες απολαύσεις χωρίς τελικά να υπάρχει λόγος; Και όταν λέω αφελής, να καταλαβαινόμαστε, έτσι;<br /><br /><br />Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι οι περισσότερες θρησκευτικές απαγορεύσεις αφορούν φυσικές και εγγενείς τάσεις του ανθρώπου; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί υπάρχει απαγόρευση για τη μοιχεία, αλλά όχι για την κατανάλωση περιττωμάτων; Επειδή το να ξενοπηδάμε το έχουμε στη φύση μας αλλά το να τρώμε σκατά δεν το έχουμε. Άρα δεν χρειαζόταν να δημιουργηθεί απαγόρευση για το συγκεκριμένο θέμα.<br /><br /><br />Αν ο θεός ήθελε να μην κάνουμε κάποια πράγματα, δεν θα ήταν πιο απλό να μας “προγραμματίσει” ώστε να μη μας αρέσουν; Και μη μου πείτε τώρα για ελευθερίες βούλησης και άλλες τέτοιες χαζομάρες. Γιατί και σκατά είμαστε ελεύθεροι να φάμε αν το επιθυμούμε. Απλώς ΔΕΝ το επιθυμούμε. Και όχι απλώς δεν το επιθυμούμε, μας αηδιάζει. Δεν θα ήταν πιο απλό για τον θεό να κάνει κάτι αντίστοιχο για τη μοιχεία ή το σεξ πριν το γάμο αντί να μας λέει “ου μοιχεύσεις”;<br /><br /><br />Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι η πλειονότητα των θρησκευτικών απαγορεύσεων έχουν κοινωνικές προεκτάσεις; Λόγου χάρη, επειδή η κλοπή ως φαινόμενο δημιουργεί προβλήματα στο κοινωνικό σύνολο, δεν αρκεί να την απαγορεύσω νομικά. Είναι πολύ πιο αποτελεσματικό να την συμπεριλάβω στις αμαρτίες που οδηγούν στην κόλαση.<br /><br /><br />Αν θέλω να ντύνονται οι γυναίκες πιο σεμνά, αντί να τις κυνηγάω, αρκεί να πω ότι είναι θέλημα θεού. Ξέρετε, οι μουσουλμάνες που φοράνε τις μαντίλες, δεν το κάνουν απαραίτητα επειδή τους το επιβάλλουν οι σύζυγοι τους. Συνήθως ντύνονται έτσι θεωρώντας ότι αυτό επιθυμεί ο θεός τους.<br /><br /><br />Αν και τα πιο πάνω νομίζω ότι καλύπτουν το θέμα, θα ήθελα να μείνω σε κάποια επιμέρους ζητήματα, όπως είναι τα θαύματα.<br /><br /><br />Πριν μου πείτε για τις εικόνες που δακρύζουν, θα σας ρωτήσω: και πού το ξέρω εγώ ότι δεν υπάρχει κάποιος πίσω από την εικόνα που της καθαρίζει κρεμμύδια; Ή, για να σοβαρευτούμε λίγο: Μια καλή ερμηνεία για τα “άγια” δάκρυα είναι η υγρασία. Επίσης αν μια εκκλησία έχει αφραγκιές, μπορεί με μια σύριγγα να ρίξει σταγονίτσες υγρού μέσα από το τζάμι της εικόνας και να την κάνει αυτόματα να δακρύσει.<br /><br /><br />Αντιλαμβάνεστε φυσικά πόσα χρήματα θα εισπράξει η εκκλησία από τα κεριά που θα αγοράσουν οι χιλιάδες πιστοί που θα συρρεύσουν να δουν το “θαύμα”. Και για να βάλουμε και λίγο το μυαλό μας να δουλέψει: το γεγονός ότι για κάτι δεν έχουμε λογική εξήγηση, δεν σημαίνει ότι είναι θαύμα. Σημαίνει ότι δεν έχουμε, αυτήν τη στιγμή, λογική εξήγηση. Αν δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε τους κεραυνούς, αυτό δεν σημαίνει ότι τους ρίχνει ο Δίας. Αν δεν έχουμε ερμηνεία για τους σεισμούς, αυτό δεν σημαίνει ότι τους προκαλεί ο Εγκέλαδος.<br /><br /><br />Πριν καταφύγετε στην εκδοχή του “θαύματος”, σκεφτείτε αν το γεγονός στο οποίο αναφέρεστε είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να ερμηνευθεί με τον νόμο των πιθανοτήτων ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο. Αλλά ακόμη και αυτό να συμβαίνει, πάλι δεν σημαίνει τίποτε. Σημαίνει απλώς ότι, αυτήν τη στιγμή, δεν μπορούμε να δώσουμε μια ικανοποιητική ερμηνεία.<br /><br /><br />Αν πράγματι υπάρχει θεός, αντί να κάνει εικόνες να δακρύζουν, ας στείλει πέντε αγγέλους στην πλατεία Συντάγματος και ας κάνει μερικά χέρια ή πόδια να ξαναφυτρώσουν. Ή, ακόμη καλύτερα, ας κάνει μια κατάθεση μερικών εκατομμυρίων ευρώ στον τραπεζικό μου λογαριασμό.<br /><br /><br />Σε αυτό το πνεύμα, της λογικής ερμηνείας, συμπεριλαμβάνεται και η απάντηση για το θέμα της δημιουργίας του σύμπαντος. Δεν ξέρω πώς ακριβώς δημιουργήθηκε το σύμπαν. Το ότι δεν ξέρω όμως και πιθανόν να μην το κατανοήσω ποτέ, δεν σημαίνει ότι το δημιούργησε κάποιος.<br /><br /><br />Γιατί τότε τίθεται το ερώτημα, ποιος δημιούργησε αυτό τον κάποιο. Αν μπορώ να δεχτώ αυθαίρετα ότι ο θεός υπήρχε πάντα, μπορώ να δεχτώ, εξίσου αυθαίρετα, και ότι το σύμπαν υπήρχε πάντα. Γιατί δηλαδή η μία αυθαίρετη σκέψη είναι καλύτερη από την άλλη;<br /><br /><br />Ακόμη όμως και αν δεχτώ ότι κάποια δύναμη δημιούργησε τον κόσμο, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι αυτή η δύναμη ακούει τις προσευχές μου, ενδιαφέρεται για μένα, τι κάνω, πώς ζω τη ζωή μου και ότι μου έχει εξασφαλίσει οικόπεδο στον παράδεισο αν νηστέψω τη Μεγάλη Παρασκευή. Το ένα δεν συνεπάγεται το άλλο.<br /><br /><br />Ας πάρουμε τώρα και το επιχείρημα “μα καλά, αν δεν πιστεύεις, σε ποιον θα έχεις να στραφείς όταν αισθάνεσαι αδύναμος;”. Αντιλαμβάνεστε, ελπίζω, ότι η ανάγκη μου να στραφώ σε κάποιον, δεν συνεπάγεται και την ύπαρξή του. Η ανάγκη μου για δώρο την Πρωτοχρονιά, δεν συνεπάγεται την ύπαρξη του Άγιου Βασίλη.<br /><br /><br />Ένα ακόμη επιχείρημα που μπορεί κανείς να ακούσει είναι “αν δεν υπάρχει Θεός, τότε επιτρέπονται τα πάντα”. Τη “λογική” αυτού του επιχειρήματος δεν χρειάζεται καν να την σχολιάσω. Το ότι δεν σας αρέσει ένα συμπέρασμα, δεν σημαίνει ότι οι προκείμενες που οδηγούν σε αυτό είναι εσφαλμένες. Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος για τον οποίο δεν σκοτώνετε, κλέβετε, ψεύδεστε είναι μόνο ότι απαγορεύονται από τη θρησκεία σας; Αν ναι, σκεφτείτε τι γνώμη θα σχηματίσουν για εσάς εκείνοι που δεν τα κάνουν όλα αυτά παρ’ όλο που δεν πιστεύουν ότι θα τιμωρηθούν στην επόμενη ζωή.<br /><br /><br />Τι γίνεται όμως με όσους είχαν μια “βιωματική” εμπειρία του θεού; Κατ’ αρχάς θα πρέπει να τους υπενθυμίσουμε ότι, ανά τους αιώνες και ανά τις θρησκείες, πάντα υπήρχαν άνθρωποι που είχαν βιωματική εμπειρία του θείου. Ποιος έχει δίκιο λοιπόν; Αυτός που έχει βιωματική εμπειρία του Απόλλωνα, της θεάς Κάλι, του θεού των χριστιανών ή των εξωγήινων που τον απήγαγαν;<br /><br /><br />Και πώς συμβαίνει οι χριστιανοί, οι ινδουϊστές και οι λοιποί θρήσκοι να έχουν ο καθένας βιωματική εμπειρία του δικού τους θεού και ποτέ το αντίστροφο; Γιατί δεν εμφανίζεται η<br />θεά Κάλι σε έναν χριστιανό καλόγερο ή ο Ιησούς σε έναν ινδουιστή ιερέα;<br /><br /><br />Το μυαλό μάς παίζει περίεργα παιχνίδια. Μια εμπειρία την οποία βιώνουμε ως αληθινή, δεν είναι απαραίτητα και αληθινή. Νευρολόγοι και ψυχίατροι έχουν μελετήσει και εξηγήσει αυτές τις “βιωματικές” εμπειρίες εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να πείσεις έναν πιστό, ο οποίος νοιώθει ξεχωριστός επειδή ο θεός του τον “επέλεξε”, ότι αυτό που βίωσε ήταν κάτι που θα μπορούσε να να συμπεριληφθεί στην ευρύτερη κατηγορία των παραισθήσεων. Εξάλλου, εκείνος το ένιωσε σαν να ήταν πραγματικό.<br /><br /><br />Θεός μάλλον δεν υπάρχει. Ζήστε λοιπόν τη ζωή σας ελεύθεροι από ψεύτικους περιορισμούς και παραμυθάκια!<br /><br /><br />Δηλαδή όλοι αυτοί που πιστεύουν στο θεό είναι χαζοί;<br /><br /><br />Όχι, δεν είναι χαζοί. Όχι περισσότερο από εμένα και από εσένα.<br /><br /><br />Κοιτάξτε τι γίνεται όμως.<br /><br /><br />Η πίστη στον θεό συνεπάγεται πολλά πράγματα.<br /><br /><br />Συνεπάγεται ότι δεν χανόμαστε στο τίποτε όταν φεύγουμε από τη ζωή. Ότι συνεχίζουμε να υπάρχουμε κάπου αλλού.<br /><br /><br />Συνεπάγεται ότι οι αγαπημένοι μας βρίσκονται κάπου ψηλά και μας κοιτάζουν και ότι θα τους ξανασυναντήσουμε κάποια στιγμή.<br /><br /><br />Συνεπάγεται ότι οι καλές μας πράξεις θα ανταμειφθούν, ενώ όλοι αυτοί οι κακοί άνθρωποι θα εισπράξουν τη δίκαιη τιμωρία τους –αν όχι σε αυτήν– τουλάχιστον στην επόμενη ζωή.<br /><br /><br />Συνεπάγεται ότι υπάρχει μια οντότητα η οποία, σαν στοργικός πατέρας, μας ακούει όταν του απευθυνόμαστε, μας προσέχει και μπορεί να μας στηρίξει στις δυσκολίες που περνάμε.<br /><br /><br />Συνεπάγεται ότι σε πολλά ηθικά θέματα υπάρχουν έτοιμες και εύκολες απαντήσεις.<br /><br /><br />Αν κάποιος αρνηθεί την πίστη στον θεό, τα χάνει όλα αυτά. Στερείται ένα πολύ ισχυρό ψυχικό δεκανίκι. Η καθημερινότητά μας δεν είναι μια παιδική χαρά. Αντιθέτως. Είναι γεμάτη πόνο, αποτυχίες, δυσκολίες και απογοητεύσεις. Η πίστη στον θεό σε βοηθάει να τα αντιμετωπίσεις όλα αυτά. Σου δίνει δύναμη και ελπίδα.<br /><br /><br />Εξάλλου, εκείνος που αρνείται την πίστη του, πρέπει επίσης να δεχτεί ότι όλα όσα άκουγε τόσα χρόνια από σχολείο, γονείς και εκκλησία είναι ψέμματα. Πρέπει να αναθεωρήσει την ταυτότητά του. Το πώς αντιλαμβάνεται τον εαυτό του εντός του σύμπαντος, αλλά και εντός της κοινωνίας και της οικογένειάς του.<br /><br /><br />Είναι πολύ δύσκολο για έναν άνθρωπο να σηκώσει αυτό το βάρος. Και το δεκανίκι του να στερηθεί και να πρέπει να αντιληφθεί τον εαυτό του σε έναν διαφορετικό κόσμο. Δεν είναι χαζομάρα λοιπόν, ούτε αφέλεια. Είναι απλώς αδυναμία χαρακτήρα. Και η αδυναμία χαρακτήρα είναι κάτι ανθρώπινο. Πολύ ανθρώπινο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-1952640408054589457?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-21190954147321234062011-10-11T09:10:00.000-07:002011-10-11T09:11:10.134-07:00Από τις διατάξεις του νομοσχεδίου για την εργασιακή εφεδρεία (την απόλυση δηλαδή), που κατατέθηκε την περασμένη Πέμπτη στη Βουλή, εξαιρούνται ορισμένοι κλάδοι. <br /><br />Οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων και σωστά γίνεται αυτό. Τα σχολεία δεν στερούνται μόνο βιβλίων, αλλά και ικανού αριθμού εκπαιδευτικών - οι γονείς το γνωρίζουν. Εξαιρείται ακόμα το ιατρικό, νοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό των νοσοκομείων. Επίσης σωστή εξαίρεση - όσοι έχουν εμπειρία από τα δημόσια νοσοκομεία έχουν διαπιστώσει τα πολλά κενά που παρατηρούνται. Υπάρχουν επίσης μερικές δικαιολογημένες εξαιρέσεις, οι πυροσβέστες για παράδειγμα, ιδιαίτερα αναγκαίοι σε μια χώρα που κάθε καλοκαίρι γίνεται παρανάλωμα. <br /><br />Υπάρχουν ωστόσο κάποιες εξαιρέσεις που στην κυριολεξία βγάζουν μάτι. Παράδειγμα πρώτο, οι διοικητικοί υπάλληλοι του υπουργείου Εξωτερικών. Γιατί άραγε; Είναι πιο χρήσιμοι από τους υπαλλήλους των ερευνητικών κέντρων με εμπειρία που οδηγούνται στην εφεδρεία; Είναι πιο αναγκαίοι από τους διπλωμάτες, οι οποίοι δεν εξαιρούνται; <br /><br />Παράδειγμα δεύτερο και πιο ακραίο: εξαιρούνται οι κληρικοί κάθε βαθμίδας. Στην Ελλάδα του 2011 περίπου 30.000 εργαζόμενοι σε υπουργεία και οργανισμούς θεωρούνται πλεονάζοντες, αλλά οι ιερείς θεωρούνται αναγκαίοι! Η Πολιτεία δέχεται πως ο ΟΚΑΝΑ, για παράδειγμα, μπορεί να λειτουργήσει χωρίς μερικούς εξειδικευμένους υπαλλήλους του που προσφέρουν πραγματικό έργο. <br /><br />Ωστόσο, δεν δέχεται πως μπορεί να μπουν στην εφεδρεία κάποιοι από τους περίπου 10.000 παπάδες! <br /><br />Ζούμε σ' ένα κράτος το οποίο θεωρεί πιο αναγκαίο έναν παπά από έναν επιστήμονα. Και αυτή η επιλογή σημαίνει πολλά... <br /><br />Ελευθεροτυπία<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-2119095414732123406?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-61516715859987652762011-08-28T01:05:00.000-07:002011-08-28T01:08:19.573-07:00 <br />Πολύ σωστή η μετάδοση της θείας λειτουργίας κάθε Κυριακή από την ΕΡΤ, για τους ανθρώπους που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να πάνε στην εκκλησία. <br />Και δεν νομίζω να υπάρχει καμιά αντίρρηση γι αυτό, μιας και είμαστε ορθόδοξο κράτος, είτε το θέλομε είτε δεν το θέλομε και όχι κράτος άθεο και λαϊκό όπως λένε..... <br /> <br />Όμως δεν είναι σωστό, η κρατική τηλεόραση, να διαθέτει δυο κανάλια για να μεταδίδει το ίδιο έργο με διαφορετικούς παπαδο-ηθοποιούς. <br />Εκτός κι αν αυτό γίνεται για να προβληθούν οι ματαιόδοξοι ελληναράδες αρχιερείς. <br /> <br />Νομίζω πως το κράτος μπορεί να δώσει στην Εκκλησία της Ελλάδος μια συχνότητα και να μεταδίδει από εκεί όλη μέρα ψαλμωδίες και ακολουθίες, για όσους <br />δεν βρίσκουν στη ζωή νόημα και περιμένουν το θάνατο για να οδγηθούν στις αυταπάτες τους ! <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-6151671585998765276?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-75227904802288080762011-08-18T10:29:00.000-07:002011-08-18T10:33:02.829-07:00 <br /> Παρατηρώντας τις διάφορες αναρτήσεις με θρησκευτικό περιεχόμενο και τα σχόλια που γίνονται, βλέπω πως οι ορθόδοξοι ταλιμπάν, που είναι <br />και εντεταλμένοι του ΟΟΔΕ και καραδαδοκούν στο διαδίκτυο , μην έχοντας επιχειρήματα να αντιτάξουν, αναμασούν συνεχώς αυτά που τους <br />έχει διδάξει η ορθόδοξη οργανωμένη παραπληροφόριση. <br /> <br />Βλέπομε λοιπόν την ίδια καραμέλα να πιπιλίζουν σε κάθε σχόλιό τους : <br />"Είσαι μασώνος, νεοεποχίτης, αντίχριστος" <br />Δέν πείθουν όμως με αυτά και κατεβάζουν το βαρύ πυροβολικό τους: <br />" Είσαι αρχαιολάτρης, παγανιστής, ειδωλολάτρης, δωδεκαθεϊστής " <br />Και μπορεί να υπάρχουν κάποιοι ρομαντικοί της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, που προσπαθούν με αναμνηστικές τελετές να θυμίσουν στους <br />σημερινούς Έλληνες μερικά πράγματα από τους προγόνους μας. <br /> <br />Παίρνοντας αφορμή από αυτούς τους "γραφικούς " όπως τους λένε, κατηγορούν καθέναν που δεν πείθεται από την ορθόδοξη διδαχή, ότι είναι δωδεκαθεϊστής <br />Το ξέρουν όμως πολύ καλά πως δεν είναι έτσι. Εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω ΚΑΝΕΝΑΝ όσο κι αν έχω ψάξει. <br />Όλοι είναι άθρησκοι, άθεοι ή ορθόδοξοι που έχουν να πάνε στην εκκλησία από τότε που βαφτίστηκαν. <br />Εξάλλου οι περισσότεροι, απλά τηρούν τα έθιμα που έχουν επικρατήσει στον τόπο μας Χριστούγεννα και Πάσχα και δεν πατούν τα πόδια τους <br />στους ιερούς ναούς. Η μόνη μέρα που πάνε είναι το βράδυ της ανάστασης και τότε όμως μόνο στην αυλή... <br />Κάποτε είχα ακούσει στην τηλεόραση το γνωστό θεολόγο Σωτηρόπουλο νά λέει πως στη θεία λειτουργία δεν πάει ούτε το 2% των πιστών ! <br />Τώρα τι σόι ορθόδοξοι είναι, να μη συμμετέχουν κι από την άλλη να κοκορεύονται πως είναι η πλειοψηφία, το 98% του λαού, μόνο για γέλια είναι... <br /> <br />Τους πονάει όμως πιο πολύ, ο φόβος για αυτά που έχουν κάνει εναντίον του Ελληνικού Πνεύματος γι αυτό και ο ΟΟΔΕ, με τους φανερούς <br />και κρυφούς πράκτορές του έχει δώσει την εντολή. " Χτυπάτε τους με την κατηγορία του δωδεκαθεϊστή για να γελοιοποιήσομε όσους αντιστρατεύονται <br />την ορθοδοξία.." <br />Είναι αστείο, να έχουν περάσει 1700 χρόνια από τότε που επιβλήθηκε ο χριστιανισμός δια πυρός και σιδήρου, με κώδικες που χτυπούσαν κάθε <br />έκφραση του Ελληνισμού, κι αυτοί ακόμη εκεί να φοβούνται και να κατηγορούν ως αρχαιόπληκτο και ειδωλολάτρη καθέναν που δε σκύβει το <br />κεφάλι στις επιταγές του ορθόδοξου ιερατείου. <br />Ποιοι ; Οι λάτρεις του Μαμωνά και της βιομηχανίας των θαυματουργών εικόνων-ειδώλων , που έχουν κάνει περιουσίες εκ του μηδενός απ΄αυτές <br />λατρεύοντάς τες και παραμυθιάζοντας εξουσιαστικά με βυσινάδες και φιδάκια τις γυναικούλες και τα γεροντάκια. <br />Μάλλον φταίει , το ότι ουδέποτε ξέχασαν πως μεγαλύτερος κίνδυνος για το χριστιανισμό υπήρξε το αρχαιοελληνικό Πνεύμα, που ήταν το φως και δημιούργησε πολιτισμό, απέναντι στη βιβλική θρησκεία του βαθέος σκότους, που φόρτωσε στις πλάτες των Ελλήνων τον Αβραάμ, τον Αυνάν <br />και τον Μαλαχία. <br /> <br />Με το να πολεμούν όμως ακόμη και σήμερα και να κάνουν ορθόδοξα συνέδρια, ακόμη και στον ιερό χώρο των Δελφών, για να αντιμετωπίσουν <br /> τους αρχαιολάτρες και όχι βέβεαι το Δία και την Αθηνά, σημαίνει ένα πράγμα μόνο, ότι έχουν πάθει παράκρουση και φοβούνται πολύ, μα πάρα πολύ,αλλιώς δεν εξηγείται τόσο μίσος και τόσο πάθος. <br /> <br />Ας μη φοβούνται τους εραστές του Ωραίου και τ Αληθινού. <br />Το μαγαζάκι τους δεν κινδυνεύει απ' αυτούς. <br />Κινδυνεύει από τον κόσμο που άρχισε να ξυπνάει και να φεύγει από το μαντρί ! <br /> <br />www.roderikos.blogspot.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-7522790480228808076?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-44411460137921654582011-08-12T01:39:00.000-07:002011-08-12T01:40:13.324-07:00 <br />Πριν από πολλά χρόνια, σ΄ένα κάμπινγκ γνώρισα μια γερμανική οικογένεια, που ερχόταν κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα. <br /> <br />Είχε τρία παιδιά, με ονόματα Δάφνη, Κίρκη, και Δίας. Είχε δώσει αυτά τα ονόματα στα παιδιά της, από αγάπη και θαυμασμό για την Ελλάδα. <br />Ποια είναι η αγάπη και ο θαυμασμός για την πατρίδα τους, εκείνων που, όντας Έλληνες, βγάζουν στα παιδιά τους εβραϊκά ονόματα; <br />Από πού ως πού βαφτίζομε τα ελληνόπουλα Δαβίδ, Συμεών, Ιωσήφ, Δανιήλ, Γαβριήλ, Μιχαήλ. Εμμανουήλ και Ραφαήλ ; <br />Γιατί οι παπάδες όταν χειροτονηθούν αλλάζουν τα ονόματά τους σε εβραίικα; <br /> <br />Ντροπή και όνειδος να ξεχνούμε τον Απόλλωνα, τον Ερμή, τον Πλάτωνα, την Ήρα, την Αθηνά, για να ενισχύσομε τον εβραίικο "πολιτισμό" του <br />σκότους; <br /> <br />Αχ Ηρακλή και Θησέα, τι σας έμελλε να πάθετε από τους αξιολύπητους απογόνους σας, που θεωρούν προγόνους τους όχι εσάς, αλλά τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Μαλαχία !!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-4441146013792165458?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-48995092818290071712011-08-05T07:53:00.001-07:002011-08-05T07:54:53.365-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-2th9l9MOUN8/TjwEBl36IAI/AAAAAAAAAEQ/W-zY9YEvJzY/s1600/newego_LARGE_t_1101_53687848_type12128.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-2th9l9MOUN8/TjwEBl36IAI/AAAAAAAAAEQ/W-zY9YEvJzY/s320/newego_LARGE_t_1101_53687848_type12128.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5637385258954006530" /></a><br />"..Δεν χάθηκε, δεν υπήρξε ευκαιρία, το '44. Εδώ πάνω έχει ένα ταβερνάκι. Το είχε ένας γέροντας, ο μακαρίτης πια ο Μπάρμπα – Βασίλης. Καθόμαστε μια μέρα και κουβεντιάζαμε. Εγώ αντάρτης, εκείνος στον εθνικό στρατό. Ήταν πολυβολητής. Εκεί που τα πίναμε και τα λέγαμε, αναρωτιόταν τι παραλογισμό ζήσαμε. Γυρνάω και του λέω: "Βασίλη καλά που κράταγες το πολυβόλο σου γερά, γιατί αν είχαμε κερδίσει εμείς θα καταστρέφαμε την Ελλάδα". Έτσι είναι τα πράγματα. Το επίπεδο της καθοδήγησης και του λαού ήταν τέτοιο, που δεν μπορούσε να στηρίξει ένα καινούργιο πολιτισμό, πέρα από το γεγονός ότι οι συνθήκες ήταν τέτοιες, που τι θα γινόμαστε; Μια Βουλγαρία, μια Αλβανία, κάτι τέτοιο…"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-4899509281829007171?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-47804240482190245052011-08-03T10:36:00.000-07:002011-08-03T10:37:16.522-07:00Οι βωµοί και το παγκάρι <br />Ριχάρδος Σωμερίτης<br /><br />Ωραία λοιπόν...Η Ορθόδοξη Εκκλησία «που στάθηκε πάντα κοντά στον λαό» θα παραµείνει χώρια και µακριά από τις θυσίες του. Το κράτος θα συνεχίσει να µισθοδοτεί τον κλήρο της,περιλαµβανοµένων και όσων νέων θα προσληφθούν (κουβέντα, φυσικά,για απολύσεις...), αλλά δεν θα προχωρήσει σε καµία πραγµατική φορολόγηση της περιουσίας και των εσόδων της. Και δεν θα εκποιηθεί κανένα περιουσιακό στοιχείο από τα τόσα αχρησιµοποίητα και µη «φιλέτα»που διαθέτει για να µειωθεί το εθνικό χρέος. <br />Αυτά προσυπέγραψε τις προάλλες, περιχαρής µάλιστα, ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος _ που πρέπει να τρέµει τον Ανθιµο της Θεσσαλονίκης περισσότερο και απότην τρόικα _ ύστερα από µια προσωπική συνεργασία του µε τον Αρχιεπίσκοπο. Που υποσχέθηκε µεγαλύτερη κοινωνική προσφορά της Εκκλησίας. Με πιο απλά λόγια: ένα βελτιωµένο (ίσως) <br />πινάκιο φακής στα όποια συσσίτια. Ο καθένας µπορεί να καταλάβει ότι η κυβέρνηση, που δεν µπορεί εύκολα να τα βγάλει πέρα, ταυτόχρονα, µε τους ιδιοκτήτες ταξί, µε την ΠΝΟ, µε τους πανεπιστηµιακούς, µε τους συνδικαλιστές της ∆ΕΗ, µε τους εκπροσώπους κάθε λογής συντεχνιών, µε τους «Αγανακτισµένους» που οργίζονται µόνο το βραδάκι, µε το που πέφτει ο ήλιος, ενώ πριν το Σύνταγµα είναι ο παράδεισος κάθε παρεµπορίου, µε τουςκουκουλοφόρους και µε πολλούςάλλους, δεν µπορεί να τα βγάλει πέρα και µε τους παπάδες. Αυτό µόνο ο Σηµίτης το πέτυχε, µε τις ταυτότητες. <br />Αν ήταν συνεπής µε όσα διατείνεται ότι πιστεύει η Ορθόδοξη Εκκλησία, θα έπρεπε να είναι το στήριγµα του λαού και να συµµερίζεται τις τύχες και τους πόνους του. Πέρα από τα µεγάλα λόγια, δενσυµβαίνει όµως κάτι τέτοιο. Και αυτό είναι προκλητικό. Κυρίως που ορισµένοι εφηµέριοι (αλλά και Μητροπολίτες) <br />δεν διστάζουν να λαϊκίζουν ασύστολα από άµβωνος και να δηλώνουν και αυτοί «αγανακτισµένοι» (π.χ. ο εκ γενετής αγανακτισµένος Ανθιµος), µερικοί µάλιστα µε το ύφος του δήθεν οσιοµάρτυρα διωκόµενου από την «ξενόδουλη» εξουσία. <br />Η αλήθεια είναι ότιη Πολιτεία έχει αποδεχθεί σιωπηρά µια πολύ παράδοξη και συνταγµατικά ανορθόδοξη (!) κατάσταση: δεν προχωρεί στον χωρισµό της από την Εκκλησία, της επιτρέπει να παρεµβαίνει πολύ συχνά σε θέµατα πολιτικής, όπως η Παιδεία, αλλά ταυτόχρονα της αναγνωρίζει ένα καθεστώς «ετεροδικίας» και «ετερονοµίας» που θυµίζει λεόντειο εταιρεία. Ή πιο απλά: «τα δικά σου δικά µου και τα δικά µου δικά µου»: Για ποιον λόγο το καθεστώς της τεράστιας εκκλησιαστικής περιουσίας είναι από κάθε άποψη τόσο διαφορετικό από το καθεστώς της περιουσίας του κάθε πολίτη και της κάθε συλλογικότητας,κυρίως όταν το Κράτος (εµείς όλοι) καλείται να µισθοδοτεί τους λειτουργούς της; Ολα αυτά είναι πονηρά, χαµερπή, τιποτένια. Και δεν αρµόζουν σε κανέναν. <br /><br />ΤΟ ΒΗΜΑ 10/7/11<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-4780424048219024505?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-74890246904694226632011-08-03T02:44:00.000-07:002011-08-03T02:49:00.607-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-3mn56gIIZls/TjkZe9-0oKI/AAAAAAAAAEI/YVSBtg6ZE98/s1600/kordelio.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 259px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-3mn56gIIZls/TjkZe9-0oKI/AAAAAAAAAEI/YVSBtg6ZE98/s320/kordelio.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5636564428455714978" /></a><br /><br />του Διονυση Γουσετη, Καθημερινή, 14/7/2011<br /><br /><br />Περπατώντας σε δρόμο της Αγγλίας βλέπω ξαφνικά μια εκκλησία με την ένδειξη «Πωλείται». Ξαφνιασμένος, ρωτάω τον Εγγλέζο φίλο. Εκείνος μου απαντά ατάραχος: «Δεν υπάρχουν χρήματα για τη λειτουργία της». Στη συνέχεια έμαθα ότι παντού στην Ευρώπη η εκκλησία χρηματοδοτείται όχι από το κράτος, αλλά από τους πιστούς. Παντού, εκτός από τα καθ’ ημάς Βαλκάνια.<br /><br /><br />Ο υπουργός Οικονομικών, κ. Βενιζέλος, είναι έξυπνος πολιτικός, που ξέρει να ελίσσεται. Απόδειξη ότι, ενώ πέρυσι καταδίκαζε την προσφυγή στο ΔΝΤ και προτιμούσε δάνειο από τις αγορές -αν και το επιτόκιο ήταν μεγαλύτερο- τώρα διαπραγματεύεται με το ΔΝΤ. Γνωρίζει, λοιπόν, ότι δεν βοηθά τη δημοτικότητα της κυβέρνησης η συνέχιση του καθεστώτος να καλύπτεται εξ ολοκλήρου η μισθοδοσία και οι συντάξεις των κληρικών, ύψους περίπου 255 εκατ. ευρώ τον χρόνο, από τον κρατικό προϋπολογισμό, όταν χρειάστηκε να περικοπούν μισθοί και συντάξεις και να ληφθούν μέτρα που οδηγούν σε εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Ούτε την Εκκλησία βοηθά αυτή η απόφαση Βενιζέλου - Αρχιεπισκόπου. <br /><br /><br />Η οχύρωση πίσω από μια σύμβαση που υπέγραψε το κράτος το 1952 δεν πείθει. Και ο ισχυρισμός του Αρχιεπισκόπου ότι η εκκλησία δεν έχει λεφτά, δεν συνοδεύτηκε από τη διαβεβαίωση πως, μόλις αποδεσμευτούν με το καλό τα ακίνητά της, θα αναλάβει το κόστος της μισθοδοσίας. Ομοίως, δεν βοηθά ούτε την κυβέρνηση ούτε την Εκκλησία η εξαίρεση της ακίνητης περιουσίας της από τις απαιτούμενες ιδιωτικοποιήσεις για τη συλλογή των 50 δισ. ευρώ του μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Το επιχείρημα της Εκκλησίας ότι έχει ήδη παραχωρήσει στο κράτος το μεγαλύτερο ποσοστό της ακίνητης περιουσίας της δεν ικανοποιεί, αφού το σύνολο των ακινήτων που σήμερα κατέχει -130 είναι μόνο τα δεσμευμένα από το κράτος- συνιστά μια κολοσσιαία περιουσία που ούτε η ίδια γνωρίζει το ακριβές μέγεθός της.<br /><br /><br /><br /><br /><br />Ο κ. Βενιζέλος δεν έκρυψε ποτέ την ιδεολογική και πολιτική σχέση του με την Εκκλησία. Την ανέδειξε στο θέμα του χωρισμού της από το κράτος, στην υποστήριξη του θρησκεύματος στις ταυτότητες, στην άρση της υποστήριξης του υπουργείου του (Πολιτισμού) στην ταινία «Μέγας Αλέξανδρος» επειδή ασχολούνταν και με τις σεξουαλικές προτιμήσεις του στρατηλάτη, στη λογοκρισία «άσεμνου» πίνακα από έκθεση που ο ίδιος είχε οργανώσει κ. ά. Θα πρέπει, όμως, να αναλογιστεί αν η σχέση αυτή, πελατειακή προφανώς, θα του αποφέρει πλέον τα εκλογικά οφέλη που του απέφερε παλαιότερα ή αν οι καιροί άλλαξαν και πιθανόν η Εκκλησία να γίνει στα μάτια των πολιτών κάτι σαν τους υπαλλήλους της Βουλής με τις παχυλές αμοιβές ή και τους ίδιους τους βουλευτές. Τότε κι αυτός θα γίνει το μαύρο πρόβατο. <br /><br /><br />Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είναι γνωστός για τη σύνεση και τη μετριοπάθειά του. Απέχει ως αντίληψη από τον άγιο Κοζάνης που μας βεβαίωσε ότι το Μνημόνιο υπογράφτηκε για να… πληγεί η Ορθοδοξία! Θα πρέπει κι αυτός να αναλογιστεί μήπως σε στιγμές σαν κι αυτή η Εκκλησία δεν ωφελείται από την αποθησαύριση τόσο, όσο βλάπτεται από τη συνέχιση αυτών των πελατειακών σχέσεων, τις οποίες άλλωστε καταδικάζει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-7489024690469422663?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-27601865148560593802011-08-02T12:06:00.000-07:002011-08-02T12:08:08.152-07:00Όταν λέμε «το ελληνικό έθνος δια μέσου των αιώνων» είναι λάθος. Η έννοια τού ελληνικού έθνους δεν υπήρχε πριν τον 19ο αιώνα. Ο μύθος τής δήθεν φυλετικής συγγένειας με τούς αρχαίους έλληνες των διαφόρων λαών (σλάβων, αλβανών, βλάχων, βορειοαφρικανών, αρμενίων, τούρκων κ.ά.), που επί μιάμιση χιλιετία επανειλημμένα εποίκισαν τον ελλαδικό χώρο, άρχισε να πλάθεται μόλις στις αρχές τού 19ου αιώνα, ενώ από την τρίτη δεκαετία του και μετά, αποτέλεσε την αιχμή τού δόρατος των εθνοποιητικών μηχανισμών τού νεοσυσταθέντος χριστιανικού κρατιδίου διδασκόμενος ως δήθεν ιστορική αλήθεια στα σχολεία. <br /><br /><br /> Ήταν πολλές οι καταστροφές στον ελλαδικό χώρο καθ΄ όλη τη διάρκεια τού μεσαίωνα. Εκτός από τις εισβολές και τούς πολέμους, οι κάτοικοι αντιμετώπιζαν τεράστια προβλήματα επιβίωσης από την πειρατεία (ολόκληρα νησιά και παράλιες και όχι μόνον περιοχές είχαν μείνει για αιώνες έρημες), αλλά κυρίως από τις επιδημίες, ειδικά τής πανώλης, που επανειλημμένα είχαν αποδεκατίσει τούς πληθυσμούς.<br /><br /><br /> Θεωρητικοί τής Ρωμιοσύνης προπαγανδίζουν, ότι όλοι αυτοί οι λαοί, που δια τής βίας ή με την κατά καιρούς αρωγή τής βυζαντινής εξουσίας για την αναπλήρωση των πληθυσμιακών κενών, ήρθαν στον ελλαδικό χώρο, αργά ή γρήγορα εξελληνίστηκαν. Πρόκειται περί ψεύδους. Ελλάδα και έλληνας ακόμα και ως λέξεις ήταν υπό διωγμό καθ΄ όλη τη βυζαντινή περίοδο. Όλοι αυτοί οι λαοί δεν εξελληνίστηκαν, αλλά εκβυζαντινίστηκαν ή σωστότερα, εκρωμαΐστηκαν, δηλαδή πήραν τα χαρακτηριστικά στοιχεία τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα βασικότερα των οποίων ήταν η θρησκεία και η γλώσσα.<br /> <br /><br /><br /> Εκχριστιανίστηκαν κατ΄ αρχάς, άν δεν ήταν ήδη χριστιανοί, κι ακολούθως αναγκαστικά έμαθαν -παράλληλα με τη μητρική τους- και την επίσημη γλώσσα τού Βυζαντίου, η οποία από τούς πρώτους αιώνες του ήταν η ελληνική, διότι οι πληθυσμοί τής Ανατολικής Αυτοκρατορίας δεν καταλάβαιναν τα λατινικά. Το ότι ήταν υποχρεωμένοι να μάθουν τα ελληνικά (π.χ. πρώτα οι σλάβοι και μερικούς αιώνες αργότερα οι αρβανίτες=αλβανοί, οι βλάχοι κ.λπ., που κατέβηκαν στο χώρο) δεν σημαίνει, ότι είχαν καμμία άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες, όπως κι αν πάει τώρα κάποιος στην Αμερική, θα μάθει τα αγγλικά χωρίς να είναι απαραίτητα αγγλικής καταγωγής ούτε αυτός ούτε κι οι άλλοι, που ήδη βρίσκονται εκεί και ήδη μιλάνε αγγλικά. <br /><br /><br /> Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τής πολυγλωσσίας στον ελλαδικό χώρο τον 19ο αιώνα αποτελεί η πολύ πετυχημένη λαϊκή κωμωδία τού Δ. Βυζάντιου, «Βαβυλωνία». Σε μία σκηνή της, ένας αρβανίτης, που δεν καταλαβαίνει ένα κρητικό, νομίζοντας πως ο τελευταίος τον έχει προσβάλλει, τον τραυματίζει με μια πιστολιά. Φτάνει η αστυνομία, γίνονται ανακρίσεις από επτανήσιο αστυνόμο, ο οποίος παρά την ανακριτική του πείρα, δεν τα καταφέρνει να εξακριβώσει αν ο τραυματισμός τού κρητικού είναι κάζο πενσάτο (εκ προμελέτης) ή ατσιντέντε (τυχαίο), επειδή ούτε αυτός καταλαβαίνει τους μάρτυρες ούτε οι μάρτυρες αυτόν.<br /><br /><br /> Παρ΄ όλα αυτά και παρά την τεράστια επιχείρηση τού νεοελληνικού έθνους-κράτους να επιβάλει την ελληνική γλώσσα σε αλλόγλωσους πληθυσμούς με χιλιάδες εξελληνισμούς ονομάτων, τοπωνυμιών (διαβάστε σχετικά στο Γ΄ μέρος τού άρθρου τής «Ελεύθερης Έρευνας»: Από το Σπάτα και τον Τατόη, στο Χαλάνδρι και τη Λούτσα...), με την υποχρεωτική διδασκαλία της στα σχολεία, αλλά και δια τής βίας πολλές φορές (βλ. Είμαι βλάχος, δεν είμαι έλληνας!), ακόμα και στις μέρες μας χιλιάδες τοπωνύμια και μή ελληνικές λέξεις (σλάβικες, αλβανικές, τούρκικες κ.λπ.) επιβιώνουν στη γλώσσα μας, ενώ πολλοί άνθρωποι σε ορισμένες περιπτώσεις σε ολόκληρα χωριά, μιλούν ακόμα και σήμερα τη μητρική τους γλώσσα (βλάχικα, αρβανίτικα = αλβανικά κ.ά.).<br /> <br /><br />(ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΛΈΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-2760186514856059380?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-18919076600280813852011-08-01T04:05:00.000-07:002011-08-01T04:09:49.502-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-VPZKP6Xwd20/TjaJb5NZDMI/AAAAAAAAAEA/rYyvTIJXiu4/s1600/image.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 208px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-VPZKP6Xwd20/TjaJb5NZDMI/AAAAAAAAAEA/rYyvTIJXiu4/s320/image.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635843096007216322" /></a><br />Σήμερα όταν θέλομε να πάμε στη θάλασσα, τρέχομε από τη μια άκρη της Κρήτης στην άλλη.<br /> <br />Τότε όμως που ήμαστε πιτσιρίκια, πού τέτοιες πολυτέλειες αφού και τα Ι.Χ. ήταν μετρημένα...<br />Αρκετοί θυμούνται τον Κούλε που γέμιζε από κολυμβητές χωρίς να υπάρχει κανένα υγειονομικό πρόβλημα.<br />Από την απέναντι μεριά η Τρυπητή και αμέσως δίπλα τα περίφημα "μπάνια" του Πόρου που<br />εκεί πλάκωνε όλο το Ηράκλειο, που δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να πάει στον Καρτερό<br />όπου πήγαιναν οι πιο πλούσιοι ή πιο πέρα στον Αμνισσό και Τομπρούκ.<br />Όσοι προτιμούσαν τη δυτική πλευρά της πόλης είχαν τη δυνατότητα να πάνε στην " Ηλεκτρική" (κόλπος Δερματά) και λίγο δυτικότερα στην " Κιτρική" ( Καράβολα ).<br />Άν δεν σε πείραζε η δυσωσμία που έβγαινε από τον Τάλω και παρακάτω η φοβερή βρώμα<br />από τα Ταμπακαριά, κατάφερνες να πας στο Στόμιο όπως έλεγαν παλιά το Λίντο.<br />Ούτως ή άλλως η πρόσβαση στην Αμμουδάρα δεν ήταν και τόσο εύκολη.<br /> <br />Τις περισσότερες φορές οι θαλασσινές αυτές ηρακλειώτικες αποδράσεις, συνοδευόταν<br />με υπέροχα ντολμαδάκια και κεφτεδάκια, φτιαγμένα από τα χέριας της μαμάς ή της γιαγιάς,<br />που η νοστιμιά τους ήταν απερίγραπτη.<br /> <br />Ειδικά τα τεράστια κυματοθραυστικά μπλόκα στον Κούλε έχουν να καταγράψουν υπέροχα καλοκαιρινά τσιμπούσια , ειδικά όταν ο ήλιος πήγαινε να κρυφτεί πίσω από τον Στρούμπουλα.<br /> <br /> <br />(η φωτο από τα μπάνια στον Κούλε)<br /> <br /> <br />Γιώργος Α. (αγία Πελαγία)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-1891907660028081385?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-23411339538193797282011-08-01T01:27:00.000-07:002011-08-01T01:29:51.336-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-A1T8GapLIic/TjZj7_5dIMI/AAAAAAAAAD4/1qBco0i3FpI/s1600/makkabeoi1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 232px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-A1T8GapLIic/TjZj7_5dIMI/AAAAAAAAAD4/1qBco0i3FpI/s320/makkabeoi1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635801866116604098" /></a><br /> Χαράς ευαγγέλια σήμερα που η ορθόδοξη Εκκλησία μας γιορτάζει τους ήρωές της Μακαβαίους που κατέσφαξαν τους Μακεδόνες του Αντίοχου Δ΄.<br /> <br /> <br /> 'Οπως κάθε λαός έχει τους ήρωές του, έτσι και οι Εβραίοι έχουν τους δικούς του που ΔΥΣΤΥΧΩΣ όλους τους μαθαίνουν τα ελληνόπουλα στα ελληνικά σχολεία στο κατεξοχήν εβραίικο μάθημα της Παλαιάς Διαθήκης.<br /> <br />Όμως, η 1η Αυγούστου είναι η ντροπή της ορθόδοξης εκκλησίας, διότι γιορτάζει τους Μακαβαίους ως προχριστιανικούς αγίους διότι μαρτύρησαν<br />από τον Αντίοχο Δ΄, για να διατηρήσουν την πολιτιστική και πνευματική λοβοτομή που είχαν επιβάλει στους Εβραίους οι ραβίνοι και οι άθλιοι<br />οδηγοί της ερήμου.<br /> <br />Και καλά αυτοί να γιορτάζουν τη Χανουκά τους για μια βδομάδα και να έχουν στον αθλητισμό τη ΜΑΚΑΜΠΙ τους, αλλά να γιορτάζομε κι εμείς<br />οι ΕΛΛΗΝΕΣ μαζί με τους Ισραηλίτες τους Μακαβαίους , αυτούς που πολέμησαν εναντίον των Μακεδόνων του Αντίοχου...αυτό πολύ κύριοι<br />του ορθόδοξου Ιερατείου.<br /> <br />Γι αυτό να μην διαμαρτύρεστε ότι βλέπετε τον κόσμο να αραιώνει από τις εκκλησίες και να σας γυρίζει καθημερινά την πλάτη.<br />Στο τέλος θα μείνετε μόνοι σας με τους Ιουστινιάνειους και Θεοδοσιανούς κώδικες, που εξασφάλισαν τη δόλια ύπαρξή σας.<br /> <br />Το Κράτος δεν θα σας προστατεύει εσαεί !<br /> <br /> <br />www.roderikos.blogspot.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-2341133953819379728?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-81810983558308899292011-07-28T23:17:00.000-07:002011-07-28T23:19:31.767-07:00Με ένα μάτσο ρεβύθια δροσερά στο ένα χέρι και το χέρι του πατέρα μου από την άλλη, ανεβήκαμε στο Μαρτινέγκο για να δούμε τον αγώνα του Εργοτέλη με τον ΟΦΗ. <br />Ο πατέρας μου, εργοτελίτης και θαυμαστής της Μάρθας και του Κουντούρη, κρατούσε ένα πτυσσόμενο ξύλινο καρεκλάκι για τον κανακάρη του, που το ενδιαφέρον του βέβαια δεν ήταν για τον Κουντούρη, παρά για τα δροσερά ρεβύθια....<br /> <br />Η υδροφόρα του Δήμου κατέβρεξε το γήπεδο και το ματς άρχισε, χωρίς ενδιαφέρον για μένα τον μετακατοχικό πιτσιρικά.<br />Πιο πολύ ενδιαφερόμουν για δυο ποδηλατοπαγωτατζήδες που ο ένας πουλούσε παγωτά "κρίνος" και ο άλλος "'ασσος".<br />Αλλά θα μου έπαιρνε ο πατέρας μου ? Βλέπεις το πρωί είχε περάσει ο Παπαμώρος με το αεροπλανάκι του, που πουλούσε "παγωτό καϊμάκι δύο κατοστάρικα το χωνάκι " και γεύτηκα<br />τη δροσιά του.<br />Αυτός ο Παπαμώρος γνωρίζονταν με τον πατέρα μου- όπως όλοι οι Ηρακλειώτες τότε- και<br />όποτε περνούσε από τον Άγιο Μηνά, τη γειτονιά μου παίρναμε παγωτό κι αυτός με το στόμα <br />του σε στυλ κορνέτας, έπαιζε και καμιά μουσικούλα...<br />Το μεσημεράκι πήραμε το καθιερωμένο κυριακάτικο ψητό από το φούρνο του κυρ Χριστόφορου<br />που μοσχομύριζε λόγω καλού ψησίματος, λόγω πείνας, δεν ξέρω αλλά τέτοιες γεύσεις δεν <br />υπάρχουν σήμερα. Απολαύσαμε και το νοστιμότατο μισό καρπούζι που εμείς τα πιτσιρίκια<br />φάγαμε λαίμαργα σε στυλ φυσαρμόνικας και μετά η ησυχία για το μεσημεριανο ύπνο των<br />γονιών.<br />Μα ο διάβολος δεν αφήνει κανένα να αγιάσει.<br />Έξω στο δρόμο και μέσα στη ραστώνη της ζέστης ακούστηκε η φωνή: "παγωμένες λεμονάδες, γκαζόζες.." Ήταν ένας από τους γνωστούς χαμάληδες στο καμαράκι που βάζοντας στο καρότσι του ένα βαρέλι με πάγο, πάγωνε την ανθρακούχο απόλαυση και τη διαλαλούσε στα<br />καλοκαιριάτικα μεσημέρια σέρνοντας την πραμάτια του στα ζεστά σοκκάκια.<br />Έτσι ο μπαμπάς μας, μας φιλοδώρησε με δυο τρεις δροσερές γκαζόζες, με την υπόσχεση ενός<br />φρόνιμου μεσημεριού μέχρι το απογευματινό Μαρτινέγκο...<br /> <br />Όταν λοιπόν πίσω μου βλέπω τον "κρίνο" και τον "άσσο" άρχισα πάλι να πισωκοιτάζω ενώ<br />ο πατέρας μου με παρώτρυνε να βλέπω το γήπεδο να μη χάσω το γκολ...<br /> <br />Τώρα βέβαια όταν σκέφτομαι όλα αυτά , καταλαβαίνω πόσο δυστυχισμένα είναι τα σημερινά παιδιά με τόσους γευστικούς πειρασμούς γύρω τους.<br />Εμείς τότε, εκτός από αυτά που προανέφερα, άντε να σκανδαλιζόμαστε κι από κανένα ξενικό<br />ή τις μπανάνες "δυο ενάμιση" από το Στάθη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-8181098355830889929?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-7350308206223253752011-07-25T04:45:00.000-07:002011-07-25T04:48:49.243-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-_krsBKGIRqE/Ti1YDmuZelI/AAAAAAAAADw/KdPmqyx58F4/s1600/IMG_0108.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_krsBKGIRqE/Ti1YDmuZelI/AAAAAAAAADw/KdPmqyx58F4/s320/IMG_0108.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633255527868365394" /></a><br /> Τσουρέκι <br /> εκτύπωση <br /> <br /> 1 κιλό αλεύρι για τσουρέκι<br />150 γραμ βούτυρο <br />3/4 φλιτζανιού ζάχαρη<br />4 αβγά<br />1 ποτήρι γάλα χλιαρό<br />85 γραμ νωπή μαγιά ή 30 γραμ ξηρή μαγιά<br />1/2 κουταλάκι αλάτι<br />1/2 κουταλάκι μαχλέπι τριμμένο<br />1/2 κουταλάκι μαστίχα τριμμένη<br />ξύσμα από 1 πορτοκάλι<br /> <br /> <br /> Βάζετε το αλεύρι σε ένα μεγάλο μπολ και το ανακατεύετε με το αλάτι, το μαχλέπι, τη μαστίχα και το ξύσμα. <br /> Λιώνετε σε ένα κατσαρολάκι το βούτυρο με τη ζάχαρη και τα προσθέτετε στο αλεύρι. <br /> Διαλύετε τη μαγιά στο γάλα και χτυπάτε τα αβγά με το σύρμα. Τα προσθέτετε όλα στο μείγμα. Ζυμώνετε καλά μέχρι η ζύμη να γίνει λεία και ελαστική. Την αφήνετε σε ζεστό μέρος για μισή ώρα. <br /> Ανοίγετε τη ζύμη σε κορδέλες και τα αφήνετε για δέκα λεπτά. Κατόπιν πλέκετε τις κορδέλες σε κοτσίδες. Τα τοποθετείτε σε βουτυρωμένη λαμαρίνα και τα αφήνετε σκεπασμένα σε ζεστό μέρος να φουσκώσουν μια 1 ώρα περίπου. <br /> Αλείφετε με αβγό και ψήνετε σε μέτριο προθερμασμένο φούρνο για 25-30 λεπτά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-735030820622325375?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-37551612571931471772011-07-22T08:25:00.000-07:002011-07-22T08:27:16.909-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-aJpmhHXmirk/TimWs1QIlJI/AAAAAAAAADo/W3DlW4oYvFw/s1600/Islamoxristianiki_ithiki.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 271px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-aJpmhHXmirk/TimWs1QIlJI/AAAAAAAAADo/W3DlW4oYvFw/s320/Islamoxristianiki_ithiki.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5632198505956676754" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-3755161257193147177?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-83948761775465699322011-07-22T07:54:00.000-07:002011-07-22T07:57:51.987-07:00Απίστευτο;<br />Απίστευτο; Την ώρα που κρίνεται η "χρεοκοπία" της χώρας στις Βρυξέλλες, στην κρατική οικονομική ενίσχυση, για το β' τρίμηνο του 2011, στα δικαιούχα κόμματα προχώρησε το υπουργείο Εσωτερικών. <br />Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση, η οικονομική χρηματοδότηση συνολικού ύψους 13.504.656 ευρώ κατανέμεται στα πολιτικά κόμματα ως εξής:... <br />ΠΑΣΟΚ: 5.436.332,61 <br />ΝΔ: 4.249.890,51 <br />ΚΚΕ: 1.306.274,48 <br />ΛΑΟΣ: 1.089.378,37 <br />ΣΥΡΙΖΑ: 972.624,83 <br />ΟΙΚΟΛ. ΠΡΑΣΙΝΟΙ: 450.155,20<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-8394876177546569932?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-577864620079392662011-07-20T00:37:00.001-07:002011-07-20T00:37:52.044-07:00Έχει κάποιος 200.000 ευρώ και τα τοποθετεί, κάνοντας μια μικρή επιχείρηση.<br />Μετά από 5-6 χρόνια κι αφού ευτυχώς έχει αποσβέσει το κεφάλαιό του, δεν υπάρχει δουλειά<br />και κλείνει το μαγαζί του.<br />Κανείς δεν έρχεται να του δώσει πίσω το αρχικό του κεφάλαιο.<br /> <br />Ένας άλλος έχει κι αυτός το ίδιο κεφάλαιο, που το έδωσε για να αγοράσει άδεια ενός ταξί.<br />Μετά από 5-6 χρόνια αφού κι αυτός απόσβεσε το δικό του κεφάλαιο, για διάφορους λόγους.<br />πουλάει την άδειά του χωρίς να χάσει ούτε ένα ευρώ.<br /> <br />Με ποια λογική ο πρώτος χάνει τα χρήματά του ενώ ο δεύτερος τα παίρνει πίσω ?<br /> <br />Και κάτι άλλο.<br />Ποιος ελέγχει την παράνομη συναλλαγή αγοραπωλησίας των αδειών ταξί?<br />Όταν αγοράσει κάποιος ένα αυτοκίνητο έρχεται η εφορία και του ζητάει να αποδείξει πού βρήκε<br />τα χρήματα ?<br />Όταν ο ταρίφας αγοράσει την άδεια ενός ταξί, τον ελέγχει η εφορία πού βρήκε τις 100 ή 200<br />χιλιάδες ευρώ ?<br /> <br />Το σπουδαιότερο όμως είναι, αν αυτός που εισπράττει τα χρήματα αυτά τα δηλώνει στον έφορο,<br />ή είναι κατάμαυρα ?<br /> <br />Αν λοιπόν ήμουν Ραγκούσης θα έλεγα στον ταξιτζή που σήμερα διαμαρτύρεται και του χαϊδεύουν τα αυτιά όλοι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι :<br /> Πόσα έδωσες για να αγοράσεις την άδεια ?<br /> Πού τα βρήκες ?<br /> Ποιος τα πήρε ?<br />Κάι το θέμα θα είχε λήξει !!!!!<br /> <br /> <br />www.roderikos.blogspot.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-57786462007939266?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-19847632720929511222011-07-09T11:50:00.000-07:002011-07-09T11:51:02.657-07:00Ποτέ δεν κατάλαβα την ελαφρά καρδίαν με την οποίαν οι απανταχού δημοτικοί άρχοντες, τα τσικό αυτά της πολιτικής ζωής, δίνουν αφειδώς ονόματα πολιτικών στις οδούς των πόλεων.<br />Μήπως το κάνουν για να ικανοποιήσουν -μετά θάνατον- τη ματαιοδοξία των προστατών τους βουλευτών ?<br /> <br />Δηλαδή εκλεηγόμενος βουλευτής έχεις εξασφαλίσει και την αιωνότητα, με την αναγραφή του ονόματός σου σε κάποιο δρόμο ?<br />Δικαιολογείται ο Ανδρέας Παπανδρέου, που οδήγησε το 81 τη χώρα στη δεκαετία της καταστροφής, να δώσει το όνομά του σε δρόμο της πόλης απλά επειδή πέθανε ?<br /> <br />Έτσι δεν έχει γίνει με όλους τους μέχρι τώρα αποβιώσαντας πολιτικούς της πόλης μας ?<br />Μόλις πεθάνει κανείς, συνέρχεται το δημοτικό συμβούλιο και αποφασίζει να δώσει το όνομα του θανόντος σε κάποιο δρομο κι ας ήταν τενεκές ξεγάνωτος ή αισχρός ρουσφετολόγος...<br />Έτσι προβλέπω πως σε κάμποσα χρόνια θα έχομε, οδούς Κεγκέρογλου, Σκραφνάκη, Στρατάκη, Μιχελογιαννάκη, Κεφαλογιάννη, Ντόρας , Σαμαρά κλπ κλπ...<br /> <br />Δεν υπά;ρχουν αξιόλογοι συμπολίτες παρά μόνο οι βουλευτές μας και οι καζαντζίδηδες ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-1984763272092951122?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-57240718368313218872011-05-08T05:11:00.000-07:002011-05-08T06:12:12.034-07:00Καλλικράτης στην αυτοδιοίκηση σ΄όλους τους βαθμούς της.<br />Καλλικράτης στα σχολεία με τις σχετικές καταργήσεις.<br />Καλλικράτης στα νοσοκομεία.<br />καλλικράτης ΠΑΝΤΟΥ.<br /><br />Στο Δημόσιο πέντε θα αποχωρούν, ένας θα προσλαμβάνεται.<br /><br />Να τα δεχτούμε όλα αυτά, για τους γνωστούς λόγους.<br /><br />Τί γίνεται όμως στις εκκλησίες, ενορίες, μητροπόλεις και κληρικούς ?<br />Υπάρχει καμιά προπτική "Καλλικράτη" κι εδώ?<br /><br />Είναι απαραίτητες τόσες ενορίες, με παραπάνω από ένα δυο ή δέκα παπάδες ?<br />Είναι σωστό να μαζεύονται σε κάποιες πλούσιες ενορίες ένας σωρός από ένα τεμπελχανείο κληρικών που... ξύνεται ολημερίς για να μας "σώσει" από τις αμαρτίες ?<br />Δεν είναι αρκετή η παραγωγή παπάδων, που κάθονται άρον-άρον στο σβέρκο του Ελληνικού λαού, για να λύσουν το οικονομικό τους πρόβλημα?<br />Γιατί να εξαιρούνται λοιπόν οι κληρικοί από το 5 να φεύγουν 1 να μπαίνει ?<br />Και από πού ως πού οι δεσποτάδες θα αποφασίζουν μόνοι τους να αυξάνουν τον αριθμό<br />των μητροπόλεων και των αδρά αμοιβόμενων επισκόπων ?<br /><br />Και μην μου πει κανείς, ότι το κράτος έχει κάνει αυτή τη συμφωνία με την Εκκλησία και έχει αναλάβει να μισθοδοτεί τον κλήρο, διότι η συμφωνία αυτή μπορει τότε να μιλούσε για 10.000 παπάδες και σήμερα είναι 50.000 και άνω.<br /><br />Πρέπει να καταλάβει η αξιολύπητη ιερά σύνοδος, που περί άλλων τυρβάζει ότι το Ελληνικό Κράτος δεν είναι "μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώσετε"<br /><br />http://roderikos.blogspot.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-5724071836831321887?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-10840040403699265572011-04-26T11:39:00.000-07:002011-04-26T11:41:33.128-07:00-- <br /><br /> <br />Όλα αυτά που γίνονται τον τελευταίο καιρό στη Λυβίη και τη Συρία, με αναγκάζουν να κάνω ένα συνειρμό για τον έρωτα του Α. Παπανδρέου με την τζαμαχιρία του Καντάφι , το αδελφό "κίνημα" του ΠΑΣΟΚ το ΜΠΑAΘ και τον δικτάτορά του, τον πατέρα του σημερινού σφαγέα της Συρίας.<br />Διότι όλοι οι Έλληνες έχομε πολύ ασθενή μνήμη και ξεχνούμε τους Γιαρουζελκικές άθλιες επιλογές "σιδερένιου" ηγέτη.<br /> <br />Ήθελα νάξερα, δεν έχουν καθόλου τσίπα οι " Λαλιώτηδες" και οι" Παναγιωτακόπουλοι" του 1981 και εξακολουθούν να ζουν σ΄ αυτό το τόπο ?<br />Και σκεφτείτε ότι το υπ΄αριθμόν 2 στέλεχος του "κινήματος" ο πολύς Άκης δεν έχει κάνει ακόμη χαρακίρι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-1084004040369926557?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-73742412039166445122011-04-24T12:00:00.000-07:002011-04-24T12:03:48.802-07:00Η τελετή του Αγίου Φωτός γίνεται στις 12 η ώρα το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου και αποτελείται από τρία στάδια:<br /><br />α. Λιτανεία <br />β. Την είσοδο του Πατριάρχη στον Πανάγιο Τάφο και <br />γ. Τις προσευχές του Πατριάρχη για να βγει το Άγιο Φως. <br />Προετοιμασία του Πανάγιου Τάφου<br />Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί πριν από την τελετή του Αγίου Φωτός γίνεται πρώτα ένας σχολαστικός έλεγχος του Παναγίου Τάφου και αμέσως μετά τον σφραγίζουν με το μελισσοκέρι που είχε ετοιμαστεί το πρωί. Ο έλεγχος γίνεται για να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε μέσα στον Πανάγιο Τάφο το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει φωτιά. Αφού σφραγιστεί ο Πανάγιος Τάφος με το μελισσοκέρι οι αρχές τοποθετούν πάνω στο κερί τις σφραγίδες τους.<br /><br />Μεγάλο ενδιαφέρον για τον έλεγχο δείχνουν και τα άλλα δόγματα τα οποία έχουν από παλιά αποκτήσει δικαιώματα στον Πανάγιο Τάφο. Το ενδιαφέρον αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Αν τύχει κάποια χρονιά να μη βγάλει το Άγιο Φως ο Ορθόδοξος Πατριάρχης τότε θα αναλάβουν το προβάδισμα της τελετής του Αγίου Φωτός άλλοι.<br /><br />Ο έλεγχος αρχίζει στις 10 το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου και τελειώνει στις 11. Όσο γίνεται ο έλεγχος, Ορθόδοξοι Άραβες νέοι διαδηλώνουν μέσα στον Ιερό Ναό υπέρ των ορθοδόξων δικαιωμάτων. Πρέπει να σημειωθεί ότι τον έλεγχο του Παναγίου Τάφου παρακολουθούν εκπρόσωποι των Αρμενίων και άλλων δογμάτων.<br /><br />Η ιστορία του «θαύματος»<br />Oι πρώτες αναφορές για την τελετή ανάγονται στον 2ο αιώνα μ.Χ. και μιλούν για μια απλή συμβολική αναπαράσταση και τίποτε άλλο. Αυτή η ιστορία κράτησε χρόνια. Μέχρι που έφτασαν διάφοροι Φράγκοι παπάδες και τυ­χοδιώκτες, σαν εκείνο τον απερίγραπτο (και μεταγενέστερο βεβαίως) καλόγε­ρο, τον Κουκούπετρο, που διαβάζαμε στα σχολικά βιβλία. Αυτοί κατάλαβαν πως η υπόθεση κρύβει χρυσάφι και το γύρισαν στα… θαύματα! Μάλιστα, για να μαζέψουν κόσμο για τις σταυροφορίες, επικαλούνταν και το «θαύμα» του Αγίου Φωτός! Έτσι, η απλή τελετή με τον συμβολισμό της έδωσε τη θέση της στη δεισιδαιμονία και τον σκοταδισμό.<br /><br />Οι Άραβες του Ααρούν Αλ Ρασίντ παρέδωσαν στους παπι­κούς καλογήρους τα προσκυνήματα των ΑγίωνΤόπων (μαζί με τα σχετικά προνόμια, που σήμαιναν και πολύ χρυσάφι) στα χρό­νια του Καρλομάγνου (768-814 μ.Χ.). Όταν πέθανε ο χαλίφης, το 889 μ.Χ., τα προνόμια των καλογήρων καταργήθηκαν.<br /><br />Το 1118 μ.Χ. ο Άραβας κυρίαρχος Σαλάχ Ελ Ντιν παραχώρησε στους ορθόδοξους μοναχούς τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων. Ο Ελ Ντιν όριζε ότι «ο πατριάρχης των Ελλήνων θα είναι ο κύριος του Καμαρέ (ναού του Παναγίου Τάφου) και αυτός θα παίρνει από τον τάφο του Ικάς το Άγιον Φως για να το μοιράζει στους Ναζωραίους (χριστιανούς)».<br /><br />Έτσι πέρασε στους Έλληνες η δικαιοδοσία του Αγίου Φωτός και ο έλεγχος αυτής της «χρυσοτόκου τελετής», όπως τη χαρα­κτηρίζει ο ιστορικός Κυριάκος Σιμόπουλος. Και βεβαίως άρχισε και το παραμύθιασμα των χιλιάδων «χατζήδων», που ψάχνουν τη σωτηρία της ψυχής τους ταξιδεύοντας στους Αγίους Τόπους.<br />Όταν ο έλεγχος των προσκυνημάτων αποδόθηκε στους ορθοδόξους, συνε­χίστηκε το ίδιο βιολί της εκμετάλλευ­σης των πιστών. Με μια διαφορά: διά­φοροι Λατίνοι συγ­γραφείς και περιηγητές κατήγγελλαν τους ορθοδόξους ρασοφόρους για θεομπαιξία ξεχνώντας πως αυτοί ήταν οι πρώτοι διδάξαντες στο «άθλημα» αυτό. Κι όσο κι αν φώναζαν με­γάλες μορφές της Εκκλησίας, τ’ αυτί των «φρουρών του Παναγίου Τάφου» δεν ί­δρωνε.<br /><br />Τον 18ο αιώνα έχουμε μια διαφωτιστική αναφορά για το ι­στορικό της «θαυματουργού καθόδου του Αγίου Φωτός» από τον ιησουίτη μισιονάριο (απεσταλμένο) Du Bernart. Το 1771 έ­στειλε από το Κάιρο υπόμνημα στον άμεσο προϊστάμενο του καθολικό επίσκοπο της Τουλούζης. Στο πρώτο μέρος αναφέ­ρεται στο ιστορικό της τελετής, σημειώνει πως ήταν εφεύρε­ση των Λατίνων βασιλιάδων της Ιερουσαλήμ στα χρόνια των σταυροφοριών και προσθέτει πώς στη συνέχεια αξιοποιήθηκε από τους ορθόδοξους παπάδες:<br /><br />«Ιδού το ιστορικό αυτού του δήθεν Αγίου Φωτός. Ο Foulcher de Chartres, εξομολογητής του Βaudouin Α’, δεύτερου βασιλιά της Ιερουσαλήμ, διηγήθηκε ένα θαύμα που έγινε μπροστά σ’ ο­λόκληρο τον λαό της Ιερουσαλήμ και που ο ίδιος είδε με τα μάτια του. Ελεγε πως το Μεγάλο Σάββατο, παραμονή του Πάσχα, ο Θεός, θέλοντας να τιμήση τον τάφο του Ιησού και να αναθερμάνει την πίστη των χριστιανών, έστειλε από τον ουρανό μια φλό­γα που κατέβηκε στον Άγιο Τάφο και άναψε όλα τα καντήλια, που, σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά έθιμα, ήταν σβηστά από τη Μεγάλη Παρασκευή. Αυτή η φλόγα, πετώντας από τη μια άκρη στην άλλη, άναψε όλα τα καντήλια του ναού.<br />Έλεγε, επίσης, ότι κάποτε ο Θεός, θέλοντας να δοκιμάση την πίστη των χριστιανών και να τιμωρήση ίσως τον κλονισμό της ευσέβειας τους, καθυστέρησε μερικές ώρες την πραγματοποί­ηση του θαύματος. Τελικά η κάθοδος του Αγίου Φωτός έγινε την ημέρα του Πάσχα ύστερα από επίσημη λιτανεία όλων των χριστιανών με επικεφαλής τον ίδιο τον βασιλιά. Ολοι βάδιζαν α­νυπόδητοι με θρήνους και δάκρυα. Κραυγές αγωνίας εκλιπα­ρούσαν τον ‘Υψιστο να κάνει το θαύμα του.<br /><br />Το θαύμα συνεχιζόταν και επί βασιλείας του Βaudouin Β’, όπως βεβαιώνουν οι Βaronius και Sponde. Ο πάπας Ουρβανός Β’, δημηγορώντας στο κονσίλιο της Κλερμόν το 1095. αυτό α­κριβώς το Θαύμα επικαλέστηκε στην προσπάθεια του να πείση τους χριστιανούς πρίγκιπες της Ευρώπης να ενώσουν τους στρα­τούς τους και να εκστρατεύσουν για την απελευθέρωση της γης που με τέτοιο θαύμα τιμούσε ο Θεός. Αλλά κατά τα φαινόμενα το θαύμα σταμάτησε λίγο ύστερα από τους πρώτους βασιλιάδες της Ιερουσαλήμ.<br />Ο ζήλος των πριγκίπων της χριστιανοσύνης είχε υποχωρήσει και η ευλάβεια των καθολικών είχε εκφυλισθή. Και ενώ οι καθολικοί παραδέχονται πως το θαύμα δεν γίνεται πια, οι σχισματι­κοί (σ.σ.: εννοεί τους Έλληνες ορθοδόξους) βρήκαν ευκαιρία να το διαιωνίσουν.<br /><br />Παπάδες και πατριάρχες εκμεταλλεύονται την ευπιστία του ποιμνίου που προσμένει την άγια ουράνια φλόγα τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου. Εφτά ώς οχτώ χιλιάδες πιστοί, ερεθισμέ­νοι από την περιέργεια, συρρέουν στην Ιερουσαλήμ για να πα­ρακολουθήσουν το θέαμα. Αυτό το πλήθος αποτελεί σημαντική πηγή πόρων για τους σχισματικούς’Ελληνες, που εξασφαλίζουν έτσι την επιβίωση τους και την κανονική καταβολή των φόρων στουςΤούρκους».<br /><br />Τελετή του Αγίου Φωτός<br />Σύμφωνα λοιπόν με την παράδοση, το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου ο Ορθόδοξος Πατριάρχης με την συνοδεία του -αρχιερείς, ιερείς και διακόνους- αλλά και τον Αρμένιο Πατριάρχη μπαίνει στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως, ενώ οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα. Από την εσωτερική είσοδο του Ναού του Αποστόλου Ιακώβου μπαίνει ο Πατριάρχης στο Ιερό Βήμα του Καθολικού και κάθεται στον πατριαρχικό θρόνο. Από αυτό το σημείο περνάνε και ασπάζονται το χέρι του Πατριάρχη οι εκπρόσωποι των Αρμενίων, των Αράβων, των Κοπτών και άλλων για να τους δοθεί το Άγιο Φως. Σύμφωνα με τα προνόμια, αν δεν ασπαστούν το χέρι του Ορθόδοξου Πατριάρχη δεν έχουν το δικαίωμα να λάβουν το Άγιο Φως από τα χέρια του. Αμέσως μετά αρχίζει η Ιερή Λιτανεία η οποία περιφέρεται τρεις φορές γύρω από τον Πανάγιο Τάφο και μετά ο Πατριάρχης σταματάει μπροστά στον Πανάγιο Τάφο όπου βρίσκονται και οι επίσημοι.<br /><br />Μετά τη Λιτανεία αποσφραγίζεται ο Πανάγιος Τάφος και ο Πατριάρχης βγάζει την αρχιερατική στολή του και μένει μόνο με το λευκό στιχάριο. Στην συνέχεια Πατριάρχης Ιεροσολύμων λαμβάνει τους σβηστούς πυρσούς και εισέρχεται μαζί με τον Δραγουμάνο των Αρμενίων στο Ιερό Κουβούκλιο. Όλα τα κανδήλια είναι σβηστά και υποτίθεται πως τίποτα δεν είναι αναμμένο στον Ιερό Ναό.<br />Στην συνέχεια ο Πατριάρχης μπαίνει στον Πανάγιο Τάφο για να προσευχηθεί.<br /><br />Η μυστική προσευχή<br />Γύρω από τη συγκεκριμένη προσευχή έχουν υφανθεί φοβεροί μύθοι και θρύλοι, με κοινό παρονομαστή την πεποίθηση ότι πρόκειται για κάποια μυστική δέηση που μόνο ο Έλληνας Πατριάρχης γνωρίζει! Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα: Η εν λόγω ευχή δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1933 από τον Αρχιμανδρίτη (διδάκτορα τού Πανεπιστημίου Αθηνών) Κάλλιστο Μηλιαρά και αναδημοσιεύτηκε το 1967 στο περιοδικό «Νέα Σιών», επίσημο όργανο δημοσιευμάτων τού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. ΔΕΝ μιλάμε λοιπόν για κάποιο επτασφράγιστο, φοβερό μυστικό στο οποίο κανείς άλλος δεν έχει πρόσβαση πλην τού Ορθόδοξου Πατριάρχη!<br /><br />Όμως τι λέει άραγε η προσευχή αυτή; Τι δέεται ο Πατριάρχης μέσα στο Κουβούκλιο τού Παναγίου Τάφου; Μα τι άλλο – θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς – παρά να συμβεί αυτό που (υποτίθεται ότι) κάθε φορά συμβαίνει : Να κατέλθει δηλαδή το Άγιο Φως θαυματουργικά από τον ουρανό και να φωτίσει όλη την οικουμένη! – Όμως αλίμονο, η προσευχή είναι ξεκάθαρη και δηλώνει με απόλυτη σαφήνεια ότι η φωταψία είναι απλώς μια τελετή συμβολικού χαρακτήρα και ότι το φως που εμφανίζεται κάθε Μ. Σάββατο στα Ιεροσόλυμα δεν κατέρχεται εξ ουρανού, αλλά έχει απολύτως φυσική προέλευση, χαρακτηρίζεται δε άγιο επειδή εξάγεται από τον Πανάγιο Τάφο!<br /><br />Το συμπέρασμα αυτό όπως θα καταδειχθεί παρακάτω, προκύπτει αβίαστα με την απλή ανάγνωση και μόνο τής ευχής, κάτι που παραδέχεται και ασπάζεται ακόμα και ο π. Μεταλληνός (!), τα στοιχεία δε που παρατίθενται αντλήθηκαν από το βιβλίο του «ΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ – ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ» καθώς και από «ΤΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ» τού Κ.Δ. Καλοκύρη, έργα δηλαδή ανθρώπων που το τελευταίο για το οποίο θα μπορούσε κανείς να τούς κατηγορήσει είναι ότι επιβουλεύονται την Ορθοδοξία!<br /><br />Μερικά από τα επίμαχα σημεία τής ευχής στα οποία ο αναγνώστης προτρέπεται να εστιάσει την προσοχή του:<br /><br />(…) μνείαν ποιούμεθα και τής εν Άδου καθόδου σου, (…) τη αστραπή τής σης θεότητος φωτός πληρώσας τα καταχθόνια. Όθεν (…) κατά τούτο το υπερευλογημένον Σάββατον (…) σε το όντως ιλαρόν και εφετόν φως εν τοις καταχθονίοις θεϊκώς επιλάμψαν, εκ τάφου δε θεοπρεπώς αναλάμψαν αναμιμνησκόμενοι, φωτοφάνειαν ποιούμεθα, σου την προς ημάς συμπαθώς γενόμενην θεοφάνειαν, εικονίζοντες˙ (…)<br />Δια τούτο, εκ τού επί τούτον τον φωτοφόρον σου Τάφον ενδελεχώς και αειφώτως εκκαιομένου φωτός ευλαβώς λαμβάνοντες, διαδιδόαμεν τοις πιστεύουσιν εις σε το αληθινό φως και παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης αυτό αγιασμού δώρον και πάσης θεϊκής σου χάριτος πεπληρωμένον, διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙ (…) Αμήν.<br /><br />Όπως επισημαίνει ο κ. Καλοκύρης «η ευχή είναι πολύ διαφωτιστική». Πράγματι θέλει προσπάθεια για να καταλάβει κανείς κάτι διαφορετικό! Πουθενά δεν γίνεται λόγος για θαυματουργικά εμφανιζόμενο φως, αλλά «νοείται μόνο φως φυσικό, που ανάβεται στην ανάμνηση τού Αναστάντος Χριστού, τού αληθινού φωτός τού Κόσμου». Εις ανάμνησιν λοιπόν τού θαύματος εκείνου, ο Πατριάρχης δημιουργεί -ο ίδιος- εμφάνιση φωτός, εικονίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη θεοφάνεια τού Χριστού που βίωσαν οι άνθρωποι. «Και η Ευχή (…) προχωρεί και εξηγεί το από πού παίρνεται το φως για να ανάψουν οι λαμπάδες και, στη συνέχεια, να μεταδοθεί στούς πιστούς. Και είναι ο τόπος αυτός ο άγιος Τάφος και πηγή τού φωτός το οποίο ευλαβώς λαμβάνει ο Πατριάρχης, είναι η ιερή λυχνία πού ΣΥΝΕΧΩΣ και πάντοτε καίει εκεί».<br /><br />Ολοκληρώνοντας την ανάλυσή του ο κ. Καλοκύρης τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση τη λέξη «αναδείξεις» «η οποία δηλώνει καθαρά ότι το φως (όχι μόνο δεν είναι ουρανόπεμπτο, αλλά) δεν έχει ακόμα αναδειχθεί ιδιαίτερον ‘‘αγιασμού δώρον” (…). Εάν όμως, με άλλα λόγια, το φως ήταν ουρανόπεμπτο, τότε δεν θα παρακαλούσε ο Πρωθιεράρχης όπως το αναδείξει ο Θεός. Και πώς θα γίνει αυτή η ανάδειξη; Επεξηγεί η ευχή: Διά της χάριτος τού Παναγίου Τάφου».<br /><br />Ο μύθος τού σωματικού ελέγχου<br />Όσον αφορά τώρα στην (από εξονυχιστική έως και … διακριτική) σωματική έρευνα στην οποία (υποτίθεται ότι) υποβάλλεται ο πατριάρχης πριν από την είσοδό του στο Κουβούκλιο, κατά τον κ. Καλοκύρη όλα αυτά «είναι ένας θρύλος, προïόν κατώτερης λαïκής ευσεβόφρωνος αφέλειας (…) που υποβιβάζει σε ‘‘απάτη” την έντιμη και ακατάκριτη συμπεριφορά του, και τον παρουσιάζει έτσι ως συνεργό στην εμφάνιση ενός ψευδοθαύματος (…)».<br />Διότι «η αφαίρεση των αμφίων και η εμφάνισή του μόνο με το στιχάριο αποτελεί μέρος τού σχετικού Τυπικού τής Εκκλησίας. Δηλαδή πρόκειται για διαδικασία η οποία σημαίνει ότι ο Πατριάρχης, εκφράζοντας ταπείνωση και άκρα ευλάβεια, πριν πλησιάσει και περάσει στο Πανάγιο Άδυτο απεκδύεται τα δηλωτικά τού επισκοπικού αξιώματος άμφια […]» μένοντας με «το στιχάριο (το απλούστερο και κοινό άμφιο για κάθε βαθμίδας κληρικό)»!<br /><br />Ο μύθος της παλαιότητας της προσευχής<br />Πολλοί – μεταξύ των οποίων και εσείς – επιχειρώντας να γεφυρώσουν το χάσμα των «άφωτων» αιώνων και να προσδώσουν στο «θαύμα» μεγαλύτερη παλαιότητα απ’ ότι στην πραγματικότητα τού αναλογεί, μιλούν για «χρονική συνέχεια που εκτείνεται μέχρι τον 1ο αιώνα (!), όταν ο Απόστολος Πέτρος βλέπει (;) το Φως μέσα στον Τάφο τού Ιησού» και μέμφονται τον Κοραή που στον «Διάλογο» του τοποθετεί την πρώτη μαρτυρία για το φως ως θεόπεμπτο όχι νωρίτερα από το έτος 870. Και πράγματι η μαρτυρία τού Βερνάρδου δεν είναι η αρχαιότερη׃ Σύμφωνα με τον Μοσχέμιο ήδη τον 8ο αιώνα ο Πρεσβύτερος Οθμάρος από το Πικτάβιο είδε το υπερφυσικό φως με τα ίδια του τα μάτια. Η μαρτυρία τής Αιθερίας ωστόσο (κατ’ άλλους Σύλβιας τής Ακουιτανίας) όπως είδαμε σε καμία περίπτωση δεν περιγράφει το φως ως θεόπεμπτο!<br /><br />Άνευ αντικειμένου είναι επίσης η αναφορά τού Ιωάννη τού Δαμασκηνού (κάθισμα Όρθρου, του πλαγίου δ´ ήχου τής Παρακλητικής) και κατ’ επέκταση κι αυτή τού Γρηγορίου Νύσσης (Περί της Αναστάσεως τού Χριστού, ΛΟΓΟΣ Β´), πρώτον επειδή η σύνδεσή τους μ’ αυτό καθαυτό το Άγιο Φως είναι «τραβηγμένη από τα μαλλιά», κυρίως δε επειδή στο σχετικό ευαγγελικό εδάφιο (το οποίο εσείς μνημονεύετε ως την αρχαιότερη μαρτυρία και ουσιαστικά απαρχή τού θαύματος) δεν γίνεται πουθενά λόγος περί φωτός, η έκπληξη δε του Πέτρου προέρχεται όπως ξεκάθαρα αναφέρεται, από τη θέα των κενών περιεχομένου οθονίων!<br /><br />Την απουσία οποιασδήποτε μνείας περί φωτός στην εν λόγω ευαγγελική περικοπή αντιπαρέρχονται μεν οι απολογητές με το επιχείρημα ότι εφόσον ο Πέτρος έφτασε στον τάφο «σκοτίας έτι ούσης» και μολαταύτα μπόρεσε να διακρίνει τα «οθόνια κείμενα μόνα», τότε λογικά θα πρέπει να υπήρχε εκεί κάποια άλλη πηγή φωτός που δεν προερχόταν από τους Αγγέλους, ξεχνώντας όμως ότι το Ευαγγέλιο, όπως εύστοχα επισήμανε ο Αγιορίτης Αρχιμανδρίτης Προκόπιος Δενδρινός περί το 1833, δεν λέει ότι ο Πέτρος ήταν αυτός που έφθασε στο μνήμα «σκοτίας έτι ούσης», αλλά η Μαγδαληνή.<br /><br />Εκτός αυτού μέχρι να ειδοποιηθεί ο Πέτρος και να μεταβεί κι αυτός με τη σειρά του στον τάφο, το σκοτάδι λογικά θα είχε παρέλθει, οπότε … Όπως γίνεται λοιπόν σαφές, με λεκτικές ακροβασίες και εικασίες επί εικασιών, τα πράγματα δεν αλλάζουν׃ Οι μεγάλοι πατέρες τής Εκκλησίας αλλά και όλες εκείνες οι στρατιές περιηγητών και προσκυνητών που επί αιώνες όργωναν σπιθαμή προς σπιθαμή τούς Άγιους Τόπους, εξακολουθούν να σιωπούν σαδιστικά γύρω από το υποτιθέμενο θαύμα, αφήνοντας τούς πιστούς μ’ ένα πελώριο γιατί. Η απάντηση όμως είναι απλή׃ Επειδή δεν υπήρχε κανένα θαύμα!<br /><br />Η Αφή του Αγίου Φωτός<br />Η τέλεσή της αποτελεί προνόμιο του ελληνορθόδοξου Πατριάρχη Ιεροσολύμων που επαναλαμβάνεται κάθε Μέγα Σάββατο μεσημέρι στη λειτουργία της Αναστάσεως, στον Πανάγιο Τάφο του Χριστού. Την παρακολουθούν χριστιανοί από όλα τα δόγματα αλλά και αλλόθρησκοι.<br /><br />Σύμφωνα με μαρτυρίες πιστών το Άγιο Φως εμφανίζεται στο θόλο εντός του Ναού της Αναστάσεως αλλά και κατ΄ άλλους έξω από αυτόν και διαρκεί μερικά λεπτά. Εμφανίζεται σαν λευκογάλανες οριζόντιες ταινιώδεις αστραπές, περιστρεφόμενες ανταύγειες ή κινούμενες φλόγες που κανείς δεν γνωρίζει από που προέρχονται. Στον Ναό δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα και ηλεκτροφωτισμός. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι πολλές λαμπάδες των πιστών και κανδήλες ανάβουν μόνες τους, ενώ η φλόγα δεν τους καίει τα πρώτα λεπτά. Ορισμένα βίντεο δείχνουν ιερείς ή πιστούς να κινούν το κερί κοντά στα γένια τους ή στα χέρια τους και να μην παθαίνουν τίποτα.<br /><br />Το Άγιο Φως αμέσως μετά την αφή του, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων το μεταδίδει στους εκπροσώπους άλλων εκκλησιών και στους πιστούς που παρευρίσκονται στον Ναό του Παναγίου Τάφου. Στη συνέχεια ο έξαρχος του Παναγίου Τάφου της Αθήνας παραλαμβάνει το ιερό ή ανέσπερον φως και με ειδική πτήση το μεταφέρει στην Αθήνα όπου με απόδοση Βασιλικών τιμών ή «τιμών αρχηγού κράτους» ακολουθεί η υποδοχή και μεταφορά του στην Μητρόπολη Αθηνών καθώς και σε ένα μεγάλο αριθμό άλλων Μητροπόλεων.<br /><br />Σύμφωνα με πολυάριθμες και … άκρως διαφωτιστικές μαρτυρίες που φτάνουν μέχρι και το 745, αυτό που λάμβανε χώρα κάθε Μ. Σάββατο ήταν απλώς μια τελετή ευλογίας ενός φυσικού (και συνεπώς ΚΤΙΣΤΟΥ) φωτός προερχόμενου από μία ή και περισσότερες λυχνίες που έκαιγαν νυχθημερόν στο εσωτερικό τού Πανάγιου Τάφου! Κάποια στιγμή όμως, πιθανότατα περί τα τέλη τού 8ου αιώνα, η τελετή αυτή μυθοποιήθηκε κι έτσι προέκυψε το «θαύμα». Αυτά δεν είναι απλώς εικασίες, αλλά το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει μελετώντας τη για τούς περισσότερους από εμάς, πιστούς και μη, άγνωστη προϊστορία τού Αγίου Φωτός.<br /><br />Η αμφισβήτηση του θαύματος<br />Σύμφωνα με τον καθηγητή της Ελληνικού Κολεγίου-Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης πρωτοπρεσβύτερο Αλκιβιάδη Καλύβα, οι πιστοί των πρώτων χριστιανικών χρόνων άναβαν λαμπάδες κάθε βράδυ αλλά και το πρωί για να εξυμνείται με αυτό τον τρόπο ο Χριστός ο οποίος είναι «φως ιλαρόν».<br />Στο έργο του «Η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα στην ελληνορθόδοξη εκκλησία», ο καθηγητής αναφέρει ότι το άναμμα της λαμπάδας της Αναστάσεως με το Άγιο Φως διασώζει δύο κυρίως χριστιανικές παραδόσεις: Πρώτον, το άναμμα της κανδήλας στην Ακολουθία του Εσπερινού και, δεύτερον, το άναμμα της καινούργιας φλόγας που άναβε μόνο τις ημέρες του Πάσχα. Κατά τη διάρκεια του 10ου και του 11ου αιώνα πίστευαν ότι το φως «παράγεται» με θαυματουργικό τρόπο. Την ίδια εκείνη περίοδο, στον Καθεδρικό Ναό της Ιερουσαλήμ ο πατριάρχης Ιεροσολύμων άρχισε να εισέρχεται στον Πανάγιο Τάφο και, αφού πρώτα προσευχόταν, έδινε στον αρχιδιάκονό του το Φως. Εκείνος με τη σειρά του το προσέφερε στον λαό. Αυτός είναι ο λόγος που ακόμη και στις ημέρες μας το Φως από τον Πανάγιο Τάφο μεταφέρεται από εκεί στις υπόλοιπες Ορθόδοξες εκκλησίες. Έτσι, σε χιλιάδες Ορθόδοξους ναούς σε ολόκληρο τον κόσμο οι ιερείς παίρνουν το Φως από την «ακοίμητη κανδήλα», η οποία βρίσκεται πάνω στην Αγία Τράπεζα του ναού τους και συμβολίζει τον Τάφο του Κυρίου.<br /><br />Σε δημοσίευμα του πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου π. Γεωργίου Τσέτση, επιβεβαιώνεται η θέση του καθηγητή Κωνσταντίνου Καλοκύρη ότι «πρόκειται για έναν θρύλο», ο οποίος αναπτύχθηκε στους Αγίους Τόπους μετά την εισβολή των Σταυροφόρων και μέσα στα πλαίσια της διαμάχης που υπήρχε μεταξύ των Ορθοδόξων, των Λατίνων και των Αρμενίων, καθένας από τους οποίους διεκδικούσε για τον εαυτό του το προνόμιο τού «λαμβάνειν εξ ουρανού» το Άγιο Φως. «Υπάρχει, αιώνες τώρα, διάχυτη η πεποίθηση στον ευσεβή μεν, αλλά θεολογικά και λειτουργικά απαίδευτο ορθόδοξο πιστό, που ψάχνει για «θαύματα» προκειμένου να πληρώσει το πνευματικό του κενό, ότι κατά την τελετή της αφής το άγιον φως κατέρχεται θαυματουργικά «ουρανόθεν» για να ανάψει την λαμπάδα του πατριάρχου» αλλά διευκρινίζεται ότι ο Πατριάρχης «δεν προσεύχεται για την διενέργεια θαύματος» αλλά απλώς «”αναμιμνήσκεται” της θυσίας και της τριημέρου Αναστάσεως του Χριστού».<br />Ο ίδιος ο Πατριάρχης «ανάβει την λαμπάδα του από την ακοίμητη κανδήλα που βρίσκεται πάνω στον Πανάγιο Τάφο [...] όπως ακριβώς πράττει ο κάθε Πατριάρχης και ο κάθε κληρικός την ημέρα της Λαμπρής». Τέλος, οι υπερβολικές τιμές που παραδοσιακά και κατά εθιμικό τυπικό αποδίδονται στο Άγιο Φως χαρακτηρίζονται ως «διασυρμός των Θείων» και γεγονός «σόλοικο που αποτελεί ασέβεια». Σύμφωνα με αυτήν την άποψη το Άγιο Φως χαίρει σεβασμού όπως κάθε εκκλησιαστικό δρώμενο και όπως το φως που δίνει ο ιερέας στους πιστούς σε κάθε εκκλησία το βράδυ της Ανάστασης χωρίς όμως υπερφυσικές προεκτάσεις.<br />Για τους υποστηρικτές αυτής της άποψης σε αυτό συνηγορεί και η ευχή που λέει ο Πατριάρχης κατά την τελετή της αφής: «[...] διά τούτο εκ του επί τούτον τον φωτοφόρον σου Τάφον, ενδελεχώς και αειφώτως εκκαιομένου φωτός ευλαβώς λαμβάνοντες διαδιδόαμεν τοις πιστεύσουσιν εις σε το αληθινόν φως [...]».<br />Από αυτό το εδάφιο συμπεραίνεται ότι δεν κατεβαίνει κάποιο υπερκόσμιο φως εξ ουρανού, αλλά χρησιμοποιείται το φως της ακοίμητης κανδήλας που καίει όλον τον χρόνο.<br /><br />Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Εφραίμ Β΄ (1766-1771) χαρακτήρισε την παρουσίαση του αγίου φωτός «χειροποίητον μηχανουργίαν» και, καθώς ο ίδιος γνώριζε από την προσωπική του εμπειρία τον μηχανισμό εμφάνισής του, το περιέγραψε ως το «το χειροποίητον εκείνο φως, ού καγώ, φησι, την δραματουργίαν αυτοψεί κατανοήσας».<br /><br />Ο Άγγλος περιηγητής και διπλωμάτης Robert Curzon καταγράφει ότι κατά την επίσκεψη του στην Ιερουσαλήμ το 1833, την ίδια χρονιά που οι Αρμένιοι είχαν αποτύχει για άλλη μια φορά να πάρουν δια της βίας τα δικαιώματα του Παναγίου Τάφου, ο Αρμένιος Ορθόδοξος πατριάρχης είχε απευθυνθεί στο εκκλησίασμά του και «εξήγησε ότι ήταν ψεύδος το θαύμα του αγίου φωτός», προς έκπληξη όλων, «οι οποίοι για αιώνες είχαν αμετακίνητη πίστη σε αυτό το ετήσιο θαύμα ως ένα από τα πρωτεύοντα άρθρα της πίστης τους». Περιγράφει ότι «η συμπεριφορά των προσκυνητών ήταν ταραχώδης σε υπερβολικό βαθμό [...] σαν να ήταν δαιμονισμένοι» και ότι αποτελούσε «σκηνικό απερίγραπτης αταξίας και βεβήλωσης».<br /><br />Άλλοι θεωρούν ότι, εκτός του ότι δεν πρόκειται για θαυματουργική φλόγα, πρόκειται για απάτη και το αποδίδουν σε τέχνασμα των κληρικών του ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου με σκοπό την εκμετάλλευση των πιστών.<br /><br />Ο Διδάσκαλος του Γένους και πρωτεργάτης της απελευθέρωσης της Ελλάδος από τον Οθωμανικό ζυγό, Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833) κατήγγειλε το Άγιο Φως ως απάτη και προέτρεψε την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία να διακόψει αυτές τις τελετές υποστηρίζοντας ότι «η αληθής θρησκεία όχι μόνο δεν διασφαλίζεται με την απάτην αλλά και τρέχει μέγαν κίνδυνον να καταφρονηθεί παντάπασι και να συναριθμηθεί με τας ψευδείς θρησκείας όπότε μεταχειρίζεται αυτά εκείνα μέσα- (δηλαδή όταν χρησιμοποιεί απάτες)…», ονόμαζε το «Αγιο Φως» «όνειδος και αίσχος στρατηγούμενον από θρασύτατους θαυματοπλάστες» και δήλωνε κατηγορηματικά ότι «αληθής θρησκεία δεν έχει χρεία τοιούτων θαυμάτων»… Με βαθειά θλίψη ο Έλλην σοφός διαπιστώνει ότι, ενώ οι Έλληνες έχουν προς φωτισμόν μόνο το «Άγιο Φως» οι Ευρωπαίοι «ζουν μεταξύ αληθινων σοφών, περικυκλωμένοι από Ακαδημίες και Λύκεια από πάσης Τέχνης και Επιστήμης διδακτήρια. Έχουν ανοιχτές λαμπρές, δημόσιες βιβλιοθήκες και τα πιεστήρια των τυπογραφείων τους βουϊζουν καθημερινά και ασταμάτητα».<br /><br />Ο Πάπας Γρηγόριος Η’ (Αρχιερατεία: 1227-1241) αποκήρυξε το Άγιο Φως ως απάτη και απαγόρευσε στους Φραγκισκανούς να έχουν οποιαδήποτε σχέση με αυτό. Επακολούθησε η καταγραφή χρονικών των Αγίων Τόπων στα οποία οι Φραγκισκανοί καυτηρίαζαν μαρτυρίες σχετικά με την τελετή. Ένας Φραγκισκανός του 15ου αιώνα, ο Φραντσέσκο Σουριάνο (Fra Francesco Suriano), εξιστόρησε λεπτομερώς την απείθαρχη έξαψη συναισθημάτων της οποίας υπήρξε μάρτυρας πριν καταγράψει την εξής παρατήρηση: «Η λεγόμενη φωτιά, όμως, δεν κατέρχεται αληθινά (και κατά τη δική μας γνώμη, των μοναχών), αν και όλα τα έθνη εξαιτίας ημών των μοναχών προσποιούνται ότι αυτό το ψεύδος είναι αληθές».<br /><br />Ο Αιγύπτιος Σιήτης χαλίφης Χακίμ (Αλ-Χακίμ μπι-αμρ-Αλλάχ, 996-1021), διώκτης των Χριστιανών αν και γιος Χριστιανής, διέταξε το 1009 να καταστραφεί ολοκληρωτικά ο Ναός του Αγίου Τάφου. Άραβες χρονικογράφοι αναφέρουν ο Ναός του Αγίου Τάφου ήταν αξιοκατάκριτος καθώς «εξαπατούσε τους πιστούς» μέσω του «”θαύματος” του Αγίου Φωτός» καθώς οι αυτοκράτορες, οι στρατηγοί και άλλοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι κυρίως από το Βυζάντιο έφερναν σε πομπές χρήματα και άλλα τιμαλφή για να τα προσφέρουν στον ναό αλλά και «οι πιο αδαείς προσκυνητές οι οποίοι πίστευαν ότι το Πάσχα το άγιο φως κατέρχεται θαυματουργικά από τον ουρανό και ανάβει τα κεριά του ναού». Ο λόγος για αυτή του την ενέργεια ήταν ότι το θαύμα του αγίου φωτός (που ήδη υφίστατο εκείνη την εποχή) αποτελούσε μια «σκανδαλώδη απάτη». Η είδηση για την καταστροφή των κτισμάτων, όταν έφτασε στην Ευρώπη, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις οι οποίες οδήγησαν τελικά στην Πρώτη Σταυροφορία.<br /><br />Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Ρώσου ορθόδοξου αρχιμανδρίτη (και επιστήμονα) Πορφύριου, που εκδόθηκε σε οκτάτομο βιβλίο με τον τίτλο «Το βιβλίο της ύπαρξης μου»:<br />«Ένας ιεροδιάκονος που κατάφερε να μπει στο ιερό του Τάφου, την περίοδο κατά την οποία θεωρείτο ότι το Φως κατεβαίνει από τον ουρανό, διαπίστωσε με τρόμο ότι το Άγιο Φως προήρχετο από ένα καντήλι το οποίο ποτέ δεν σβήνει. Μου το είπε ο ίδιος σήμερα» («Το βιβλίο της ύπαρξης μου» Τόμος:1, σελ. 671).<br /><br />Ο Πορφύριος επίσης, στο ίδιο βιβλίο, αναφέρει ένα περιστατικό το οποίο διηγήθηκε σ’ αυτόν ο μητροπολίτης Ιεροσολύμων. Σύμφωνα με τη διήγηση, όταν ο στρατιωτικός διοικητης της Αιγύπτου Ιμπραήμ Πασάς (ναι! ο γνωστός μας από την Ελληνική Επανάσταση στο Μωριά) βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα, ζήτησε να του επιτραπεί η είσοδος στο ναό, προκειμένου να επιβεβαιώσει ο ίδιος της αυθεντικότητα του «θαύματος» και δήλωσε ότι αν όντως επρόκειτο για θαύμα τότε θα έκανε μια μεγάλη δωρεά στο ταμείο της εκκλησίας, διαφορετικά, άν επρόκειτο για απάτη, θα απεκάλυπτε την απάτη αυτή σε όλη την Ευρώπη και θα προέβαινε σε κατάσχεση όλης της περιουσίας του πανάγιου τάφου, η οποία είχε συγκεντρωθεί από δωρεές και τάματα των πιστών όλα αυτά τα χρόνια!<br /><br />Σύμφωνα πάντα με τον Προφύριο, ο Μιχαήλ, μητροποπολίτης της Πέτρας, ο Δανιήλ μητροπολίτης της Ναζαρετ, και ο Διονύσιος επίσκοπος Φιλαδέλφειας (έτσι λεγόταν τότε το Αμμάν), ζήτησαν αμέσως συνάντηση με τον Ιμπραήμ, προκειμένου να έρθουν σε κάποια …συμφωνία. Στη συνάντηση αυτή ο Μιχαήλ παραδέχτηκε την απάτη της αφής του φωτός από αναμμένο καντήλι και ζήτησε από τον Ιμπραήμ να μην επιχειρήσει να αποκαλύψει το μυστικό και να μην ανακατεύεται με τα της Εκκλησίας, διότι κάτι τέτοιο θα …δυσαρεστούσε τον Τσάρο Νικόλαο της Ρωσίας, με απρόβλεπτες για τον Ιμπραήμ πολιτικές και στρατιωτικές συνέπειες! Ενόψει του πιο πάνω εκβιασμού, ο Ιμπραήμ θεώρησε σκόπιμο να «θάψει» το όλο θέμα…<br /><br />Και συνεχίζει ο Πορφύριος:<br />«…ο μητροπολίτης πρόσθεσε ότι μόνο από το θεό τον ίδιο περιμένουμε συγχώρεση για το ψέμα αυτό, διότι σε περίπτωση που το αποκαλύπταμε στους πιστούς ζητώντας απ’ αυτούς συγχώρεση, είναι βέβαιο ότι οι πιστοί θα μας διαμέλιζαν εκεί έξω στην είσοδο του ναού!» («Το βιβλίο της ύπαρξης μου» Τόμος:3, σελ. 299-301).<br /><br />Σύμφωνα επίσης με μαρτυρία Κύπριου ιεροψάλτη σε τηλεοπτική εκπομπή:<br />«Θέλω να σας δώσω μιαν ειλικρινή μαρτυρία. Προς το παρόν ανωνύμως. Όμως, αυτά που θα σας πω, είμαι έτοιμος αν κληθώ να τα καταθέσω επωνύμως και ενόρκως, είτε ενώπιον της ιεράς συνοδού της εκκλησίας της Κύπρου είτε ενώπιον της ιεράς συνοδού της εκκλησίας της Ελλάδος.<br />Αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχουν ειρωνείες εκεί, αλλά δεν με ενδιαφέρουν. Είμαι θρησκευόμενος και πιστεύω ακράδαντα στα θαύματα. Όσα βεβαίως είναι πραγματικά θαύματα. Στην προσωπική μου ζωή, δυο φορές γνώρισα το θαύμα και την θεία πρόνοια. Όσον αφορά την συγκεκριμένη περίπτωση, του λεγομένου θαύματος του αγίου φωτός, που συμβαίνει κάθε χρόνο το άγιο Σάββατο εις τον ιερό ναό της αναστάσεως εις Ιεροσόλυμα, έτυχε να μάθω την αλήθεια από χείλη αρχιερέως, ο οποίος επίσης την ήκουσε με τα ίδια του τα αυτιά, από χείλη αρχιερέων του πατριαρχείου Ιεροσολύμων.<br />Ο (εν λόγω) Αρχιερεύς, εις μια των επισκέψεων του στο σπίτι μου, για δείπνο και φιλική συζήτηση επί θρησκευτικών και πνευματικών θεμάτων, μου εκμυστηρεύθηκε ότι τις ημέρες εκείνες, έμαθε κάτι που τον αναστάτωσε και τον εσκανδάλησε. Χρησιμοποιώ τα ίδια τα λόγια του Αρχιερέως, χωρίς να αφαιρέσω ή να προσθέσω οτιδήποτε. Μου αφηγήθη λοιπόν τα εξής:<br />«Αυτές τις μέρες φιλοξενούμε στην ιεράν αρχιεπισκοπήν, κλιμάκιο από μητροπολίτες από το πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Ένα βράδυ μετά το δείπνον, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος επρότεινε να πάρουμε το καφεδάκι μας στο μέγα συνοδικόν. Εκεί λοιπόν συζητώντας διάφορα θέματα ρώτησε ο Μακάριος τους φιλοξενούμενους Μητροπολίτες: Άγιοι αδελφοί, τώρα που είστε εδώ, είναι ευκαιρία να μου λύσετε μια απορία που έχω. Του είπαν στην διάθεση σου Μακαριότατε αν μπορούμε, γιατί όχι. Και τους είπε ο Μακάριος: άγιοι αδελφοί πέστε μου σας παρακαλώ τι γίνεται με το θαύμα του άγιου φωτός, είναι πράγματι θαύμα;<br />Οι Μητροπολίτες απ’ τα Ιεροσόλυμα εμειδίασαν και του είπαν: Μακαριότατε, κοροϊδεύουμε τον κόσμο, είναι ντροπή μας να κοροϊδέψουμε και εσένα. Ο Μακάριος είπε: Μα δηλαδή, θέλετε να πείτε πως δεν είναι θαύμα; Όχι δεν είναι θαύμα! Ε, τι είναι λοιπόν; Μακαριότατε είναι μια τελετή η οποία γίνεται κάθε μέγα Σάββατο εις τον ιερό ναό της αναστάσεως, Ο Μακάριος τους είπε: Και γιατί δεν λέτε την αλήθεια εις τον κόσμο; Και απήντησαν: Μακαριότατε ποιος τολμά να πει την αλήθεια εις τον κόσμο… θα μας λυντσάρουν. Αυτή ήταν η αφήγηση του Αρχιερέως».<br /><br />Αποκαλυπτική είναι και η μαρτυρία του τοποτηρητή του Πατριαρχικού θρόνου Ιεροσολύμων, Μητροπολίτη Πέτρας Κορνήλιου. Την Μ. Τετάρτη 11-4-2001 στο κανάλι «Mega» στην εκπομπή «Γκρίζες Ζώνες» παρουσιάστηκε συνέντευξη του εν λόγω τοποτηρητή, ο οποίος μεταξύ άλλων δήλωσε:<br />α) Ο Πατριάρχης απεκδύεται πάσης στολής και μένει με λευκό εσώρασο, όχι για να ελεγχθεί για τυχόν εύφλεκτες ύλες, αλλά για να παραμείνει με την λευκή στολή, που συμβολίζει την στολή των αγγέλων.<br />β) Ο Πατριάρχης εισέρχεται στον Τάφο με λαμπάδα και προσεύχεται λέγοντας μια ειδική ευχή και ανάπτει το Φως από το φως της ακοίμητης κανδήλας, το δε φυσικό φως της κανδήλας με την ειδική αυτή ευχή μετατρέπεται σε Άγιον Φως. Έτσι το φυσικό φως καθαγιάζεται και μετατρέπεται σε Άγιο Φως. Τότε εξέρχεται του Τάφου και παραδίδει το Άγιο Φως στο πλήρωμα του Ιερού Ναού και δι’ αυτού σ’ ολόκληρο τον κόσμο. (…)<br /><br />Άκρως διαφωτιστικός είναι τέλος, ο κ. Στυλιανός Χαραλαμπάκης, Χριστιανός εκκλησιαστικός συγγραφέας, το 1964:<br />«Τα περί του λεγομένου θαύματος του αγίου φωτός, δεν είναι δυνατόν να κοινοποιηθούν, λόγω σκανδάλου. Ευχαρίστως όμως, εφ’ όσον μ’ ερωτάτε, θα σας είπω εν περιλήψει πως γίνετε η τελετή και πώς λαμβάνετε το «άγιον φως». Την Μεγάλην Παρασκευήν και μετά την περιφοράν του επιταφίου πέριξ του Παναγίου Τάφου, ο Πατριάρχης τοποθετεί τον Επιτάφιον επί του Τάφου. Κατόπιν τούτου σβήνουν όλα τα κανδήλια τα εντός και εκτός του Τάφου. Την επομένην, Μέγα Σάββατον, ο Σκευοφύλαξ μεταφέρει κεκαλυμμένην με αργυρούν κάλυμμα, μία ειδικήν κανδήλα αναμμένην, την οποίαν τοποθετεί εντός του Παναγίου Τάφου. Εν συνεχεία ο διοικητής των Ιεροσολύμων σφραγίζει τον Τάφον. Ενώ λοιπόν, πάντα τα φώτα και τα κανδήλια έχουν σβυσθή, η ειδική κανδήλα εντός του Τάφου παραμένει αναμμένη. Την 10ην ώραν και μετά την σχετικήν λιτανείαν πέριξ του Αγίου Τάφου, κατά την οποίαν ψάλουν το λυχνικόν «φως ιλαρόν», ανοίγονται αι πύλαι του Ναού του Παναγίου Τάφου και εισέρχεται ο λαός. Συγχρόνως ανοίγει και η πύλη του Κουβουκλίου εις την οποίαν ευρίσκεται ο Τάφος και εισέρχεται ο Πατριάρχης, αφού προηγουμένως τυπικώς αφαιρεί τα αρχιερατικά του άμφια και μένει μόνον με το στιχάριον. Μετά από μίαν σχετικήν τυπικήν προσευχήν, λαμβάνει το «άγιον» φως, όχι βεβαίως θαυματουργικώς, δια να είμαι ειλικρινής, αλλά ανάπτει τον πυρσόν του από την αναμμένην ειδικήν κανδήλα την οποίαν είχε μεταφέρει προηγουμένως ο Σκευοφύλαξ. Αυτή με λίγα λόγια ειναι είναι η διαδικασία περί του «αγίου» φωτός».<br /><br />Mια ενδιαφέρουσα και ζωντανή περιγραφή των όσων διαδραματίζονται κατά την αφή του Αγίου Φωτός έδωσε ένας περιηγητής, ο Γάλλος κληρικός Ντουμντάν, που ταξίδεψε στην Παλαιστίνη το 1561. Ο Ντουμντάν γράφει ότι οι «σχισματικοί» (έτσι αποκαλούσαν οι ρωμαιοκαθολικοί τους ορθοδόξους) αρχιερείς της Ανατολής άναβαν τη λυχνία με το τσακμάκι: «(…) Ο πατριάρχης με πέντε ή έξι μονάχα μητροπολίτες ζυγώνει στην πύλη του Αγίου Τάφου όπου του αφαιρούν το φαιλόνιο για να μπει. Εκείνη τη στιγμή ξεσπάει καινούργιο πανδαιμόνιο. Αντηχεί τόσο βροντερά που είναι αδύνατον ν’ ακούσης και τους φοβερώτερους κεραυνούς. Χιλιάδες στόματα κραυγάζουν, με μανία, ουρλιάζουν “Ελέησον!, Ελέησον”. Τα χέρια υψώνονται ψηλά με τις λαμπάδες, τα μάτια είναι στυλωμένα στον θόλο του ναού σε αγωνιώδη προσμονή της στιγμής που θα κατέβη το Άγιο Φως. Και στις εξέδρες οι γυναίκες πολλαπλασιάζουν τα ξεφωνητά και τους στεναγμούς, σαλεύουν τα χέρια τους σε δέηση προς τον ουρανό, λες κι εκλιπαρούν τον Θεό να στείλη, επί τέλους, αυτό το φως που με τόση λαχτάρα προσμένουν. Μέσα σ’ αυτήν την οχλοβοή ο πατριάρχης μπαίνει στον Άγιο Τάφο. Οι γενίτσαροι φρουρούν αυστηρά την είσοδο ώστε να μη δη κανείς τι συμβαίνει στο εσωτερικό. Εκεί ο πατριάρχης μ’ ένα τσακμάκι δίνει φωτιά κι ανάβει τα καντήλια και μια δέσμη λαμπάδες που κρατάει στα χέρια του. Βλέποντας τον τα πλήθη να βγαίνει με το πολυφίλητο φως ξεσπούν σε επιφωνήσεις ευτυχίας, σε κραυγές χαράς, σε ομαδικό παραλήρημα ενθουσιασμού που είναι αδύνατον να περιγραφή. Κι ορμούν κατεπάνω του για ν’ ανάψουν τις λαμπάδες τους από τις δικές του, για να ‘χουν μια αμεσότητα επαφής με το Άγιο Φως. Δέκα βήματα πρέπει να διατρέξη για να φθάση στο ιερό. Αλλά γι’ αυτά τα δέκα βήματα χρειάστηκε ένα τέταρτο της ώρας. Τον έχουν κυκλώσει από όλες τις μεριές, τον συμπιέζουν, τον συνθλίβουν. Είναι σκεπασμένος από δάσος χεριών και από λαμπάδες, έτσι που δεν διακρίνεται πια καθόλου. Εκείνοι που βρίσκονται δεκαπέντε βήματα πίσω, απλώνουν τα χέρια τους ν’ αρπάξουν τις λαμπάδες από τους κοντινούς, οι λαμπάδες θρυμματίζονται γίνονται κομμάτια, δεν απομένει ούτε μια γερή. Οι ραβδούχοι που αγωνίζονται να επιβάλουν την τάξη, άλλους σημαδεύουν κι άλλους χτυπάνε. Κι ο πατριάρχης που κρατάει υψωμένα τα κεριά δέχεται συνεχώς χτυπήματα στα χέρια.<br /><br />Στο μεταξύ το πανδαιμόνιο συνεχίζεται, κι όσο περνά η ώρα εντείνεται ολοένα. Τέλος, ο αρχιερέας φθάνει σ’ έναν πέτρινο βωμό, ανεβαίνει με δυο επισκόπους, παίρνει δύο νέες δέσμες κεριών αναμμένων και ύστερα άλλες κι άλλες. Και τα πλήθη συνωθούνται μετά μανίας για να πάρουν φως από τα χέρια του πατριάρχη. Εκείνοι που το κατορθώνουν δεν κρύβουν τη χαρά τους, ακτινοβολούν, πανηγυρίζουν και προσφέρουν το φως που απέκτησαν ύστερα από τόση μάχη στους άλλους με αγαλλίαση και κυρίως στις γυναίκες που δεν μπορούν να πλησιάσουν. Μερικοί, είτε από κάποια ειδική εύνοια, είτε ύστερα από μερικούς ραβδισμούς, είτε με μερικά πιάστρα που δίνουν στους γενίτσαρους μπαίνουν στον ίδιο τον Άγιο Τάφο, ανάβουν τις λαμπάδες από τα ίδια τα καντήλια που πρωτοδέχτηκαν το Άγιο Φως και βγαίνουν υπερήφανοι και πανευτυχείς. Δεν λογαριάζουν ούτε τους κόπους ούτε τα χρήματα που τους στοίχισε αυτή η επιτυχία.Μέσα σ’ ένα τέταρτο της ώρας άναψαν όλα τα καντήλια του ναού (τα υπολόγισα σε οχτακόσια). Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν ανάμεσα στους Έλληνες για τη διανομή του Αγίου Φωτός επαναλαμβάνονται τώρα στα παρεκκλήσια των Αρμενίων, των κοπτών, των Σύρων και των Αιθιόπων, θαρρείς πως ο ναός πήρε φωτιά, ότι τον κατατρώει μια πελώρια πυρκαγιά…».<br /><br />Τα αυτοαναφλεγόμενα κεριά<br />Υπάρχει η άποψη ότι πρόκειται για μια απόκρυφη εφαρμογή που οργανώνουν οι κληρικοί του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων εδώ και αιώνες. Μία εκδοχή που προβάλλεται σύμφωνα με την άποψη αυτή είναι ότι τα κεριά έχουν εμβαπτιστεί προηγουμένως σε φώσφορο, ο οποίος έχει την ιδιότητα της αυτοανάφλεξης μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Ο φωσφόρος από την άλλη ως χημικό στοιχείο ανακαλύφθηκε κατά τον 17ο αιώνα και δεν απαντάται ελεύθερος στη φύση. Για τους υποστηρικτές αυτής της άποψης ήταν παρ’ όλα αυτά γνωστές από πολύ παλαιότερα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής κάποιες «θαυματουργές ουσίες» ή «κρήνες» (πηγές) που παρουσίαζαν τέτοιου είδους φαινόμενα. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να σημαίνει ότι είτε ολόκληρος ο Πανάγιος Τάφος βρίσκεται σε μια τέτοια περιοχή είτε ότι χρησιμοποιείται αυτούσια κάποια πανάρχαιη «θαυματουργή ουσία» (χημική ένωση) της οποίας το όνομα και η σύσταση διατηρούνται μέχρι σήμερα ως ιερατικό «επτασφράγιστο» μυστικό. Εντούτοις, όπως υποστηρίζεται από πιστούς, η φλόγα που προέρχεται από το Άγιο Φως φέρεται να φωτοβολεί αλλά να μην προκαλεί καύση κατά τα πρώτα 33 λεπτά, σε αντίθεση με τη φυσική δράση της φωτιάς. Βέβαια, σε αυτή την περίπτωση καταφανής είναι η σύγκριση που γίνεται αναφορικά όχι με το φως αλλά με τη φωτιά.Ο συγγραφέας Μιχάλης Καλόπουλος έχει δημοσιεύσει έρευνα που υποδεικνύει ότι τα αυτοαναφλεγόμενα υλικά και η θρησκευτική πυροτεχνουργία που ήταν γνωστή στην αρχαιότητα είναι επαρκή για να παράγουν το αποτέλεσμα που περιγράφεται ως «Άγιο Φως».<br />Όπως ο ίδιος αναφέρει:<br />«Με τη συνδρομή του Εργαστηρίου Χημείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προσδιορίσαμε ότι η καταλληλότερη ουσία για μια τέτοια χρήση είναι ο λευκός φωσφόρος.<br /><br />Πως όμως θα μπορούσε κανείς να καθυστερήσει αυτή την αυτόματη ανάφλεξη ώστε να συμβεί με ελεγχόμενο τρόπο σε προκαθορισμένη στιγμή; Απλά, εάν ο φωσφόρος που συνήθως φυλάγεται κάτω από νερό για να μην αναφλεγεί, διαλυθεί σε κάποιο κατάλληλο οργανικό διαλύτη και μετά ένα πανί η κερί βουτηγμένο στο διάλυμα αυτό εκτεθεί στον ατμοσφαιρικό αέρα, η αυτοανάφλεξη δεν γίνεται αμέσως αλλά καθυστερεί εως ότου εξατμιστεί σχεδόν τελείως ο διαλύτης. Στη συνέχεια το υλικό αρχίζει πρώτα να καπνίζει και τέλος αναφλέγεται, με ζωηρή φλόγα. Σημειώστε τη λεπτομέρεια της αργής προοδευτικής ανάφλεξης που ταιριάζει με τις περιγραφές των αυτοπτών μαρτύρων: “φωτιές ανάβουν σποραδικά αυτόματα σε κεριά και σε καντήλια, με «θεία» παρέμβαση, αφού αρχίσουν να καπνίζουν πριν για λίγη ώρα.” Αν όμως ο ίδιος ο παντοδύναμος Θεός άναβε θαυματουργικά κάθε χρόνο τα κεριά και τις καντήλες τι ανάγκη είχε να τα κάνει να καπνίζουν για ώρα μέσα στην κατάμεστη από πιστούς, ασφυκτικά γεμάτη εκκλησία και δεν τα ανάβει δια μιάς; Τα πειράματά μας έδειξαν ότι η αυτόματη ανάφλεξη των κεριών μπορεί να επέλθει με ελεγχόμενη χρονοκαθυστέρηση ημίσειας ώρας και άνω εξαρτώμενης από την πυκνότητα του διαλύματος του φωσφόρου και του τύπου του οργανικού διαλύτη που χρησιμοποιεί κανείς.<br /><br />Επιδείξαμε κατ’ επανάληψη με επιτυχία το πείραμα με τα κεριά, προς κατάπληξη των παρευρισκομένων εκπροσώπων της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η αμηχανία τους ήταν έκδηλη, παρόλο που δεν προφασιστήκαμε κάποια ανταγωνιστική υπερφυσική δύναμη αλλά ξεκαθαρίσαμε άμεσα και ευθέως τη φυσική βάση της διαδικασίας. Σε πρόσφατη μάλιστα επίδειξη που μεταδόθηκε από το EXTRA την Παρασκευή 16 Απριλίου, ένας εκ των εκπροσώπων της Εκκλησίας διάβαζε την ώρα του πειράματος… τους εξορκισμούς του Αγίου Βασιλείου.. ανεπιτυχώς. Η πηγή προέλευσης του λευκού φωσφόρου στην αρχαιότητα μπορεί να ήταν αρκετά απλή. Ένας κατάλογος από τα πιθανά διαθέσιμα υλικά για την παραγωγή φωσφόρου μας εισάγει κατευθείαν στο βασίλειο της Μαγείας και μάλιστα της Μαύρης καθώς η συνήθης πηγή για την παραγωγή φωσφόρου είναι τα… κόκκαλα, τα κόπρανα και τα ούρα. Και που αλλού μπορείτε να φανταστείτε ότι θα βρίσκαμε τέτοιες δυσώδεις αλχημιστικές συνταγές μαγειρικής παρά στο… Ιερό βιβλίο της Βίβλου».<br /><br />Η σχισμένη κολώνα<br />Ένα άλλο σημείο στο οποίο θα πρέπει να σταθούμε, είναι η περιβόητη σχισμένη κολώνα και το θαύμα που (θρυλείται ότι) συνδέεται μ’ αυτήν. Ακόμα και σκληροπυρηνικοί απολογητές στην περίπτωση αυτή συνιστούν επιφυλακτικότητα!<br /><br />Λέγεται πως το 1549 μ.Χ. οι Αρμένιοι δωροδόκησαν τον σουλτάνο Μουράτ για να τους δώσει την άδεια να εισέλθουν στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως και να βγάλουν αυτοί από τον Πανάγιο Τάφο το Άγιο Φως. Πράγματι ο σουλτάνος τους έδωσε την άδεια και οι Αρμένιοι μπήκαν μέσα στον Ναό και τον κλείδωσαν. Γεμάτος απελπισία ο Ορθόδοξος Πατριάρχης όταν είδε τους Αρμένιους να βρίσκονται μέσα στον Πανάγιο Τάφο, γονάτισε έξω στην είσοδο του Ναού κοντά σε μία από τις κολόνες. Ξαφνικά η κολόνα σχίστηκε και βγήκε το Άγιο Φως ανάβοντας τις λαμπάδες του Πατριάρχη. Ο Αγαρηνός Εμίρης παρακολουθούσε τα γεγονότα από τον μιναρέ του τζαμιού που βρίσκονταν απέναντι από τον Ναό. Μόλις είδε τα γεγονότα φώναξε «Μεγάλη η πίστη των Χριστιανών! ‘Ένας είναι ο αληθινός Θεός, ο Θεός των Χριστιανών. Πιστεύω στον Αναστάντα εκ νεκρών Χριστόν. Τον προσκυνώ ως Θεό μου». Μετά από αυτή την ομολογία του πήδησε από τον μιναρέ. Κατά την πτώση του όμως δεν έπαθε τίποτα. Τότε οι μουσουλμάνοι τον έπιασαν και τον αποκεφάλισαν.<br /><br />Εδώ όμως προκύπτουν κάποιοι προβληματισμοί. Το σχίσιμο της κολώνας για παράδειγμα (το οποίο εστιάζεται κυρίως στο κατώτερο τμήμα της) δεν είναι διαμπερές! Συνεπώς θα πρέπει να δοθεί μια λογική εξήγηση για το πώς (αλλά κυρίως ΓΙΑΤΙ) το φως διαπερνώντας το υλικό εμπόδιο τού κίονα άφησε τα ίχνη του μόνο από την εξωτερική πλευρά. Εκτός κι αν … – εκτός κι αν το σχίσιμο προκλήθηκε από έξω προς τα μέσα, και όχι από μέσα προς τα έξω!<br /><br />Ο Ιάσων Ευαγγέλου στο «Θρησκευτικό φαινόμενο» κάνει λόγο για φθορά «από την πυρκαγιά του 1808», ενώ ο κ. Καλοκύρης υποστηρίζει ότι επρόκειτο για λάμψη κεραυνού, χωρίς ωστόσο να δίνει περαιτέρω πληροφορίες ή να διευκρινίζει πόθεν τούτο τεκμαίρεται.<br /><br />Εξαιρετικό ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζει η εικασία του ότι ο θρύλος περί θαυματουργικής εμφάνισης τού φωτός μέσα από την κολώνα «πιθανόν να σχετίζεται με την παλαιά παράδοση που διασώζει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς κατά την οποία ο Θεός ‘‘και τω πυρί δεδίττεται – δηλαδή εκπλήσσει, φοβίζει – τους ανθρώπους ανάπτων εκ κίονος την φλόγα” (…) Και εδώ όμως ο Θεός ‘‘δεδίττεται” με τη φλόγα του κεραυνού που (…) έσχισε την κολώνα»!<br /><br />Ο προβληματισμός σε σχέση με την αυθεντικότητα τού εν λόγω «θαύματος», γίνεται όμως ακόμα πιο βασανιστικός, όταν αναρωτιόμαστε, πώς είναι δυνατόν οι Αρμένιοι να βίωσαν μπροστά στα μάτια τους αυτό το απίστευτο θαύμα, κι όμως αντί να αποκηρύξουν πάραυτα τα σφαλερά τους πιστεύω και να ασπαστούν το ορθόδοξο δόγμα, απλώς έφυγαν με σκυμμένο το κεφάλι; Γιατί δεν έκαναν αυτό που έκανε ο μουσουλμάνος μουεζίνης;<br /><br />Και καλά, για τον άλφα ή για τον βήτα λόγο, δεν το έκαναν. Έκτοτε όμως έχουν παρέλθει πάνω από 400 χρόνια και οι Αρμένιοι έχουν βιώσει το θαύμα ισάριθμες φορές, και μάλιστα από απόσταση αναπνοής! Ακόμα να πιστέψουν;<br />Εδώ πράγματι, όπως με χιούμορ σχολιάζει ο Μιχάλης Καλόπουλος στο βιβλίο του «ΘΑΥΜΑ Ή ΑΠΑΤΗ ΤΟ ‘‘ΑΓΙΟΝ” ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ;» ο Αρμένιος παρατηρητής πρέπει σίγουρα να είναι «ο πιο δύσπιστος χριστιανός όλων των εποχών! (…) Μόνο ο διάβολος θα είχε τόσο αρνητισμό!».<br /><br />Η ακαΐα<br />Η εξελικτική πορεία τού Αγίου Φωτός μέσα στον χρόνο, δεν ήταν βέβαια δυνατόν να μην αγγίξει και την κατά πολλούς εντυπωσιακότερη ιδιότητα του: την περιβόητη ακαΐα. Αρχικά, λέει, η φλόγα δεν καίει, και μόνο μετά την πάροδο 33 ολόκληρων λεπτών, αποκτά τις φυσικές της ιδιότητες!<br />Το εκπληκτικό δε είναι ότι η ακαΐα ΔΕΝ συνδέεται με τον βαθμό πίστης ή τις γενικότερες θρησκευτικές πεποιθήσεις τού ατόμου, έτσι ώστε να μπορεί να βιωθεί ακόμα και από ανθρώπους που δεν πιστεύουν καν στο Άγιο Φως! – Μάλιστα… Φαίνεται λοιπόν πως και εδώ υπήρξαν σημαντικές τροποποιήσεις προϊόντος τού χρόνου … Διότι τουλάχιστον την εποχή του ιερομονάχου και ιεροδιδασκάλου Γαβριήλ (1755 – 1815), όπως ο ίδιος μας διαβεβαιώνει, η ακαΐα εξαρτάτο ΑΜΕΣΑ από τον βαθμό τής πίστης με την οποία προσερχόταν κανείς στο φως: Ευλαβείς και ενάρετοι προσκυνητές «το εβάστασαν μετά πίστεως ώρα ικανήν και εις τας χείρας και εις τούς κόλπους και εις το πρόσωπον και δεν εκάησαν. Αλλ˙ ήρχισες να διστάζεις (…) και να δοκιμάζεις όχι με πίστιν, αλλά με αμφιβολίαν; Καίει, το ομολογώ»!<br /><br />Τι ισχύει λοιπόν τελικά; Τι θα πρέπει επιτέλους να πιστέψουμε; Γιατί το «θαύμα» δεν χαρακτηρίζεται από επιβλητική απλότητα και αναλλοίωτη συνέχεια; Γιατί όλες αυτές οι ανακολουθίες; Είναι κι αυτά τα τόσο συμβολικά, υποτίθεται διά θαύματος εμφανιζόμενα 33 λεπτά ακαΐας που πραγματικά πρέπει να παλέψει κανείς για να μην κολαστεί! Διότι άσχετα με την (αντικειμενική ή υποκειμενική) υπόσταση τού φαινομένου, γεννάται το ερώτημα: Γιατί 33, 23, 13 ή οσαδήποτε λεπτά και όχι πάντα; Γιατί το θαύμα στη γένεσή του να είναι τόσο εντυπωσιακό, τόσο υπέρλογο, μα στη συνέχεια να υπόκειται σε φυσικούς περιορισμούς;<br /><br />Είναι γνωστό, ότι η αυτοανέφλεξη του φωσφόρου που περιγράφεται παραπάνω, δεν προκαλεί θερμότητα στην αρχή και η φλόγα είναι σχετικά ψυχρή. Έτσι εξηγείται επιστημονικά το φαινόμενο της ακαΐας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση πάντως, για να έχετε μια ιδέα, πως ακριβώς εννοείται η ακαΐα που επικαλούνται αρκετοί, παρακολουθήστε μερικά από τα βίντεο που εμφανίζουν πιστούς να μην καίγονται. Προσέξτε ότι στην συντριπτική πλειοψηφία κανένας δεν κρατά σταθερά τη φλόγα σε ένα σημείο, αλλά μετακινούν με σχετική ταχύτητα, είτε το κερί, είτε το «δοκιμαζόμενο» σημείο του σώματος. Σημειώστε επίσης, ότι τα περισσότερα βίντεο που σχετίζονται με αυτό το θέμα, δεν διαρκούν παρά ελάχιστα δευτερόλεπτα, ενώ κάποια απ’ αυτά αναπαράγωνται σε αργή κίνηση για να δίνουν την ψευδαίσθηση της παρατεταμένης διάρκειας.<br />Με λίγα λόγια, ακόμα και στην περίπτωση που η φλόγα δεν παράγεται από φωσφόρο, συμβαίνει ότι πάνω-κάτω και με τους Αναστενάρηδες στη Δράμα, ένα φαινόμενο το οποίο έχει εξηγηθεί επιστημονικά.<br /><br />Θα πρέπει να αναφερθεί τέλος, πως το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, σε σχέση με την θαυματολογία, ενώ αρχικά μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του του, δεν έπαιρνε επίσημη θέση και τηρούσε μια στάση ουδετερότητας (ουδεμία αναφορά έκανε σε «θαύματα»), αργότερα υιοθέτησε πλήρως και πλέον αναπαραγάγει κι αυτό την σχετική παραφιλολογία και το «θαυματουργικό» του όλου πράγματος.<br /><br />Η υποδοχή του Αγίου Φωτός με τιμές αρχηγού κράτους<br />Δεν θα μπορούσε να μην σχολιάσει κανείς την υπερβολή που διαπράττεται, καθώς και το ότι με δαπάνες του ελληνικού κράτους κι όχι της Εκκλησίας, διεκπεραιώνεται ένα κακόγουστο θέαμα, που αφ’ ενός παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ανεξιθρησκείας, αφ’ ετέρου συμβάλλει στην συντήρηση και την τουλάχιστον έμμεση ενίσχυση της παραφιλολογίας περί «θαύματος».<br /><br />Η «παράδοση» της μεταφοράς του Φωτός έχει ως εξής: το Μεγάλο Σάββατο, με ειδική πτήση της Ολυμπιακής, μεταβαίνει στα Ιεροσόλυμα ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου, ένας, δυο υπουργοί (ανάλογα με την ευσέβεια της κυβέρνησης) και τμήμα της προεδρικής φρουράς. Η επίσημη αποστολή επιστρέφει μαζί με το Άγιο Φως, πάλι με ειδική πτήση. Στο αεροδρόμιο, το Άγιο Φως γίνεται δεκτό ως… αρχηγός κράτους: στρώνεται κόκκινο χαλί, ενώ μικτός λόχος με μπάντα αποδίδει τιμές (στο… Φως).<br /><br />Αφού γίνει δεκτό με τιμές αρχηγού κράτους, το Άγιο Φως μεταφέρεται με συνοδεία μοτοσικλετιστών της ΕΛΑΣ στο Μετόχι του Παναγίου Τάφου στην Πλάκα. Παράλληλα, από το αεροδρόμιο ξεκινά νέος γύρος δεκαέξι (!) ειδικών πτήσεων της Ολυμπιακής, δια των οποίων μεταφέρεται στις Ιερές Μητροπόλεις της χώρας. Ελικόπτερο του Ναυτικού μεταφέρει το Φως σε νησιά χωρίς αεροδρόμιο. Υπάρχουν πράγματα που νομίζει κάποιος, πως συμβαίνουν επειδή συνέβαιναν πάντα. Λέγονται και «παραδόσεις».<br /><br />Ως το 1988, το Φως ερχόταν στην Ελλάδα με βαπόρι μια εβδομάδα μετά την Ανάσταση! Μέχρι που ένας ταξιδιωτικός πράκτορας έπεισε το κράτος να μετατρέψει μια θρησκευτική τελετή σε εθνική παράδοση: Ήταν ο Ιάκωβος Οικονομίδης, ο οποίος έκτοτε φέρει τον τίτλο του Μεγαλόσταυρου του Παναγίου Τάφου, ιδιοκτήτης ταξιδιωτικού γραφείου στην οδό Νίκης 23, που οργάνωνε (μέχρι το 2004 που έκλεισε) εκδρομές στους Αγίους Τόπους.<br /><br />Λόγω της σχέσης του με τον τότε Έξαρχο του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα (και μετά Πατριάρχη) κ. Ειρηναίο, συνέλαβε την ιδέα και έπεισε το κράτος να ναυλώσει αεροσκάφος της Ολυμπιακής για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός από τα Ιεροσόλυμα στην Αθήνα. Επί προεδρίας Σαρτζετάκη, προστέθηκαν… εύζωνοι και σταδιακά φτάσαμε στο να του αποδίδονται (του… Φωτός!) τιμές αρχηγού κράτους.<br /><br />Φυσικά, κανένα άλλο ορθόδοξο κράτος στον κόσμο (από τη Ρωσία και τη Σερβία μέχρι την Αρμενία) δε ναυλώνει αεροσκάφος για να μεταφέρει το Φως, ούτε το υποδέχεται ως αρχηγό κράτους…<br /><br />Ο ίδιος ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, Ιεροθέος, ήταν επικριτικός για το τελετουργικό αυτό, το οποίο είχε χαρακτηρίσει (για άλλους λόγους βεβαίως), σαν «πρόκληση»:<br />«Συνηθίζεται να υποδεχόμαστε τους αρχηγούς Κρατών με ιδιαίτερες τιμές, ανάλογες με το αξίωμα που κατέχουν και την διακονία που έχουν μέσα στην κοινωνία. Και ακόμη μερικούς ανθρώπους που έχουν μια υπεύθυνη θέση, όπως τον Οικουμενικό Πατριάρχη –πού ασκεί υπεύθυνη εκκλησιαστική διακονία– τους υποδεχόμαστε με τιμές αρχηγού Κράτους. Αυτό είναι επιβεβλημένο, γιατί δεν πρέπει να υπονομεύουμε τους θεσμούς, αφού κάθε υπονόμευση των θεσμών οδηγεί στην αναρχία και την ανταρσία. Θεωρούμε δε κάθε εξουσία ως μεταπτωτικό φαινόμενο, που χρειάζεται για την πεπτωκυία κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, την θεωρούμε σαν ένα αναγκαίο κακό, όπως και τον θάνατο.<br /><br />Όμως δεν μπορούμε να θέσουμε το άγιον φως στην ίδια θέση με τον αρχηγό Κράτους, διότι δεν αποτελεί μια εξουσία τεταγμένη για να εξυπηρετή μεταπτωτικές καταστάσεις. Μάλιστα οι δημοσιογράφοι που «εκάλυπταν ζωντανά» το γεγονός της υποδοχής του αγίου φωτός άλλοτε έλεγαν ότι υποδεχόμαστε το φως με τιμές αρχηγού Κράτους, και άλλοτε ότι το άγιο φως είναι ο πρώτος αρχηγός Κράτους στο νέο Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος»!!<br /><br />Η εικόνα της υποδοχής που είδα στην τηλεόραση μου δημιούργησε έντονο προβληματισμό. Η παρουσία της μουσικής μπάντας που παιάνιζε, το άγημα που απέδιδε τιμές, οι μοτοσυκλετιστές που συνόδευαν τον «αρχηγό Κράτους» και ο Επίσκοπος που κρατούσε τις λαμπάδες αναμμένες και με αυτές ευλογούσε τους πιστούς, και μάλιστα πολλές φορές οι λαμπάδες έσβηναν και χρειαζόταν να τις ανάψη εκ νέου, με προκάλεσαν.<br /><br />Θα ήταν δυνατόν να αποδοθούν συμβολικές τιμές για το μεγάλο γεγονός με σεμνότητα και σοβαρότητα που επιβάλλει το θαυματουργικό αυτό σημείο, αλλά δεν είναι ορθό να θεωρήται αρχηγός Κράτους το άγιο φως, γιατί τότε παραθεωρείται η αποφατικότητα του γεγονότος και το μυστηριακό στοιχείο του».<br /><br /><br /><br />Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=149#ixzz1KT7M1VDI<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-7374241203916644512?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-50278954067470822011-03-27T09:04:00.000-07:002011-03-27T09:05:43.368-07:00AMAN KOYZOYM,<br /><br /> AMAN ΓΙΑΒΡΟΥΜ...<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />Mαθήματα Τουρκικής άνευ διδασκάλου <br /><br />σε νύκτες μαγικές κι ονειρεμένες...<br /><br /> <br /><br />Απ΄ τα βάθη τής Ασίας, στον Αlpha.<br /><br /> <br /><br /><br /> Τι ήταν κι αυτό προχθές το βράδυ βρε παναγίτσα μου σ΄ αυτή την τηλεοπτική εκπομπή τού Alpha, «Chart show - Υour countdown». Τι Chart show ρε καρντάση, Turk show λέγε καλύτερα, τσαχπίνα μου. <br /><br /> <br /><br /> Θέμα τής εκπομπής: Τα «ελληνικά» τσιφτετέλια. Έτσι, παρέλασαν όλα τα τούρκικα, αιγυπτιακά, ινδικά και άλλων ασιατικών χωρών τραγούδια μπροστά από τα μάτια μας. Τώρα το πόσο ελληνικά ήτανε, αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Ήταν ελληνικά, όπως ο Νίνη(ς), ο Ηλιάδης, ο Τσουγκασβίλι και τα υπόλοιπα «ελληνό- πουλα» τής άρσης βαρών, αλλά και οι παλαιότεροι απόγονοι τού Περικλή και τού Αχιλλέα, η Μπουμπουλίνα, ο Μπότσαρης, οι Σουλιώτες και τόσες χιλιάδες άλλοι πατριώτες εξ αίματος και παιδείας... (Σ.σ.: Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Από τον Σπάτα και τον Τατόη, στο Χαλάνδρι και τη Λούτσα...). Τι κι αν δε μίλαγαν γρί τα ελληνικά όλοι τους αυτοί, τι κι αν ήταν ξένοι, τι κι αν δεν είχαν ιδέα για την αρχαία Ελλάδα, εμείς τούς βαφτίσαμε έλληνες με Ε-ψιλον κεφαλαίο, όπως τα κρέατα από τη Βουλγαρία και τα Σκόπια. Τι τον έχουμε τον Λιακόπουλο και τον Άδωνι να κοπανιούνται στα κανάλια δηλαδή. Α ρε γκιαούρη τζαναμπέτη…<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /><br /><br /> <br /><br />«Οι μπαγλαμάδες ν΄ αρχίσουν τσιφτετέλια...»<br /><br /> <br /><br /> - Θα μπορούσε να υπάρχει διασκέδαση στην Ελλάδα αν δεν υπήρχε το τσιφτετέλι;<br /><br /> - Νομίζω, όχι!<br /><br /> - Εσύ τι αγαπάς πιό πολύ να λές; Ζεϊμπέκικα, χασάπικα;...<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> Τι γλέντια, τι ντέρτια, τι σεβντάδες, τι μπαγλαμάδες, τι ζουράδες, τι τέλια, τι πενιές ήταν αυτές, άι μάνα μου… Πραγματικά, τέτοια εκπομπή έσπασε τα μηχανάκια τής AGB. Έτσι, παραγγείλαμε κι εμείς τα ανάλογα εδέσματα: Σουβλάκ ντονέρ, κεμπάπ, τζατζίκ, κιοφτέ, ιμάμ μπαϊλντί, ντολμά γιαλατζί και παστουρμά, για να ντερλικώσουμε. Για γλυκό παραγγείλαμε δύο κανταίφ σορόπ, με μπακλαβά ραβανί κι ένα μπουκάλι ρακί. Όλα ελληνικά, έτσι, μη μπερδεύεστε… Κι αφού μερακλώσαμε για τα καλά, ανεβήκαμε κι εμείς στα τραπέζια μας και τα σπάσαμε κανονικά. Πιάτα, ποτήρια, φλιτζάνια, όλα κάτω. «Αμάν, γιαβρούμ, αμάν, κουζούμ… τσιφτετέλι τούρκικο σινανάια γιαβρούμ σινανάια…». Κάηκε ο ντουνιάς «έξω ντέρτια και καημοί»... (Σ.σ.: Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Μάς πνίγουν τα λίπη τής Ρωμιοσύνης! και Χαλβάς, ταραμάς, γιαλαντζί ντολμάς κ.λπ. κ.λπ.). <br /><br /> <br /><br /> <br /><br /><br /><br /> <br /><br />«Αμάν κουζούμ, αμάν γιαβρούμ...»<br /><br /> <br /><br /> - Λες αυτό το τραγούδι και βλέπεις τον κόσμο, ωπ, πετιέται στα τραπέζια, στην πίστα και χορεύει...<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> Αναβίωσε ο τούρκος μέσα μας ξανά και ξανά. Βλέπετε, ο ανατολίτης είναι πολύ βαθιά ποτισμένος μέσα στο αίμα τού ρωμιού και δεν βγαίνει ούτε με εγχείρηση. Τι την θέλαμε την επανάσταση, καλά δεν ήμασταν τετρακόσια χρόνια γάμου, παντρεμένοι με τούς οθωμανούς; Μέσα στούς τεκέδες και στα χαμάμ, «μ΄ αργιλέδες και χασίσια, μ΄ αγκαλιές και με φιλιά», που λέει και το τουρκο- λαϊκοτράγουδο τής Ρωμιοσύνης. «Το βαπόρι απ΄ την Περσία…» θα κουβαλούσε καθημερινά τόνους χασίς και μάλιστα νόμιμα, θα καθόμασταν όλοι μέσα στούς τεκέδες μας με τις μουστάκες μας και τα φέσια μας και θα χασικλώναμε με τούς ναργιλέδες μας κάτω από τούς μιναρέδες τού Χότζα να μάς σκιάζουν. <br /><br /> <br /><br /> «Σαν βγει ο Χότζας στο τζαμί, βραδύς πριν σουρουπώσει… κι όταν ακούω Μπιραλλάχ, Μπιραλλάχ…». Τα χουμε τραγουδήσει όλα αυτά εμείς, αμ τι νομίσατε. (Σ.σ.: Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Γιαλαντζί αμανέ Γιουνα- νιστάν). Με τα παπαδαριά μας να μάς κυβερνάνε κανονικά και να φορο- εισπράττουν για τούς αφεντάδες, τούς τούρκους. Να επανέλθουν οι φαναριώτες βρε αδελφέ, οι κοτζαμπάσηδες κι οι τσιφλικάδες, οι προεστοί και οι αρματωλοί. Κι ούτε φτώχεια, ούτε κρίση, παρά φουστανέλα και μπαχτσίσι. Αχ, αυτοί οι ψευτο- προοδευτικοί οι ευρωπαίοι μάς φάγανε, αγά μου…<br /><br /><br /> Τελικά, δεν είναι κακό να είσαι ασιάτης, ούτε τούρκος, ούτε να δανείζεσαι τραγούδια από άλλους, να τα μελοποιείς και να τα τραγουδάς, λεβεντονιέ μου. (Λεβέντες στα τούρκικα λέγονταν όσοι υπηρετούσαν στα επίλεκτα σώματα τού οθωμανικού πολεμικού ναυτικού. Έτσι ονομάζονται και σήμερα. Οι τουρκορωμιοί κάτοικοι τού ελλαδικού χώρου υπερηφανεύονται για την... ελληνική λεβεντιά τους...) Άλλωστε, η μουσική όποια κι αν είναι απ΄ όπου κι αν προέρχεται, ενώνει τους λαούς. Κακό είναι όμως, να κλέβεις αυτά τα τραγούδια και να λες, ότι είναι δικά σου, όπως έκαναν όλοι οι ρωμιοί συνθέτες τής εποχής. Κακό είναι να βαφτίζεις τη μουσική σου, ότι είναι ελληνική, ενώ είναι ασιατική. Κακό είναι να βαυκαλίζεσαι, ότι είσαι έλληνας και να κατάγεσαι από βαλκάνιους, ραγιά μου. Κακό είναι να τραγουδάς ασιατικά τραγούδια και να τα βαφτίζεις ελληνικά, δερβίση μου. Κακό είναι να προσκυνάς εβραίους μέσα σε εκκλησίες και να λες, ότι είσαι έλληνας, Ησαΐα μου…<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /><br /><br /> <br /><br /> Πολλά τραγούδια τού Καζαντζίδη, όπως και άλλων ρωμιών λαϊκών βάρδων, είναι πιστές αντιγραφές δημοφιλών ινδικών και τούρκικων τραγουδιών τής εποχής τους εκτελεσμένα με παραδοσιακά ανατολίτικα όργανα (μπουζούκια, μπαγλαμάδες κ.λπ.). (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η Ινδική και Τούρκικη ...Ελληνική μουσική). Aγαπήθηκαν από τούς ρωμιούς τού ελλαδικού χώρου (οι περισσότεροι έχουν τις ρίζες τους κι έχουν γαλουχήθεί στο πνεύμα και στα ήθη τής Ανατολής) κι έγιναν μεγάλες επιτυχίες. <br /><br /> <br /><br /> Οι δρόμοι των τραγουδιών αυτών (κλίμακες) δεν έχουν καμμία σχέση με την αρχαία ελληνική μουσική, αλλά με μουσικές τής Ανατολής, όπως εξ άλλου μαρτυρούν και τα ονόματά τους: Χιτζάζ (Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι), Ουσάκ (Το βαπόρι απ΄ την Περσία), Σαμπάχ (Τα παιδιά τής γειτονιάς σου), Νιαβέντ (Έμαθα, πως είσαι μάγκας) κ.λπ.<br /><br /> <br /><br /> Στο τραγούδι τού παραπάνω βίντεο, ο Καζαντζίδης ούτε καν μπήκε στον κόπο να τού αλλάξει στίχους: «Σινανάι γιαβρούμ» τραγούδησε. Δείτε στη μοντέρνα εκτέλεση τού τραγουδιού την τραγουδίστρια Θεοδοσία Ζορμπά (ζορμπάς στα τούρκικα = βίαιος, τυραννικός, κατακτητής), να τραγουδάει ένα ολόκληρο κουπλέ στα τούρκικα και το τουρκορωμαίικο κοινό να μερακλώνει και να χορεύει.<br /><br /> <br /><br /><br /><br /><br /> <br /><br /> Για να γυρίσουμε λίγο στην τσι- φτετελοεκπομπή. Η γνωστή τηλεπαρου- σιάστρια τής (β)ρωμιοσύνης έκαψε πάλι καρδιές με τούς αστραφτερούς σταυρούς στ΄ αυτιά της και το πλούσιο ανοιχτό ντεκολτέ της, ώστε να μας προβάλλει τα χειρουργημένα στήθη της, τύφλα να χει η Άννα Γούλα βρε πασά μου… <br /><br /><br /><br /> <br /><br /> Αλλά κι οι τηλεμαϊντανοί καλεσμένοι της, ένας κι ένας. Οι κριτές, το κοινό (ο ντουνιάς καλύτερα), όλοι γλεντούσαν με την ψυχή τους, όλοι σιγοτραγουδούσαν ή ξεφώνιζαν τα τουρκοτράγουδα τής (β)ρωμιοσύνης: «Αραπίνες μαύρες ερωτιάρες… θα σού τραγουδήσω πάλι στον ασίκικο χαβά, αμάν αμάν…». <br /><br /> <br /><br /> <br /><br /><br /><br /> <br /><br /> Το «Σινανάι γιαβρούμ» στην αυθεντική τούρκικη εκτέλεσή του από μια παληά ταινία, το Τοπ Καπί. (Παρατηρήστε επίσης την παράσταση τού θεάτρου σκιών. Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ο Καραγκιόζης τής Ρωμιοσύνης κι η Ρωμιοσύνη - καραγκιόζης.)<br /><br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> Τρίζανε τα κόκκαλα των αρχαίων Ελλήνων, κόντεψαν ν΄ αναστηθούν οι τριακόσιοι τού Λεωνίδα και να τρέχουν γύρω απ΄ τη Βουλή γυμνοί, η Σαπφώ και ο Αλκαίος σίγησαν, για ν΄ ακούσουν απ΄ τούς τάφους τους τούς αμανέδες και τούς καρσιλαμάδες τής Τουρκορωμιοσύνης. Πού σε Κτησίβιε με την ύδραυλή σου κι εσύ Ορφέα με τη λύρα σου, να μερακλώσετε, να νταγλάρετε και ν΄ αλλάξετε επάγγελμα. «Τσιφτετέλι Τούρκικο σινανάια γιαβρούμ σινανάια…».<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> Κι όταν το γλέντι χτύπησε κόκκινο, έσκασε το νούμερο 1: «Άναψε το τσιγάρο δώς μου φωτιά, έχω μεγάλο ντέρτι μες την καρδιά…». Πω πω ντέρτια, ε ρε γλέντια. Ακόμα κι ο Καραγκιόζης μεράκλωσε και χτυπιόταν έξω απ΄ το σαράι με την Αγλαΐα και τα κολλητήρια να ζητιανεύουν στο ασκέρι τού σουλτάνου. Τουρκορωμιοσύνη αγαπημένη μου…<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /><br /><br /> <br /><br /><br /> Αλλά κι αυτή η ελπίδα τού ρωμαίικου τραγουδιού, η Φωτεινή Δάρα; Προσκύνησε την τουρκιά: «Νύχτες μαγικές κι ονειρεμένες, αγάπες λάγνες ξεχασμένες στην ξενιτιά…». Τελικά, τίποτα δεν έμεινε όρθιο μάγκα μου, αλισβερίσι τουρκορωμαίικο, ρεμπέτ ασκέρι μεμέτη ραγιά μου. Μπαχτέ τσιφλίκ, τσαμπουκά γκιαούρ, τσαγκάρ μπαρούτ, κιοσκ μπουντρούμ, εκ μεκ σαραγλί…<br /><br /> <br /> Αμάν αμάν πια, εσείς οι κακοί άνθρωποι στην «Ελεύθερη Έρευνα», όλο κακή κριτική κάνετε για τις τουρκοσπορίτικες ρίζες μας. Έλεος βρε παιδιά, κακό είναι δηλαδή; Διατί να το κρύψωμεν, άλλωστε; Τούρκοι είμαστε κι εμείς χωρίς μου- στάκια… <br /><br /> <br /><br /> Ωχ αμάν, αμάν…<br /><br /> <br /><br />Κωνσταντίνος Παραβάτης<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-5027895406747082?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-85914319319613424122011-03-27T08:24:00.000-07:002011-03-27T08:26:23.215-07:00Πάρτε μια γεύση της βιογραφίας του από το βιβλίο "Iστορία του Ελληνικού Eθνους": «Θανάτωσε τον ανιψιό του Λικινιανό και αργότερα και τον αδελφό του Λικιανού, που τον είχε κάνει δούλο στην Kαρχηδόνα, εκτέλεσε το γιο του Kρίσπο, έπνιξε τη γυναίκα του Φαύστα στο λουτρό της, φόνευσε τον πεθερό του Mαξιμιανό και τον αυλικό του νεοπλατωνικό φιλόσοφο Σώπατρο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-8591431931961342412?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-75179936289854665492011-03-26T13:33:00.000-07:002011-03-26T13:35:18.797-07:00Η θεμελίωση της εθνικής συνείδησης του νεοελληνικού κράτους<br /><br /><br /><br /><br /><br />«Αν είναι να μείνωμε εμείς νηστικοί, ας πάη στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα».<br />Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης<br /><br />Η Ελλάδα ως κράτος υπήρξε εξ αρχής ο Λίβανος των Βαλκανίων. Ένα κράτος δηλαδή ιστορικής σκοτοδίνης, χωρίς κανέναν φορέα εθνικής υπάρξεως. Μια απλή ματιά στα κατά καιρούς ελληνικά συντάγματα είναι ικανή, για να δείξει την έλλειψη θεμελίων εξ αρχής αυτού του Κράτους.<br /><br />Το πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου, το πρώτο πράγμα που ορίζει σαν φορέα του Κράτους είναι η θρησκεία. Αναγκαστικά δηλαδή μια και αυτοί που επαναστάτησαν κατά των Τούρκων έπρεπε να έχουν κάτι που να τους ξεχωρίζει. Αλλά τότε θρησκείες υπήρχαν πολλές και αμέσως η ίδια παράγραφος, για να αποφύγει τον εμφύλιο πόλεμο που ήταν ήδη μια πραγματικότης, ορίζει στην δεύτερη φράση, ότι “η Διοίκησις ανέχεται και πάσαν άλλην θρησκείαν”.<br /><br />Το νέο κράτος έπρεπε να το λένε βέβαια “Ελλάδα”, δεν υπήρχε όμως κανένα χαρακτηριστικό των “Ελλήνων”, αφού η σύνθεση του πληθυσμού ήταν Αρβανίτες, Τούρκοι, Έλληνες, Βλάχοι, Σλάβοι, Πομάκοι, Γύφτοι κ.λπ. Αμέσως λοιπόν το ίδιο Σύνταγμα δίνει και τον ορισμό του “Έλληνος”: “Όσοι αυτόχθονες πιστεύουσιν εις Χριστόν”.<br /><br /><br /><br /><br /> <br /><br />Ποιος όμως είδε ποτέ την πίστη και ποιος την μέτρησε; Ήταν αυτό κριτήριο εθνικής υπάρξεως, ύστερα από τεσσάρων αιώνων συμβίωση με μια συγγενή θρησκεία, την οποίαν είχε αποδεχθή το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της δυτικής Ελλάδος; Και σε ποιον Χριστό, τον ορθόδοξο ή τον καθολικό; Άρα λοιπόν δεν υπήρχε θέμελο στηρίξεως αυτού του κράτους και αποφυγής του εμφυλίου πολέμου (ο οποίος εκράτησε τότε δέκα ολόκληρα χρόνια και εσταμάτησε με πρωτοβουλίες των ευρωπαϊκών δυνάμεων).<br /><br />Μεγάλη σημασία έχει το “αυτόχθονες” της παραπάνω παραγράφου, που φανερώνει επίγνωση της “λιβανοειδούς” μορφής της Ελλάδος σε όσους συνέταξαν το Σύνταγμα.<br /><br />Όντως στο “Σύνταγμα του Άστρους“, που είναι ταυτόχρονο με το άλλο, ορίζεται ότι: “Η Διοίκησις πολιτογραφεί αλλοεθνείς υπό τον όρον να αποκτήσωσιν εντός πενταετούς διαστήματος ακίνητα κτήματα εν τη επικρατεία”.<br /><br /><br /><br /><br /> <br /><br />Δηλαδή, στην συνείδηση αυτών που απέκτησαν την “επικράτεια”, αυτή ήταν ένας χώρος για ξεπούλημα και άρχισαν να καλούν για “επενδύσεις”, όπως θα λέγαμε στην σημερινή διάλεκτο, δηλαδή για λεφτά. Το “αλλοεθνείς”, δεν σημαίνει βέβαια τους εκτός της επικρατείας “αλύτρωτους” πειναλέους, αλλά πάντα τους “εις Χριστόν πιστεύοντας” που μπορούσαν να έχουν λεφτά, ανεξαρτήτως εθνικότητος. Κατά τον τρόπον αυτόν και ένας συγγενής του σουλτάνου που ήταν πρόθυμος να δηλώση “εις Χριστόν πιστεύων”, μπορούσε να έρθη στην “επικράτεια” και να επενδύσει.<br /><br />Φυσικά οι πρώτοι μεταξύ των αλλοεθνών που θα έβλεπαν την επιχείρηση με ενδιαφέρον, πλην βεβαίως των ανά την οθωμανικήν αυτοκρατορία και εκτός αυτής ελληνοφώνων “εις Χριστόν πιστευόντων”, θα ήσαν και οι Άγγλοι, και αυτοί “εις Χριστόν πιστεύοντες”, οι οποίοι, αφού ήσαν οι πλουσιώτεροι και εμπορικώτεροι, κατά απολύτως νόμιμον και φυσικόν τρόπο θα απέβαιναν και οι σπουδαιότεροι κεφαλαιούχοι της “βιομηχανίας”. Συνταγματικώς δεν υπήρχε κώλυμα για κανέναν. Αλλά βέβαια, αυτός που επενδύει τα λεφτά του, είναι φυσικό να έχει και την μέριμνα να μην τα χάσει. Είναι δηλαδή φυσικό να απαιτεί να υπάρχουν κάποιοι νόμοι που να του κατοχυρώνουν τα κεφάλαια, ή, επειδή τότε ο ελληνικός Λίβανος ήταν αμπέλι ξέφραγο (αυτό άλλωστε το ανεγνώριζαν και τα ίδια τα Συντάγματα τότε δια του όρου “Χέρσος Ελλάς”), να συμμετέχει στην διοίκηση, για να μπορεί να ελέγχει τον κόπο και την περιουσία του. Αν βεβαίως προϋπάρχουν οι νόμοι, ο καθένας που θα επενδύσει σκέφτεται τα υπέρ και τα κατά και αναλόγως ενεργεί. Όταν όμως ένα πράγμα βγαίνει στο σφυρί, και μάλιστα επισήμως δια “Συντάγματος” ως χέρσος τρόπος, άλλος τρόπος δεν υπάρχει εκτός από τον έλεγχο της διοίκησης.<br /><br />Αυτό δημιούργησε τότε ένα πρόβλημα. Οι μεν ελληνόφωνοι επενδυτές του εξωτερικού (οι “ετερόχθονες”) ανέλαβαν και τα διοικητικά πόστα (άλλωστε αυτοί ήταν και οι μορφωμένοι του καιρού), οι “αυτόχθονες” όμως ήθελαν μεν τα λεφτά των άλλων, αλλά να τα διοικούν αυτοί. Ουδέν βέβαια το λογικώς αντιφατικόν σε μια επιχείρηση Λιβάνου σαν αυτή της τότε Ελλάδος, μόνο που τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να συμβαδίσουν με τις προθέσεις.<br /><br />Εδημιουργήθη λοιπόν έκτοτε ένας διοικητικός και κοινωνικός εμφύλιος πόλεμος που διαρκεί ακόμη ως τα σήμερα, περί του ποιος θα πρωτοφάει τι, ακολουθώντας το σχήμα μιας μαθηματικής καμπύλης με “μάξιμα” και “μίνιμα”. Ένα από τα σπουδαιότερα “μάξιμα” αυτού του διαρκούς πολέμου ήταν η σχετική συζήτηση στην “Βουλή” κατά τις αρχές Γενάρη του 1844, όπου αφού απερρίφθη η αίτηση του νομού Λακωνίας για φορολογική ασυδοσία (διότι κατά τον “αιτιολογικόν” αυτή είχε κατοχυρωθεί δι’ ειδικού διατάγματος μεταξύ Λακώνων και Σουλτάνου…), εσυζητήθη εν συνεχεία το θέμα του…κορβανά. Υπέρ της εκδιώξεως όλων των μορφωμένων και ικανών από τις δημόσιες θέσεις υπήρξαν, με εισήγηση του Ρήγα Παλαμήδη και του Μακρυγιάννη, οι Πλαπούτας, Δεληγιάννης, Γρίβας, Κορφιωτάκης κ.ά. Κατά του μέτρου αυτού διετέθη η πλειοψηφία της τότε Βουλής και οι “αριστείς” αυτής, Πετσάλης, Περραιβός, Σίμος, Ζωγράφος, Βελέντζας, Αξελός, Ρέντης, ακολουθούμενοι από το “βαρύ πυροβολικόν της Συνελεύσεως”, τους αντιπροέδρους Κωλέττη και Μαυροκορδάτο και τον ίδιο τον πρωθυπουργό Μεταξά.<br /><br />Ο Παλαμήδης μεταξύ άλλων υποστήριξε “πεισμόνως” στον λόγο του το εξής (όπως θα δει ο αναγνώστης πρόκειται για αυτό τούτο το “ψητό”, να βάλουν δηλαδή στο χέρι τις ξένες επενδύσεις): “Ημείς δεν στερούμε τους ετερόχθονας παρά την ενέργειαν της εξουσίας… Ας επιχειρήσωσι ιδιωτικά έργα, ας καλλιεργήσωσι γαίας, ας μετέλθωσι εμπόριον και βιομηχανίας, εις τα Υπουργήματα όμως δεν τους δεχόμεθα… Ας τραβηχθούν δι’ ολίγα χρόνια να κανονίσωμεν ημείς μόνοι την υπηρεσίαν μας. Πρόκειται ΝΑ ΡΙΨΩΜΕΝ ΒΑΛΣΑΜΟΝ εις τας πληγάς μας και όχι τρεμεντίνα“.<br /><br />Και ο Μακρυγιάννης με την σειρά του, οπλοφορών και συγγραφεύς –δηλαδή έχων την αφαιρετική δύναμη του λόγου και εξησκημένος με την ακρίβεια των στόχων-, συνοψίζει το όλον κατηγορηματικώτατα: “Αν είναι να μείνωμε ΕΜΕΙΣ νηστικοί, ας πάη στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και ΕΜΕΙΣ τώρα”. <br /><br />Να λοιπόν ότι στην Ελλάδα δεν χρειαζόμαστε “εξεταστικές επιτροπές” για τίποτε. Τα πάντα είναι αρχήθεν δεδομένα… Οι “πληγές” του Παλαμήδη δεν είχαν κλείσει είκοσι τρία χρόνια μετά την επανάσταση, και όπως φαίνεται στην Ελλάδα δεν κλείνουν ποτέ ανάλογες “πληγές”… Και για τον “ήρωα” Μακρυγιάννη, “ας πάη στο διάβολο η ελευθερία” –δηλαδή και η Ακρόπολη και τα αρχαία και τα πάντα, αν πρόκειται να μην φάγωμεν ημείς…<br /><br />Να το τόσο μίσος για τους “φραγκολεβαντίνους”, με τις ρεντικότες, που μας “εμόλυναν τον πολιτισμό” της πανδαισίας… Αλλά και αν υποθέσωμε πως έτρωγαν, τι μπορούσαν να φάνε σε δέκα χρόνια από την άφιξη του Όθωνα και σ’ ένα κράτος ρημαγμένο από τον εμφύλιο, χωρίς φράγκο στα ταμεία, χωρίς δάνεια και… “αμερικανικές βάσεις” (το αγγλικό είχε μισοναυαγήσει καθ’ οδόν), χωρίς μόρφωση και παραγωγή, χωρίς τίποτε;<br /><br />Ο Όθωνας ήθελε κράτος και το κράτος χρειάζεται έναν ωρισμένο βαθμό γραφειοκρατίας. Ώφειλαν οι Βαυαροί να δημιουργήσουν “κίνητρα”, προκειμένου να έρθει κόσμος για να φτιάξουν διοικητικά αυτό το κράτος, να “φάνε” όμως μόνο εν μέτρω θα τα κατάφερναν οι “ετερόχθονες”, διότι οι Βαυαροί έδειξαν πως εννοούσαν όντως να φτιάξουν κράτος. Και αν συνεπώς ακόμη “έτρωγαν”, τα δικά τους έτρωγαν, ή εν πάση περιπτώσει κάτι που δεν το στερούσαν από άλλους. Αλλά ο Μακρυγιάννης μυριζόταν τον αέρα: Έβλεπε τις “ενέσεις” των Βαυαρών, διέκρινε το “επενδυτικό ενδιαφέρον”, έστω και μικρό των φιλελλήνων, άκουγε για τις προθέσεις των “εθνικών ευεργετών”. Αλλά όλα αυτά του ήταν βάσανο ανυπόφορο! Δεν “έτρωγαν”, “θα έτρωγαν” ίσως –κι αυτή η ιδέα του Μακρυγιάννη τού κοψοχόλιαζε τα σωθικά σαν τον φόβο μικρού παιδιού… “Δι’ ολίγα χρόνια” μόνο, λέει ο Παλαμήδης. Αυτό και μόνον δείχνει καλά την ιδέα περί Κράτους των τότε “αυτοχθόνων”…<br /><br />Εν τω μεταξύ, στην ίδια Συνέλευση κατά την συνεδρία της 20/1/44 απεδείχθη ότι όλοι αυτοί οι…βαλσαμοζήτες ήσαν φοροφυγάδες ολκής, δεν είχαν πληρώσει ποτέ φόρο στο Δημόσιο και κατά πρόταση του πληρεξουσίου Ερμουπόλεως Περίδη απαιτήθηκε να μην καταλαμβάνουν δημόσιες θέσεις. Εξ αυτού του λόγου μάλιστα τότε εξεδόθησαν και οι “νόμοι του Σόλωνος” στην Σύρο –μήπως και “διδαχθούν” οι τότε λυμεώνες του δημόσιου προϋπολογισμού δηλαδή απ’ τους “αρχαίους προγόνους”! (Το βιβλίο αυτό εξεδόθη τω 1844 στην Ερμούπολη από τον Ν. Παπαδούκα, ο οποίος τέσσερα χρόνια αργότερα θα προβή και [σε] σχολιασμό του Συντάγματος του 1844. Το βιβλίο αυτό επανεξεδόθη προσφάτως. Πρέπει να σημειωθή, ότι η Σύρος, η οποία ετήρησε ουδέτερη στάση στην Επανάσταση του ’21, ανεμιγνύετο εν συνεχεία στις καταστάσεις του τότε κράτους με την συνείδηση αυτονόμου περιοχής, πράγμα που εξηγεί και την εξόχως κριτική της στάση – της περιπτώσεως του Ροΐδη συμπεριλαμβανομένης). Φυσικά η πρόταση κατεψηφίσθη… Άλλοθι των “αυτοχθόνων” ήταν, ότι πολλοί πολεμιστές του ’21 περιέπεσαν εν συνεχεία σε φτώχεια. Ο βαθύτερος λόγος όμως δεν είναι ότι τους εγκατέλειψε το Κράτος, παρ’ όλον που ήταν φυσικό σε μια κατεστραμμένη χώρα από μακροχρόνιους εμφυλίους πολέμους να υπάρχουν πολλοί φτωχοί. Η σαδιστική εγκατάλειψη του επικρατήσαντος κράτους σε μερικούς αγωνιστές οφείλεται κατά κύριον λόγο στην εκβαρβάρωση των τότε ηθών λόγω της θρησκευτικής εγκαταλείψεως των κατοίκων του ελλαδικού χώρου ανά τους προηγούμενους αιώνες. Οι επικρατήσαντες χριστιανοί, καθότι και μειονότητα, φέρθηκαν με απέραντη σκληρότητα ως κράτος προς τους πρώην μωαμεθανούς συναγωνιστές των στον αγώνα, που ήταν και η πλειονότης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της γυναίκας του Οδυσσέα Ανδρούτσου (Ελένης, γνωστής ως “Οδυσσέαινας”, το γένος Καρέλη), η οποία ανετράφη στην αυλή του Αλή Πασά και παντρεύτηκε τον Οδυσσέα εκεί. Όλη της την ζωή έκανε δίκες για τους αρπαγέντες θησαυρούς του άνδρα της (βλέπουμε κι εδώ πάλι “θησαυροί”…), τους οποίους φυσικά ουδέποτε πήρε, όταν δε έχασε και τον γιο της σε ηλικία δώδεκα ετών στο Μόναχο, όπου τον είχαν πάρει για δωρεάν σπουδές, αφέθηκε στην εγκατάλειψη και πέθανε φτωχή και λησμονημένη. Ο Οδυσσέας όμως ήταν μωαμεθανός Έλληνας. Η μάνα του ήταν μπέησσα, όπως αναφέρεται και στον ανδριάντα του στην πλατεία της Πρεβέζης… Η “προδοσία” του υπήρχε μόνο στην φαντασία των εχθρών του και η φρίκη του θανάτου του στον θρησκευτικό βαρβαρισμό τους… Το ίδιο συνέβηκε και για πολλούς άλλους αγωνιστές, όταν επεκράτησε το χριστιανικό κράτος. Όχι ο Όθωνας και η βασιλεία ή η Διοίκηση με τους “ετερόχθονες”· ο “Χριστιανισμός” τιμώρησε πολλούς αγωνιστές του ’21…<br /><br />Αυτές όμως οι λεπτομέρειες στα χέρια του Μακρυγιάννη ήσαν μαντηλάκια στα χέρια θαυματοποιού… Μαζί με τον Παλαμήδη, καίτοι μειοψηφία στην Συνέλευση, τα κατάφεραν. Όντως απεκλείσθησαν από τις δημόσιες θέσεις όλοι οι ικανοί και μορφωμένοι, ειδικά οι πτυχιούχοι ανωτάτων σχολών δι’ ιδιαιτέρας συνεδρίας της 19/1/44, και οι οπωσδήποτε έχοντες σχέση με Γράμματα και Τέχνες. Από εδώ και πέρα ο δρομοδείκτης της Ελλάδας θα ήταν σαφής: Οι πολλοί θα επιχειρούσαν τα “ιδιωτικά έργα” και κάποιοι στα “Υπουργήματα” θα “εκανόνιζαν” τα…βάλσαμα. Γιατί θα έπρεπε οι ξένοι να ενδιαφερθούν περί του αντιθέτου, όταν οι ιθαγενείς με όλα τα παράσημά τους ήθελαν την Ελλάδα σώνει και καλά Λίβανο; Κι ωστόσο ο Όθων πολύ ενδιαφέρθηκε…<br /><br />Πηγές:<br />1. Αποσπάσματα από το βιβλίο του Μαθηματικού Γεράσιμου Κακλαμάνη, Η Ελλάς ως Κράτος Δικαίου, Εκδόσεις του 21ου, Αθήνα 1990, σελ. 90-94<br />2. Από από τα «Τα αρχεία της εθνικής παλιγγενεσίας».<br />3. Κων. Μ. Γράψας: “Ελληνική πολιτική εγκυκλοπαίδεια”, τευχ. Α’ (Η πρώτη εθνική Συνέλευσης 1843-1844), Αθήναι 1947, σελ. 21).<br /><br />Μιχάλης Μανιάτης <br /><br /><br /><br />Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=4126#ixzz1Hjvejt00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-7517993628985466549?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-28845472253730412572011-03-26T11:06:00.000-07:002011-03-26T11:07:18.511-07:00Ο δοκησίχριστος (Ανδρέας Λασκαράτος)<br /> <br /><br /><br /><br /><br />Ο δοκησίχριστος νομίζει να είναι χριστιανός, καθώς ο δοκησίσοφος νομίζει να είναι σοφός.<br /><br />Νομίζει τη θρησκεία τού Χριστού να συνίσταται σ’ εκείνα τα θρησκευτικά έθιμα μέσα στο οποία γεννήθηκε, και τα οποία μόνα γνωρίζει ως θρησκείαν. Περί ηθικής μορφώσεως τού ανθρώπου αποτελούσης την θρησκείαν τού Χριστού, δεν έχει διόλου ιδέαν.<br /><br />Ο δοκησίχριστος τούτος, είναι αυστηρά προσκολλημένος εις τα εξωτερικά σημεία τής θρησκείας.<br /><br />Δεν λείπει ποτέ από την εκκλησιά του. Βαστάει τις σαρακοστές. Κάνει τον σταυρό πρώτα κι έπειτα στο τραπέζι. Ξεμολογιέται και μεταλαβαίνει. Εορτάζει τούς αγίους. Και πανηγυρίζει τον άγιο τού ονόματός του.<br /><br />Πληρώνει κι εκείνος το μερτικό του διά να γενούν ασημένιοι οι χαρτοί τού Ευαγγελίου τής εκκλησιάς του, μ’ όλον οπού το Ευαγγέλιο δεν το εδιάβαζε και δεν το διαβάζει ποτέ του, αλλά τού χρησιμεύει διά να αφορκίζει στα δικαστήρια απάνου σ’ εδαύτο. Την αφορκίαν όμως, την κάνει εν καλή πίστει και μετά παρρησίας ακατακρίτου, επειδή βλέπει και τούς παπάδες του που την κάμνουν.<br /><br />Μισεί και καταφρονεί μ’ επίδειξιν, με αυθάδειαν και εν όλη πεποιθήσει ότι κάνει καλά, όλους όσους δεν κάνουμε άλλο τόσο. Θεωρεί τη θρησκεία σαν πράμμα δικό του. Και προσβάλλεται αν οι άλλοι δεν συμμερίζωνται τον σεβασμόν του διά την θρησκείαν του εκείνην, την οποίαν θεωρεί ως χρεωστική και διά τούς άλλους.<br /><br />Είναι δε αξιοσημείωτον, ότι η παραφροσύνη τούτη, που ολοχρονίς υποθάλπεται εις την ψυχήν τού δοκησίχριστου, εις τις λεγόμενες σαρακοστές αυξάνει θαυμασίως μέσ’ την ψυχή του και μάλιστα την Μεγάλη Σαρακοστή, που τότε φθάνει στον βαθμόν τής παραφροσύνης.<br /><br />Τη Μεγάλη Σαρακοστή, με ανάθεμα τυπωμένο στα βιβλία τής εκκλησιά του, ο δοκησίχριστος αναθεματίζει πανηγυρικώς εν μέσω εκκλησίας, όλο το ανθρώπινο γένος, ζώντας και αποθαμένους!… Είναι τότε που η χολή του χύνεται μέσα απ’ το αίμα του. Η καρδιά του βάφει. Το μίσος του χτυπάει τα λογικά και λυσσιάζει που η ενεστώσα πρόοδος τής κοινωνίας δεν τού επιτρέπει να ξεθυμάνει απάνου στους ανομοίους του.<br /><br />Εν τοσούτω, ο δοκησίχριστος έχει την ιδέα και την οίηση πως είναι καλός χριστιανός και το πιστεύει με τα σωστά του, επειδή τού λείπει εξ ολοκλήρου από την ψυχήν του η αίσθηση τής ηθικότητος τής χριστιανικής θρησκείας.<br /><br />Ο δοκησίχριστος τούτος, ούτε εννοεί, ούτε θέλει να κατανοήση ότι η θρησκείαα τού Χριστού έχει έναν ηθικόν σκοπόν· τον σκοπόν τού να ηθικοποιήση τον άνθρωπον και να τον κάμη ηθικώς καλύτερον· ότι ο σκοπός τούτος είναι η ουσία τής χριστιανικής θρησκείας και ότι επομένως τα εκτελούμενα, από αυτόν, θρησκευτικά τυπικά, είναι σημεία πράγματος, το οποίον εις αυτόν δεν υπάρχει.<br /><br />Ο δοκησίχριστος τούτος, ευχαριστείται κι επαναπαύεται σ’ εκείνα τ’ ασήμαντα σημεία τής απάτης του και ζη κτήνος οιηματικόν, κάμνοντας την ενόχλησην τών νοημόνων τιμίων και το μέγα εμπόδιον τής γρήγορης προόδου τής αανθρωπότητος.<br /><br />Πολλοί από τούς δοκησίχριστους τούτους, καθ’ όλα μιαροί άνθρωποι, διισχυρίζονται παρρησία ότι, κάθε ανοσιούργημα μπορεί να συνυπάρξη με τη θρησκεία, επειδή, λέγουν, άλλο είναι η πίστη και άλλο η τέχνη!…<br /><br />Πηγή: «Ιδού ο άνθρωπος» (Ανδρέας Λασκαράτος) <br /><br /><br /><br />Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=4177#ixzz1HjKWwTYu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-2884547225373041257?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-65476180461330265502011-03-26T10:54:00.000-07:002011-03-26T10:56:35.691-07:00Ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης, ο μικρότερος αδελφός του Γέρου του Μοριά, και πέντε παληκάρια μαζί <br /><br />του, εις εκτέλεσιν της αφοριστικής εγκυκλίου του Πατριαρχείου σκοτώθηκαν από τους Τούρκους, την 1η<br /><br />Φεβρουαρίου του 1806 ύστερα από προδοσία των καλόγερων της Μονής «Παναγίας των Αιγυαλών» εις<br /><br />την οποίαν είχαν πάει οι ήρωες γυρεύοντας καταφύγιο. Οι Τούρκοι τους έκοψαν τα κεφάλια, τα έμπηξαν<br /><br />σε κοντάρια και τα περιέφεραν στην Δημητσάνα, το Ζυγοβύτσι και την Τρίπολη, όπου και τα κρέμασαν<br /><br />στον μεγάλο πλάτανο της πόλεως. Ο αδελφός του Ιωάννη Κολοκοτρώνη, ο Γέρος του Μοριά, ο<br /><br />Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μετά την άλωση της Τριπολιτσάς, έβαλε και έκοψαν τον πλάτανο αυτό «γιατί<br /><br />με αρκετό αίμα της γενιάς του ήταν ποτισμένος» όπως είπε.<br /><br />Ο Κατσαντώνης (=ο Αετός της Ρούμελης) και ο αδελφός του Χασιώτης, μαζί με άλλα πέντε παληκάρια<br /><br />προδώθηκαν από τον καλόγερο Καρδερίνη εις εκτέλεσιν της αφοριστικής εγκυκλίου του Πατριαρχείου.<br /><br />300 Τούρκοι τους επιτέθησαν. Τα 5 παληκάρια σκοτώθηκαν. Τα αδέλφια παραδόθηκαν στην Αλή Πασσά<br /><br />Ιωαννίνων, όπου και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο, κατακρεουργήθηκαν.<br /><br />Η προδοσία των Αγιορειτών (των μοναχών, καλόγερων του Αγίου Όρους) στην επανάσταση του 1821.<br /><br />Ο διακεκριμένος Σερραίος πατριώτης Εμμανουήλ Παπάς αγωνίσθηκε και έδωσε όλη του την<br /><br />περιουσία, για τις ανάγκες του αγώνος για την Ελληνική ελευθερία. Τον Οκτώβριο του 1820 ο<br /><br /><br /><br /><br />Αλέξανδρος Υψηλάντης ανήγγειλε στον Εμμανουήλ Παπά την έναρξι της Επαναστάσεως. Το 1821 στις<br /><br />23 Μαρτίου ο Ε. Παπάς μαζί με τον Ιωάννη Χατζηπέτρο αποπλέει για την χερσόνησο του Άθω με όπλα<br /><br />και πολεμοφόδια.<br /><br />Οι Τούρκοι φοβούμενοι την επέκταση της επαναστάσεως και στην Μακεδονία επετέθησαν στην<br /><br />αγορά του Πολυγύρου για να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό. Οι κάτοικοι του Πολυγύρου όμως<br /><br />οπλίστηκαν και επετέθησαν κατά των Τούρκων, φονεύοντας την φρουρά 18 Τούρκους και τον διοικητή.<br /><br />Αυτό το γεγονός απετέλεσε την έναρξη της Επαναστάσεως στην Μακεδονία.<br /><br />Οι Τούρκοι προέβησαν σε συλλήψεις, εκτελέσεις, διαπομπεύσεις. Σε αυτές δε τις επιθέσεις των<br /><br /><br /><br /><br />Τούρκων κατά των Ελλήνων συνέβαλαν και συνήργησαν οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης και της<br /><br /><br /><br /><br />Χαλκιδικής. Η επανάσταση με την πάροδο του χρόνου δείχνει να σβήνη λόγω ελλείψεως πολεμοφοδίων<br /><br />και τροφών. Το ιδιαίτερον (προσωπικόν) ταμείου του Εμμανουήλ Παπά εξηντλήθη.<br /><br />Είναι άξιον λόγου εδώ να αναφέρω ότι καθ' όλην την διάρκεια της Τουρκοκρατίας η «Ιερά<br /><br />Κοινότης του Αγίου Όρους» είχε επιβάλει στο ποίμνιό της (τους υπόδουλους Έλληνες) τον φόρο της «δεκάτης»<br /><br />(Παλαιά Διαθήκη), δηλαδή 10% της περιουσίας κάθε Χριστιανού να δίδεται στην Εκκλησία, και τα<br /><br /><br /><br /><br />«δοσίματα» δωρεές. Επίσης κάθε χριστιανός γαιοκτήμονας υποχρεωτικά μετά τον θάνατό του άφηνε 1/3<br /><br />της γης του στην Εκκλησία. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει επίσης το δικαίωμα εκτός των<br /><br />προηγουμένων να φορολογή εκτάκτως και κατά βούλησιν το ποίμνιό του.<br /><br /><br /><br /><br />Ο Εμμανουήλ Παπάς στρέφεται για βοήθεια στις πάμπλουτες μονές του Αγίου Όρους. Μάταιος<br /><br /><br /><br /><br />κόπος! Παρά τις εκκλήσεις του ιδίου του Υψηλάντου οι μοναχοί δεν εννοούν να θίξουν τους<br /><br /><br /><br /><br />πλουσιώτατους θησαυρούς του Αγίου Όρους, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή σοβαράς<br /><br /><br /><br /><br />ενισχύσεως όχι μόνον του Μακεδονικού αλλά και του Πανελλήνιου αγώνος.<br /><br /><br /><br /><br />Ο Κ. Παπαρηγόπουλος («Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» τόμος 5, σελ. 507) μας παραδίδει την<br /><br />ακόλουθη επιστολή του οπλαρχηγού Ρήγα Μάνθου προς Εμμανουήλ Παπά, με ημερομηνία 19 Ιουνίου<br /><br />1821 : «Κατά την παραίνεσίν της εξακολουθώ φυλάττων τον στρατόν εντός των οχυρωμάτων ...; Μα τι να<br /><br />κάμη κανείς την μικρολογίαν των Αγίων Πατέρων; Αυτή η στυγερά ανελευθεριότης και μικροπρέπεια αυτών<br /><br />μας εμπόδισαν από πολλά ωφέλιμα και πολλά αναγκαία ...; Επάσχισα να τους διαθέσω διαφορετικά με<br /><br />λόγον. Όμως αυτοί από τον σκοπό των δεν εβγαίνουν. Έχουν τα φρονήματά των, τα οποία μόνα εγκρίνουν<br /><br />δια καλά, και τα προσκυνούν και τα λατρεύουν, και φροντίζουν μόνον δια την συντήρησιν των ιδίων των<br /><br />υποκειμένων, και μόνον δια την ασφάλειά των. Φοβούμαι μήπως ο λαός από την πείναν και τας πολλάς<br /><br />θλίψεις του, εφορμήση εναντίον των (των μοναχών του Αγίου Όρους) και δεν δυνηθώμεν να απαντήσωμεν εις<br /><br />την ορμήν των».<br /><br />Οι Τούρκοι συνέχιζον τις σφαγές στα γύρω χωριά του αμάχου πληθυσμού. Πείνα και επιδημίες<br /><br />ακολούθησαν. Τον Μάϊο του 1822 ο πασάς Θεσσαλονίκης ο Αβδούλ Αμπούδ ξεκινά εκστρατεία<br /><br />εναντίον της Κασσάνδρας συνοδευόμενος από μεγάλη στρατιωτική δύναμη. Η Κασσάνδρα μεταβλήθη σε<br /><br />σφαγείο και σε στάχτη. Τα χωριά επυρπολήθησαν, και όσοι κάτοικοι δεν εσφάγησαν πουλήθηκαν ως<br /><br />δούλοι. Απέμενεν ο Άθως όπου οι μοναχοί ζούσαν ήρεμοι στην πανθάλασσα των πλούτων τους.<br /><br />Ο πασάς τους υπεσχέθη να σεβασθή το προαιώνιον προνόμιο των Μονών, της απαγορεύσεως<br /><br />εισόδου Τουρκικού στρατού στην γη των Αγιορειτών, εφ' όσον παρέδιδαν όπλα, κανόνια και ομήρους!! ..ΘΕΟΔ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΚΤΕΛΟΥΣΕ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-6547618046133026550?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-16579976558948099702011-03-24T09:59:00.000-07:002011-03-24T10:00:34.292-07:00Από τα πρώιμα κιόλας χρόνια της Τουρκοκρατίας, στην Κρήτη αρχίζει η οργανωμένη αντίσταση κατά του κατακτητή, πότε με τη βοήθεια των Βενετών στα Χανιά το 1692 και πότε με την ενθάρρυνση των Ρώσων, στην επανάσταση του Δασκαλογιάννη το 1770. Και οι δύο όμως εξεγέρσεις καταλήγουν σε αποτυχία, με μεγαλύτερες καταπιεστικές συνέπειες για τους υπόδουλους. Αξίζει να σημειωθεί εδώ, η χαρακτηριστική αγριότητα των γενιτσάρων, αυτοκρατορικών και ντόπιων, που είναι μοναδική ίσως στον ελληνικό χώρο.<br /><br />Η ελληνική επανάσταση του 1821 εξαπλώνεται αμέσως και στην Κρήτη, παρά τη στρατιωτική υπεροχή του τουρκικού στοιχείου, την παντελή έλλειψη όπλων και εφοδίων και την άγρυπνη επιτήρηση των τουρκικών αρχών. Οι αγώνες της Κρήτης, που κινούνται στο ίδιο ιστορικό πλαίσιο με το ξεσήκωμα της άλλης Ελλάδας, διαρκούν 10 σχεδόν χρόνια και περνούν από φάσεις επιτυχίας, αλλά και οδυνηρών συνεπειών. Οι επαναστατικές εξεγέρσεις αρχίζουν από τα Σφακιά. Στις αρχές Ιουνίου του 1821, αρχίζει επίσημα πια ο κρητικός αγώνας. Η πρώτη φάση των αγώνων διαρκεί ως το 1824, όταν οι Τούρκοι καλούν σε βοήθεια μεγάλες αιγυπτιακές δυνάμεις, που κατορθώνουν, σε φονικές μάχες, να καταπνίξουν τα επαναστατικά κινήματα, χαράσσοντας παράλληλα με τη φιλοπόλεμη τακτική τους φιλόδοξους μελλοντικούς στόχους.<br /><br />Το ίδιο χρονικό διάστημα που μαινόταν η επανάσταση στην Κρήτη, οι εκεί ιεράρχες, σε απόλυτη σύμπνοια με την αντεθνική δράση του Πατριαρχείου, γύριζαν στα χωριά, και προσπαθούσαν να κάμψουν το ηθικό του πληθυσμού, λέγοντας πως οι επαναστάτες είναι αφορισμένοι, και πως πρέπει να παρατήσουν τα όπλα -τονίζοντας παράλληλα και την υπεροχή των εχθρών- και να ζητήσουν συγχώρεση από την «κραταιάν, ένδοξη και φιλάνθρωπον βασιλείαν».<br /><br />Προς το τέλος του 1823 ο μητροπολίτης Κρήτης, Καλλίνικος Γ΄ ο εξ Αγχιάλου, διαμήνυε στο ποίμνιό του:<br /><br />Χριστιανοί, τέκνα εν Κυρίω!<br /><br /> <br /><br />Γνωστόν έστω υμίν ότι ο ενδοξώτερος αρχιστράτηγος Χασάν Πασάς από φιλανθρωπίαν κινηθείς απεφυλάκισε πολλούς άλλους αδελφούς ημών και εμέ τον ίδιον. Ευρισκόμενος εγώ τώρα υπό την ευνοϊκήν προστασίαν του, ως περί τούτου θέλει σας πληροφορήσει και ο διάκονός μου, δεν δύναμαι από ευγνωμοσύνην να κρύψω την προαίρεσιν και την δικαιοσύνην του. Έρχομαι όμως να παρακαλέσω υμάς, χριστιανοί, να έλθετε πλέον εις συναίσθησιν και να γνωρίσατε με ποίαν ισχυράν δύναμιν του Αντιβασιλέως της Αιγύπτου έχετε να κάμετε.<br /><br /> <br /><br />Όθεν σας συμβουλεύω να ρίψητε τα όπλα και να προσπέσητε εις τοιούτον φιλάνθρωπον αρχιστράτηγον, τον οποίον επίτηδες ο ενδοξώτατος Μεχμέτ Αλής έστειλεν τοιούτον, διά να ειρηνεύση τον τόπον μας…<br /><br /> <br /><br />Ούτω πράξητε χριστιανοί μου προτιμώντες τον ειρηνικόν βίον παρά τας τόσας ζημίας, τας οποίας καθ’ εκάστην λαμβάνετε υμείς αυτοί, τα τέκνα σας και τα κτήματά σας… <br /><br />Λίγα χρόνια αργότερα, το 1827, ο επίσκοπος Κυδωνίας (Κρήτης) Αρτέμιος, θα προσθέσει κι αυτός το όνομά του στον κατάλογο των «ηρωικών» ρασοφόρων της Εκκλησίας, κοινοποιώντας την ακόλουθη εγκύκλιο, με την οποία συνιστούσε στους επαναστατημένους Κρητικούς -τι άλλο;- την υποταγή στον «φιλάνθρωπο» Τούρκο άρχοντα:<br /><br />Χριστιανοί, ευρισκόμενος εις Γραμβούσαν, σας εύχομαι. Λυπούμαι, αδελφοί μου, ότι σας μωραίνει η τύχη, ώστε να επιμένετε ασυλλογίστως εις το ολέθριον φρόνημα της αποστασίας, το οποίον μέλλει δυστυχώς να επιφέρει και τον τέλειον αφανισμόν σας, εάν δεν μεταμεληθήτε, εωσότου έχετε καιρόν, και αποστραφήτε την οδόν ταύτην της πλάνης σας. Δεν πρέπει κατ’ ουδένα τρόπον να φροντίζετε, τι κάμνουν εις άλλα μέρη οι αποστάται. Σεις χρεωστείτε να φροντίζετε περί της ιδικής σας σωτηρίας και περί της ζωής των τέκνων σας.<br /><br /> <br /><br />Εντός ολίγου περιμένονται εδώ οι στόλοι της Αιγύπτου και της Κωνσταντινουπόλεως, οι οποίοι μέλλουν να σας πολιορκήσουν, αυτοί μεν διά θαλάσσης, τα δε στρατεύματα διά ξηράς, ώστε να σάς βιάσωσι να παραδοθήτε και να χαθήτε.<br /><br /> <br /><br />Ο Μουσταφά βέης είναι φιλάνθρωπος και γνωρίζω καλώς ότι δεν θέλει το κακόν σας όθεν από χριστιανικήν αγάπην κινούμενος σας συμβουλεύω και εγώ να προλάβητε τα φρικτά δυστυχήματα, τα οποία σας περιμένουν, εάν πρότερον εκουσίως δεν καταθέσητε τα όπλα και υποταχθήτε εις τον Υψηλότατον βέην μας. Και αυτοί οι ίδιοι φυλακισμένοι καπεταναίοι με παρεκάλεσαν να σας γράψω περί τούτου και προς τούτοις να λάβητε συμπάθειαν εις τα βάσανα, τα οποία σήμερον υποφέρουν εξαιτίας σας… <br /><br /><br /><br />Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=3599#ixzz1HXMosiwH<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-1657997655894809970?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-20123512495451218162011-03-24T09:55:00.000-07:002011-03-24T09:56:34.897-07:00Ο αφορισμός της ηρωίδας Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, από τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’, έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1820. Επίσημη αφορμή για την πράξη αυτή φέρεται μία κληρονομικής φύσεως οικογενειακή διαφορά μεταξύ των δύο γιών του δευτέρου συζύγου της Μπουμπουλίνας και προγονών της, Γιάννη και Παντελή Μπούμπουλη, με την ίδια. Το Πατριαρχείο αντί άλλης μεσολαβητικής ενέργειας επέβαλε σφοδρό επιτίμιο στη Σπετσιώτισσα καπετάνισσα και αγωνίστρια. Η αυστηρότητα αυτής της απόφασης, που καθίσταται πρόδηλη και από τη λεκτική της διατύπωση, υπεμφαίνει, ότι τα βαθύτερα αίτια που την προκάλεσαν θα πρέπει να αποδοθούν στις πολιτικές συνεργασίες του Φαναρίου με την Υψηλή Πύλη.<br /><br />Πέρα από τα όσα εμπεριέχονται στον συνοδικό αυτόν λίβελλο, θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν κάποιες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις, και ιστορικά στοιχεία που συνδέονται άμεσα με το γεγονός του αφορισμού της Μπουμπουλίνας. Κατά πρώτον προκαλεί εύλογη απορία -και γιατί όχι, υποψία- το γεγονός ότι οι αδελφοί Μπούμπουλη απευθύνθηκαν, όχι στην τοπική εκκλησιαστική αρχή, αλλά στον ίδιον τον πατριάρχη. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στην Επανάσταση, τα δυο αδέλφια δεν ακολούθησαν τα χνάρια του αγωνιστή πατέρα τους και ούτε βέβαια έλαβαν ποτέ μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις της μητριάς τους, σε μία από τις οποίες μάλιστα, έπεσε μαχόμενος ο μεγαλύτερος γιος της Μπουμπουλίνας, ο Γιάννος Γιάννουζας. Δέον επίσης ν’ αναφερθεί, ότι τον καιρό κατά τον οποίον αφορίσθηκε η Μπουμπουλίνα, προετοίμαζε μεθοδικά την συγκρότηση ικανού στόλου με την προοπτική πολέμου στη θάλασσα. Με το επιχειρηματικό της δαιμόνιο, κατόρθωνε, όχι μόνο να διαχειρίζεται χρηστά και να αυξάνει την οικογενειακή περιουσία, αλλά και να αντεπεξέρχεται στα έξοδα που απαιτούσε η ναυπήγηση, η συντήρηση των πλοίων, η μισθοδοσία και τροφοδοσία των πληρωμάτων.<br /><br />Η Υψηλή Πύλη, που είχε ως έναν βαθμό γνώση των δραστηριοτήτων τής Μπουμπουλίνας (για τη ναυπήγηση του «Αγαμέμνονα» καταγγέλθηκε στην Υψηλή Πύλη, ότι προετοιμάζει πολεμικό πλοίο), προσπάθησε κατ’ επανάληψιν να τις ανασχέσει με δημευτικές αποφάσεις και αποστολές επιθεωρητών για έλεγχο. Η Μπουμπουλίνα, κατάφερε να προστατέψει τα πλοία της, με την βοήθεια και των Ρώσων, επικαλούμενη το γεγονός ότι τα πλοία της έφεραν ρωσική σημαία, αλλά και το ότι ο σύζυγός της είχε προσφέρει υπηρεσίες στον ρωσικό στόλο. Δεδομένης λοιπόν της καταστάσεως αυτής, ένας αφορισμός ήταν το πλέον κατάλληλο όπλο για την αντιμετώπιση του κινδύνου που οι Οθωμανοί διέβλεπαν. Οι συγκεκριμένοι πρακτικοί σκοποί που θα εξυπηρετούσε αυτός ο αφορισμός, ήταν αφ’ ενός ο εκφοβισμός της ίδιας της Μπουμπουλίνας κι αφ’ ετέρου η ηθική και οικονομική της εκγύμνωση. Χαρακτηριστικό είναι επίσης το γεγονός, ότι ουδέποτε έγινε άρση του αφορισμού αυτού, ούτε ακόμη κι όταν η Μπουμπουλίνα, κατόπιν αυτού, εξέθεσε δημόσια την περιουσιακή της κατάσταση την 15η Οκτωβρίου 1820 ενώπιον των προεστών των Σπετσών, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο διευθέτησης των οικογενειακών της εκκρεμοτήτων. Η εξαγωγή συμπερασμάτων επαφίεται στην κρίση του καθενός…<br /><br />Το κείμενο του αφορισμού, όπως δημοσιεύθηκε από τον Ηλία Παπαθανασόπουλο στο περιοδικό «Ιστορία» (Ιούνιος 1973), συνοπτικά έχει ως εξής:<br /><br />Γρηγόριος ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης. <br /><br /> <br /><br />Ιερώτατε Μητροπολίτα Ναυπλίου και Άργους και υπέρτιμοι, ευλαβέστατοι ιερείς, τιμιώτατοι κοτζαμπασίδες και χρήσιμοι προεστώτες της επαρχίας ταύτης και της νήσου Σπέτζης, χάρις είη υμίν και ειρήνη παρά Θεού. [...] Αποφαινόμεθα συνοδικώς μετά των περί ημάς ιερωτάτων Αρχιερέων και υπερτίμων, των εν αγίω Πνεύματι αγαπητών ημών αδελφών και συλλειτουργών, ίνα η ρηθείσα Λασκαρίνα, αν μη, άμα το ακούσαι και ιδείν το παρόν ημών συνοδικόν γράμμα, τον Θεόν φοβηθείσα και την αιώνιον κόλασιν εν νω θεμένη, [...] και οι γιγνώσκοντες τους έχοντας και κρύπτοντας πράγματα ή άσπρα του αποθανόντος, [...] οποίοι αν ώσιν, άνδρες η γυναίκες, συγγενείς η ξένοι, ομού αφωρισμένοι υπάρχωσι, και κατηραμένοι, και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τυμπανιαίοι· αι πέτραι και ο σίδηρος λυθείησαν, αυτοί δε μηδαμώς· κληρονομήσειν την λέπραν του Γιεζή και την αγχόνην του Ιούδα, στένοντες είεν και τρέμοντες επί της γης ως ο Κάιν, η οργή του Θεού είη επ’ αυτούς, έχοντες και τας αράς πάντων των απ’ αιώνος αγίων και των οσίων τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων. Η δε ρηθείσα Λασκαρίνα προφανώς ελεγχομένη και τη πεισμονή αυτής εμμένουσα υπάρχοι και έξω της του Χριστού Εκκλησίας, μηδείς εκκλησιάσοι αυτήν, η αγιάσοι, η θυμιάσοι, η αντίδωρον αυτή διδώ, έως ποιήση ως γράφομεν και τότε συγχωρηθήσεται.<br /><br /> <br /><br />αωκ (1820) εν μηνί Οκτωβρίω· ινδικτιώνος θ. <br /><br /> <br /><br />Ο Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος.<br /><br /> <br /><br />Ο Καισαρείας Μακάριος.<br />Ο Νικαίας Μακάριος.<br />Ο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ.<br />Ο Τυρνάβου Ιωσήφ.<br />Ο Κυζίκου Γρηγόριος.<br />Ο Σίφνου Σαμουήλ<br /><br /><br /><br />Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=3651#ixzz1HXLnIpXI<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-2012351249545121816?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-49946503536990795152011-03-24T09:49:00.000-07:002011-03-24T09:50:42.331-07:00«Ὁ Ἄρτης, ὁ Γρεβενῶν καὶ ὁ Ἰωαννίνων εἶναι οἱ πρῶτοι προδόται τοῦ τυράννου, καθὼς ὅλοι τὸ γνωρίζουσι. Ὁ ὕστερος ἀπὸ αὐτοὺς ἱκέτευσεν τὸν τύραννον, καὶ ἐκούρευσεν τὸν ἔγγονά του, ὡς νὰ τοῦ ἐγίνετο νουνός. Ὁ Ἄρτης ἠπάτησεν καὶ ἐπρόδωσεν τοὺς ἥρωας Σουλιῶτας· εἶναι δὲ καὶ οἱ τρεῖς ἀσελγεῖς, ἄσωτοι εἰς τὸ ἄκρον, μοιχοί, πόρνοι καὶ ἀρσενοκοῖται φανεροί… Δὲν εἶναι κρυφόν, ἀλλ᾿ ὅλοι τὸ ἠξεύρουν, ὅτι εἰς τὰ Ἰωάννινα οἱ πνευματικοὶ ἀναφέρουσι κάθε ὑπόθεσιν, ὁποὺ ἀκούουσιν ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς εἰς τὸν ἀρχιερέα, καὶ αὐτὸς εὐθὺς κάμνει ἕνα κατάλογον μὲ προσθήκην καὶ τὸν προσφέρει τοῦ τυράννου, εἰς τρόπον ὁποὺ ἡ ἐξομολόγησις, τὴν σήμερον, εἶναι ἓν μέσον προδοσίας».<br />«Ελληνική Νομαρχία» (Ανωνύμου του Έλληνος)<br /><br />Ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Ιερόθεος, αποτελεί ένα από τα πιο «λαμπρά» παραδείγματα φιλοτουρκισμού, ώστε να μπορεί να καθίσει επάξια δίπλα σε άλλες «εθνοσωτήριες» μορφές της Εκκλησίας, όπως τον Γρηγόριο Ε’, τον Άνθιμο ΣΤ’, τον Αγαθάγγελο Α’ (όλοι τους πατριάρχες) και αρκετές ακόμη. Ήταν τόσο στενή η «συνεργασία» του με τον Αλί Πασά, ώστε που και που ξεχνιόταν(;) και χρησιμοποιούσε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο («ημείς»). Ο απώτερος σκοπός του Ιερόθεου, στα πλαίσια της «συνεργασίας» του με τον Αλί Πασά, ήταν η καθυπόταξη των Σουλιωτών κι όλων όσων διανοήθηκαν να σηκώσουν κεφάλι στον «κραταιοτάτο Σουλτάνο».<br /><br />Ως κλασικό παράσιτο, ζει άνετα και πλουσιοπάροχα, από το υστέρημα του «ποιμνίου» του, όπως και πλείστοι «ποιμένες» της εποχής. Κι ενώ οι ραγιάδες ζουν στην εξαθλίωση και στην ανέχεια, όπως μας πληροφορεί και ο «Ανώνυμος» της «Ελληνικής Νομαρχίας», οι ρασοφόροι αρχιερείς «Τρώγοσι καὶ πίνοσι ὡς χοῖροι. Κοιμῶνται δεκατέσσαρας ὥρας τὴν νύκτα καὶ δύο ὥρας μετὰ τὸ μεσημέρι. Λειτουργοῦσι δύο φορὰς τὸν χρόνον, καὶ ὅταν δὲν τρώγωσι, δὲν πίνωσι, δὲν κοιμῶνται, τότε κατεργάζονται τὰ πλέον ἀναίσχυντα καὶ οὐτιδανὰ ἔργα, ὁποὺ τινὰς ἠμπορεῖ νὰ στοχασθῇ. Καὶ οὕτως εἰς τὸν βόρβορον τῆς ἁμαρτίας καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἀκρασίαν θησαυρίζουσι χρήματα, καὶ οἱ ἀναστεναγμοὶ τοῦ λαοῦ εἶναι πρὸς αὐτοὺς τόσοι ζέφυρες», ενώ για τον Ιερόθεο γίνεται πιο συγκεκριμένος: «εἰς τὸ πρόγευμα τρώγει δύο ὀκάδες γιαούρτι, καὶ εἰς τὸ δειλινὸν μισὴν ὀκᾶ σαρδέλας ξεκοκκαλισμένας, τὰς ὁποίας τρώγει μὲ τὸ χουλιάρι».<br /><br />Φυσικό θα ήταν να μην έχει και ιδιαίτερες αναστολές στον αφορισμό των επαναστατών ραγιάδων, ένας άνθρωπος που είχε τους αφορισμούς «ψωμοτύρι», για πολύ πιο ασήμαντους λόγους. Οι αφορισμοί μάλιστα ήταν τόσο συχνοί, όπως μας πληρηφορεί και πάλι ο «Ανώνυμος» της «Ελληνικής Νομαρχίας», ώστε «…ἤθελαν νομισθῇ εὐχαὶ τῆς λειτουργίας ἀπὸ κανένα ἀλλογενῆ. Τόσον εἶναι συχνοί, καὶ σχεδὸν κάθε Κυριακὴν εἰς κάθε ἐκκλησίαν ἀναγινώσκονται δύο καὶ τρεῖς ἀφορισμοί, πάντοτε δὲ διὰ οὐτιδανωτάτας διαφοράς, καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον διὰ δύο ἢ τριῶν γροσίων ὑπόθεσιν».<br /><br />Τις προδοτικές ενέργειες του Ιερόθεου, τις πληροφορούμαστε, πιο λεπτομερώς, από το βιβλίο του ιστορικού και αγωνιστή της Επανάστασης, Χριστόφορου Περραιβού, «Ιστορίας του Σουλίου και της Πάργας». Ο Περραιβός μάλιστα, δεν υπέγραψε τις πρώτες εκδόσεις του βιβλίου (1803 και 1815) (υπέγραψε ως «ΒΥΚ ΨΟ ΨΞΗ ΛΑ ΑΩΚΑ»), φοβούμενος διώξεις και αντίποινα από το θρησκευτικό ιερατείο (όπως ομολόγησε στην έκδοση του 1857).<br /><br />Ο Ιερόθεος, γνώριζε ότι οι κάτοικοι της Πάργας, βοηθούσαν και τροφοδοτούσαν τους εξεγερμένους Σουλιώτες. Έτσι ως «άγρυπνος ποιμήν» που «χρεωστεί να προφυλάττη πάντοτε τα πρόβατά του από κρημνούς, βράχους και άγρια θηρία», έστειλε μια επιστολή στους προεστούς της Πάργας, με την οποία τους «εσυμβούλευε» να «μην δίδουν καμμίαν βοήθειαν» στους «κακούργους Σουλιώτας». Τους προειδοποιεί δε, πως αν παραμείνουν «αμετανόητοι», τότε ο Θεός θα τους «παιδεύση διά την παρακοήν» τους, φροντίζοντας παράλληλα να τους υπενθυμίσει και την τύχη του Ρήγα Φεραίου.<br /><br />Θαυμάστε τον… Είναι απλά «συγκλονιστικός»…<br /><br />Ευγενείς προεστώτες και λοιποί κάτοικοι της Πάργας, σας εύχομαι και σας ευλογώ πατρικώς.<br /><br /> <br /><br />Ένας καλός και άγρυπνος ποιμήν χρεωστεί να προφυλάττη πάντοτε τα πρόβατά του από κρημνούς, βράχους και άγρια θηρία, και τότε τα κερδίζει και τα χαίρεται· και εγώ λοιπόν ως καλός ποιμήν των λογικών μου προβάτων χρεωστώ να προφυλάττω αυτά πάντοτε από πάσαν βλάβην και απώλειαν· και άλλοτε σας έγραψα, και προφορικώς, όταν απέρασα από την πατρίδα σας, ωμίλησα και σας εσυμβούλευσα πνευματικώς και πατρικώς να τραβήξετε χέρι από τους Σουλιώτας, να μη τους δίδετε καμμίαν βοήθειαν, ούτε εις τον τόπον σας να τους δέχησθε, επειδή είναι κακούργοι και φερμανλίδες (σ.σ.: επικηρυγμένοι) από το δοβλέτι, και όποιος δέχεται τοιούτους κακούργους πίπτει και αυτός εις την ιδίαν οργήν του υψηλού δοβλετίου, και εις το τέλος αφανίζεται από το πρόσωπον της γης.<br /><br /> <br /><br />Σεις όμως, ή από ανοησίαν σας ή ισχυρογνωμίαν σας ή ξένας κακάς συμβουλάς παρακινούμενοι, δεν εδώκατε ποτέ ακρόασιν και κλίσιν εις τας πατρικάς και σωτηριώδεις δια την πατρίδα σας νουθεσίας μου· ακούτε και ακολουθάτε, ως μανθάνω, τας συμβουλάς του Περραιβού, ο οποίος σας απατά, δεν ηξεύρετε, ότι αυτός με κάποιον Ρήγαν Θεσσαλόν (σ.σ.: εννοεί τον Ρήγα Φεραίο) και άλλους μερικούς παρομοίους λογιωτάτους συνεννοημένοι με τους Φραντζέζους εσκόπευον να κάμνουν επανάστασιν κατά του κραταιοτάτου Σουλτάνου; Αλλ’ ο μεγαλοδύναμος Θεός τούς επαίδευσε κατά τας πράξεις των με τον θάνατον, οπού τους έπρεπε, μόνος δε ο Περραιβός εσώθη δια τας ιδικάς σας αμαρτίας· λοιπόν, αν θέλητε την σωτηρίαν και ευτυχίαν σας, τραβάτε χέρι, ως προείπα, από την φιλίαν των Σουλιωτών και συμβουλάς του Περραιβού, και ζητήσατε το γρηγορώτερον την χάριν και σκέπην του υψηλοτάτου Βεζύρη (σ.σ.: Αλί Πασά), την οποίαν ελπίζω να την λάβετε, επειδή, όταν ιδώ την μετάνοιάν σας, θέλει προσπέσω εις τα γόνατά του να τον παρακαλέσω να συγχωρήση τα απερασμένα σφάλματά σας, οπού αρνηθήκατε την συμφωνίαν οπού εκάμετε με την υψηλότητά του, και είμαι βέβαιος ότι δεν θα πέση κάτω ο ριτζάς μου (σ.σ.: παράκληση)· εάν όμως μείνητε αμετανόητοι, καθώς έως τώρα, τότε ο Θεός μέλλει να σας παιδεύση διά την παρακοήν σας, και το κρίμα των φαμελιών σας ας είναι εις τον λαιμόν σας και εις τούτον και εις τον άλλον κόσμον· εγώ το πνευματικόν και πατρικόν χρέος το έκαμα, όθεν δεν σας μένει πλέον κανένα παράπονον εναντίον μου και υγιαίνετε.<br /><br /> <br /><br />Ιωάννινα 1801, Ιουλίου 5<br />Ιερόθεος Μητροπολίτης Ιωαννίνων<br />και εν Χριστώ ευχέτης<br /><br />Παράλληλα με την επιστολή που έστειλε στους Παργιανούς, ο Ιερόθεος φρόντισε να στείλει κι άλλη μία προς τον επίσκοπο Παραμυθιάς, Χρύσανθο, στην πνευματική δικαιοδοσία του οποίου ανήκε η Εκκλησία της Πάργας, με σκοπό να τους «συμβουλεύσει», αλλά και για να «προφυλάξει» τον εαυτόν του…<br /><br />Θεοφιλέστατε Επίσκοπε Παραμυθίας, εν αγίω πνεύματι αγαπητέ αδελφέ και συλλειτουργέ κυρ Χρύσανθε χάρις είη σοι τη θεοφιλία και ειρήνη παρά Θεού.<br /><br /> <br /><br />Φαίνεται οι επαρχιώται σου οι Παργινοί πως έχασαν τον νου τους, και δεν ηξεύρουν τι κάμουν. Όθεν ιδού οπού τους γράφω δια να απέχουν από τους Σουλλιώτας, και να μη τους βοηθούν και με ανθρώπους και με βαρούτια και με ζαϊρέδες. Να τους συμβουλεύσης και η θεοφιλία σου, καθώς τους γράφω, διατί ύστερον, ό,τι ακολουθήση, ας όψονται. Μου κακοφαίνεται όμως, οπού κοντά εις αυτούς κακοπαθαίνεις ύστερον και η θεοφιλία σου.<br />Η δε του Θεού χάρις είη μετά σου.<br /><br /> <br /><br />1801 Ιουλίου 5 Ιωάννινα<br /><br /> <br /><br />Ο Ιωαννίνων Ιερόθεος<br />και εν Χριστώ αδελφός.<br /><br />Ο Χρύσανθος, ο οποίος κρατούσε μια εντελώς διαφορετική στάση απέναντι στις επαναστατικές ενέργειες των Ελλήνων (αρκετοί συγγενείς του φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν ή και θανατώθηκαν), θέλοντας να τον αγνοήσει, απάντησε διπλωματικά ότι οι «συμβουλές» του δεν εισακούγονται. Οι δε Παργιανοί, συνέταξαν μια επιστολή με σαρκαστικό και ειρωνικό περιεχόμενο…<br /><br />Πανιερώτατε Μητροπολίτα υικώς σας προσκυνούμεν.<br /><br /> <br /><br />Την σεβαστήν επιστολήν σας ελάβομεν, ηθέλαμεν βέβαια παραδεχθή τας συμβουλάς σας, εάν αύται ήσαν σύμφωνοι με τας περιστάσεις και συμφέροντα της πατρίδος μας. Ορθή τω όντι, και κατάλληλος η παραβολή του ποιμένος, την οποίαν μας προτείνετε, αλλ’ όταν ο ποιμήν πάσχη, κατά δυστυχίαν, από οφθαλμίαν, και βραδυποδίαν, πώς δύναται τότε, πανιερώτατε, να προφυλάξη τα πρόβατά του από κακοτοπίας, και άγρια θηρία; Μας συμβουλεύετε να μην δεχώμεθα, ούτε βοηθώμεν τους Σουλιώτας κακούργους όντας, ως λέγετε, και αποκεκηρυγμένους του δουβλετίου. Ημείς συμμαχίαν τινά, ή εταιρίαν μυστικήν ή φανεράν μ’ αυτούς δεν έχομεν, διό τους δεχόμεθα εις την πατρίδα μας όχι ως κακούργους και φερμανλίδας, αλλ’ ως υπερμάχους της πατρίδος των, και φορολογουμένους υπηκόους του Σουλτάνου, προς τους οποίους πωλούντες τα προϊόντα του τόπου μας ωφελούμεθα. Το αυτό σύστημα διατηρούμεν έκπαλαι και ήδη με τους λοιπούς του Οθωμανικού κράτους Τούρκους, και χριστιανούς, διότι δεν δυνάμεθα άλλως να πριζώμεθα τα προς το ζην αναγκαία.<br /><br /> <br /><br />Και ημάς αδικείτε, πανιερώτατε, και τον Περραιβόν συκοφαντείτε λέγοντες, ότι ακολουθούμεν αυτού, και ουχί της πανιερότητός σας τας συμβουλάς. Βεβαιωθήτε, ότι και ημείς πάντες γνωρίζομεν της πατρίδος τα συμφέροντα, και ο Περραιβός τα αυτά αισθήματα τρέφει. Όθεν ούτ’ αυτός ημάς απατά, ούτε ημείς παρ’ αυτού πλανώμεθα. Τον κατακρίνετε προς τούτοις, διότι συνέπραξε μετά του αοιδίμου Ρήγα, και άλλων, ως λέγετε, λογιωτάτων ομογενών κατά του Σουλτάνου. Η κατάκρισις αύτη υπάρχει, νομίζομεν, αντίχριστος, διότι οπόταν ο ίδιος Ιησούς Χριστός μας διδάσκει τρανώτατα λέγων: «Μάχου υπέρ πίστεως, και πατρίδος». Τις άρα φιλόχριστος, και φιλόπατρις τολμά έπειτα να καταδικάση του Ρήγα, και των συνεταίρων αυτού τας πράξεις; Ούτε της παρούσης εποχής, ούτε της ιδικής μας δυνάμεως έργον είνε, πανιερώτατε, να διακρίνωμεν τα εμβριθή αυτών αισθήματα, επ’ άλλων ευνοϊκών περιστάσεων του έθνους μας, η αμερόληπτος ιστορία μέλλει βέβαια να εξιχνιάση, και ευκρινήση τας πράξεις αυτών, και τα αποτελέσματα.<br />Οπαδοί λοιπόν όντες και ημείς πάντοτε, και εκτελεσταί του προμνησθέντος θείου ρητού, σας απαλλάττομεν εις το εξής, πανιερώτατε, από την προς τον υψηλότατον Βεζύρην, ως μας υπόσχεσθε, μεσιτείαν, και ικεσίαν σας υπέρ ημών, διότι αρκεί εις ημάς η σκέπη και εύνοια του υψηλού και κραταιού Δουβλετίου, την οποίαν σεβόμενοι, και διατηρούντες χρεωστικώς, δεόμενοι προς τούτοις του υψίστου υπέρ της μακροβιότητος και ευημερίας της Μεγαλειότητός του, δεν αμφιβάλλομεν, ότι θα σκέπει, και διατηρεί ημάς πάντοτε ως πιστούς υπηκόους, και ευπειθή τέκνα του.<br /><br /> <br /><br />Ευγωμονούντες εν τοσούτω, πανιερότατε δια τας πνευματικάς, και πατρικάς προς ημάς συμβουλάς σας, υποσημειούμεθα με βαθύτατον σέβας.<br /><br /> <br /><br />1801 Ιουλίου 10<br />Της υμετέρας πανιερότητος<br />τέκνα εν Χριστώ ευπειθή<br />οι προεστώτες, και άπας ο λαός της Πάργας<br /><br />Ο Ιερόθεος, απτόητος, θα στείλει και μια δεύτερη επιστολή στον Χρύσανθο, με την οποία του ζητά να καταδώσει τους Παργιανούς που βοηθούν τους Σουλιώτες (και πάλι «διά το καλόν του»)…<br /><br />Αδελφέ, άγιε Παραμυθίας.<br /><br /> <br /><br />Ήξευρε ότι ο αδελφός του Κακοϊωσήφ (σ.σ.: μοναχός που εξόρισαν οι Παργινοί και βρήκε καταφύγιο στην αυλή του Αλί Πασά) ήλθεν εις τον εφέντη μας, και τον επαρεκάλεσεν διά τον αδελφόν του, και μ’ επρόσταξεν, όθεν αν έλθη να προσπέση και τον συμπαθήσης, και να μας γράψης. Αν θέλης όμως και να τον εξορίσω, και να κόψω και τα μαλλιά του, να με γράψης καταλεπτώς μόνος σου μυστικά πόθεν επαρακινήθησαν οι Παργινοί να βοηθούν τους Σουλιώτας, και πόσην βοήθειαν τους έδωκαν, και τι και τι, και τους σκοπούς των Παργινών, και των Σουλιωτών. Μουτλάκ (σ.σ.: τούρκικη[!] λέξη) κάθε τι να με ιδεάσης, διά να ημπορέσω ύστερον να σε διαφεντεύω, και να μην χαθής, αγκαλιά εδώ όλα τα μανθάνομεν μα θέλω να με τα γράψης διά το καλόν σου.<br /><br /> <br /><br />1801 Σεπτεμβρίου 7, Ιωάννινα<br />Ο Ιωαννίνων Ιερόθεος <br /><br />Όλα αυτά τα κείμενα και κυρίως οι ανθελληνικές (και συνάμα φιλοτουρκικές) ενέργειες του Ιερόθεου και των άλλων ρασοφόρων προδοτών, είναι «ανύπαρκτα» για την σύγχρονη ελληνική ιστορία κι ως εκ τούτου δεν διδάσκονται στα σχολεία (έστω και σαν απλή αναφορά), γιατί θα χαλάσει την «σούπα» του «εθνοσωτήριου» ρόλου της Εκκλησίας στην Επανάσταση, καθώς και του περίφημου «Ελληνοχριστιανισμού». <br /><br /><br />Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=3647#ixzz1HXKFawLT<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-4994650353699079515?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-40254077124635280762011-03-24T09:43:00.000-07:002011-03-24T09:44:49.419-07:00Το 1430, η Θεσσαλονίκη πολιορκούνταν από ξηρά και θάλασσα, από τον σουλτάνο Μουράτ τον Β’ (πατέρας του Μωάμεθ του Πορθητή, ο οποίος 23 χρόνια αργότερα κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη και πάλι με την συνεργασία των κληρικών), χωρίς αποτέλεσμα, καθώς οι κάτοικοι αντιστέκονταν με σθένος.<br /><br />Απ’ την δύσκολη αυτή θέση, ανέλαβαν να τον βγάλουν οι καλόγεροι την Μονής Βλατάδων (Βλαταίων) που βρισκόταν εντός της πόλεως (στην άνω πόλη της Θεσσαλονίκης, όπου όπως λέγεται, εκεί «δίδαξε» ο απόστολος Παύλος), λειτουργώντας σαν «πέμπτη φάλαγγα», παρακινούμενοι είτε από το «μπαξίσι» που έδινε ο σουλτάνος σε όποιον βοηθούσε να καταλάβει την πόλη, είτε -το πιθανότερον- διαισθανόμενοι πως αργά ή γρήγορα οι Οθωμανοί θα γινόταν κύριοι της πόλης και της περιοχής, οπότε θεώρησαν «φρόνιμο» να εξασφαλίσουν τα «κεκτημένα» τους προσφέροντας γη και ύδωρ για να μην θίξει ο σουλτάνος την περιουσία τους, είτε λόγω και των δύο.<br /><br />Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Ο ανέκδοτος Κώδικας 161 της Χίου για τη σύνοδο της Φλωρεντίας, την άλωση από προδοσία της Θεσσαλονίκης το 1430, και τη μάχη της Βάρνας» (Νίκος Β. Κοσμάς), οι καλόγεροι της μονής Βλατάδων υπέδειξαν στον Μουράτ Β’ τους υπόγειους αγωγούς του υδραγωγείου της Θεσσαλονίκης, που βρίσκονταν στον Χορτιάτη, και του συνέστησαν να κόψει το νερό αν ήθελε η Θεσσαλονίκη να πέσει στα χέρια του σαν «ώριμο φρούτο»…<br /><br />Αμή να ακούσετε πώς το επήρε (τη Θεσσαλονίκη) να θρηνήσετε μεγάλως. Το μέρος όπου έπινεν ο λαός της συμπρωτεύουσας, έρχετον απ’ έξω από τόπον όπου λέγεται του Χορτιάτη με σωληνάρια-αγωγούς και έμπαινεν από κάτω από την γην μέσα εις την Θεσσαλονίκην. Και ωσάν ήρθε αυτός ο Σουλτάνος και την επολέμα ήτον εις αδημονίαν μεγάλην, όπου δε ημπορούσε να την επάρη και έταζε χαρίσματα μεγάλα και δωρεάς, όποιος του δείξει να την επάρη. Και ως έμαθον τούτο οι καλόγεροι του μοναστηρίου των Βλαταίων, όπου είναι το μοναστήρι τους εις την καρδίαν της Θεσσαλονίκης, έγραψαν γράμμα μια νύχτα και το έριξαν από το μοναστήρι έξω εις τον Σουλτάνον Μουράτ Β’ γράφοντας και λέγοντας έτζι: «Ημείς οι δούλοι σου από το μοναστήρι των Βλαταίων προσκυνούμεν την αυθεντίαν σου και δεόμεθα του Θεού να σε βοηθήσεις να επάρης τούτο το κάστρον το περίφημον και άλλα πολλά και να σε ιδούμεν και βασιλέα στην Πόλη. Όμως δίδωμεν σου είδησιν ότι αν θέλεις να επάρης το κάστρον τούτο της Θεσσαλονίκης στείλε από το φουσάτον σου ανθρώπους εις του Χορτιάτη την περιοχήν όπου έρχεται απ’ εκεί το νερό εδώ μέσα στην πόλη μας και κόψε το νερό να μην τρέχει και πίνει ο λαός και στανικώς θέλουν παραδοθή και προσκυνήσουν».<br /><br />Παρόμοια αναφέρονται και στο «Χρονικόν περί της των Τούρκων βασιλείας» (από το 1300 μέχρι το 1461), του Μέγα Λογοθέτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Ιέρακος (16ος αιώνας). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο συγγραφέας, μετά την προδοσία των καλόγερων, οι Θεσσαλονικείς πιάστηκαν «σαν τα σπουργίτια σε παγίδα και σαν τα ορτύκια που λείπει η μάνα τους απ’ τη φωλιά»…<br /><br />Αφ’ ου δε παρεγένετο σουλτάνος προς εκείνην και Θετταλούς εκύκλωσε τους όντας εν τη πόλει, ην απορία εν αυτώ μεγίστη περί ταύτης, ουδόλως γαρ ηδύνατο ελείν και εκπορθήσαι το άστυ το περιφανές τών Θετταλών το κλέος, ηθύμει δε και ήσχαλε κ’ ετήκετο μεγάλως.<br /><br /> <br /><br />Τότε τινές των μοναχών, λέγω, των ρακενδύτων εκ των Βλατέων της μονής εντός αυτού οικούντες, κατέγραψαν, εδήλωσαν άπαντα τω σουλτάνω, γράφουσι δε και λέγουσιν: «Ω κύριε σουλτάνε, ως ει σοί έστι βουλητόν άρξαι Θεσσαλονίκης, λαβείν και ταύτην και ημάς και πάντας τους εν πόλει, τους υδροχόους έκοψον σωλήνας Χορτιάτου, δίψn πιεζομένων δε πάντων και απορία, ακόντων τελεσθήσεται όπερ ποθείς γενέσθαι. Όρος Χορτιάτης εστί δε κείμενον υπέρ ταύτης, εξ ου τη πόλει άριστον ύδωρ ηδύ εισρέει».<br /><br /> <br /><br />Σουλτάνος oυv ακηκόως τούτο υπερησθείς τε επιχειρεί ως εν ταύτω τω πράγματι και έργω και ταύτην εχειρώσατο ως καλίαν στρουθίων, ως ορταλίχων φωλεόν άνευ μητρός μεινάντων, ήτοι αγάπης καθαράς μη ούσης εν τοις ένδον. Τότε τζαούσην φύλακα καθίστησι φυλάττειν τους εν μονή μονάζοντας προδώσαντας την πόλιν. Τζαούσης δε την σήμερον αυτ’ η μονή καλείται, ίνα μηδείς εκ του στρατού τους μοναχούς ταράξn, όθεν και ατελείς εισίν άχρι του νυν εκ Τούρκων, το έργο μνημονεύοντες των μοναχών το πάλαι. <br /><br />Η Θεσσαλονίκη έπεσε στις 29 Μαρτίου 1430. Ο Μουράτ Β’ εξετίμησε αρκετά την πολύτιμη συνεργασία των καλόγερων, δίνοντας προνόμια στο μοναστήρι που ονομάστηκε και «Τσαούς Μοναστήρ» (παρεμπιπτόντως αξίζει ν’ αναφερθεί ότι η μονή χτίστηκε τον 14ο αιώνα πάνω σε ερείπια καταστραμμένου -απ’ τους χριστιανούς- αρχαιοελληνικού ναού), εξαιτίας της φρουράς (τσαούσηδες) που διέθεσε ο σουλτάνος για την προστασία των μοναχών. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, «τσαούσηδες» ορίζονταν από τον σουλτάνο, κάποιοι απ’ τους ίδιους τους καλόγερους για λογαριασμό των Τούρκων αξιωματικών, εξασφαλίζοντας έτσι την προστασία του μοναστηριού, με την δύναμη που έδινε ο οθωμανικός στρατιωτικός βαθμός.<br /><br />Σύμφωνα τέλος και με τον ιστορικό Παύλο Καρολίδη («Ιστορία του ελληνικού έθνους» του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου), το στρατόπεδο του Μουράτ Β’, επισκέφθηκαν εκείνες τις ημέρες και οι καλόγεροι του Αγίου Όρους, προκειμένου να δηλώσουν υποταγή και να διασφαλίσουν κι αυτοί τα προνόμιά τους, διακρίνοντας την επικείμενη επικράτηση των Τούρκων: «Διαρκούσης της πολιορκίας της Θεσσαλονίκης ή μικρόν μετά την άλωσιν της πόλεως ταύτης ενεμφανίσθησαν εν τω στρατοπέδω του Μουράτ Β’ απεσταλμένοι των ιερών μονών του αγιωνύμου όρους Άθω και προσήνεγκον αυτώ την υποταγήν της ιερατικής αυτών πολιτείας. Ο Οθωμανός μονάρχης ευμενώς εδέξατο τους απεσταλμένους και ανεγνώρισε και επεκύρωσε πάντα τα δικαιώματα και προνόμια, ων απέλαυεν η ιερά πολιτεία επί των Ελλήνων αυτοκρατόρων». <br /><br /><br />Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=3669#ixzz1HXIhPWCD<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-4025407712463528076?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-65597105711416331762010-07-16T06:48:00.000-07:002010-07-16T07:22:12.972-07:00Ένα μεγάλο αγροτικό σκάλδαλο έχει σκάσει τώρα και μήνες στο Ηράκλειο και το όνομα<br />αυτού ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΑΒΑΛΑΣ.<br />Ναι, ο γνωστός πρόεδρος της "ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ" που η δίκη του.... δεν έγινε... τη μέρα<br />που έπεσε ο Μητσοτάκης !!!<br /><br />Ο κύριος αυτός πιάστηκε από το ΣΔΟΕ με πλαστά τιμολόγια, να έχει πουλήσει στην ένωση γεωργικών συνεταιρισμών Ηρακλείου στην οποία προεδρεύει, οινοστάφυλα 300.000<br />ευρώ.<br />Ο ίδιος επέστρεψε πίσω τα 140.000 ευρώ.<br /><br />Ναι, και δεν έχει μπει ακόμη φυλακή !!!!!<br /><br />ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΣ, ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΑΓΡΟΤΟΠΑΤΕΡΑΣ, ΠΟΥ ΚΑΤΑΧΡΈΩΣΑΝ ΚΑΙ ΔΙΈΛΥΣΑΝ ΤΟΥΣ ΓΕΩΡΓΙΚΟΥΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΎΣ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ!!<br /><br />ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΑΙΔΩ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-6559710571141633176?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-72482395704222263792010-07-10T10:31:00.000-07:002010-07-10T10:41:17.088-07:00Μέσα στη λαίλαπα του μνημονίου και των οικονομικών μέτρων που λαμβάνονται, θα ήθελα να μάθω τι έγινε με τα 500 εκατομμύρια που χάρισε παράνομα περισι ο Χατζηγάκης στους αγρότες.<br />Τα επιστρέψαμε πίσω στην Ε.Ε. και αν ναι, ποιος επιβαρύνθηκε?<br /><br />Επίσης μια άλλη απορία μου είναι , τι έγινε με το ένα εκατομμύριο της ζήμενς<br />που παραδέχτηκς πως πήρε ο Τσουκάτος?<br />Περιμένομε τη θεά ΛΗΘΗ να δώσει τη λύση ή τα δυο κόμματα τα έκαναν πλακάκια?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-7248239570422226379?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-69834963611951375802010-07-08T01:55:00.000-07:002010-07-08T01:58:12.435-07:00Όλοι μας τους τελευταίους μήνες ψάχνομε να βρούμε <br />ποιοι έφεραν τον τόπο σ' αυτή την οικονομική κατρακύλα<br />που βιώνομε καθημερινά.<br />Πιο απλά : Ποιοι έφαγαν τα λεφτά ??? <br /> <br />Όλοι μιλούν αόριστα ή στοχοποιούν τους πολιτικούς,<br />τους βιομήχανους και γενικά την επιχειρηματική τάξη.<br />Είναι αδιαμφισβήτητο ότι όλοι οι πολιτικοί από το 1981<br />και μετά διέφθειραν τους πάντες ,με διορισμούς παροχές,<br />αποσβέσεις χρεών, λαμογιές, κλεψιές, χρηματιστήρια,<br />ομόλογα και γενικά με την ήσσονα προσπάθεια που επεκράτησε<br />λόγω "δημοκρατικών ευαισθησιών".<br />Κανονικά σήμερα με αυτή την κατάσταση δεν θα έπρεπε <br />να υπάρχει ούτε ΠΑΣΟΚ ούτε ΝΔ, ούτε κανείς από αυτούς<br />που πολιτεύτηκαν και δημιούργησαν τη σημερινή πολιτική<br />σαπίλα.<br />Πώς τολμούν και βγαίνουν στην τηλεόραση τόσο οι <br />Χατζηγάκηδες όσο και οι Πάγκαλοι, για μένα είναι<br />αδιανόητο.<br />Πώς υπάρχουν ακόμη σάπιες ντομάτες και χαλασμένα<br />γιαούρτια δεν το καταλαβαίνω.<br /> <br />Πώς ακόμη δεν έχουν δημεύσει τα 9 εκατομμύρια αυτού του<br />"πολιτισμένου" <br />υπαλλήλου, δεν χωρά στο μυαλό μου.<br />Πού τα βρήκαν τόσα πλούτη οι διάφοροι Τσοχατζόπουλοι<br />τραγικοί άξιοι μαθητές του Κουτσόγιωργα ?<br /> <br /> Εκτός όμως από το πολιτικό κηφηναριό, πολλοί απλοί<br />πολίτες θα έπρεπε να ντρέπονται, γιατί έγιναν κι αυτοί<br />μέρος του πολιτικού συστήματτος, όταν εν γνώσει τους<br />έτρωγαν τόσα χρόνια κι από τις τέσσερεις μασέλες χωρίς<br />να το δικαιούνται και χωρίς να έχουν τα προσόντα...<br />Μήπως τα λεφτά τα έχουν κλέψει οι αγρότες και οι βοσκοί<br />οι οποίοι καρπώθηκαν για 30 χρόνια τόσες και τόσες<br />παράνομες επιδοτήσεις και αποζημιώσεις και γέμισαν<br />την Ελλάδα με 4χ4 ?<br />Μήπως οι εφοροτελωνειακοί με το απήθμενο θράσος<br />πέτυχαν τους μισθούς των 3000 ευρώ και το βούλωσαν<br />όταν μπήκε το 5% ΔΕΤΕ στους λ/σμούς της ΔΕΗ,<br />δηλαδή εις βάρος όλων των υπολοίπων? <br />Δεν κλέβει αυτός ο υπάλληλος από το δικό μου εισόδημα<br />για να απαλαγεί το κράτος από τη δική του ευθύνη?<br />Ο δικηγόρος δεν κλέβει από το δικό μου εισόδημα<br />όταν υποχρεώνομαι να πλήρώσω την υποχρεωτική <br />του παρουσία στις αγοραπωλησίες μου ?<br />Οι υπάλληλοι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ με τους μισθούς<br />που είδαν το φως της δημοσιότητας, δεν κλέβουν το <br />δικό μου πορτοφόλι που το αδειάζουν μέσω της ΔΕΗ?<br />Δεν μπορούν να ζήσουν με 1500 ευρώ που παίρνει ένας <br />γιατρός του ΕΣΥ?<br />Τα επιπλέον που παίρνουν είναι καθαρή κλεψιά<br />με νόμιμη διαδικασία.<br />Ένας Γερουλάνος δεν φτάνει. Θέλει δέκα και με<br />θέληση, όχι "μα" και "μου".<br />Γιατί ένας υπάλληλος Δ.Ε. της ΔΕΗ ή του ΟΤΕ να <br />παίρνει σύνταξη 3000, εκτός των γνωστών ωφελειών-<br />ελαφρύνσεων που τυγχάνουν?<br />Από ποιανού την πλάτη βγαίνουν βγαίνουν αυτά τα λεφτά<br />άν όχι από του απλού εργαζόμενου των 700-1000 ή<br />το πολύ 1500 ευρώ?<br />Δεν κατάλαβα γιατί ο δικαστής και ο βουλευτής πρέπει <br />να παίρνουν μισθούς 7000 για να ζουν αξιοπρεπώς,<br />για να μην υποκύπτουν σε "πειρασμούς", <br />κι ο εκπαιδευτικός 1000-1500?<br />Μήπως αυτός πρέπει να ζει αναξιοπρεπώς?<br />Γιατί δεν μπορεί κανείς να αγγίξει τους υπαλλήλους<br />της βουλής παρ' όλο το σάλο που έχει γίνει?<br />Γιατί το επέτρεψε αυτό τόσα χρόνια ο τέως πρόεδρός<br />της Α. Κακλαμάνης και σήμερα εξακολουθεί να ποιεί<br />την νήσσαν ο γραφικός Πετσάλνικος?<br />Μήπως επειδή εκεί είναι όλα τα ΔΙΚΑ τους παιδιά <br />και οι άλλοι είναι απόπαιδα?<br />Γιατί οι υπάλληλοι της Ολυμπιακής του ΟΣΕ του ΟΛΠ<br />και λοιπών κοινωφελών οργανισμών τους επετράπη<br />από τις εκάστοτε κυβερνήσεις να τρώνε από τον <br />ιδρώτα του εκάστοτε εργάτη της οικοδομής μόνο<br />και μόνο επειδή έχουν κοινό σωματείο την αμαρτωλή<br />ΓΣΕΕ που καλύπτει τους πάντες, πληβείους & πατρίκιους?<br /> <br /> Είναι τόσα πολλά τα σαθρά και τα άδικα σ' αυτόν<br />τον τόπο, που πρέπει να; ιδρυθεί το κράτος από την <br />αρχή με καινούργιο σύνταγμα και καινούργιους<br />νόμους, που να μην δημιουργούν το αίσθημα της αδικίας<br />στον πολίτη και να τον σπρώχνουν σε σοβιετικές<br />ουτοπίες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-6983496361195137580?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-63290956099069732492010-06-26T05:09:00.000-07:002010-06-26T05:11:33.774-07:00Παρακολουθώ τις οικονομικές αδυναμίες της χώρας μας και προσπαθώντας να καταλάβω πώς φτάσαμε ως εδώ έχω βγάλει ορισμένα συμπεράσματα για την κατρακύλα της ,που είναι αποτέλεσμα της διακυβέρνησης του τόπου από το 1974 μέχρι σήμερα. <br /><br />Μέχρι τότε ούτε χρέη ούτε ελλείμματα. Κι ας έτρωγαν και οι χουντικοί . <br /><br />Στη συνέχεια η επταετία του Καραμανλή , που υπό την πίεση της αντιπολίτευσης και ιδιαιτέρως του Α. Παπανδρέου και του δημαγωγικού του λόγου , αναγκάζεται να κάνει εκπτώσεις σ' όλους τους τομείς και να δίνει παροχές. Κι όσο πιο πολλή πίεση ασκείται <br /><br />τόσο μεγαλύτερες γίνονται και οι παροχές. <br /><br />Ο πολιορκητικός κριός , που είναι οι συνδικαλιστές , καταφέρνουν να εκπορθήσουν το 1981 το "Μαξίμου" και να αρχίσει με ταχύτερους ρυθμούς η κοινωνική και κυρίως η οικονομική κατηφόρα της χώρας. <br /><br />Όλες οι συνθήκες ήταν ευνο'ι'κές για να πάει η χώρα μπροστά. <br /><br />Το πετρέλαιο έχει σταθεροποιηθεί, καθώς και το δολάριο. <br /><br />Κι όχι μόνον αυτό. Άρχισαν να εισρέουν από την "καταραμένη" ΕΟΚ δισεκατομμύρια <br /><br />ευρώ. <br /><br />Άρχισε όμως και η ικανοποίηση των συνδικαλιστικών αιτημάτων Το χρήμα ρέει άφθονο. <br /><br />" Πάρε κόσμε " και αργότερα "Τσοβόλα δώστα όλα" <br /><br />Καί οι "Τσοβόλες" τάδωσαν όλα. Το βαρύ πεπόνι ο Αρσένης φεύγει και ο Σημίτης προσπαθεί να βάλει τάξη στην άθλια παπανδρε'ι'κή-αρσενική οικονομία.. <br /><br />Εϊναι όμως αργά! Ο Ζολώτας -θυμόμαστε-δεν έχει λεφτά να πληρώσει τις ανελαστικές <br /><br />δαπάνες της χώρας. Τόσο καλά πήγαινε η οικονομία της ,μετά από 8 χρόνια σοσιαλιστικής διακυβέρνησης!!! <br /><br />Και τα χρέη πάνε στα ύψη. Είναι γνωστά τα οικονομικά δεδομένα της εποχής. Δάνεια, δάνεια, δάνεια...Τέτοια αφροσύνη και οικονομική ασχετοσύνη δεν ξανάγινε απο καμιά κυβέρνηση του τόπου... <br /><br />Στη συνέχεια, όλες οι επόμενες κυβερνήσεις αναγκάζονται κι αυτές να δανείζονται <br /><br />άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο. Χαρίζουν λεφτά και πλειοδοτούν σε παροχές <br /><br />κι αυξήσεις, μετά από εκβιαστικές συνδικαλιστικές απαιτήσεις. <br /><br /> <br /><br />Ο κατήφορος που ξεκίνησε το 1981 δεν είχε σταματημό. <br /><br /> <br /><br />Και έτσι φτάσαμε στο σήμερα. Καί ξαφνιαζόμαστε με τα επιδόματα και τους αφορολόγητους παχυλούς μισθούς σε όλο το τοπίο του δημόσιου τομέα. <br /><br />Ο Ανδρέας Παπανδρέου-δεν ξεχνάμε- το ήξερε πως υπήρχαν τα περίφημα "ρετιρέ" <br /><br />τα οποία εκείνος εξέθρεψε αλλά χάιδευε τα αυτιά τους. <br /><br />Μην παραξενευόμαστε σήμερα εμείς όταν τα media μας βομβαρδίζουν με τους προκλητικούς μισθούς στην ΕΡΤ στις εφορίες και τα τελωνεία. <br /><br />Αυτά κάποιοι τά έδωσαν και κάποιοι τα πήραν. <br /><br />Έχει λοιπόν χρέος η σημερινή κυβέρνηση να αποκαταστήσει την ισοτιμία και την ισονομία κόβοντας όλα τα οικονομικά προνόμια ΟΠΟΥ κι αν έχουν δοθεί. <br /><br />Να ξανακάνει μοίρασμα της "τράπουλας" από την αρχή με δικαιοσύνη και να πάρει τα χρήματα που έχει ανάγκη από αυτούς που τόσα χρόνια τρώνε από το δικό μου υστέρημα. <br /><br />Ναι, να κάνει μείωση μισθών, τόση όση χρειάζεται για να επανέλθει η οικονομική τάξη <br /><br />στη μισθολιγική λαίλαπα που δημιούργησε πληβείους και πατρίκιους. <br /><br />Όσο για τις απειλές των συνδικα ληστάδων...ήρθε ο καιρός να μάθουν "πόσα απίδια χωρά ο σάκκος" <br /><br /> <br /><br />http://roderikos.blogspot.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-6329095609906973249?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-64717179098767505242010-05-20T04:40:00.000-07:002010-05-20T04:55:15.124-07:00Οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν εκτός των 14 μισθών το χρόνο και 3000 για το<br />άνοιγμα της και άλλες 3000 για το κλείσιμό της.<br /><br />Προτείνω λοιπόν, για να μην έχουν αυτό το "βαρύ" καθήκον του ανοιγοκλεισίματος, και πάθουν υπερκόπωση,<br />να είναι η βουλή πάντοτε ανοιχτή, όπως όλες οι δημόσιες υπηρεσίες.<br /><br />Αλλιώς να παίρνουν και οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων ένα μισθό με το<br />άνοιγμα των σχολείων κι άλλον ένα με το κλείσιμο....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-6471717909876750524?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-34551571097258363872010-04-04T10:26:00.001-07:002010-04-04T10:30:52.223-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_64pApYE60CU/S7jMLG4DyBI/AAAAAAAAADM/7qKuMKyYl2M/s1600/patrik6.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 315px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_64pApYE60CU/S7jMLG4DyBI/AAAAAAAAADM/7qKuMKyYl2M/s320/patrik6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456335439755724818" /></a><br /><br /><br /> <br /><br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> Παρασκευή, Απρίλιος 02, 2010<br />Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟ ΣΠΙΤΙ,ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΕΠΙ ΓΗΣ --ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ--<br /> <br />Είναι να μην κολάζεσαι αγαγνωστάκο μας,βρωμιάρες μέρες που είναι,με τα όσα συμβαίνουν στον οίκο του Θεού,κατα τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα;;;<br />Θα θέλαμε να ξέρουμε πραγματικά...πόσα λεφτά έβγαλαν μόνο σήμερα στο σύνολο τους όλες οι εκκλησίες στην Ελλάδα...και που σκοπεύουν να τα διαθέσουν...<br />Θα μας πείτε πως η Εκκλησία πρέπει να συντηρηθεί και να βγάζει τα έξοδά της....πως παράγει φιλανθρωπικό έργο που φαίνεται ή δεν φαίνεται,πως έχει να συντηρησει διαφόρων ειδών ιδρύματα και άλλων ειδών φιλανθρωπίες...αλλά και πάλι εμείς θα επιμείνουμε...<br />Που σκατά πάνε τόσα λεφτά;;;<br />Σαφώς και κάποια απο αυτά πάνε φιλανθρωπικά έργα,σαφώς και η εκκλησία βοηθάει κόσμο...<br />ΑΛΛΑ,ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΜΑΥΡΟ ΧΡΗΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΛΕΓΧΟΣ,Ή ΕΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΝΑΙ "ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ"...ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΗΔΕΝΙΚΟ.<br /><br />ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΕΣ,ΣΕ ΚΙΝΗΤΗ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΗΔΕΝΙΚΟ.<br /><br />ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΩΡΕΕΣ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ...ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΙΣΧΡΑ ΜΙΚΡΟ.<br /><br />Στην Εκκλησία της Ελλάδος,υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι βοηθάνε και θέλουν να προσφέρουν πραγματικό κοινωνικό έργο,όπως επίσης και να πράξουν τα όσα τους έχει μάθει το δόγμα τους...και με χίλια βάσανα το κάνουν...το καταφέρνουν,όπως για παράδειγμα ο παπάς στον Αγιο Παντελεήμονα Αττικής ο οποίος παρολες τις επικρίσεις τις οποίες δέχεται απο το κατά τα άλλα ορθόδοξο ΛΑΟΣ,εκείνος εξακολουθεί να δίνει τροφή και στέγη σε όσους μετανάστες του το ζητήσουν,ανεξαρτήτως θρησκείας...<br /><br />ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ "ΕΚΚΛΗΣΙΑ" ΟΜΩΣ...ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ,ΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΙ ΩΣ ΡΑΣΟΦΟΡΕΣ ΤΣΟΥΛΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ,ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΕΡΓΟ...ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΧΡΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ,ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΚΑΥΛΩΣΕΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ...ΑΛΛΑ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!!!<br /><br />Και ρωτάμε...επειδή μετά απο τα οσα είδαμε αυτές τις μέρες, οι κόρες των ματιών μας έγιναν λεσβίες...<br />ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑΜΑΤΑ,ΚΕΡΙΑ,ΔΙΣΚΟΥΣ,ΓΑΜΟΥΣ,ΚΗΔΕΙΕΣ,ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ,<br />ΒΑΦΤΙΣΕΙΣ,ΑΓΙΑΣΜΟΥΣ ΚΤΛ;;;<br />ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΒΟΥΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ;;;<br />ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΤΥΠΗ ΤΑΡΙΦΑ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ,ΜΕ ΚΟΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΠΟΣΑ ΠΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝ ΣΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΩΝ ΠΑΠΑΔΩΝ;;;<br />ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ,ΕΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΣ,ΝΑ ΒΑΦΤΙΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ,ΝΑ ΘΑΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΑΣΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΙ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΑΠΑ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ,ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΥΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ;;;<br /><br />ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΝ...ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΠΙΣΤΟΙ,ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΑΥΤΑ...ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΤΗΣ ΕΡΓΟ;;;;...<br /><br />Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟ ΣΠΙΤΙ,ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΕΠΙ ΓΗΣ.<br /><br />ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.<br /><br />ΠΡΕΖΑ TV<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-3455157109725836387?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-18813249999782565822010-03-22T10:38:00.000-07:002010-03-22T10:41:57.863-07:00Εκταφή οστών αρχιεπισκόπων Κύπρου για... "προσκύνημα"! <br /><br />Η είδηση έλεγε ότι βάνδαλοι σύλησαν τους τάφους τριών αρχιεπισκόπων τα ξημερώματα στο νεκροταφείο Αγίου Σπυρίδωνα, στη Λευκωσία! «Πω, πω, βανδαλισμός ιερόσυλων!», αναφώνησαν οι ευσεβείς Χριστιανοί. «Βρισκόμαστε μπροστά σε ανοσιούργημα», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της Αστυνομίας, κ. Μιχάλης Κατσουνωτός.<br /><br /><br />«Από τους τάφους του Αρχιεπισκόπου Σωφρονίου Γ´ και του Κυρίλλου Β´ απουσιάζουν τα οστεοφυλάκια, ενώ από τον τάφο του Αρχιεπισκόπου Κυρίλλου Γ´ απλώς υπήρξε μετακίνηση της ταφόπλακας, χωρίς να υπάρξει μετακίνηση του οστεοφυλακίου», είπε ο εκπρόσωπος Τύπου. Ερωτηθείς αν στρέφονται προς συγκεκριμένη κατεύθυνση οι υποψίες, είπε πως είναι πολύ πρόωρο. «Εύλογα διερωτάται κανείς πού βαδίζουμε επιτέλους. Φαίνεται ότι βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε ένα ανοσιούργημα, και δυστυχώς φαίνεται πως αυτή η κοινωνία έχει κάποιους ανάμεσά της με πολύ αρρωστημένα μυαλά», ανέφερε. (πηγή)<br /><br /><br /><br />Σωπάτε βρε παιδιά, μην κάνετε έτσι! Πρόκειται για πράξη "λατρείας"! Δεν έχει αρρωστημένο μυαλό αυτός που το έκανε. Απλά ήταν υπέρ το δέον "ευσεβής". Είχε ακούσει ότι τους αρχιεπισκόπους τους λένε «παναγιότατους», και σκέφτηκε να πάρει τα οστά τους για προσκύνημα, μπας και του βγει και κάνα θαύμα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε.<br /><br /><br />Μπορεί να έχει υπόψη του να χτίσει καμιά εκκλησία και να τα βάλει κάτω από την Αγία Τράπεζα, όπως είναι το "ορθόδοξο έθιμο". Μπορεί να τα τεμαχίσει σε κομματάκια και να τα μεταφέρει σε μοναστήρια ως οστά άλλων γνωστών "αγίων", όπως του Αγίου Φανουρίου, ή του Αγίου Σωφρονίου, που ήταν και συνονόματος του Αρχιεπισκόπου Σωφρονίου του Γ´. Βλέπετε στην "Ορθοδοξία" μας τα οστά "αγίων" είναι πολύτιμα και ο καθένας θα ήθελε να έχει ένα κοκαλάκι τους στο σπίτι του για να τον φυλάει. Καταλάβατε "ευσεβείς" Ορθόδοξοι χριστιανοί, εσείς που φρίξατε με το ανοσιούργημα;<br /><br /><br />Λοιπόν, πρόβατα "ορθόδοξης" βοσκής, εσείς που πάτε και προσκυνάτε μούμιες υποτιθέμενων αγίων στους υψηλούς τόπους ειδωλολατρίας, κατά προτίμηση σε νησιά, ξυπνήστε! Αν θεωρείτε ιεροσυλία τη σύληση τάφων και τη μετακίνηση οστών, πρέπει να θεωρήσετε ως απόλυτη ύβρι νεκρού και απόλυτη εξαπάτηση πιστού την έκθεση λειψάνων για προσκύνημα.<br />Αν επαναστατεί η συνείδησή σας εναντίον του ιερόσυλου της Κύπρου, πρέπει να επαναστατήσει χίλιες φορές περισσότερο εναντίον της Ιεραρχίας της Εκκλησίας που σας εξαπατά και σας κολάζει με το να σας προσκαλεί σε προσκύνημα λειψάνων και σκηνωμάτων.<br /><br />Με ποιο δικαίωμα ξεθάβει η Εκκλησία νεκρούς και τους ανακηρύττει αγίους; Μιλάμε για το άκρον άπατον της θρησκευτικής απάτης, για ένα διαχρονικό "ιερό" έγκλημα χωρίς τιμωρία. Το πνευματικό σκοτάδι της ψευτο-ορθοδοξίας είναι τόσο πυκνό που κόβεται με το μαχαίρι. Και ποιος άνθρωπος έχει το δικαίωμα ν' ανακηρύττει αγίους; Ποιος γνωρίζει τα άδυτα της ψυχής του ανθρώπου και τους κρυφούς του διαλογισμούς παρά μόνον το πνεύμα του;<br /><br /><br />Θέλω να ευχαριστήσω τον άγνωστο ιερόσυλο για την ευκαιρία που μου έδωσε να καταγγείλω για άλλη μια φορά την Ορθοδοξία για σύληση τάφων κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση – τάφων υποτιθέμενων αγίων – και για τον εκμαυλισμό των πιστών σε προσκύνημα λειψάνων. Άθελά του ο ανόσιος της Κύπρου έγινε όργανο της Θείας Πρόνοιας για να καταγγελθεί από τούτο το ιστολόγιο η λειψανολατρεία ως απόλυτη ύβρις νεκρού και βλασφημία του Θεού.<br /><br /><br />Κι ενώ οι προσκυνητές λειψάνων και σκηνωμάτων λόγω βλακείας ίσως απαλλάσσονται, αναπολόγητοι είναι οι πονηροί ρασοφόροι που τα ξεθάβουν και τα εμπορεύονται, οδηγώντας τους πιστούς σε πνευματική πορνεία. <br />Posted by Μαρία Σεφέρου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-1881324999978256582?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-2621711653237434872010-03-19T11:48:00.000-07:002010-03-19T11:49:45.110-07:00Έπεσα από τα σύννεφα, απ' αυτά που μου είπε ένας Αλβανός εργάτης με τον Έλληνα πεθερό του.<br /> <br />Πριν παντρευτεί την Ελληνίδα σύζυγό του, θέλησε να βαπτισθεί χριστιανός.<br />Τότε ο παπάς της ενορίας του του είπε ότι πρέπει να κατηχηθεί πρώτα, για να μάθει ότι χρειάζεται<br />για τη χριστιανική θρησκεία.<br /> <br />Αυτό όμως για να γίνει χρειαζόταν σχετικά μαθήματα προς 20 ευρώ έκαστον.<br /> <br />Τότε κι αυτός αποτάνθηκε σε άλλη ενορία, βρήκε έναν άλλο κληρικό και βαπτίστηκε χωρίς<br />να δώσει δραχμή!!!<br /> <br />ΝΤΡΟΠΗ...ΝΤΡΟΠΗ...ΝΤΡΟΠΗ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-262171165323743487?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-38978162108227640982010-03-09T09:48:00.000-08:002010-03-09T09:49:55.199-08:00Ο Γερμανός Μαξ Μέρτεν,ο "εθνάρχης" Καραμανλής και η Γερμανίδα Φρειδερίκη... <br />Μια παλιά ιστορία που εξηγεί γιατί είμαστε ανιστόρητοι<br />Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης<br /><br /><br />Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας. Κι ο λαικισμός ένας μεγάλος εχθρός. Αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερος από τον εαυτό μας. Αυτόν τον “εθνικό” εαυτό μας που μας δικαιολογεί πάντα αφού πρώτα μας τοποθετήσει στον υψηλό θρόνο απ όπου όλοι και όλα, τα ξένα, των άλλων, φαίνονται υποδεέστερα. Αρκεί να μην χρειάζεται να μετρήσουμε με συγκεκριμένα μέτρα. Να μην μιλάμε δηλαδή για έλλειμα, παραγωγικότητα,απόδοση, κόστος. Αρκεί να μιλάμε για αόριστες, μη μετρήσιμες,σχεδόν μεταφυσικές έννοιες. Υπερηφάνεια, δόξα, ελληνικότητα,δίκιο. Διαθέτουμε την μεγαλοπρέπεια των φιλολογικών εννοιών. Τώρα βέβαια αν κάνουμε τον κόπο να κοιτάξουμε την ιστορία των άλλων λαών (και των Τούρκων και των Σέρβων και των Άγγλών και των Βούλγαρων) θα διαπιστώσουμε πως όλοι αυτοπροσδιορίζονται ως περήφανοι, γενναίοι, ηρωικοί,αδικημένοι .Και διαθέτουν όλοι και κατ αποκλειστικότητα τη θεία ευλογία.<br />Το δημοσίευμα του Focus εξόργισε και μένα. Αλλά ήταν ένα ανόητο, κίτρινο δημοσίευμα των κοκορακίων της γερμανικής δημοσιογραφίας. Ήταν όμως μια άποψη και ο καθένας έχει δικαίωμα σε αυτήν. Θυμηθείτε πόσες φορές έχουμε μιλήσει για κουτόφραγκους ή αμερικανάκια. Βεβαίως τα αστροπελέκια που έφτιαξαν το εξώφυλλο πρέπει γενικώς να προσέχουν όταν χρησιμοποιούν ιστορικούς συμβολισμούς γιατί αν κάποιοι μπουν στον πειρασμό να απαντήσουν αναλόγως, δυστυχώς η Γερμανία δεν διαθέτει κάποια Αφροδίτη της Βόνης αλλά μορφές που ταυτίστηκαν με την παγκόσμια ντροπή.<br />Είχε δίκιο ο Πάγκαλος πως η Γερμανία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την ελληνική οικονομία. Τα γερμανικά στρατεύματα κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, σκότωσαν έλληνες, κατέκαψαν την Ελλάδα και κατέκλεψαν περιουσίες και τα αποθέματα χρυσού της χώρας.Αρκεί βέβαια να μην ξεχνάμε πόσο ευθύνονται οι έλληνες και οι ελληνικές κυβερνήσεις.<br /> Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν διεκδίκησε πολεμικές αποζημιώσεις, αλλά γι αυτό δεν φταίνε οι Γερμανοί. Το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος, αυτό που δημιουργήθηκε (για να μην ξεχνάμε την ιστορία) και από συνεργάτες των Γερμανών, αρκετά ένοχο και πολύ περισσότερο δουλικό, υπερασπίζοντας ίσως τον εαυτό του, τη φύση του, παραιτήθηκε κάθε διεκδίκησης. Η υπόθεση Μέρτενς, που συγκλόνισε την Ελλάδα τη δεκαετία του 60, είναι μια παλιά ιστορία αρκετά επεξηγηματική. Πριν από χρόνια, μια δημοσιογραφική έρευνά μου για την υπόθεση αυτή, χαρακτηρίστηκε ως προσπάθεια αποκαθήλωσης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το «έθνος» έπρεπε να παραμείνει η μυθική περιγραφή των σχολικών εγχειριδίων και ο εθνάρχης το σύμβολο μιας ηρωικής και όχι συνεργαζόμενης με τους ναζί, Δεξιάς.<br /> Ο Μέρτενς,οι αποζημιώσεις και ο Καραμανλής <br />Τον Μάιο του 1957, ο Μαξ Μέρτενς, ο χασάπης της Θεσσαλονίκης, ο ναζί που ευθυνόταν για τον εκτοπισμό των Ελλήνων Εβραίων και την κλοπή των περιουσιών τους, επέστρεψε στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μια σημερινή εκδοχή, για να αναζητήσει κομμάτι του θησαυρού των Εβραίων που είχε βυθίσει με πλοίο στην Ελλάδα. Όπως και να έχει, σίγουρος πάντως, για την φιλικότητα του ελληνικού καθεστώτος. Καταζητούμενος από το 1947, ένοιωθε περιέργως αρκετά ασφαλής στην χώρα που είχε κατακάψει. Εκείνη την εποχή μάλιστα ήταν στέλεχος του γερμανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και φίλος του καγκελάριου Αντενάουερ.Κάποιοι εβραίοι όμως τον αναγνώρισαν και απαίτησαν την σύλληψή του. Ο Μέρτενς πραγματικά συνελήφθη.<br />Τον Νοέμβριο του 1958 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ευάγγελο Αβέρωφ επισκέπτονται την Βόννη. Ενδίδουν στις πιέσεις του Αντενάουερ να μην διεκδικήσουν πολεμικές αποζημιώσεις. Με την επιστροφή στην Ελλάδα ο Καραμανλής περνά μάλιστα νόμο για αναστολή δίωξης εγκληματιών πολέμου. Ακόμη και οι Άγγλοι την εποχή εκείνη κατηγορούν την ελληνική κυβέρνηση πως «αμνηστεύει εγκληματίες πολέμου». Ο μοναδικός εγκληματίας πολέμου που έχουμε στην Ελλάδα είναι ο Μέρτενς. Ο νόμος αρχικώς τον εξαιρεί από την αμνήστευση αλλά λίγο αργότερα τροποποιείται ο νόμος (ν.δ. 3933/1959) και τον συμπεριλαμβάνει. Έτσι ενώ ο Μέρτενς καταδικάζεται σε 25 έστω μόλις χρόνια κάθειρξης στέλνεται στη Γερμανία όπου απελευθερώνεται. Η υποχωρητική συμπεριφορά του Καραμανλή δεν έχει καμιά εμφανή εξήγηση. Κυβερνητικά στελέχη λένε πως ευνοεί το κλίμα των καλών σχέσεων Ελλάδας Γερμανίας και την είσπραξη ενός δανείου 200 περίπου εκατομμυρίων μάρκων. Αντί να διεκδικήσουμε δεκάδες δισεκατομμύρια όπως είχαμε δικαίωμα, το βουλώνουμε με ένα δάνειο. Γιατί; <br />Κατά πολλούς η εξήγηση είναι σε όσα είπε μόλις απελευθερώθηκε ο ίδιος ο Μαξ Μέρτενς. Με συνεντεύξεις του στη Σπηγκελ και την Ηχώ του Αμβούργου υποστηρίζει πως κατά την κατοχή, συνεργάτες του ήταν μέλη της κυβέρνησης Καραμανλή. Κατονομάζει μάλιστα συγκεκριμένα: <br />Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Σύμφωνα με τον Μέρτενς ο Καραμανλής είχε δώσει πληροφορίες ακόμη και για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου αλλά οι γερμανοί δεν τον πίστεψαν <br />Τον Δημήτρη (Τάκο) Μακρή, υπουργό εσωτερικών του Καραμανλή <br />Τον Γεώργιο Θέμελη υφυπουργό Άμυνας <br />Την Δοξούλα σύζυγο του Μακρή η οποία ήταν γραμματέας του και σύνδεσμος με τους πληροφοριοδότες <br /> Οι συνεντεύξεις αναστατώνουν την πολιτική ζωή της χώρας. Η ΕΔΑ μιλά για προδότες που αντάλλαξαν την γερμανική σιωπή με υποχωρήσεις από τις αποζημιώσεις. Έτσι εξηγήθηκε η σπουδή επίσκεψης του Καραμανλή στη Βόννη και η απελευθέρωση του Μέρτενς.<br />Αποκαλύφθηκε πως πραγματικά ο Μακρής την εποχή της κατοχής διορίστηκε από τα γερμανικά στρατοδικεία ως «δικηγόρος» ελλήνων. Η γυναίκα του Δοξούλα ήταν πραγματικά γραμματέας του Μέρτενς στη Θεσσαλονίκη και ο Θέμελης διορισμένος από τους γερμανούς Νομάρχης. Για τον Καραμανλή δεν υπήρχαν στοιχεία. Μόνο ο τρόπος που έκλεισε την υπόθεση των ελληνικών διεκδικήσεων. Κανένας από τους θιγόμενους δεν κατέφυγε στα γερμανικά δικαστήρια εναντίον του Μέρτενς.<br />Η ανώμαλη δεκαετία του 60 και βέβαια το μετεμφυλιοπολεμικό ελληνικό κράτος έθαψε την υπόθεση Μέρτενς. Στα άπαντα Καραμανλή, υπάρχει μόνο μια παράγραφος για την υπόθεση που έριξε την πιο σκοτεινή σκιά στην προσωπική ιστορία του Καραμανλή. <br />Η Ιστορία για μια ακόμη φορά υποχώρησε μπροστά στις ανιστόρητες και αυθαίρετες ερμηνείες της. Ο Καραμανλής έγινε Εθνάρχης, οι έλληνες όσο περήφανοι ήθελαν τα σχολικά εγχειρίδια και οι συνεργάτες των Ναζί ιστορικές οικογένειες πάνω από όλα πατριωτικές. <br />Αυτή είναι η εξήγηση γιατί η Ελλάδα δεν πήρε πολεμικές αποζημιώσεις. Δεν μπορώ να καταλάβω βεβαίως γιατί όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις όχι μόνο δεν ευνόησαν, αλλά σαμποτάρισαν προσπάθειες ελλήνων πολιτών (κάτοικοι Διστόμου) να διεκδικήσουν με βάση τους ευρωπαικούς νόμους όσα είχαν δικαίωμα. <br />Οι Γερμανοί βεβαίως είναι φίλοι μας αλλά φίλτατη είναι η αλήθεια. Ας αφήσουμε λοιπόν τους λεονταρισμούς και τις εκρήξεις εθνικής αγανάκτησης γιατί το δάχτυλο της Αφροδίτης σηκώθηκε ειρωνικά μπροστά στο πρόσωπό μας . Η εθνική μας περηφάνεια δεν απειλήθηκε από έναν ανόητο συντάκτη ύλης του Focus αλλά από εμάς τους ίδιους. Και θα απειλείται όσο στη θέση της ιστορικής αλήθειας βάζουμε ανιστόρητους αγανακτισμένους και εύθικτους απολίτικους.<br /><br /><br />Πηγή... Το Κουτί της Πανδώρας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-3897816210822764098?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-76603032387287802112010-03-02T10:31:00.000-08:002010-03-02T10:33:02.855-08:00Μα τον ύπνο του δικαίου καθεύδομε εδω στην Ελλάδα;;<br />Εδώ ο κόσμος καίγεται και το ....χτενίζεται!!!<br />Εδώ δεν έχομε να φάμε και ραπανάκια για την όρεξη γυρεύομε!!<br />Και λέω ότι δεν έχομε να φάμε και κοινωνικό τουρισμό πάμε, και μοιράζομε τα σχετικά κουπόνια...<br />Eίμαστε καλά , ή αποδεικνύομε ότι είμαστε εικόνα και ομοίωση του εθνικού μας ήρωα του καραγκιόζη;;<br /><br />press.gr<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-7660303238728780211?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-65943468816683536582010-03-02T09:48:00.001-08:002010-03-02T09:48:30.166-08:00Τρίτη, 02 Μαρτίου 2010<br />"Αποδείξεις και περιπτεράδες" <br /><br />"Επί Σημίτη έγινε προσπάθεια να να μπουν ταμιακές μηχανές σε περίπτερα ,ψιλικατζίδικα ταξί<br />και βενζινάδικα.<br />Υπήρξαν όμως απειλές και αντιδράσεις και η κυβέρνηση τελικά επέβαλε την απόφασή της μόνο στα ψιλικατζίδικα διότι δεν υποστηρίχτηκαν από τους περιπτεράδες.<br />Έτσι βρεθήκαμε στο παράδοξο ...<br />να έχομε διαφορετική φορολόγηση σε περίπτερα - ψιλικατζίδικα<br />ενώ έχουν αντικείμενο τα ίδια πράγματα, και να υπάρχει ένα είδος αθέμιτου ανταγωνισμού.<br /><br />Σήμερα πάλι το κράτος προσπαθεί να βάλει μια τάξη και έχομε πάλι τις ίδιες αντιδράσεις και έχω μια απορία πώς μπορεί ενα ψιλικατζίδικο να κόβει αποδείξεις για ένα φακελάκι γαριδάκια, και δεν μπορεί ο περιπτεράς? <br />Όποιος δεν έχει φωνή να φωνάξει πρέπει να τρώει καρπαζιές?<br />Πόσο δίκαιο είναι αυτό?"<br /><br />ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-6594346881668353658?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-86739578941496712792010-02-20T09:24:00.000-08:002010-02-20T09:27:14.555-08:00Κυριακή της Ορθοδοξίας και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα απαγγείλει πάλι "το σύμβολο της πίστεως", σύμβολο υποταγής της Πολιτείας στις επιταγές και επιθυμίες της Εκκλησίας.<br /> <br />Αδυνατώ να κατανοήσω την θλιβερή αυτή εικόνα που καθιέρωσε ο ξενόφερτος βασιλιάς Χριστιανός-Γουλιέλμος-Φερδινάνδος--Αδόλφος-Γεώργιος.<br />Δυστυχώς ούτε ο Στεφανόπουλος ούτε ο Παπούλιας είχαν τα κότσια να αντισταθούν , όπως έκανε ο αείμνηστος Κων/νος Καραμανλής κατά τη διάρκεια της θητείας του , χωρίς να τολμήσει η Εκκλησία να βγάλει κιχ.<br /> <br />Καταλαβαίνω τις μεγάλες γιορτές, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να <br />καταλάβω γιατί τόσος ντόρος και τόσο πάθος γι αυτή την Κυριακή του ορθόδοξου "θριάμβου".<br />Και γιατί "ορθώς δοκεί" όποιος πιστεύει στις εικόνες-είδωλα και πανηγυρίζει την επαναφορά τους στους ναούς;<br />Και γιατί δεν είναι επαναφορά της ειδωλολατρίας, όταν ο πιστός δεν πιστεύει π.χ. στην Παναγία<br />αλλά στην κάθε "θαυματουργή " εικόνα της.<br />Ποιός δεν έχει δει τις αθώες γυναικούλες να προσκυνούν την "Ιεροσολυμίτισσα" και να σκουπίζουν με ένα κομμάτι βαμβάκι το τζάμι της εικόνας γιανα πάρουν ολίγη αγιοσύνη από το εικόνισμα στο σπίτι τους.<br /> <br />Μήπως όλα αυτά γίνονται γιατί οι εικόνες είναι εκτός από λατρευτικά αντικείμενα και αιτία εισρροής πακτωλού χρημάτων στα παγκάρια;<br />Μήπως γι αυτό το λόγο η Παναγία της Τήνου δεν γιορτάζει ως "Ευαγγελίστρια" στις 25 Μαρτίου αλλά στις 15 Αυγούστου;<br />Μήπως ήταν αιρετικός ο Θεόδωρος Στουδίτης και ο Ιωάννης Δαμασκηνός και όχι ο "Κοπρώνυμος";<br />Από πού ως πού, οι χριστιανοί που έβγαζαν τα μάτια των αγίων απο τις τοιχογραφίες και τις μπογιές από τις εικόνες, για να τα κάνουν ιατρικά θαυματουργά σκονάκια, είχαν δίκιο;<br />Γιατί τίσο πάθος και τόσος θρίαμβος με αυτή την βλακώδη γιορτή;<br /> <br />Βέβαια η Εκκλησία έχει βρει την καραμέλα ότι : "εμείς δεν λατρεύομε τις εικόνες αλλά τις τιμούμε."<br />Αυτό είναι όμως είναι το μόνο που δεν γίνεται από το χριστεπώνυμο πλήθος.<br />Οι εικόνες απείρου κάλλους με τη λατρεία της εικόνας "Άξιόν εστι" δεν μπορούν να μας πείσουν για τη μη λατρεία των εικόνων.<br />Ακόμη και " αχειροποιήτες " εικόνες έχουν εφεύρει οι σύγχρονοι εικονολάτρες-ειδωλολάτρες<br />για να μας πουν ότι τις έστειλε ο ίδιος ο Θεός όπως ο Δίας τα¨"διοπετή" είδωλα.<br />Δεν τις λένε τουλαχιστον....αχυροποίητες!<br />Και αγαπητοί μου "ορθόδοξοι" πνευματικοί ταγοί, πού πήγε το: "ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον<br />ουδέ παντός ομοίωμα...." ;;;<br /> <br />Και όλα αυτά από μια άθλια θεούσα γυναίκα την Ειρήνη την Αθηναία η οποία έβγαλε από τη μέση το σύζυγό της Λέοντα Δ' και τύφλωσε και αργότερα σκότωσε τον 25χρονο αυτοκράτορα γιο της για να αναστηλώσει τις εικόνες με πειθήνια οικουμενική σύνοδο και να κάνει έτσι τα χατίρια των αμόρφωτων καλόγερων και της λοιπής βυζαντινής πλέμπας...<br /> <br />Πώς συνδυάζεται η γιορτή αυτή της Ορθοδοξίας με το υβρεολόγιο και τους αναθεματισμούς<br />εναντίον του Ελληνικού Πολιτισμού είναι ένα αναπάντητο ερώτημα.<br /> <br />Τέλος ας σκεφτούμε όλοι πολύ καλά τα λόγια του μητροπολίτη Ιωαννίνων Θεοκλήτου, ο οποίος<br /> λέει: " Όταν ο πιστός ταυτίζεται με μια εικόνα, αυτό είναι ειδωλολατρία. Και εμείς έχουμε την ευθύνη , διότι ενθαρρύνουμε την ειδωλολατρία όταν περιάγουμε τα λείψανα των αγίων για να γεμίσουμε τα παγκάρια της Εκκλησίας.....Εδώ δεν λέει με βοήθησε η Παναγία, λέει με βοήθησε<br />η Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα. Αυτό είναι εδωλολατρία όσο κι αν θέλουμε να το εξαγνίσουμε.<br />Είναι αρρωστημένη πίστη..."<br />Μήπως θα τον αφορίσετε κι αυτόν ,όπως τότε όλους τους εικονομάχους;<br /> <br />Γιώργος Αγιομυργιανάκης<br />συνταξιούχος δάσκαλος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-8673957894149671279?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-69815466803148480762010-02-19T03:39:00.000-08:002010-02-19T03:40:38.268-08:00Την Κυριακή της Ορθοδοξίας η Εκκλησία μνημονεύει και τιμάει την αναστήλωση των εικόνων από την αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, εκεί προς το τέλος του 8ου βυζαντινού αιώνα και έπειτα από 50 χρόνια εικονομαχίας και σφοδρών αντιπαραθέσεων.<br />Οι εορτασμοί αποβλέπουν φυσικά στη δόξα της Ορθοδοξίας, αλλά ταυτόχρονα παρακάμπτουν την ιστορία και κάτω από συμβατικές δοξασίες και τυπικότητες συγκαλύπτουν μια μεγάλη ιδεολογική μάχη και ίσως τη συγκλονιστικότερη περίοδο του βυζαντινού μεσαίωνα. Αυτό είναι που με έκανε ν’ ανοίξω πάλι βιβλία Ιστορίας, όχι για να ανακαλύψω κάτι άγνωστο, αλλά για να υπενθυμίσω γνωστά και καταχωνιασμένα γεγονότα.<br /><br />Ας αρχίσουμε από την αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, η οποία αποκατέστησε τις εικόνες και η Εκκλησία τη μνημονεύει ως «ευσεβή». Στην πραγματικότητα υπήρξε αυτό που σήμερα αποκαλούμε «κουμάσι».<br /><br />Καταγόταν πραγματικά από την Αθήνα και η οικογένειά της φαίνεται ότι ήταν πλούσια και ισχυρή, αλλά οι πληροφορίες που υπάρχουν γι’ αυτήν είναι ελάχιστες. Αγνωστο πώς και γιατί ο αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Ε΄ (741 - 775), που οι εχθροί του, παπάδες και καλόγεροι, του κόλλησαν το παρατσούκλι Κοπρώνυμος, δεύτερος Ισαυρος στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης μετά τον Λέοντα Γ΄, διάλεξε την άγνωστη Ειρήνη από την Αθήνα και την πάντρεψε με τον γιο του, τον κατόπιν μοιραίο αυτοκράτορα Λέοντα Δ΄ (775 - 780).<br /><br />Από την Ειρήνη δεν έλειπαν τα προσόντα και το κυριότερο, ήξερε να τα κρύβει και να τα φανερώνει ή να τα εξαπολύει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις επιδιώξεις και τις φιλοδοξίες της. Ηταν ωραιοτάτη και αυτό πάντοτε αποτελούσε το «ένα το κρατούμενο». Ηταν ευφυής, θρησκόληπτη και όταν ήθελε συμμαζεμένη και φρόνιμη, άλλοτε πάλι εκρηκτική και αχαλίνωτη. Είχε ισχυρή θέληση και αποφασιστικότητα, συνωμοτική πανουργία, παγερή αναλγησία και απεριόριστη απληστία και τέλος, ήξερε να επιλέγει συνεργάτες με τις ίδιες αρετές και τα ίδια ελαττώματα.<br /><br />Οι δύο πρώτοι Ισαυροι, ο Λέων Γ΄ και ο Κωνσταντίνος Ε΄ θεωρούνται από τους σημαντικότερους αυτοκράτορες του Βυζαντίου. Καλοί και γενναίοι στρατηγοί αντιμετώπισαν τους εισβολείς τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση. Η μεταρρυθμιστική τους νομοθεσία θεωρείται η σημαντικότερη μετά τον Ιουστινιανό, ιδιαίτερα στο οικογενειακό και κληρονομικό δίκαιο. Αυτό που από τους εχθρούς των δύο αυτοκρατόρων ονομάσθηκε εικονομαχία, ήταν στην ουσία της μια βαθιά θρησκευτική μεταρρύθμιση που απέβλεπε να εκσυγχρονίσει το κράτος και την κοινωνία και να το απαλλάξει από την κηδεμονία των παπάδων, των καλογέρων και των δεισιδαιμονιών, από τα «θαύματα» των εικόνων και των «ιερών λειψάνων» και από την αγυρτεία των καλογέρων. Τα όσα διαδραματίσθηκαν στις μέρες μας στη Μονή Βατοπεδίου αποτελούν ασθενές κατάλοιπο του δαιμονικού μείγματος δεισιδαιμονίας, αγυρτείας και απληστίας που κυριαρχούσε την εποχή εκείνη στο Βυζάντιο.<br /><br />Ωστόσο, η θρησκευτική μεταρρύθμιση, που τελικά επικεντρώθηκε στο ζήτημα των εικόνων, ήταν μέρος μόνο της γενικότερης μεταρρυθμιστικής προσπάθειας. Ο σώφρων και μετριοπαθής και άξιος στρατηγός Λέων Γ΄ θεωρούσε δευτερεύον το ζήτημα των εικόνων και πολλές φορές αναρωτήθηκε αν άξιζε τον κόπο να θυσιάσει, λόγω των λαϊκών αντιδράσεων, τη γενικότερη μεταρρύθμιση. Στην αρχή δεν κατάργησε τις εικόνες αλλά όρισε την ανάρτησή τους σε υψηλότερο σημείο των ναών, όπου δεν θα έφταναν οι θωπείες και οι ασπασμοί των πιστών. Ο γιος και διάδοχός του Κωνσταντίνος Ε΄ υπήρξε πιο ορμητικός και αποφασιστικός. Κατάργησε τις εικόνες, έκλεισε μοναστήρια και εκκλησίες και εξαπέλυσε διωγμούς κατά των θρησκόληπτων μοναχών.<br /><br />Πολλοί βρίσκουν κοινά σημεία και συγγένειες ανάμεσα σε αυτή την πρώτη θρησκευτική μεταρρύθμιση τον 8ο βυζαντινό αιώνα και στην κατά αρκετούς αιώνες μεταγενέστερη μεταρρύθμιση του Λούθηρου στη Δύση. Αποκαλούν τον Λέοντα Γ΄ «εστεμμένο Λούθηρο». Ωστόσο και οι χώρες ήταν διαφορετικές και κυρίως οι εποχές.<br /><br />Θα μπορούσαμε, όμως, να αναγνωρίσουμε ένα τουλάχιστον κοινό σημείο μεταξύ των δύο μεταρρυθμίσεων. Την ανάγκη για ουσιαστική θρησκευτική πίστη και την αναζήτηση του Χριστιανισμού, όχι στη λατρευτική τυπολογία, αλλά στην ουσία του Μυστηρίου και της Διδασκαλίας. Ο,τι ήταν για τον Λούθηρο η μετάφραση της Αγίας Γραφής στα γερμανικά, ώστε να την καταλαβαίνει ο λαός, ήταν ίσως για τον Λέοντα Γ΄ η ανάρτηση των εικόνων σε υψηλότερο σημείο και η κατάργηση της λατρείας τους.<br /><br />Πιθανολογείται ότι ο Λέων Γ΄ εμ-πνεύσθηκε τη θρησκευτική μεταρρύθμιση από την ασιατική αίρεση των Παυλικιανών, η οποία πραγματικά είχε καταργήσει όλους τους λατρευτικούς τύπους και όλη την εξουσιαστική ιεραρχία του κλήρου. Δεν είναι της ώρας να εκθέσουμε τα σχετικά στοιχεία για τη σχέση των Ισαύρων με την αίρεση των Παυλικιανών.<br /><br />Περισσότερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι υπέρ της μεταρρύθμισης τάχθηκε η ανώτερη τάξη, κυρίως της Κωνσταντινούπολης και των ασιατικών περιοχών. Καθώς και μεγάλο μέρος του ανώτερου κλήρου. Αντιθέτως, ο λαός, οι κατώτερες τάξεις, όλες οι γυναίκες, σύζυγοι, κόρες και αδελφές φανατικών εικονομάχων, και οι δυτικές επαρχίες της Ελλάδας, εκεί όπου εκτυφλωτικά έλαμψε η ειδωλολατρεία και ο αρχαίος πολιτισμός, έμειναν πιστοί στη λατρεία των εικόνων και στη λατρευτική τυπολογία. Πολλοί βλέπουν κατάλοιπα ειδωλολατρείας στην ανάγκη να έχει μορφή και να ανάγεται σε ανθρώπινες εμπειρίες η αποκάλυψη του θεού. Είναι ένα πρόβλημα.<br /><br />Σε μια τέτοια θύελλα βρέθηκε η Ειρήνη η Αθηναία. Οσο ζούσε ο πεθερός της, ο δυναμικός Κωνσταντίνος Ε΄, έκρυβε τις πεποιθήσεις της. Οταν πέθανε το 775 και έμεινε στον θρόνο ο σύζυγός της, ο μάλλον άβουλος και ανίκανος Λέων Δ΄, έβαλε σε εφαρμογή τα σχέδιά της για την αναστήλωση των εικόνων και την επαναφορά των παπάδων και καλογέρων στην εξουσία. Ωσπου μια μέρα, περιέργως και αιφνιδίως πέθανε ο σύζυγός της Λέων Δ΄. Με κομψό τρόπο μερικοί ιστορικοί σημειώνουν ότι βοήθησε και η ίδια για να πεθάνει. Στην πραγματικότητα τον δολοφόνησε. Αργότερα, όταν νόμισε ότι εμπόδιο στα σχέδιά της ήταν ο γιος της και αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Στ΄ ή αμφισβητούσε την εξουσία της, τον ετύφλωσε σε ηλικία 25 ετών και αργότερα τον δολοφόνησε. Προκάλεσε θύελλα στο κράτος και το τέλος τής δυναστείας των Ισαύρων. Το 787 συνεκάλεσε στη Νίκαια πειθήνια οικουμενική σύνοδο, η οποία αναστήλωσε τις εικόνες. Αυτό το γεγονός, παραβλέποντας και αποσιωπώντας όλα τα άλλα, τιμάει η Εκκλησία (μας) την Κυριακή της Ορθοδοξίας…<br /><br />Η Ειρήνη πέθανε το 803 εξόριστη στη Λέσβο…<br /><br />Η δυναστεία των Ισαύρων και το έργο της<br /><br />Δεν είναι βέβαιο ότι ο Λέων Γ΄, ιδρυτής της δυναστείας, καταγόταν από την Ισαυρία. Θεωρείται πιθανό ότι ονομάσθηκε Ισαυρος από τους εχθρούς του, όπως ο γιος και διάδοχός του Κωνσταντίνος Ε΄ ονομάσθηκε Κοπρώνυμος. Η Ισαυρία ήταν ορεινή περιοχή της Μικράς Ασίας, με λαό πρωτόγονο, ατίθασο και επιθετικό. Επιδιδόταν σε επιδρομές, αρπαγές και ληστείες και η λέξη «ίσαυρος» ήταν συνώνυμη του άρπαγα και του ληστή και είναι πιθανό οι παπάδες και οι καλόγεροι (στρατιές ολόκληρες εκείνη την εποχή) να ονόμασαν έτσι τον Λέοντα Γ΄ για να τον συνδέσουν με φρικτά ελαττώματα και να τον συκοφαντήσουν. Με αυτό το προσωνύμιο έμεινε στην ιστορία, αλλά και με τη φήμη συνετού και γενναίου μονάρχη που πολέμησε αποφασιστικά τους εχθρούς και επιδρομείς και άφησε πίσω του πλούσιο νομοθετικό και μεταρρυθμιστικό έργο.<br /><br />Η εικονομαχία ήταν μια μεγάλη ιδεολογική μάχη που κράτησε παραπάνω από έναν αιώνα και απέβλεπε να αποκαθάρει τη θρησκευτική πίστη από τη λατρευτική τυπολογία και να αλλάξει το κράτος και την κοινωνία. Πολλοί ιστορικοί γράφουν ότι οι Ισαυροι κατάργησαν τη δουλοπαροικία. Είναι ίσως υπερβολή. Προσπάθησαν όμως να κάνουν ανθρωπινότερες τις σχέσεις στον γεωργικό τομέα που τότε ήταν ο κύριος τομέας παραγωγής υλικών αγαθών. Το ίδιο ενίσχυσαν τη νομική θέση της γυναίκας μέσα στην οικογένεια.<br /><br />Η φορά των γεγονότων και η λογική της αντιπαράθεσης οδήγησαν τους Ισαυρους να δώσουν την κύρια μάχη στο ζήτημα των εικόνων. Και να τη χάσουν, να ηττηθούν. Η εικονομαχία ήταν ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα των ανωτέρων τάξεων της κοινωνίας και της διοίκησης, του κράτους και της Εκκλησίας. Ο 20ός αιώνας μάς συνήθισε να προσέχουμε τις κινήσεις των λαϊκών μαζών και συχνά να παραβλέπουμε τις κινήσεις των «ελίτ». Φαίνεται όμως ότι η ιστορία είναι γεμάτη από πρωτοβουλίες των «ελίτ» που διοχετεύονται στις λαϊκές μάζες. Η εικονομαχία δεν διοχετεύθηκε ποτέ στις λαϊκές μάζες, οι οποίες παρέμειναν πιστές στις θρησκευτικές παραδόσεις και στη λατρεία των εικόνων.<br /><br />Η εικονομαχία συνάντησε τη σθεναρή και μανιασμένη εχθρότητα του Πάπα και των άλλων πατριαρχείων, της Αλεξανδρείας, των Ιεροσολύμων και της Αντιοχείας. Σε σχέση με τη Ρώμη υπήρξε κατά κάποιο τρόπο ο πρόδρομος του μετέπειτα Σχίσματος. Οι Ισαυροι βρήκαν την ευκαιρία να αποσπάσουν από τη δικαιοδοσία του Πάπα τις δυτικές επαρχίες, κυρίως την Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου.<br /><br />Οι εικόνες και η λατρεία τους ικανοποιούσαν δύο ανάγκες του αναλφάβητου λαού: Την προσδοκία του «θαύματος» και της σωτηρίας και την ανάγκη να γνωρίσουν μέσω της εικόνας και της παράστασης τα περιστατικά και τους ήρωες της Αγίας Γραφής και κυρίως της Καινής Διαθήκης. Ανεξάρτητα από τη δαιμονική δραστηριότητα της Ειρήνης της Αθηναίας, είναι αυτές οι ανάγκες που κράτησαν έως σήμερα τη λατρεία των εικόνων αλλά και τη «διαπλοκή» γύρω από αυτές της δεισιδαιμονίας, της αγυρτίας και της απληστίας.<br /><br />Αρθρο του Α. Καρκαγιάννη στην Καθημερινή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-6981546680314848076?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-20240215930601698842010-02-06T10:47:00.000-08:002010-02-06T10:48:20.453-08:00Η Κυριακή των Απόκρεω... <br />Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΑΓΙΟΜΥΡΓΙΑΝΝΑΚΗ<br />συνταξιούχο δάσκαλο<br /><br />Την Κυριακή των Απόκρεω ,η ευαγγελική περικοπή μιλά για τη Δευτέρα Παρουσία.<br />Δεν έχω ακούσει όμως ποτέ κανένα "Ανθιμο" να λέει αυτά που πρέπει. Θυμάμαι ένα γέροντα καλόγερο που κάθε Σάββατο, όταν τελείωνα το μάθημα, που ήταν το ευαγγέλιο, κρατούσε τα παιδιά και τους έκανε κατηχητικό.<br />Έτυχε λοιπόν, ένα από αυτά τα Σάββατα να είναι παραμονή της Κυριακής των Απόκρεω<br />και ο καλόγερος ήρθε μια ώρα νωρίτερα και κάθησε σε μιαν άκρη μέχρι να τελειώσω.<br />Εξηγούσα λοιπόν στούς μαθητές πως ο Θεός δεν θα μας βάλει στον Παράδεισο επειδή ανάψαμε μια χούφτα κεριά και κάναμε 100 μετάνοιες και άλλες 100 φορές το σταυρό μας. Πρέπει τις Κυριακές να τις αφιερώνομε στον Κύριο, που γι αυτό το λόγο λέγονται Κυριακές. Τι κάνομε όμως εμείς; Σηκωνόμαστε το πρωί, βάζομε τα καλά μας και ...<br /><br />πηγαίνομε στην εκκλησία. Όλα καλά!<br />Μετά, ο μπαμπάς στο καφενείο και η μαμά στο σπίτι για το μαγείρευμα.<br />Το μεσημέρι όλοι καθόμαστε στο πλούσιο κυριακάτικο τραπέζι...<br />Έτσι αφιερώσαμε την ημέρα μας στον Κύριο;<br />Μήπως θα έπρεπε να σκεφτούμε το Ευαγγέλιο της Κυριακής των Απόκρεω; Μήπως θα ήταν πιο καλό να μην πάω στην εκκλησία και να πάω να σκάψω με το τρακτέρ μου το χωράφι της κυρα-Μαρίας που είναι πάμπτωχη κι έχει να θρέψει και τρία παιδιά; Μήπως θα ήταν καλύτερα να πάρω μερικές σοκολάτες και καραμέλλες και να πάω σ' ένα νοσοκομείο, να προσφέρω λίγη συντροφιά σε άρρωστα παιδιά και γέροντες;<br />Μήπως μια επίσκεψή μου στη φυλακή με δυο κούτες τσιγάρα και ένα παρηγορητικό λόγο, θα απάλυνε την ψυχή των φυλακισμένων και θα τους έκανε καλύτερους ανθρώπους;<br />Ειδάλλως, πώς θα ξεχωρίσει ο Θεός αν είμαι κατσίκι ή πρόβατο; Υπάρχει άλλος τρόπος;<br />Μήπως όταν κάνω πολλές αρτοκλασίες, μνημόσυνα, αγιασμούς, και ευχέλαια;<br />Μήπως όταν χτίσω μια εκκλησούλα; OXI, ένα μεγάλο "ΟΧΙ" !<br />Δεν θα κάνεις αυτά που άκουσα από ένα λα'ι'κό θεολόγο-καθηγητή εκκλησιαστικής σχολής- που μια Κυριακή στο κήρυγμά του, πριν μερικά χρόνια έλεγε: "...Ωραίες είναι οι καλές πράξεις, αλλά πρώτα απ' όλα είναι οι ιερουργίες..."<br />Όποιος θέλει παράδεισο και γαλήνη ψυχής μόνο ένας δρόμος υπάρχει...<br />Ό,τι λέει το Ευαγγέλιο της Κυριακής των Απόκρεω.<br />Αυτά έλεγα στα πιτσιρίκια της δεκαετίας του 1970. Και ο γηραιός καλόγερος, σαν να τα άκουγε αυτά πρώτη φορά, με χειροκρότησε και μου ζήτησε να κάνω εγώ το κήρυγμα στην εκκλησία...<br />Αναρτήθηκε από press.gr@hotmail.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-2024021593060169884?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-88358648143922363742010-02-01T06:43:00.000-08:002010-02-01T06:44:12.522-08:00Παρακολουθώ τις οικονομικές αδυναμίες της χώρας μας και προσπαθώντας να καταλάβω πώς φτάσαμε ως εδώ έχω βγάλει ορισμένα συμπεράσματα για την κατρακύλα της ,που είναι αποτέλεσμα της διακυβέρνησης του τόπου από το 1974 μέχρι σήμερα. <br /><br />Μέχρι τότε ούτε χρέη ούτε ελλείμματα. Κι ας έτρωγαν και οι χουντικοί . <br /><br />Στη συνέχεια η επταετία του Καραμανλή , που υπό την πίεση της αντιπολίτευσης και ιδιαιτέρως του Α. Παπανδρέου και του δημαγωγικού του λόγου , αναγκάζεται να κάνει εκπτώσεις σ' όλους τους τομείς και να δίνει παροχές. Κι όσο πιο πολλή πίεση ασκείται <br /><br />τόσο μεγαλύτερες γίνονται και οι παροχές. <br /><br />Ο πολιορκητικός κριός , που είναι οι συνδικαλιστές , καταφέρνουν να εκπορθήσουν το 1981 το "Μαξίμου" και να αρχίσει με ταχύτερους ρυθμούς η κοινωνική και κυρίως η οικονομική κατηφόρα της χώρας. <br /><br />Όλες οι συνθήκες ήταν ευνο'ι'κές για να πάει η χώρα μπροστά. <br /><br />Το πετρέλαιο έχει σταθεροποιηθεί, καθώς και το δολάριο. <br /><br />Κι όχι μόνον αυτό. Άρχισαν να εισρέουν από την "καταραμένη" ΕΟΚ δισεκατομμύρια <br /><br />ευρώ. <br /><br />Άρχισε όμως και η ικανοποίηση των συνδικαλιστικών αιτημάτων Το χρήμα ρέει άφθονο. <br /><br />" Πάρε κόσμε " και αργότερα "Τσοβόλα δώστα όλα" <br /><br />Καί οι "Τσοβόλες" τάδωσαν όλα. Το βαρύ πεπόνι ο Αρσένης φεύγει και ο Σημίτης προσπαθεί να βάλει τάξη στην άθλια παπανδρε'ι'κή-αρσενική οικονομία.. <br /><br />Εϊναι όμως αργά! Ο Ζολώτας -θυμόμαστε-δεν έχει λεφτά να πληρώσει τις ανελαστικές <br /><br />δαπάνες της χώρας. Τόσο καλά πήγαινε η οικονομία της ,μετά από 8 χρόνια σοσιαλιστικής διακυβέρνησης!!! <br /><br />Και τα χρέη πάνε στα ύψη. Είναι γνωστά τα οικονομικά δεδομένα της εποχής. Δάνεια, δάνεια, δάνεια...Τέτοια αφροσύνη και οικονομική ασχετοσύνη δεν ξανάγινε απο καμιά κυβέρνηση του τόπου... <br /><br />Στη συνέχεια, όλες οι επόμενες κυβερνήσεις αναγκάζονται κι αυτές να δανείζονται <br /><br />άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο. Χαρίζουν λεφτά και πλειοδοτούν σε παροχές <br /><br />κι αυξήσεις, μετά από εκβιαστικές συνδικαλιστικές απαιτήσεις. <br /><br /> <br /><br />Ο κατήφορος που ξεκίνησε το 1981 δεν είχε σταματημό. <br /><br /> <br /><br />Και έτσι φτάσαμε στο σήμερα. Καί ξαφνιαζόμαστε με τα επιδόματα και τους αφορολόγητους παχυλούς μισθούς σε όλο το τοπίο του δημόσιου τομέα. <br /><br />Ο Ανδρέας Παπανδρέου-δεν ξεχνάμε- το ήξερε πως υπήρχαν τα περίφημα "ρετιρέ" <br /><br />τα οποία εκείνος εξέθρεψε αλλά χάιδευε τα αυτιά τους. <br /><br />Μην παραξενευόμαστε σήμερα εμείς όταν τα media μας βομβαρδίζουν με τους προκλητικούς μισθούς στην ΕΡΤ στις εφορίες και τα τελωνεία. <br /><br />Αυτά κάποιοι τά έδωσαν και κάποιοι τα πήραν. <br /><br />Έχει λοιπόν χρέος η σημερινή κυβέρνηση να αποκαταστήσει την ισοτιμία και την ισονομία κόβοντας όλα τα οικονομικά προνόμια ΟΠΟΥ κι αν έχουν δοθεί. <br /><br />Να ξανακάνει μοίρασμα της "τράπουλας" από την αρχή με δικαιοσύνη και να πάρει τα χρήματα που έχει ανάγκη από αυτούς που τόσα χρόνια τρώνε από το δικό μου υστέρημα. <br /><br />Ναι, να κάνει μείωση μισθών, τόση όση χρειάζεται για να επανέλθει η οικονομική τάξη <br /><br />στη μισθολιγική λαίλαπα που δημιούργησε πληβείους και πατρίκιους. <br /><br />Όσο για τις απειλές των συνδικα ληστάδων...ήρθε ο καιρός να μάθουν "πόσα απίδια χωρά ο σάκκος" <br /><br /> <br /><br />ΓΙΩΡΓΟΣ Α.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-8835864814392236374?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-49780304335487656682010-01-28T04:06:00.000-08:002010-01-28T05:31:44.835-08:00"Ως συμβαίνειν, διαιρεθήναι τα πλήθη και τους<br /> μεν Ιωαννίτας λέγεσθαι, τους δε Βασιλείτας,<br /> Γρηγορίτας τους λοιπούς"<br /> <br /> (Patrologia Graeca)<br /><br /><br /> Toν 11o αιώνα μόνο ξύλο που δεν έπαιξαν οι ιερωμένοι και οι θεολογούντες,<br /> για το ποιος είναι καλύτερος Ιεράρχης από τους τρεις γνωστούς προστάτες.<br /><br /> Έτσι για να μην τσακώνονται οι χριστιανοί, πήγαν και οι τρείς μαζί στα<br /> όνειρα του μητροπολίτη Ευχα'ι'τών Ιωάννη Μαυρόποδα παρακαλώντας τον<br /> να σταματήσει ο τριχασμός των πιστών.<br /> Κατόπιν τούτου, ο δεσπότης κάθησε και έγραψε κατά παραγγελία τους ύμνους<br /> για τους τρεις Ιεράρχες.<br /> Έτσι καθιερώθηκε και η σχετική θρησκευτική γιορτή.<br /> Αλλά πότε συνδέθηκε με τα ελληνικά γράμματα και έγινε σχολική γιορτή?<br /><br /> 'Ηδη από τη δημιουργία του Ελληνικού Κράτους επικρατεί ο "ελληνοχριστιανικός<br /> πολιτισμός" του Ζαμπέλιου και δειλά δειλά άρχισε να φαίνεται η σύνδεση των<br /> τριών Ιεραρχών με την ελληνική παιδεία.<br /> Οταν δε Παπαρρηγόπουλος εκφωνεί το 1883 το λόγο για το μνημόσυνο των ευεργετών<br /> του Πανεπιστημίου, μιλώντας για τους ευεργέτες<br /> δεν εννοεί αυτούς που έκαναν δωρεές, όπως ο Μαυροκορδάτος, αλλά τους Πατέρες της<br /> Εκκλησίας και μάλιστα τους τρεις "μεγίστους φωστήρας".<br /><br /> Το 1935-36 έγινε Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην υπηρεσιακή κυβέρνηση<br /> Δεμερτζή και το 1945 στην κυβέρνηση Βούλγαρη, ο Δημήτριος Μπαλάνος (1877-1959),<br /> ο οποίος ήταν και καθηγητής θεολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών και ακαδημα'ι'κός.<br /> Ο άνθρωπος αυτός είχε μια έντονη παρουσία στη στήριξη του "ελληνοχριστιανικού<br /> πολιτισμού" με ομιλίες με δημοσιεύματα και τη συγγραφική του δραστηριότητα.<br /><br /> Στις 30 Ιανουαρίου 1948 εκφωνεί τον πανηγυρικό κατά τη διάρκεια του εορτασμού<br /> των τριών Ιεραρχών στο πανεπιστήμιο και " εζητήθη να δηλωθεί ο εν τω προσώπω<br /> των αρμονικός συνδυασμός κλασσικής παιδείας και χριστιανικού κηρύγματος"<br /> Έτσι αναγνωρίζονται ως "υποδειγματικοί εκπρόσωποι του ελληνοχριστιανικού <br /> πολιτισμού" και καθιερώνονται ως προστάτες των γραμμάτων και της Παιδείας.<br /><br /> Η προτροπή του Μπαλάνου γίνεται ασμένως δεκτή λόγω των συνθηκών που επικρατούν<br /> εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου που βρίσκεται στην κορύφωσή του και της απαραίτητης<br /> αποκήρυξης της αθε'ί'ας του κομμουνισμού.<br /> Βέβαια και πριν τον Μπαλάνο, άλλος ένας καθηγητής πανεπιστημίου, ο Παναγιώτης <br /> Μπρατσιώτης (1889-1982) από το 1939, μιλούσε για εθνική παρακμή και παρότρυνε<br /> το ελληνικό κατεστημένο να λύσει όλα τα κοινωνικά προβληματα με τις διδαχές<br /> των Τριών Ιεραρχών<br /> Μπλεγμένος με τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις "Απόστολος Παύλος","ΑγΒασίλειος",<br /> "Ζωή" και "Χριστιανικός Κοινωνικός Κύκλος", κατορθώνει με τις εισηγήσεις του,<br /> να μπει ο ελληνοχριστιανιμός στο σύνταγμα του 1952, που ήταν η βάση της πολιτικής<br /> οργάνωσης της μετεμφυλιακής περιόδου.<br /><br /> Το 1955-56 ο Μπρατσιώτης γίνεται πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και φτιάχνει<br /> το λάβαρο που απεικονίζει τους Τρείς Ιεράρχες και το τοποθετεί στη μεγάλη <br /> αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου παρουσία του βασιλέως Παύλου...<br /> Μέχρι τότε, το Πανεπιστήμιο διέθετε ένα άλλο λάβαρο το οποίο απεικόνιζε τη<br /> θεά Αθηνά, θεά της σοφίας και της γνώσης που ήταν έργο του ζωγράφου Ν. Γκύζη.<br /> Το ελληνοχριστιανικό αυτό λάβαρο παρέμεινε στην αίθουσα αυτή μέχρι το 1987<br /> που μεταφέρθηκε από τον πρύτανη Μιχ. Σταθόπουλο στο μουσείου του Πανεπιστημίου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-4978030433548765668?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-74608882892812606662010-01-25T09:47:00.000-08:002010-01-25T09:53:29.414-08:00Ο θάνατος του ζεϊμπέκικου <br /> Κρύο χιόνι παγωνιά αναμμένο το τζάκι να πυρώνει με την κοκορόσουπα ν’ αχνίζει στην χύτρα τι άλλο να κάνουμε δυο ζευγάρια παρέα το ρίξαμε στα ρακόμελα μέχρι που έπεσε η φαϊνή ιδέα. «ρε δεν κατεβαίνουμε στο χάνι, Σαββάτο σήμερα θα έχει κόσμο και μεζέ καλό». Χωρίς δεύτερη σκέψη καβαλήσαμε τ’ όχημα και πήραμε δρόμο για το χάνι στον κάμπο. Όταν φτάσαμε είχε ήδη αρκετό κόσμο. Πιάσαμε τραπέζι ανάμεσα παράθυρο και τζάκι και το στρώσαμε στο φαγοπότι. Γύρω μας πρωτευουσιάνοι γουικέντηδες, ζευγάρια και οικογένειες που βγήκαν να ξεσκάσουν σαν άνθρωποι καμιά πενηνταριά νοματαίοι και, πρέπει να ‘μασταν. Ζεστή η ατμόσφαιρα κρασιά μεζέδες και ρακές να πηγαινοέρχονται κάποια στιγμή άναψε το κέφι και στήθηκε ο χορός.<br /><br />Χοροί κυκλικοί με την φωτιά στην μέση, χοροί ελληνικοί, εξώστρεφοι, με φούρλες και καμώματα, με γέλια και νάζι, χοροί που λατρεύουν την βροχή και τον ήλιο, που δοξάζουν την φύση και τους κύκλους της. Χοροί που με τους αριστερόστροφους κύκλους τους ακολουθούν την κίνηση της γης σαν να δίνουν φόρα στην ζωή να πάει παραπέρα. Από μικρός μου άρεσε κι έμαθα να χορεύω. Είχα δασκάλους άξιους βουνίσιους και θαλασσινούς, καμπίσιους και νομάδες που μ’ έμαθαν πρώτα την ψυχή του κάθε χορού και μετά τα βήματά του. Διότι ο βηματισμός είναι το πρώτο που φαίνεται αλλά το τελευταίο που εκδηλώνεται. Ο χορευτής που ξέρει να χορεύει λίγο νοιάζεται για τα βήματα. Αυτά έρχονται από μόνα τους αρκεί να ξέρεις «το πνεύμα» του χορού και να βάζεις την ψυχή σου μέσα και τότε το σώμα απλώς ακολουθεί σαν αυτόματο. <br /><br />Έτσι κουτσοπίνοντας και κουτσοτρώγοντας, τραγουδώντας και χορεύοντας περνούσαν οι ώρες μέχρι που πήρε πιά να νυχτώνει για τα καλά, όμως ο κράσος στα κεφάλια μας στιγμή δεν μας άφηνε να σταθούμε και δώσ’ του χορό και δώσ’ του τραγούδι. Κάποια στιγμή λοιπόν πλησιάζει μια κυρία μεσόκοπη και τροφαντή τον γιό του κάπελα που είχε την μουσική επιμέλεια κάτι του ψιθύρισε τσιμπώντας του το μάγουλο κι έπιασε πόστο στην μέση του χορού μέχρι που ακούστηκαν οι πρώτες νότες της παραγγελιάς της. Ζεϊμπέκικος. <br /><br />Μεμιάς όλες σχεδόν οι γυναίκες βρέθηκαν μπουλούκι στην μέση και οι άντρες πέριξ στα γόνατα να βαράνε παλαμάκια. Η κυρία που έδωσε την παραγγελιά στην μέση να μου θυμίζει φώκια έξω από το νερό ανάμεσα στο υπόλοιπο θηλυκό μπουλούκι που όλο μαζί όπως το έβλεπα περισσότερο μου έκανε με πάτημα σταφυλιών παρά για χορό και μάλιστα ζεϊμπέκικο. Και οι άντρε πάντα στα γόνατα να βαράνε παλαμάκια. <br /><br /> Ζεϊμπέκικο μ’ έμαθε ο μακαρίτης ο κυρ Κώστας. Παλιός ρεμπέτης περιπλανώμενος με τον αραμπά μανάβης στο επάγγελμα, φίλος του Μάρκου Βαμβακάρη, μικρασιάτης πρόσφυγας, άνθρωπος του μόχθου και του πόνου, είχε τον ζεϊμπέκικο στο αίμα του και παρηγοριά του. Όταν του ζήτησα να μου μάθει να τον χορεύω η πρώτη κουβέντα που μου είπε ήταν πως τον ζεϊμπέκικο δεν τον μαθαίνει κανείς αλλά τον βιώνει. Υποχωρώντας μπροστά στην επιμονή μου δέχτηκε τελικά κι έτσι ευτύχησα να μάθω ζεϊμπέκικο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πρώτο μάθημα. Έστρωσε τον ταβλά αγκινάρα κ-κιόφυλλα (φύλλα από κουκιά) και ρακί πιάσαμε ριζά μια ελιά από κάτου και μια ολόκληρη μέρα καθόταν και μού ‘λεγε για τον χορό αυτό.<br /><br />Ζεϊμπέκικος: αρχαίος χορός της Θράκης που οι ζεϊμπέκηδες τον μετέφεραν στην μικρά ασία και από εκεί επέστρεψε μαζί με τους μικρασιάτες πρόσφυγες. Χορός κατ’ εξοχήν ανδρικός πολεμικός συνεπακόλουθος της ήττας. Όταν ένας άνδρας χορεύει ζεϊμπέκικο έχει ήδη χάσει την μάχη οι συμπολεμιστές του είναι πια νεκροί και αυτός ο μόνος ζωντανός μάχεται να παραμείνει ζωντανός. Για τον χορευτή που χορεύει ζεϊμπέκικο δεν υπάρχουν άλλοι. Είναι μόνος του ηττημένος πονεμένος χωρίς δυνάμεις παραπαίει και παραπατά χάνει τον ρυθμό της ζωής και τον ξαναβρίσκει χτυπά απελπισμένα στα τυφλά εκλιπαρεί και οδύρεται είναι ζαλισμένος χαμένος λαβωμένος μόνος κι έρημος μα συνεχίζει. Όταν κάποιος χορεύει ζεϊμπέκικο δεν έχει πιά τίποτ’ άλλο να χάσει είναι ήδη νεκρός ψυχορραγεί και αυτό το ψυχορράγημα είναι οι κινήσεις του σώματος. Δεν υπάρχουν βήματα δεν υπάρχει αρχή μέση και τέλος δεν υπάρχει σχέδιο. Το σώμα αγωνίζεται να επιβιώσει όπως όπως. Πέφτει και ξανασηκώνεται γονατίζει και τρικλίζει στρίβει στα τυφλά έχει χάσει την αίσθηση του χώρου και του χρόνου. Γυρίζει ο χορευτής γύρω από τον εαυτό του κυκλωμένος από εχθρούς πόνους και βάσανα που τον χτυπούν από παντού. Πολεμάει για να ζήσει κι ας είναι ήδη νεκρός. Κάποιες φορές χτυπά το χέρι του στο πάτωμα όπως χτυπά ο νεκρός την πόρτα του Άδη. Ν’ ανοίξει να μπει να ησυχάσει. Αυτά μου έδινε ο κυρ Κώστας και πιάνοντας μια αράχνη που είχε στήσει τον ιστό της στα σκέρβελα της ρίζας που καθόμασταν της έκοψε τα πόδια με τον σουγιά και μ’ έβαλε να τα παρατηρώ. «τα βλέπεις»; μου ‘λεγε «τα βλέπεις τα ποδάρια πως κουνιούνται ακόμα κι ας είναι η αράχνη νεκρή; Ε αυτός είναι ο ζεϊμπέκικος κι όπως κάθε ποδάρι έχει τον δικό του διαφορετικό σπασμό έτσι και κάθε χορευτής έχει τον δικό του τρόπο τις δικές του κινήσεις» Ο χορός των νεκρών, ο χορός των χαμένων, ο χορός των πονεμένων. Ο χορός των μόνων όπως μόνοι είμαστε όλοι μπροστά στον πόνο και στον θάνατο. <br /><br />Υπάρχουν δυό ειδών ζεϊμπέκικοι. Ο ένας είναι ο πεταχτός και τον χορεύουν οι νέοι. Ο άλλος είναι ο αργός ο βαρύς κι ασήκωτος, τον λένε γιουρούκικο και τον χορεύουν οι έμπειροι οι μάγκες. Ο πεταχτός έχει σάλτα και πηδήματα και πολεμάει από το στήθος κι απάνω. Στον πεταχτό δε ανήκουν και τα χτυπήματα της φτέρνας κίνηση που υποδηλώνει ότι ο χορευτής-πολεμιστής αντέχει ακόμα και στέκεται στα πόδια του και πως όσο οι φτέρνες του είναι αλάβωτες αυτός δεν πέφτει. Θυμήθηκε κανείς τον Αχιλλέα μήπως;;; Αντίθετα ο γιουρούκικος ζεϊμπέκικος είναι σέρτικος, ο χορευτής είναι σχεδόν ακίνητος και περιστρέφεται πολεμώντας χαμηλά, στην κοιλιά και κάτω. Μου λεγε ο κυρ Κώστας πως παλιά οι παππούδες του χρησιμοποιούσαν τον ζεϊμπέκικο σε επιδείξεις οπλομαχητικής με μαχαίρι.( Εδώ αξίζει να σημειώσω πως ο κυρ Κώστας ήταν αυτό που λέμε μαχαιράς και είχε πάντα πάνω του μια μικρή φαλτσέτα που δεν την αποχωριζόταν ποτέ και για κανένα λόγο). <br /><br />Η ιεροτελεστία τώρα του ζεϊμπέκικου ξεκινάει πολύ πριν. Δεν νοείται είναι νόμος απαράβατος για να χορέψει κανείς τον χορό αυτό να έχει πρώτα το κεφάλι του «γεμάτο» να έχει πιει δηλαδή αρκετά. «χωρίς θεία κοινωνία ζεϊμπέκικος δεν γίνεται» μου έλεγε ο κυρ Κώστας όπου ως θεία κοινωνία εννοούσε βέβαια την πόση μιας τουλάχιστον τρίλιτρης νταμιτζάνας κρασιού. «Η ζαλάδα της μάχης δεν διαφέρει γιέ μου από την ζαλάδα του κρασιού κι ο ζεϊμπέκικος είναι μάχη» μου ‘λεγε. Πιές για να χορέψεις και μην χορέψεις αν δεν πιείς, νόμος. Ένας άλλος νόμος του ζεϊμπέκικου είναι πως δεν χορεύεται ποτέ στο χώμα. Ο ζεϊμπέκικος χορεύεται στο πλακόστρωτο, στα μαρμαρένια αλώνια, στην πλατεία του χωριού και στην αυλή του χάρου. Ζεϊμπέκικος δεν χορεύεται στα οικογενειακά γλέντια στις χαρές και στα πανηγύρια παρ’ εκτός ως εξαίρεση αν ένας κάποιος θέλει να εκφράσει τον δικό του τον προσωπικό του πόνο ικετεύοντας εν μέσω της κοινότητας. Δεν είναι χορός της χαράς είναι χορός χθόνιος του θανάτου και του πόνου. Δεν δημιουργεί ατμόσφαιρα μόνο εκφράζει το συναίσθημα του χορευτή. Δεν εκφράζει το σύνολο εκφράζει μόνο τον πόνο του ενός που κάθε φορά χορεύει. Τον χορευτή που χορεύει ζεϊμπέκικο δεν τον ενοχλεί κανείς. Εκείνη την ώρα αυτός είναι ο ιερέας της ζωής του και ο ελάχιστος σεβασμός απαγορεύει γονατιστούς τριγύρω να του βαράνε παλαμάκια. Για να μην πω για κάτι κουτσαβάκικες γελοιότητες με κρασοπότηρα στο κεφάλι και για… διαλλείματα προς πόση.<br /><br />Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να κάνω την θεωρία πράξη μ’ έβαλε ο κυρ Κώστας στην αυλή μ’ έκανε στουπί στο μεθύσι σηκώθηκε τρικλίζοντας κι αυτός μέτρησε τέσσερα επί τέσσερα βήματα οριοθέτησε τις γωνίες με βασιλικούς στην γλάστρα μου χάρισε ένα μαντήλι που ‘χε φέρει από την πατρίδα του μου το φόρεσε στο λαιμό και μ’ έβαλε να χορέψω. «κλαψε και χόρεψε τώρα που είσαι νιός και όλα τα μπορείς» μου είπε και αφού στραγγίξαμε άλλη μια φορά τα ποτήρια μπήκα στον χορό. Εκεί σ’ εκείνη την αυλή με τα ζουμπούλια τους βασιλικούς τις λεβάντες και τους πανσέδες μια φορά την εβδομάδα επί ένα ολόκληρο καλοκαίρι μάθαινα ζεϊμπέκικο. Στο τραπέζι ο κυρ Κώστας και ο πατέρας μου να κερνάνε και να πίνουν ο μεν πατέρας μου γελώντας τρανταχτά πως πάταγα σταφύλια ο δε κυρ Κώστας να χύνει το κρασί «σπονδή στ’ αγύριστο κεφάλι μου» όπως έλεγε αλλά στην πραγματικότητα για να χάσουμε το μέτρημα του πόσο ήπιε όπως του έλεγα. Μια φορά μάλιστα θυμάμαι εκεί που χόρευα «τα δυο σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε» (μόλις είχα φάει μια γερή χυλόπιτα χαχα) μου έπεσε από την τσέπη ένα κέρμα κι έσκυψα ο νέος να το μαζέψω αλλά αμέσως πετάχτηκε ο κυρ Κώστας έδωσε μια κλωτσιά στο νόμισμα και με στριφογύρισε από τον ώμο «ρε αν η γκόμενα δεν άξιζε μία προς τι το ζεϊμπέκικο»; «στον πόλεμο θα έσκυβες να πιάσεις το κέρμα αν σου έπεφτε»; «ρε όταν πεθάνω εσύ θα σκέφτεσαι τις τσέπες σου»; <br /><br />Έτσι λοιπόν τον έμαθα τον ζεϊμπέκικο και να που τώρα εικοσιπέντε χρόνια μετά στο χάνι τούτο εν μέσω κεφιού και γλεντιού να βλέπω ένα μπουλούκι γυναίκες να ξευτιλίζουν τον ζεϊμπέκικο κουνώντας τα βυζιά τους για να κάνουν κέφι κι ένα μάτσο ανδρείκελα γονατιστά να τους βαράνε παλαμάκια. <br /><br />Δεν θα ξεχάσω τα λόγια που μου είχε πει ο μακαρίτης όταν τον ρώτησα αν οι γυναίκες δικαιούνται και μπορούν να χορέψουν ζεϊμπέκικο. Ναι-μου απάντησε- και μπορούν και δικαιούνται, όταν δεν έχει μείνει πια κανένας άντρας. Μόνο τότε, όταν δεν έχει μείνει κανένας άντρας. Βαριές κουβέντες και προφητικές μου έλεγε ο κυρ Κώστας αλλά τότε εγώ δεν το ήξερα ακόμα. Λίγο αργότερα όταν ο γιός του κάπελα έβαλε τσιφτετέλια το σκηνικό άλλαξε εντελώς. Ένα μάτσο ανδρείκελα να κουνάνε τις σαπιοκοιλιές τους χορεύοντας… τσιφτετέλι και από κάτω το άλλο μάτσο από ανδρόγυνες να χτυπάνε… παλαμάκια. Αίσχος! <br /><br />Προχθές το βράδυ, εκεί στο χάνι, αργά στο τέλος, χόρεψα κι εγώ έναν ζεϊμπέκικο στον σηκωμό να φύγω. Τον χόρεψα κλαίγοντας για τον ζεϊμπέκικο που πέθανε. Τον χόρεψα κλαίγοντας για τις γυναίκες που έμειναν χωρίς άντρες. Τον χόρεψα για τους άντρες που έμειναν χωρίς γυναίκες. Τον χόρεψα ικετεύοντας για τα παιδιά που ποτέ δεν θα μάθουν τι είναι ο ζεϊμπέκικος. Τον χόρεψα και εισέπραξα… χειροκρότημα… τι ντροπή… εγώ να πονάω και αυτοί να με χειροκροτούν… σαδιστές, υβριστές, ανάγωγοι. <br /><br />ΥΓ. βέβαια είδα και άλλα κουλά στον χορό όπως για παράδειγμα τσάμικο να τον σέρνει γυναίκα και οι άντρες να ακολουθάν από πίσω, είδα καλαματιανό να… σέρνεται και συρτό να.. ίπταται αλλά γι αυτά ίσως κάποια άλλη φορά να γράψω κάτι. <br /><br /> ΚΛΕΙΤΩΡ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-7460888289281260666?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-79158520010125218182010-01-25T04:55:00.001-08:002010-01-25T05:00:46.755-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_64pApYE60CU/S12VSvJEU4I/AAAAAAAAADE/SfCast9tii4/s1600-h/hypatia1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_64pApYE60CU/S12VSvJEU4I/AAAAAAAAADE/SfCast9tii4/s320/hypatia1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430660874803368834" /></a><br />Kατά χριστιανών (για να μη γίνει της . . . )<br /><br />. . .Υπατίας της Αλεξανδρινής)<br /><br /> <br />Στα όρια του φασισμού, στο λυκόφως του ορθολογισμού, στη σπορά ενός καινούριου πνευματικού μεσαίωνα, ο χριστιανισμός συνεχίζει να αποτελεί για τον δυτικό κόσμο, και ακόμα περισσότερο για καθυστερημένες, όπως η ελληνική, κοινωνίες, το τελευταίο ταμπού. Το ιερό στο οποίο απαγορεύεται διά ροπάλου να εναντιωθείς, σε αντίθεση με οποιονδήποτε άλλον -ισμό. Το ποινικά κολάσιμο σε περίπτωση που το λοιδορήσεις. Η πιστοποίηση του ενάρετου, του καλού και αγαθού, των πράξεων και των σκέψεών σου, μέσα από τσιρκολανικές διαδικασίες ορκωμοσιών σε δικαστήρια και βουλές, σχολικούς εκκλησιασμούς, διαστρέβλωση της ιστορικής και επιστημονικής αλήθειας, αντισυνταγματικής επισημότητας σε ένα Σύνταγμα που μιλάει για το δικαίωμα στην ανεξιθρησκία, γεωγραφικής καταπάτησης περιοχών και σκοτεινής διαχείρισης εθνικών θησαυρών. Είναι τουλάχιστον αστείο, κι αυτός είναι ο πιο ευγενικός χαρακτηρισμός που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, το μούδιασμα των περισσότερων από τους κατ' επάγγελμα κατηγόρους στραβών κι ανάποδων απέναντι στις ανομίες των επίσημων εκπροσώπων του χριστιανισμού. Οι ίδιοι που με αφελή ευκολία ισοφαρίζουν τη ναζιστική σβάστικα με το κομμουνιστικό σφυροδρέπανο και ταυτίζουν τη μαρξιστική ιδεολογία με τα εγκλήματα της εφαρμοσμένης σοβιετικής κακοποίησής της ξεπερνούν ξώφαλτσα την εγκληματική φύση του εφαρμοσμένου χριστιανισμού, σαν να πρόκειται για κομμωτικό ατύχημα. Και χαιρετίζουν με αγαλλίαση τη χρησιμοποίηση ενός ρωμαϊκού συμβόλου του βασάνου και του θανάτου, του σταυρού, ως θυμιατήρι ελπίδας, αγάπης και αγαλλίασης. Φτάνοντας στο σημείο να θεωρούμε γεγονός ικανό να προκαλέσει ταραχές και επεισόδια την κυκλοφορία μιας ταινίας με θέμα τη ζωή, τη σκέψη και τον φρικτό θάνατο στα χέρια μαινόμενων χριστιανών, κατόπιν εντολής του αγίου της εκκλησίας μας επισκόπου Κυρίλλου (εορτάζεται στις 9 Ιουνίου), της φιλοσόφου και μαθηματικού του αρχαίου κόσμου Υπατίας της Αλεξανδρινής. Την «Agora» του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, με τη Ρέιτσελ Βάιζ στον ρόλο της Υπατίας, που κυκλοφορεί στις αίθουσες την ερχόμενη Πέμπτη.<br /><br />Για να είμαι ειλικρινής, προσδοκώ να γίνει σούσουρο και ξεκατίνιασμα, όπως προσδοκώ οτιδήποτε μας φέρνει ακόμα πιο κοντά στον πάτο, όντας οπαδός της θεωρίας πως άμα δεν τον αγγίξεις, δεν σηκώνεσαι. Και θα απογοητευτώ αν η ιστορία του «Αgora» περάσει στο ντούκου, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει μεγαλύτερος εχθρός της ψυχής και της σκέψης από την απάθεια. Σε μια χώρα που εξακολουθεί να παραληρεί μιλώντας για περασμένα μεγαλεία, μπλέκοντας τα μπούτια της μεταξύ αρχαίου ελληνισμού και ιουδαιοχριστιανικού σκυλάδικου, Πλάτωνα και αποστόλου Παύλου, θεωρητικής κληρονομιάς και υπαρκτού χρέους, εκκλησιών φτιαγμένων από μάρμαρα κατεστραμμένων αρχαίων ναών, αμορφωσιάς και μυθολογικά κατασκευασμένων κρυφών σχολειών, μεταξικού αντιφασισμού και επαναστάσεων υπό την αιγίδα της ιεράς συνόδου. Ολες οι αντιφάσεις μαζί, όλα αυτά που καμιά λογική δεν μπορεί να συνταιριάξει αγκαζέ. Ο Θεός Ηλιος και το φωτοστέφανο των αγίων, κάτω από την Ακρόπολη, να μπεκροπίνουν σε σκυλάδικο με τσολιαδάκια για τουρίστες. Σε μια χώρα που έχει εθιστεί στο μεσοβέζικο, στο συμβιβαστικό. Σόρι, κουκλίτσα μου, αλλά στη ζωή ή είσαι με τον έναν ή με τον άλλον. Δεν γίνεται να μου μιλάς για αρχαίο πνεύμα αθάνατο και μετά να κάνεις τα πατερημά σου σαν υπεύθυνη δήλωση τυφλής υποταγής σε ιδεολογικό θρησκευτικό σκαρίφημα που έφαγε τα λυσσιακά του να καταστρέψει οτιδήποτε είχε ως κάλλος αυτό το αρχαίο πνεύμα αθάνατο! Δεν γίνεται να είσαι ελεύθερος άνθρωπος, κι ακόμα περισσότερο γυναίκα και να μη βγάζεις ανεμοβλογιά όποτε ακούς διδάγματα του αποστόλου Παύλου. Δεν γίνεται να νιώθεις δέος πηγαίνοντας στην Παναγιά της Τήνου και να μη σου 'ρχεται εμετός από τα μαγαζάκια δεξιά κι αριστερά του δρόμου που οδηγεί στον ναό και εμπορεύονται τάματα και λαμπάδες και μανουάλια, με παζάρια και βοές καθαγιασμένης εμπορικής φρικαλεότητας. Πώς συνδέεται το ιερό σου, το άγιό σου, το πολύτιμό σου με όλα αυτά τα αγοραία; Πώς επιτρέπεις στα παιδιά σου να μελετάνε στο σχολείο τους το σύμπαν και τους πλανήτες, τη Βιολογία, την Ιστορία και τη Φιλοσοφία δύο ώρες μάθημα μετά τα Θρησκευτικά στα οποία διδάσκονται την εβραϊκή μυθολογία ως ιστορική πραγματικότητα και ηθικό μπούσουλα; Πώς μπορείς να είσαι υπερήφανος για την ελληνικότητα της Υπατίας και της Αλεξάνδρειας όταν οι δολοφόνοι τους, ιστορικά αποδεδειγμένα, είχαν και όνομα και ταυτότητα; Ήταν απλώς χριστιανοί;<br /><br />Του Τάσου Θεοδωρόπουλου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-7915852001012521818?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-50202507664311545672010-01-24T10:33:00.000-08:002010-01-24T10:43:00.882-08:00Ξεσφράγισαν το σφραγισμένο ιδιαίτερο δωμάτιο του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Παλαιό Ψυχικό και βρήκαν πάρα πολλά αντικείμενα μεγάλης χρηματικής αξίας.<br /><br />Τα κατέγραψε επιτροπή την οποία αποτελούσαν δικαστικές αρχές, ο διευθυντής της αστυνομίας, ο εκπρόσωπος της εφορίας, ένας συμβολαιογράφος, ο αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Χρυσικός, ο πρώην αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Συνοδινός, ο γνωστός Βρεσθένης Θεόκλητος Κουμαριανός, και δύο διάκονοι του Χριστόδουλου.<br /><br />Τα πράγματα που καταγράφηκαν βρίσκονταν τόσο στο ιδιαίτερο δωμάτιο του Χριστόδουλου όσο και στα βεστιάριά του(= ιματιοθήκες) και στο υπόλοιπο ανάκτορό του.<br /><br />Μόνο τα μικροαντικείμενα τρεχούσης χρήσεως του δωματίου του ξεπερνούν σε αξία το ένα εκατομμύριο ευρώ.<br /><br />Αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά από τα καταγραμμένα.<br /><br />•600 ζεύγη χρυσά ή αργυρά μανικετόκουμπα. .<br />•Απ'; αυτά τα 140 ζευγάρια έχουν διαμάντια και μερικά έχουν ζαφείρια.<br />•Πάνω από 100 πολύτιμα χρυσά και αργυρά στυλό και πέννες ανεκτίμητης αξίας.<br />•Πάρα πολλοί χρυσοί και αργυροί σταυροί ευλογίας με πολύτιμα πετράδια.Πολλές αρχαίες εικόνες.<br />•30.000 ευρώ και 9 χρυσές λίρες σε φάκελο για τον π. Θωμά Συνοδινό.<br />•Ένας μεγάλος πολυτιμότατος πολυέλαιος Baccarat αξίας 50.000.ευρώ η ανώτερη φίρμα στον κόσμο.<br />•Καναπέδες και πολυθρόνες του σαλονιού, των γραφείων και των δωματίων από τις δυό ακριβότερες φίρμες του κόσμου Versace και Armani.<br />•Μεταξωτές κουρτίνες πολυτιμότατες από τις καλλίτερες φίρμες στον κόσμο σε όλο το ανάκτορο.<br />•Εκατοντάδες λευκά πουκάμισα, τα περισσότερα μεταξωτά.<br />•Εκατοντάδες μαύρα παντελόνια πανάκριβα.<br />•Εκατοντάδες ζεύγη παπουτσιών όλα από τις δυο ακριβότερες φίρμες του κόσμου Sebago και Church'; s, απ'; αυτά που φορούν μόνο οι Άγγλοι πρίγκιπες, λόρδοι και άλλοι αριστοκράτες. Ο Χριστόδουλος φορούσε μόνο τέτοια παπούτσια, που το κάθε ζεύγος τιμάται πάνω από 1.000 χίλια ευρώ (Όταν ανατράπηκε ο δικτάτωρ των Φιλιππίνων Μάρκος, βρέθηκε ότι η γυναίκα του είχε 80 ζεύγη παπουτσιών, ακριβά βέβαια αλλά συνηθισμένα).<br />•Τρεις δεκάδες σετ με καθημερινά δεσποτικά άμφια.<br />•50 επίσημες και μεγαλοπρεπείς αρχιερατικές στολές αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ η κάθε μία.<br />•12 στέμματα ( μίτρες ) από χρυσό και πολυτίμους λίθους αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ το καθένα.Κυρίως έχουν διαμάντια.<br />•100 εγκόλπια χρυσά και γεμάτα πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ζαφείρια, αξίας 100.000 ευρώ το καθένα.<br />•200 εγκόλπιοι σταυροί ίσης αξίας και παρόμοιας διακοσμήσεως ο καθένας.<br />•25 ποιμαντορικές ράβδοι (πατερίτσες) χρυσές και αργυρές και ελεφάντινες (φιλντισένιες) γεμάτες πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ρουμπίνια, αξίας κατά μέσον όρο 100.000 ευρώ η κάθε μία.<br />•40 απλές αργυρές ράβδοι (βακτηρίες, μπαστούνια) με ημιπολύτιμους λίθους, αξίας 20.000 ευρώ η κάθε μία.<br />•Δύο υπερπολύτιμα δισκοπότηρα χρυσά, σκαλιστά έργα τέχνης, με πολύτιμους λίθους, δώρα το ένα του Βαρθολομαίου και το άλλο του πάπα Ρώμης Βενεδίκτου.<br />•Δεκάδες χρυσά και αργυρά κηροπήγια (δικηροτρίκηρα).<br />•Δεκάδες χρυσά και αργυρά επιτραπέζια κηροπήγια με πολύτιμους λίθους.<br />•Πολλές δεκάδες αργυροί δίσκοι σερβιρίσματος και κεράσματος.<br />•Δεκάδες αργυρές φρουτιέρες.<br />•Εκατοντάδες δωδεκάδων ποτήρια αργυρά και κρυστάλλινα υψηλής αξίας.<br />•Εκατοντάδες πανάκριβα αργυρά κρυστάλλινα και πορσελάνινα σερβίτσια ανυπολόγιστης αξίας.<br />•Εκατοντάδες δωδεκάδες πανάκριβα χρυσά και αργυρά κουταλομαχαιροπήρουνα φίρμας Christofie, που είναι η ακριβώτερη στον κόσμο.<br />•Εκατοντάδες πορσελάνινες δωδεκάδες πιάτων.<br />•Εκατοντάδες πορσελάνινες και αργυρές πιατέλες.Βαρύτιμες μεταξωτές κουρτίνες σε όλο το ανάκτορο.<br />•Εκατοντάδες ζεύγη μεταξωτές πιτζάμες.<br />•Δεκάδες μεταξωτές κλινοστρωμνές και μαξιλάρια.<br />•Τέσσερις ζωγραφικοί πίνακες αμύθητης αξίας που ανήκουν στο Μουσείο Μπενάκη και τους νοίκιαζε με μηνιαίο μίσθωμα που του καθενός η αξία είναι όσο τα μηνιαία μισθώματα τριών μεγάλων και πολυτελών ρετιρέ.<br />•Έξι γκραβούρες με πανάκριβο μηνιαίο μίσθωμα από το ίδιο Μουσείο.<br />•Πάρα πολλά και πανάκριβα έπιπλα από πολύτιμα ξύλα υφάσματα μέταλλα και γυαλιά, φτιαγμένα από τις 4 μεγαλύτερες και ακριβότερες φίρμες στον κόσμο.<br />•Τα αρχιτεκτονικά σχέδια για δύο βίλες-ανάκτορα του Χριστοδούλου, για να ξεκουράζεται, που θα κτίζονταν σε τεράστια οικόπεδά του πανύψηλης αξίας, ένα στην Ερμιονίδα και ένα στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο σε πανέμορφες τοποθεσίες.<br />•Ένα τεράστιο ποσό (πολλά εκατομμύρια ευρώ), για να κτιστεί ειδικό μουσείο με την επωνυμία «Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος», για να φυλάγονται και να εκτίθενται εκεί σε κοινή θέα οι στολές, οι μίτρες, οι πατερίτσες, και όλα τα λειτουργικά και μη λειτουργικά κοσμήματα και σκεύη του Χριστόδουλου στους αιώνες των αιώνων, μαζί και με τα έξοδα συντηρήσεως τόσο του μουσείου όσο και των εκθεμάτων, και με τους μισθούς των υπαλλήλων του μουσείου <br />(Από το περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ μηνός Σεπτεμβρίου 2008.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-5020250766431154567?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-56126692379819875672010-01-11T07:51:00.000-08:002010-01-11T08:20:23.051-08:00<div align="left"> Όπως ξέρομε εμείς οι Έλληνες διαπρέψαμε</div><div align="left">στον πολιτισμό τον οποίο διαδώσαμε σ'όλον</div><div align="left">τον κόσμο.</div><div align="left"> Ωραία! Αυτά έγιναν κάποτε...</div><div align="left">Στον τομέα της κλασσικής μουσικής, όμως</div><div align="left">δεν υπάρχει η παρουσία μας</div><div align="left">Στο μεσαίωνα, στην αναγέννηση στην μπαρόκ,</div><div align="left">στην κλασσική, στη ρομαντική και στη σύγχρονη</div><div align="left">εποχή είμαστε απόντες με μηδενική προσφορά</div><div align="left">στην παγκόσμια μουσική σκηνή.</div><div align="left"> </div><div align="left">Από τον Περοτέν μέχρι τον Ραχμάνινοφ κι ανάμεσα </div><div align="left">στον Μπαχ, Μότσαρτ, Μπετόβεν, Σούμαν, Λιστ</div><div align="left">Παγκανίνι, Ροσίνι, Μπερλιόζ, Βιβάλντι, Σοπέν</div><div align="left">Βάγκνερ και λοιπούς και τα αριστουργήματά τους</div><div align="left">εμείς το μόνο που έχομε προσφέρει είναι οι διάφοροι</div><div align="left">βυζαντινοί αμανέδες...</div><div align="left">Ευτυχώς που υπήρξε ένας Σκαλκώτας για να μας</div><div align="left">ξελασπώσει λίγο μουσικά!</div><div align="left"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-5612669237981987567?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-83200589267815674382010-01-11T05:55:00.000-08:002010-01-11T05:56:41.784-08:00«Ω ταλαίπωρος Ελλάς, δεν ανεστήθης εκ του τάφου, απλώς ήλλαξες τάφον, απ’ τον Τουρκικόν εις τον Χριστιανικόν». Τα λόγια του μεγάλου Έλληνα Διαφωτιστή Αδαμαντίου Κοραή θα ηχούν για πάντα στ’ αυτιά μας και θα μας δείχνουν το μέγεθος της πολιτιστικής μας καταδίκης και της εθνικής μας τραγωδίας, που εκτυλίσσεται χωρίς διακοπή έως σήμερα.<br /><br /> <br /><br /> Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις πομφόλυγες δηλώσεις του αρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου στον Τύπο λίγο πριν τον θάνατό του: «Ήρωές μας δεν είναι οι αρχαίοι ήρωες και φιλόσοφοι ούτε οι αγωνιστές του ’21, ήρωές μας είναι οι μάρτυρες και οι άγιοι της Ορθοδοξίας, που πέθαναν για την πίστη τους», εννοώντας βεβαίως αυτούς που πέθαναν για τα συμφέροντα (οικονομικά και εξουσιαστικά) της Ορθοδοξίας και όχι για την Ελλάδα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-8320058926781567438?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-85865971079568380312010-01-09T04:04:00.000-08:002010-01-09T05:42:48.565-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_64pApYE60CU/S0iHV295qxI/AAAAAAAAAC4/mZSmoUx9nXA/s1600-h/DSC02221.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_64pApYE60CU/S0iHV295qxI/AAAAAAAAAC4/mZSmoUx9nXA/s320/DSC02221.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424734560769911570" /></a><br />Μάθετε τα πάντα για τους σκύλους <br /><br />"Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου! Κάθε δυνατή όμως φιλία στηρίζεται στην επικοινωνία, γι' αυτό θα πρέπει να μάθετε να επικοινωνείτε μαζί του.<br /><br />Οι σκύλοι όταν θέλουν να εκφράσουν μια ανάγκη τους ή ένα συναίσθημα τους βγάζουν διαφορετικούς ήχους και παίρνουν διαφορετικές εκφράσεις στο πρόσωπο τους και στάσεις στο σώμα τους.<br /><br />Μάθετε λοιπόν τι θέλει το φιλαράκι σας, αποκρυπτογραφώντας τις... <br /><br /><br />αντιδράσεις του.<br /><br />Αναγνωρίστε την στάση. Ο τρόπος με τον οποίον ένας σκύλος τοποθετεί το σώμα του σημαίνει διαφορετικά πράγματα.<br /><br />Γέρνει προς τα εμπρός ή είναι άκαμπτος: Δηλώνει επιθετική στάση σε απάντηση απειλής ή ως πρόκληση.<br /><br />Έντονος βηματισμός: Είναι νευρικός ή διεγερμένος, διακατέχεται από έλλειψη άσκησης ή ανία.<br /><br />Ζαρώνει ελαφρά: Νευρικός ή ανασφαλής.<br /><br />Ζαρώνει έντονα: Πολύ φοβισμένος ή επισφαλής.<br /><br />Εκθέτει την κοιλιά του: Δείχνει σεβασμό σε εσάς (τρίψτε του την κοιλιά για να επιβραβεύσετε και να ενισχύσετε την συμπεριφορά του).<br /><br />Παγώνει επιτόπου ενώ έκανε κάτι: Αυτό δείχνει ότι δε νιώθει ασφάλεια ή ότι είναι έτοιμος να επιτεθεί ή ότι θέλει να μείνει μόνος του για να συνεχίσει αυτό που κάνει.<br /><br />Αγριεύει πολύ: Νιώθει ότι απειλείται.<br /><br />Στραμμένος προς το μέρος σας με τη μούρη και το στήθος στο πάτωμα και προτεταμένα τα οπίσθια και την ουρά: Θέλει να παίξετε.<br /><br />Δώστε προσοχή στις χειρονομίες. Θα πρέπει να μπορείτε να ερμηνεύσετε κάποιες χειρονομίες του ζώου σας.<br /><br />Τεντώνει το ένα πόδι: Αβεβαιότητα.<br /><br />Αγγίζει με το πόδι του το πίσω μέρος του λαιμού ενός άλλου σκύλου: Δεσπόζουσα χειρονομία.<br /><br />Αγγίζει με το πόδι το κεφάλι του: Κάτι θέλει, κάτι αναζητά, αναζητά προσοχή.<br /><br />Γέρνει το κεφάλι του προς τη μια μεριά: Κάτι προσπαθεί να ακούσει.<br /><br />Κουνάει το κεφάλι και τους ώμους: Σήμα τέλους μιας δραστηριότητας ή το τέλος μιας αναμενόμενης απειλής.<br /><br />Κοιτάξτε την ουρά. Και η θέση και η κίνηση μπορούν να αποκαλύψουν πολλά.<br /><br />Αργή και χαλαρή κίνηση: Είναι σε χαλαρή διάθεση και αναμένει σήματα συναγερμού και απειλής.<br /><br />Χαμηλά και συνήθως με αργή κίνηση: Βρίσκεται σε σύγχυση και ζητά μια εξήγηση, διερευνά κάτι, δε νιώθει απειλή.<br /><br />Όρθια και την κουνά ελαφρά: Πρόκληση, δεσπόζουσα συμπεριφορά.<br /><br />Σε χαμηλή θέση και γρήγορο κούνημα: Δείχνει ότι είναι υπάκουος.<br /><br />Ελαφρώς χαμηλωμένη και σταθερή: Σε κατάσταση συναγερμού, παρακολουθεί.<br /><br />Ίσια: Δείχνει αυτοπεποίθηση.<br /><br />Σε χαμηλή θέση και χαλαρή: Η διάθεσή του είναι χαλαρή, άνετη και νιώθει ασφάλεια.<br /><br />Σε χαμηλή θέση και την κουνάει ελαφρά: Δεν αισθάνεται καλά, είναι λυπημένος.<br /><br />Παρακολουθήστε τη θέση των αυτιών.<br /><br />Τεντωμένα ψηλά: Κάτι ακούει, είναι περίεργος και κάτι πρόκειται να κάνει.<br /><br />Επίπεδα στο κεφάλι: Φόβος, απειλή.<br /><br />Προς τα πίσω όχι όμως επίπεδα: Δυσαρέσκεια ή αβεβαιότητα.<br /><br />Αποκρυπτογραφήστε το βλέμμα.<br /><br />Ορθάνοιχτα μάτια: Συναγερμό, παιχνιδιάρικη διάθεση ή ετοιμότητα.<br /><br />Κοιτάζει επίμονα: Πρόκληση, δεσπόζουσα συμπεριφορά.<br /><br />Αποφεύγει να σας κοιτάξει στα μάτια: Δείχνει υπακοή.<br /><br />Ανοιγοκλείνει τα μάτια: Παιχνιδιάρικη διάθεση.<br /><br />Μισάνοιχτα: Επιθετική συμπεριφορά, είναι έτοιμος για επίθεση.<br /><br />Δείτε το πρόσωπό του: Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι οι σκύλοι έχουν συγκεκριμένες εκφράσεις.<br /><br />Χαμόγελο: Χαλαρός και ευτυχισμένος (μπορεί να θυμίζει την γκριμάτσα που κάνει όταν γρυλίζει, όμως το σώμα του είναι πολύ πιο χαλαρό).<br /><br />Χασμουρητό: Αποδοκιμασία, ήπια απροθυμία, δε θέλει να κάνει κάτι ή μπορεί να αποτελεί ήπια αντίδραση στο στρες.<br /><br />Στόμα τεντωμένο προς τα πίσω, κλειστό ή μόλις που ανοίγει: Πολύ φοβισμένος, αγχωμένος ή μπορεί να πονάει.<br /><br />Στόμα τεντωμένο προς τα πίσω και ανοιχτό: Δείχνει υπακοή.<br /><br />Δείχνει τα δόντια του: Προειδοποίηση, προστατεύει την περιοχή του.<br /><br />Χείλη σουφρωμένα, δείχνει τα δόντια του, σουφρωμένη μουσούδα: Γρυλίζει, είναι οργισμένος, θυμωμένος και σε ετοιμότητα για την καταπολέμηση μιας απειλής.<br /><br />Aκούστε τη φωνή του: Ένα γάβγισμα για πολλούς από εμάς είναι ένα γάβγισμα. Και όμως η φωνή ή ο τρόπος που γαβγίζει ο σκύλος σας υποδηλώνουν κάτι διαφορετικό.<br /><br />Ζωηρό, δυνατό και ταχύ γάβγισμα: Εδαφική κυριαρχία.<br /><br />Λαρυγγικό, κοφτό και συχνό γάβγισμα: Προειδοποίηση για δυνητικό κίνδυνο.<br /><br />Σύντομο γάβγισμα: Χαιρετισμός.<br /><br />Υψηλού τόνου γαβγίσμα: Παιχνιδιάρικη διάθεση.<br /><br />Δυνατό και απότομο γάβγισμα: Πόνος.<br /><br />Μάθετε να ξεχωρίζετε τα γρυλίσματα.<br /><br />Χαμηλό και ήσυχο: Υποχώρηση.<br /><br />Χαμηλό γρύλισμα με σύντομο γαύγισμα: Απαντά σε μια απειλή.<br /><br />Μέτριο γρύλισμα που οδηγεί σε σύντομο γάβγισμα: Νευρικός ή επιθετικός.<br /><br />Χαμηλό γρύλισμα σαν μουρμούρισμα: Ικανοποίηση.<br /><br />Χαμηλό διαρκές γρύλισμα ή γουφ: Άγχος, εντοπισμός υπόπτων.<br /><br />Μάθετε να ξεχωρίζετε το ούρλιασμα του.<br /><br />Μακρύ και διαρκές: Μοναξιά.<br /><br />Μάθετε τα πάντα για τους σκύλους <br /><br />"Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου! Κάθε δυνατή όμως φιλία στηρίζεται στην επικοινωνία, γι' αυτό θα πρέπει να μάθετε να επικοινωνείτε μαζί του.<br /><br />Οι σκύλοι όταν θέλουν να εκφράσουν μια ανάγκη τους ή ένα συναίσθημα τους βγάζουν διαφορετικούς ήχους και παίρνουν διαφορετικές εκφράσεις στο πρόσωπο τους και στάσεις στο σώμα τους.<br /><br />Μάθετε λοιπόν τι θέλει το φιλαράκι σας, αποκρυπτογραφώντας τις... <br /><br /><br />αντιδράσεις του.<br /><br />Αναγνωρίστε την στάση. Ο τρόπος με τον οποίον ένας σκύλος τοποθετεί το σώμα του σημαίνει διαφορετικά πράγματα.<br /><br />Γέρνει προς τα εμπρός ή είναι άκαμπτος: Δηλώνει επιθετική στάση σε απάντηση απειλής ή ως πρόκληση.<br /><br />Έντονος βηματισμός: Είναι νευρικός ή διεγερμένος, διακατέχεται από έλλειψη άσκησης ή ανία.<br /><br />Ζαρώνει ελαφρά: Νευρικός ή ανασφαλής.<br /><br />Ζαρώνει έντονα: Πολύ φοβισμένος ή επισφαλής.<br /><br />Εκθέτει την κοιλιά του: Δείχνει σεβασμό σε εσάς (τρίψτε του την κοιλιά για να επιβραβεύσετε και να ενισχύσετε την συμπεριφορά του).<br /><br />Παγώνει επιτόπου ενώ έκανε κάτι: Αυτό δείχνει ότι δε νιώθει ασφάλεια ή ότι είναι έτοιμος να επιτεθεί ή ότι θέλει να μείνει μόνος του για να συνεχίσει αυτό που κάνει.<br /><br />Αγριεύει πολύ: Νιώθει ότι απειλείται.<br /><br />Στραμμένος προς το μέρος σας με τη μούρη και το στήθος στο πάτωμα και προτεταμένα τα οπίσθια και την ουρά: Θέλει να παίξετε.<br /><br />Δώστε προσοχή στις χειρονομίες. Θα πρέπει να μπορείτε να ερμηνεύσετε κάποιες χειρονομίες του ζώου σας.<br /><br />Τεντώνει το ένα πόδι: Αβεβαιότητα.<br /><br />Αγγίζει με το πόδι του το πίσω μέρος του λαιμού ενός άλλου σκύλου: Δεσπόζουσα χειρονομία.<br /><br />Αγγίζει με το πόδι το κεφάλι του: Κάτι θέλει, κάτι αναζητά, αναζητά προσοχή.<br /><br />Γέρνει το κεφάλι του προς τη μια μεριά: Κάτι προσπαθεί να ακούσει.<br /><br />Κουνάει το κεφάλι και τους ώμους: Σήμα τέλους μιας δραστηριότητας ή το τέλος μιας αναμενόμενης απειλής.<br /><br />Κοιτάξτε την ουρά. Και η θέση και η κίνηση μπορούν να αποκαλύψουν πολλά.<br /><br />Αργή και χαλαρή κίνηση: Είναι σε χαλαρή διάθεση και αναμένει σήματα συναγερμού και απειλής.<br /><br />Χαμηλά και συνήθως με αργή κίνηση: Βρίσκεται σε σύγχυση και ζητά μια εξήγηση, διερευνά κάτι, δε νιώθει απειλή.<br /><br />Όρθια και την κουνά ελαφρά: Πρόκληση, δεσπόζουσα συμπεριφορά.<br /><br />Σε χαμηλή θέση και γρήγορο κούνημα: Δείχνει ότι είναι υπάκουος.<br /><br />Ελαφρώς χαμηλωμένη και σταθερή: Σε κατάσταση συναγερμού, παρακολουθεί.<br /><br />Ίσια: Δείχνει αυτοπεποίθηση.<br /><br />Σε χαμηλή θέση και χαλαρή: Η διάθεσή του είναι χαλαρή, άνετη και νιώθει ασφάλεια.<br /><br />Σε χαμηλή θέση και την κουνάει ελαφρά: Δεν αισθάνεται καλά, είναι λυπημένος.<br /><br />Παρακολουθήστε τη θέση των αυτιών.<br /><br />Τεντωμένα ψηλά: Κάτι ακούει, είναι περίεργος και κάτι πρόκειται να κάνει.<br /><br />Επίπεδα στο κεφάλι: Φόβος, απειλή.<br /><br />Προς τα πίσω όχι όμως επίπεδα: Δυσαρέσκεια ή αβεβαιότητα.<br /><br />Αποκρυπτογραφήστε το βλέμμα.<br /><br />Ορθάνοιχτα μάτια: Συναγερμό, παιχνιδιάρικη διάθεση ή ετοιμότητα.<br /><br />Κοιτάζει επίμονα: Πρόκληση, δεσπόζουσα συμπεριφορά.<br /><br />Αποφεύγει να σας κοιτάξει στα μάτια: Δείχνει υπακοή.<br /><br />Ανοιγοκλείνει τα μάτια: Παιχνιδιάρικη διάθεση.<br /><br />Μισάνοιχτα: Επιθετική συμπεριφορά, είναι έτοιμος για επίθεση.<br /><br />Δείτε το πρόσωπό του: Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι οι σκύλοι έχουν συγκεκριμένες εκφράσεις.<br /><br />Χαμόγελο: Χαλαρός και ευτυχισμένος (μπορεί να θυμίζει την γκριμάτσα που κάνει όταν γρυλίζει, όμως το σώμα του είναι πολύ πιο χαλαρό).<br /><br />Χασμουρητό: Αποδοκιμασία, ήπια απροθυμία, δε θέλει να κάνει κάτι ή μπορεί να αποτελεί ήπια αντίδραση στο στρες.<br /><br />Στόμα τεντωμένο προς τα πίσω, κλειστό ή μόλις που ανοίγει: Πολύ φοβισμένος, αγχωμένος ή μπορεί να πονάει.<br /><br />Στόμα τεντωμένο προς τα πίσω και ανοιχτό: Δείχνει υπακοή.<br /><br />Δείχνει τα δόντια του: Προειδοποίηση, προστατεύει την περιοχή του.<br /><br />Χείλη σουφρωμένα, δείχνει τα δόντια του, σουφρωμένη μουσούδα: Γρυλίζει, είναι οργισμένος, θυμωμένος και σε ετοιμότητα για την καταπολέμηση μιας απειλής.<br /><br />Aκούστε τη φωνή του: Ένα γάβγισμα για πολλούς από εμάς είναι ένα γάβγισμα. Και όμως η φωνή ή ο τρόπος που γαβγίζει ο σκύλος σας υποδηλώνουν κάτι διαφορετικό.<br /><br />Ζωηρό, δυνατό και ταχύ γάβγισμα: Εδαφική κυριαρχία.<br /><br />Λαρυγγικό, κοφτό και συχνό γάβγισμα: Προειδοποίηση για δυνητικό κίνδυνο.<br /><br />Σύντομο γάβγισμα: Χαιρετισμός.<br /><br />Υψηλού τόνου γαβγίσμα: Παιχνιδιάρικη διάθεση.<br /><br />Δυνατό και απότομο γάβγισμα: Πόνος.<br /><br />Μάθετε να ξεχωρίζετε τα γρυλίσματα.<br /><br />Χαμηλό και ήσυχο: Υποχώρηση.<br /><br />Χαμηλό γρύλισμα με σύντομο γαύγισμα: Απαντά σε μια απειλή.<br /><br />Μέτριο γρύλισμα που οδηγεί σε σύντομο γάβγισμα: Νευρικός ή επιθετικός.<br /><br />Χαμηλό γρύλισμα σαν μουρμούρισμα: Ικανοποίηση.<br /><br />Χαμηλό διαρκές γρύλισμα ή γουφ: Άγχος, εντοπισμός υπόπτων.<br /><br />Μάθετε να ξεχωρίζετε το ούρλιασμα του.<br /><br />Μακρύ και διαρκές: Μοναξιά.<br /><br />Σύντομο με έντονο βηματισμό: Ευτυχία, ενθουσιασμός.<br /><br />Σαν σειρήνα: Απάντηση σε άλλο ούρλιασμα ή σε διαρκή θόρυβο.<br /><br />Πηγή: postokano.gr <br /><br />Σύντομο με έντονο βηματισμό: Ευτυχία, ενθουσιασμός.<br /><br />Σαν σειρήνα: Απάντηση σε άλλο ούρλιασμα ή σε διαρκή θόρυβο.<br /><br />Πηγή: postokano.gr<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-8586597107956838031?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-55466432141217420242009-12-31T23:50:00.000-08:002010-01-03T07:15:14.105-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_64pApYE60CU/Sz2psfcZGtI/AAAAAAAAACg/Pqqu6f0Jsyk/s1600-h/xmoj94.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 269px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_64pApYE60CU/Sz2psfcZGtI/AAAAAAAAACg/Pqqu6f0Jsyk/s320/xmoj94.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421676108243868370" /></a><br />Όπως θα διαπιστώσουμε, καλοί μου συμπατριώτες, πρόκειται για μια κανονική…ψωλογιορτή! Δεν υπάρχει περίπτωση να βρει κανείς ημερολόγιο που να μη γράφει ότι την πρώτη πρώτου του κάθε έτους εορτάζεται η περιτομή του Χριστού. Εκτός βεβαίως των ελαχίστων περιπτώσεων που αφορούν ημερολόγια που εκδίδονται από ελληνοκεντρικούς φορείς.<br /><br />Συμπέρασμα: Το κάθε έτος ξεκινά με την περίλαμπρη εορτή του κοψίματος της πόσθης του πέους (ήμαρτον Κύριε) του Ιησού του Ναζωραίου!<br /><br />Έπεται δε πάντοτε αυτής η εορτή του Μεγάλου Βασιλείου. Αυτού του υψίστου πατρός της χριστιανικής Εκκλησίας, ο οποίος ήταν τόσο σοφός, ώστε όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ της εποχής του κατήργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ξεστόμισε την εξής χοντρομαλακία: «Καλά έκανε ο αυτοκράτορας και έκλεισε το Ολυμπιακό στάδιο, διότι μέσα στα πάμπολλα αγάλματα που το περιέβαλαν, κατοικούσαν τρομεροί δαίμονες»!<br /><br />Τι εορτάζουμε δηλαδή την Πρωτοχρονιά;<br />Αφ’ ενός μια εβραιοψωλοτομή, κι αφ’ ετέρου ένα ανθελληνικό δαιμονόπληκτο βλήμα. Και μη βιάζεστε να με χαρακτηρίσετε ως ανάγωγο καλοί μου άνθρωποι διότι όποιο λεξικό κι αν ανοίξετε στην λέξη «ψωλή» θα διαβάσετε ότι πρόκειται για το πέος έχον την βάλανον (κεφαλήν) αποκεκαλυμμένην. Επίσης, ιδού η καταλυτική απόδειξη από το λεξικό L&S: «Ψωλός=ο περιτετμημένος, έχων την βάλανον του αιδοίου γυμνήν». Ίσως μάλιστα να μη λέγεται τυχαίως ότι στην χώρα της Ελλάδος, όλοι ψωλοκοπανάνε.<br /><br />Άντε λοιπόν πατριώτες, με το καλό και φέτος να καταστεί ψωλός ο Χριστούλης μας.<br /><br />Σταύρος Βασδέκης<br /><br /><br /><br />Διαβάστε περισσότερα http://www.pare-dose.net/blog/?p=3290#ixzz0bLQXS51Z<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8059828386181588040-5546643214121742024?l=roderikos.blogspot.com' alt='' /></div>RODERIKOShttp://www.blogger.com/profile/13872850696204902207noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059828386181588040.post-25561607530832591062009-12-19T06:10:00.000-08:002009-12-19T06:12:23.846-08:00Είμαστε ένας λαός χωρίς ταυτότητα. Με μια ιστορία που ο ίδιος τη νομίζει λαμπρή. Και απορεί, πώς και δεν πέφτουν οι ξένοι ξεροί μπροστά στο μεγαλείο της. Οι ξένοι όμως, σαν συλλογιούνται την ελληνική ιστορία, την αρχαία εννοώ, γιατί για τη νέα δεν έχουν ακούσει, και βάλουν απέναντι της εμάς τους Νεοέλληνες, φέρνουν στο μυαλό τους άλλες παραστάσεις. Φέρνουν στο μυαλό τους κάποιους καμηλιέρηδες που περπατούν στο Καρνάκ και στη Γκίζα. Τι σχέση ημπορεί νά ‘χουν, συλλογιούνται, ετούτοι οι φελλάχοι του Μισιριού σήμερα με τους αρχαίους Φαραώ, και το βασιλικό ήθος των πυραμίδων τους;<br /><br />Την ίδια σχέση βρίσκουν οι ξένοι στους σημερινούς Έλληνες με τους αρχαίους. Οι θεωρίες των διάφορων Φαλμεράυερ έχουν περάσει στους Φράγκους. Εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι τους αποσβολώσαμε με τους ιστορικούς, τους γλωσσολόγους, και τους λαογράφους μας. Λάθος. Κρύβουμε το κεφάλι με το λιανό μας δάχτυλο. Και βέβαια. Πώς μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού ο μέγας γλωσσολόγος Γ. Χατζιδάκις έλεγε αυτά που έλεγε, -ορθά- κι από την άλλη έβριζε το Σολωμό μας αγράμματο, και τη γλώσσα του σκύβαλα και μαλλιαρά μαλλιά;<br /><br />Σχέση με τους αρχαίους Έλληνες έχουμε εμείς, λένε οι Γάλλοι, οι Εγγλέζοι και οι Γερμανοί. Εμείς, που τους ανακαλύψαμε, τους αναστυλώσαμε, τους εξηγήσαμε. Για τους Ευρωπαίους οι Νεοέλληνες είμαστε μια δράκα ανθρώπων απρόσωπη, ανάμεσα σε βαλκανιλίκι, τουρκολογιά και αράπηδες. Είμαστε οι ορτοντόξ. Με το ρούσικο τυπικό στη γραφή, με τους κουμπέδες και τους τρούλλους πάνω από τα σπίτια των χωριών μας, με ακτινογραφίες σωμάτων και σκουληκόμορφες φιγούρες αγίων στους τοίχους των εκκλησιών. Οι Ευρωπαίοι βλέπουνε τους πολιτικούς μας να ψηφίζουν στη Βουλή να μπει το «ορθόδοξος» στην ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, κατά τη διαταγή των παπάδων, και κοιτάνε ανακατωμένοι και ναυτιάζοντας κατά το θεοκρατικό Ιράν και τους Αγιατολάχους. Τέτοιοι οι βουλευτές μας, ακόμη και της Αριστεράς. «Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί (sic) εκατάστρεψαν το έθνος». Έτσι γράφει ο Παπαδιαμάντης.<br /><br />Θέλεις νά ‘χεις πιστή την εικόνα του Νεοέλληνα; Λάβε το ράσο του γύπα και του κόρακα. Λάβε τις ασπιδωτές κοιλιές των ιερέων, το καλυμμαύκι Μακαρίου Β’ της Κύπρου. Και τα γένεια τα καλογερικά, που κρύβουν το πρόσωπο, καθώς άκοσμοι αγκαθεροί φράχτες τους αγρούς. Και τις κουκουλωμένες καλόγριες, την άλλη έκδοση του φερετζέ της Τούρκισσας, και έχεις το Νεοέλληνα φωτογραφία στον τοίχο.<br /><br />Απέναντι σε τούτη τη μελανή και γανιασμένη φοβέρα, φέρε την εικόνα του αρχαίου Έλληνα, για να μετρήσεις τη διαφορά. Φέρε τις μορφές των νέων σωμάτων, τις ευσταλείς και τις διακριτές. Να ανεβαίνουν από την Ολυμπία και τους Δελφούς, καθώς λευκοί αργυρόηχοι κρότοι κυμβάλων. Τους ωραίους χιτώνες τους χειριδωτούς, και τα λευκά ιμάτια τα πτυχωτά και τα ποδήρη. Τα πέδιλα από δέρματα μαροκινά, αρμοσμένα στις δυνατές φτέρνες. Φέρε την εικόνα που μας αφήσανε οι γυναίκες της αρχαίας Ελλάδας. Οι κοντυλογραμμένες, με τις λεπτές ζώνες, τον κυανό κεφαλόδεσμο, και το ζαρκαδένιο τόνο του κορμιού. Οι Ελληνίδες του Αργούς και της Ιωνίας, οι λινές και οι φαινομηρίδες. Τρέχουνε στα όρη μαζί με την Αταλάντη. Και κοιμούνται στα κοιμητήρια σαν την Κόρη του Ευθυδίκου. Όλες και όλοι στηριγμένοι χαρούμενα σε κάποια μαρμάρινη στήλη, σ’ ένα λιτό κιονόκρανο, σε μια κρήνη λευκή της Αγοράς. Με περίγυρα τους ωραίους γεωμετρημένους ναούς, αναπαμένους στ