Μητροπολίτης Ιωαννίνων Ιερόθεος – Ο πιστός ρασοφόρος «συνεργάτης» του Αλί Πασά

«Ὁ Ἄρτης, ὁ Γρεβενῶν καὶ ὁ Ἰωαννίνων εἶναι οἱ πρῶτοι προδόται τοῦ τυράννου, καθὼς ὅλοι τὸ γνωρίζουσι. Ὁ ὕστερος ἀπὸ αὐτοὺς ἱκέτευσεν τὸν τύραννον, καὶ ἐκούρευσεν τὸν ἔγγονά του, ὡς νὰ τοῦ ἐγίνετο νουνός. Ὁ Ἄρτης ἠπάτησεν καὶ ἐπρόδωσεν τοὺς ἥρωας Σουλιῶτας· εἶναι δὲ καὶ οἱ τρεῖς ἀσελγεῖς, ἄσωτοι εἰς τὸ ἄκρον, μοιχοί, πόρνοι καὶ ἀρσενοκοῖται φανεροί… Δὲν εἶναι κρυφόν, ἀλλ᾿ ὅλοι τὸ ἠξεύρουν, ὅτι εἰς τὰ Ἰωάννινα οἱ πνευματικοὶ ἀναφέρουσι κάθε ὑπόθεσιν, ὁποὺ ἀκούουσιν ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς εἰς τὸν ἀρχιερέα, καὶ αὐτὸς εὐθὺς κάμνει ἕνα κατάλογον μὲ προσθήκην καὶ τὸν προσφέρει τοῦ τυράννου, εἰς τρόπον ὁποὺ ἡ ἐξομολόγησις, τὴν σήμερον, εἶναι ἓν μέσον προδοσίας».
«Ελληνική Νομαρχία» (Ανωνύμου του Έλληνος)

Ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Ιερόθεος, αποτελεί ένα από τα πιο «λαμπρά» παραδείγματα φιλοτουρκισμού, ώστε να μπορεί να καθίσει επάξια δίπλα σε άλλες «εθνοσωτήριες» μορφές της Εκκλησίας, όπως τον Γρηγόριο Ε’, τον Άνθιμο ΣΤ’, τον Αγαθάγγελο Α’ (όλοι τους πατριάρχες) και αρκετές ακόμη. Ήταν τόσο στενή η «συνεργασία» του με τον Αλί Πασά, ώστε που και που ξεχνιόταν(;) και χρησιμοποιούσε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο («ημείς»). Ο απώτερος σκοπός του Ιερόθεου, στα πλαίσια της «συνεργασίας» του με τον Αλί Πασά, ήταν η καθυπόταξη των Σουλιωτών κι όλων όσων διανοήθηκαν να σηκώσουν κεφάλι στον «κραταιοτάτο Σουλτάνο».

Ως κλασικό παράσιτο, ζει άνετα και πλουσιοπάροχα, από το υστέρημα του «ποιμνίου» του, όπως και πλείστοι «ποιμένες» της εποχής. Κι ενώ οι ραγιάδες ζουν στην εξαθλίωση και στην ανέχεια, όπως μας πληροφορεί και ο «Ανώνυμος» της «Ελληνικής Νομαρχίας», οι ρασοφόροι αρχιερείς «Τρώγοσι καὶ πίνοσι ὡς χοῖροι. Κοιμῶνται δεκατέσσαρας ὥρας τὴν νύκτα καὶ δύο ὥρας μετὰ τὸ μεσημέρι. Λειτουργοῦσι δύο φορὰς τὸν χρόνον, καὶ ὅταν δὲν τρώγωσι, δὲν πίνωσι, δὲν κοιμῶνται, τότε κατεργάζονται τὰ πλέον ἀναίσχυντα καὶ οὐτιδανὰ ἔργα, ὁποὺ τινὰς ἠμπορεῖ νὰ στοχασθῇ. Καὶ οὕτως εἰς τὸν βόρβορον τῆς ἁμαρτίας καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἀκρασίαν θησαυρίζουσι χρήματα, καὶ οἱ ἀναστεναγμοὶ τοῦ λαοῦ εἶναι πρὸς αὐτοὺς τόσοι ζέφυρες», ενώ για τον Ιερόθεο γίνεται πιο συγκεκριμένος: «εἰς τὸ πρόγευμα τρώγει δύο ὀκάδες γιαούρτι, καὶ εἰς τὸ δειλινὸν μισὴν ὀκᾶ σαρδέλας ξεκοκκαλισμένας, τὰς ὁποίας τρώγει μὲ τὸ χουλιάρι».

Φυσικό θα ήταν να μην έχει και ιδιαίτερες αναστολές στον αφορισμό των επαναστατών ραγιάδων, ένας άνθρωπος που είχε τους αφορισμούς «ψωμοτύρι», για πολύ πιο ασήμαντους λόγους. Οι αφορισμοί μάλιστα ήταν τόσο συχνοί, όπως μας πληρηφορεί και πάλι ο «Ανώνυμος» της «Ελληνικής Νομαρχίας», ώστε «…ἤθελαν νομισθῇ εὐχαὶ τῆς λειτουργίας ἀπὸ κανένα ἀλλογενῆ. Τόσον εἶναι συχνοί, καὶ σχεδὸν κάθε Κυριακὴν εἰς κάθε ἐκκλησίαν ἀναγινώσκονται δύο καὶ τρεῖς ἀφορισμοί, πάντοτε δὲ διὰ οὐτιδανωτάτας διαφοράς, καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον διὰ δύο ἢ τριῶν γροσίων ὑπόθεσιν».

Τις προδοτικές ενέργειες του Ιερόθεου, τις πληροφορούμαστε, πιο λεπτομερώς, από το βιβλίο του ιστορικού και αγωνιστή της Επανάστασης, Χριστόφορου Περραιβού, «Ιστορίας του Σουλίου και της Πάργας». Ο Περραιβός μάλιστα, δεν υπέγραψε τις πρώτες εκδόσεις του βιβλίου (1803 και 1815) (υπέγραψε ως «ΒΥΚ ΨΟ ΨΞΗ ΛΑ ΑΩΚΑ»), φοβούμενος διώξεις και αντίποινα από το θρησκευτικό ιερατείο (όπως ομολόγησε στην έκδοση του 1857).

Ο Ιερόθεος, γνώριζε ότι οι κάτοικοι της Πάργας, βοηθούσαν και τροφοδοτούσαν τους εξεγερμένους Σουλιώτες. Έτσι ως «άγρυπνος ποιμήν» που «χρεωστεί να προφυλάττη πάντοτε τα πρόβατά του από κρημνούς, βράχους και άγρια θηρία», έστειλε μια επιστολή στους προεστούς της Πάργας, με την οποία τους «εσυμβούλευε» να «μην δίδουν καμμίαν βοήθειαν» στους «κακούργους Σουλιώτας». Τους προειδοποιεί δε, πως αν παραμείνουν «αμετανόητοι», τότε ο Θεός θα τους «παιδεύση διά την παρακοήν» τους, φροντίζοντας παράλληλα να τους υπενθυμίσει και την τύχη του Ρήγα Φεραίου.

Θαυμάστε τον… Είναι απλά «συγκλονιστικός»…

Ευγενείς προεστώτες και λοιποί κάτοικοι της Πάργας, σας εύχομαι και σας ευλογώ πατρικώς.



Ένας καλός και άγρυπνος ποιμήν χρεωστεί να προφυλάττη πάντοτε τα πρόβατά του από κρημνούς, βράχους και άγρια θηρία, και τότε τα κερδίζει και τα χαίρεται· και εγώ λοιπόν ως καλός ποιμήν των λογικών μου προβάτων χρεωστώ να προφυλάττω αυτά πάντοτε από πάσαν βλάβην και απώλειαν· και άλλοτε σας έγραψα, και προφορικώς, όταν απέρασα από την πατρίδα σας, ωμίλησα και σας εσυμβούλευσα πνευματικώς και πατρικώς να τραβήξετε χέρι από τους Σουλιώτας, να μη τους δίδετε καμμίαν βοήθειαν, ούτε εις τον τόπον σας να τους δέχησθε, επειδή είναι κακούργοι και φερμανλίδες (σ.σ.: επικηρυγμένοι) από το δοβλέτι, και όποιος δέχεται τοιούτους κακούργους πίπτει και αυτός εις την ιδίαν οργήν του υψηλού δοβλετίου, και εις το τέλος αφανίζεται από το πρόσωπον της γης.



Σεις όμως, ή από ανοησίαν σας ή ισχυρογνωμίαν σας ή ξένας κακάς συμβουλάς παρακινούμενοι, δεν εδώκατε ποτέ ακρόασιν και κλίσιν εις τας πατρικάς και σωτηριώδεις δια την πατρίδα σας νουθεσίας μου· ακούτε και ακολουθάτε, ως μανθάνω, τας συμβουλάς του Περραιβού, ο οποίος σας απατά, δεν ηξεύρετε, ότι αυτός με κάποιον Ρήγαν Θεσσαλόν (σ.σ.: εννοεί τον Ρήγα Φεραίο) και άλλους μερικούς παρομοίους λογιωτάτους συνεννοημένοι με τους Φραντζέζους εσκόπευον να κάμνουν επανάστασιν κατά του κραταιοτάτου Σουλτάνου; Αλλ’ ο μεγαλοδύναμος Θεός τούς επαίδευσε κατά τας πράξεις των με τον θάνατον, οπού τους έπρεπε, μόνος δε ο Περραιβός εσώθη δια τας ιδικάς σας αμαρτίας· λοιπόν, αν θέλητε την σωτηρίαν και ευτυχίαν σας, τραβάτε χέρι, ως προείπα, από την φιλίαν των Σουλιωτών και συμβουλάς του Περραιβού, και ζητήσατε το γρηγορώτερον την χάριν και σκέπην του υψηλοτάτου Βεζύρη (σ.σ.: Αλί Πασά), την οποίαν ελπίζω να την λάβετε, επειδή, όταν ιδώ την μετάνοιάν σας, θέλει προσπέσω εις τα γόνατά του να τον παρακαλέσω να συγχωρήση τα απερασμένα σφάλματά σας, οπού αρνηθήκατε την συμφωνίαν οπού εκάμετε με την υψηλότητά του, και είμαι βέβαιος ότι δεν θα πέση κάτω ο ριτζάς μου (σ.σ.: παράκληση)· εάν όμως μείνητε αμετανόητοι, καθώς έως τώρα, τότε ο Θεός μέλλει να σας παιδεύση διά την παρακοήν σας, και το κρίμα των φαμελιών σας ας είναι εις τον λαιμόν σας και εις τούτον και εις τον άλλον κόσμον· εγώ το πνευματικόν και πατρικόν χρέος το έκαμα, όθεν δεν σας μένει πλέον κανένα παράπονον εναντίον μου και υγιαίνετε.



Ιωάννινα 1801, Ιουλίου 5
Ιερόθεος Μητροπολίτης Ιωαννίνων
και εν Χριστώ ευχέτης

Παράλληλα με την επιστολή που έστειλε στους Παργιανούς, ο Ιερόθεος φρόντισε να στείλει κι άλλη μία προς τον επίσκοπο Παραμυθιάς, Χρύσανθο, στην πνευματική δικαιοδοσία του οποίου ανήκε η Εκκλησία της Πάργας, με σκοπό να τους «συμβουλεύσει», αλλά και για να «προφυλάξει» τον εαυτόν του…

Θεοφιλέστατε Επίσκοπε Παραμυθίας, εν αγίω πνεύματι αγαπητέ αδελφέ και συλλειτουργέ κυρ Χρύσανθε χάρις είη σοι τη θεοφιλία και ειρήνη παρά Θεού.



Φαίνεται οι επαρχιώται σου οι Παργινοί πως έχασαν τον νου τους, και δεν ηξεύρουν τι κάμουν. Όθεν ιδού οπού τους γράφω δια να απέχουν από τους Σουλλιώτας, και να μη τους βοηθούν και με ανθρώπους και με βαρούτια και με ζαϊρέδες. Να τους συμβουλεύσης και η θεοφιλία σου, καθώς τους γράφω, διατί ύστερον, ό,τι ακολουθήση, ας όψονται. Μου κακοφαίνεται όμως, οπού κοντά εις αυτούς κακοπαθαίνεις ύστερον και η θεοφιλία σου.
Η δε του Θεού χάρις είη μετά σου.



1801 Ιουλίου 5 Ιωάννινα



Ο Ιωαννίνων Ιερόθεος
και εν Χριστώ αδελφός.

Ο Χρύσανθος, ο οποίος κρατούσε μια εντελώς διαφορετική στάση απέναντι στις επαναστατικές ενέργειες των Ελλήνων (αρκετοί συγγενείς του φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν ή και θανατώθηκαν), θέλοντας να τον αγνοήσει, απάντησε διπλωματικά ότι οι «συμβουλές» του δεν εισακούγονται. Οι δε Παργιανοί, συνέταξαν μια επιστολή με σαρκαστικό και ειρωνικό περιεχόμενο…

Πανιερώτατε Μητροπολίτα υικώς σας προσκυνούμεν.



Την σεβαστήν επιστολήν σας ελάβομεν, ηθέλαμεν βέβαια παραδεχθή τας συμβουλάς σας, εάν αύται ήσαν σύμφωνοι με τας περιστάσεις και συμφέροντα της πατρίδος μας. Ορθή τω όντι, και κατάλληλος η παραβολή του ποιμένος, την οποίαν μας προτείνετε, αλλ’ όταν ο ποιμήν πάσχη, κατά δυστυχίαν, από οφθαλμίαν, και βραδυποδίαν, πώς δύναται τότε, πανιερώτατε, να προφυλάξη τα πρόβατά του από κακοτοπίας, και άγρια θηρία; Μας συμβουλεύετε να μην δεχώμεθα, ούτε βοηθώμεν τους Σουλιώτας κακούργους όντας, ως λέγετε, και αποκεκηρυγμένους του δουβλετίου. Ημείς συμμαχίαν τινά, ή εταιρίαν μυστικήν ή φανεράν μ’ αυτούς δεν έχομεν, διό τους δεχόμεθα εις την πατρίδα μας όχι ως κακούργους και φερμανλίδας, αλλ’ ως υπερμάχους της πατρίδος των, και φορολογουμένους υπηκόους του Σουλτάνου, προς τους οποίους πωλούντες τα προϊόντα του τόπου μας ωφελούμεθα. Το αυτό σύστημα διατηρούμεν έκπαλαι και ήδη με τους λοιπούς του Οθωμανικού κράτους Τούρκους, και χριστιανούς, διότι δεν δυνάμεθα άλλως να πριζώμεθα τα προς το ζην αναγκαία.



Και ημάς αδικείτε, πανιερώτατε, και τον Περραιβόν συκοφαντείτε λέγοντες, ότι ακολουθούμεν αυτού, και ουχί της πανιερότητός σας τας συμβουλάς. Βεβαιωθήτε, ότι και ημείς πάντες γνωρίζομεν της πατρίδος τα συμφέροντα, και ο Περραιβός τα αυτά αισθήματα τρέφει. Όθεν ούτ’ αυτός ημάς απατά, ούτε ημείς παρ’ αυτού πλανώμεθα. Τον κατακρίνετε προς τούτοις, διότι συνέπραξε μετά του αοιδίμου Ρήγα, και άλλων, ως λέγετε, λογιωτάτων ομογενών κατά του Σουλτάνου. Η κατάκρισις αύτη υπάρχει, νομίζομεν, αντίχριστος, διότι οπόταν ο ίδιος Ιησούς Χριστός μας διδάσκει τρανώτατα λέγων: «Μάχου υπέρ πίστεως, και πατρίδος». Τις άρα φιλόχριστος, και φιλόπατρις τολμά έπειτα να καταδικάση του Ρήγα, και των συνεταίρων αυτού τας πράξεις; Ούτε της παρούσης εποχής, ούτε της ιδικής μας δυνάμεως έργον είνε, πανιερώτατε, να διακρίνωμεν τα εμβριθή αυτών αισθήματα, επ’ άλλων ευνοϊκών περιστάσεων του έθνους μας, η αμερόληπτος ιστορία μέλλει βέβαια να εξιχνιάση, και ευκρινήση τας πράξεις αυτών, και τα αποτελέσματα.
Οπαδοί λοιπόν όντες και ημείς πάντοτε, και εκτελεσταί του προμνησθέντος θείου ρητού, σας απαλλάττομεν εις το εξής, πανιερώτατε, από την προς τον υψηλότατον Βεζύρην, ως μας υπόσχεσθε, μεσιτείαν, και ικεσίαν σας υπέρ ημών, διότι αρκεί εις ημάς η σκέπη και εύνοια του υψηλού και κραταιού Δουβλετίου, την οποίαν σεβόμενοι, και διατηρούντες χρεωστικώς, δεόμενοι προς τούτοις του υψίστου υπέρ της μακροβιότητος και ευημερίας της Μεγαλειότητός του, δεν αμφιβάλλομεν, ότι θα σκέπει, και διατηρεί ημάς πάντοτε ως πιστούς υπηκόους, και ευπειθή τέκνα του.



Ευγωμονούντες εν τοσούτω, πανιερότατε δια τας πνευματικάς, και πατρικάς προς ημάς συμβουλάς σας, υποσημειούμεθα με βαθύτατον σέβας.



1801 Ιουλίου 10
Της υμετέρας πανιερότητος
τέκνα εν Χριστώ ευπειθή
οι προεστώτες, και άπας ο λαός της Πάργας

Ο Ιερόθεος, απτόητος, θα στείλει και μια δεύτερη επιστολή στον Χρύσανθο, με την οποία του ζητά να καταδώσει τους Παργιανούς που βοηθούν τους Σουλιώτες (και πάλι «διά το καλόν του»)…

Αδελφέ, άγιε Παραμυθίας.



Ήξευρε ότι ο αδελφός του Κακοϊωσήφ (σ.σ.: μοναχός που εξόρισαν οι Παργινοί και βρήκε καταφύγιο στην αυλή του Αλί Πασά) ήλθεν εις τον εφέντη μας, και τον επαρεκάλεσεν διά τον αδελφόν του, και μ’ επρόσταξεν, όθεν αν έλθη να προσπέση και τον συμπαθήσης, και να μας γράψης. Αν θέλης όμως και να τον εξορίσω, και να κόψω και τα μαλλιά του, να με γράψης καταλεπτώς μόνος σου μυστικά πόθεν επαρακινήθησαν οι Παργινοί να βοηθούν τους Σουλιώτας, και πόσην βοήθειαν τους έδωκαν, και τι και τι, και τους σκοπούς των Παργινών, και των Σουλιωτών. Μουτλάκ (σ.σ.: τούρκικη[!] λέξη) κάθε τι να με ιδεάσης, διά να ημπορέσω ύστερον να σε διαφεντεύω, και να μην χαθής, αγκαλιά εδώ όλα τα μανθάνομεν μα θέλω να με τα γράψης διά το καλόν σου.



1801 Σεπτεμβρίου 7, Ιωάννινα
Ο Ιωαννίνων Ιερόθεος

Όλα αυτά τα κείμενα και κυρίως οι ανθελληνικές (και συνάμα φιλοτουρκικές) ενέργειες του Ιερόθεου και των άλλων ρασοφόρων προδοτών, είναι «ανύπαρκτα» για την σύγχρονη ελληνική ιστορία κι ως εκ τούτου δεν διδάσκονται στα σχολεία (έστω και σαν απλή αναφορά), γιατί θα χαλάσει την «σούπα» του «εθνοσωτήριου» ρόλου της Εκκλησίας στην Επανάσταση, καθώς και του περίφημου «Ελληνοχριστιανισμού».


Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=3647#ixzz1HXKFawLT

Η προδοσία των μοναχών της Μονής Βλατάδων και η κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους το 1430

Το 1430, η Θεσσαλονίκη πολιορκούνταν από ξηρά και θάλασσα, από τον σουλτάνο Μουράτ τον Β’ (πατέρας του Μωάμεθ του Πορθητή, ο οποίος 23 χρόνια αργότερα κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη και πάλι με την συνεργασία των κληρικών), χωρίς αποτέλεσμα, καθώς οι κάτοικοι αντιστέκονταν με σθένος.

Απ’ την δύσκολη αυτή θέση, ανέλαβαν να τον βγάλουν οι καλόγεροι την Μονής Βλατάδων (Βλαταίων) που βρισκόταν εντός της πόλεως (στην άνω πόλη της Θεσσαλονίκης, όπου όπως λέγεται, εκεί «δίδαξε» ο απόστολος Παύλος), λειτουργώντας σαν «πέμπτη φάλαγγα», παρακινούμενοι είτε από το «μπαξίσι» που έδινε ο σουλτάνος σε όποιον βοηθούσε να καταλάβει την πόλη, είτε -το πιθανότερον- διαισθανόμενοι πως αργά ή γρήγορα οι Οθωμανοί θα γινόταν κύριοι της πόλης και της περιοχής, οπότε θεώρησαν «φρόνιμο» να εξασφαλίσουν τα «κεκτημένα» τους προσφέροντας γη και ύδωρ για να μην θίξει ο σουλτάνος την περιουσία τους, είτε λόγω και των δύο.

Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Ο ανέκδοτος Κώδικας 161 της Χίου για τη σύνοδο της Φλωρεντίας, την άλωση από προδοσία της Θεσσαλονίκης το 1430, και τη μάχη της Βάρνας» (Νίκος Β. Κοσμάς), οι καλόγεροι της μονής Βλατάδων υπέδειξαν στον Μουράτ Β’ τους υπόγειους αγωγούς του υδραγωγείου της Θεσσαλονίκης, που βρίσκονταν στον Χορτιάτη, και του συνέστησαν να κόψει το νερό αν ήθελε η Θεσσαλονίκη να πέσει στα χέρια του σαν «ώριμο φρούτο»…

Αμή να ακούσετε πώς το επήρε (τη Θεσσαλονίκη) να θρηνήσετε μεγάλως. Το μέρος όπου έπινεν ο λαός της συμπρωτεύουσας, έρχετον απ’ έξω από τόπον όπου λέγεται του Χορτιάτη με σωληνάρια-αγωγούς και έμπαινεν από κάτω από την γην μέσα εις την Θεσσαλονίκην. Και ωσάν ήρθε αυτός ο Σουλτάνος και την επολέμα ήτον εις αδημονίαν μεγάλην, όπου δε ημπορούσε να την επάρη και έταζε χαρίσματα μεγάλα και δωρεάς, όποιος του δείξει να την επάρη. Και ως έμαθον τούτο οι καλόγεροι του μοναστηρίου των Βλαταίων, όπου είναι το μοναστήρι τους εις την καρδίαν της Θεσσαλονίκης, έγραψαν γράμμα μια νύχτα και το έριξαν από το μοναστήρι έξω εις τον Σουλτάνον Μουράτ Β’ γράφοντας και λέγοντας έτζι: «Ημείς οι δούλοι σου από το μοναστήρι των Βλαταίων προσκυνούμεν την αυθεντίαν σου και δεόμεθα του Θεού να σε βοηθήσεις να επάρης τούτο το κάστρον το περίφημον και άλλα πολλά και να σε ιδούμεν και βασιλέα στην Πόλη. Όμως δίδωμεν σου είδησιν ότι αν θέλεις να επάρης το κάστρον τούτο της Θεσσαλονίκης στείλε από το φουσάτον σου ανθρώπους εις του Χορτιάτη την περιοχήν όπου έρχεται απ’ εκεί το νερό εδώ μέσα στην πόλη μας και κόψε το νερό να μην τρέχει και πίνει ο λαός και στανικώς θέλουν παραδοθή και προσκυνήσουν».

Παρόμοια αναφέρονται και στο «Χρονικόν περί της των Τούρκων βασιλείας» (από το 1300 μέχρι το 1461), του Μέγα Λογοθέτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Ιέρακος (16ος αιώνας). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο συγγραφέας, μετά την προδοσία των καλόγερων, οι Θεσσαλονικείς πιάστηκαν «σαν τα σπουργίτια σε παγίδα και σαν τα ορτύκια που λείπει η μάνα τους απ’ τη φωλιά»…

Αφ’ ου δε παρεγένετο σουλτάνος προς εκείνην και Θετταλούς εκύκλωσε τους όντας εν τη πόλει, ην απορία εν αυτώ μεγίστη περί ταύτης, ουδόλως γαρ ηδύνατο ελείν και εκπορθήσαι το άστυ το περιφανές τών Θετταλών το κλέος, ηθύμει δε και ήσχαλε κ’ ετήκετο μεγάλως.



Τότε τινές των μοναχών, λέγω, των ρακενδύτων εκ των Βλατέων της μονής εντός αυτού οικούντες, κατέγραψαν, εδήλωσαν άπαντα τω σουλτάνω, γράφουσι δε και λέγουσιν: «Ω κύριε σουλτάνε, ως ει σοί έστι βουλητόν άρξαι Θεσσαλονίκης, λαβείν και ταύτην και ημάς και πάντας τους εν πόλει, τους υδροχόους έκοψον σωλήνας Χορτιάτου, δίψn πιεζομένων δε πάντων και απορία, ακόντων τελεσθήσεται όπερ ποθείς γενέσθαι. Όρος Χορτιάτης εστί δε κείμενον υπέρ ταύτης, εξ ου τη πόλει άριστον ύδωρ ηδύ εισρέει».



Σουλτάνος oυv ακηκόως τούτο υπερησθείς τε επιχειρεί ως εν ταύτω τω πράγματι και έργω και ταύτην εχειρώσατο ως καλίαν στρουθίων, ως ορταλίχων φωλεόν άνευ μητρός μεινάντων, ήτοι αγάπης καθαράς μη ούσης εν τοις ένδον. Τότε τζαούσην φύλακα καθίστησι φυλάττειν τους εν μονή μονάζοντας προδώσαντας την πόλιν. Τζαούσης δε την σήμερον αυτ’ η μονή καλείται, ίνα μηδείς εκ του στρατού τους μοναχούς ταράξn, όθεν και ατελείς εισίν άχρι του νυν εκ Τούρκων, το έργο μνημονεύοντες των μοναχών το πάλαι.

Η Θεσσαλονίκη έπεσε στις 29 Μαρτίου 1430. Ο Μουράτ Β’ εξετίμησε αρκετά την πολύτιμη συνεργασία των καλόγερων, δίνοντας προνόμια στο μοναστήρι που ονομάστηκε και «Τσαούς Μοναστήρ» (παρεμπιπτόντως αξίζει ν’ αναφερθεί ότι η μονή χτίστηκε τον 14ο αιώνα πάνω σε ερείπια καταστραμμένου -απ’ τους χριστιανούς- αρχαιοελληνικού ναού), εξαιτίας της φρουράς (τσαούσηδες) που διέθεσε ο σουλτάνος για την προστασία των μοναχών. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, «τσαούσηδες» ορίζονταν από τον σουλτάνο, κάποιοι απ’ τους ίδιους τους καλόγερους για λογαριασμό των Τούρκων αξιωματικών, εξασφαλίζοντας έτσι την προστασία του μοναστηριού, με την δύναμη που έδινε ο οθωμανικός στρατιωτικός βαθμός.

Σύμφωνα τέλος και με τον ιστορικό Παύλο Καρολίδη («Ιστορία του ελληνικού έθνους» του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου), το στρατόπεδο του Μουράτ Β’, επισκέφθηκαν εκείνες τις ημέρες και οι καλόγεροι του Αγίου Όρους, προκειμένου να δηλώσουν υποταγή και να διασφαλίσουν κι αυτοί τα προνόμιά τους, διακρίνοντας την επικείμενη επικράτηση των Τούρκων: «Διαρκούσης της πολιορκίας της Θεσσαλονίκης ή μικρόν μετά την άλωσιν της πόλεως ταύτης ενεμφανίσθησαν εν τω στρατοπέδω του Μουράτ Β’ απεσταλμένοι των ιερών μονών του αγιωνύμου όρους Άθω και προσήνεγκον αυτώ την υποταγήν της ιερατικής αυτών πολιτείας. Ο Οθωμανός μονάρχης ευμενώς εδέξατο τους απεσταλμένους και ανεγνώρισε και επεκύρωσε πάντα τα δικαιώματα και προνόμια, ων απέλαυεν η ιερά πολιτεία επί των Ελλήνων αυτοκρατόρων».


Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net/?p=3669#ixzz1HXIhPWCD

ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ

Ένα μεγάλο αγροτικό σκάλδαλο έχει σκάσει τώρα και μήνες στο Ηράκλειο και το όνομα
αυτού ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΑΒΑΛΑΣ.
Ναι, ο γνωστός πρόεδρος της "ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ" που η δίκη του.... δεν έγινε... τη μέρα
που έπεσε ο Μητσοτάκης !!!

Ο κύριος αυτός πιάστηκε από το ΣΔΟΕ με πλαστά τιμολόγια, να έχει πουλήσει στην ένωση γεωργικών συνεταιρισμών Ηρακλείου στην οποία προεδρεύει, οινοστάφυλα 300.000
ευρώ.
Ο ίδιος επέστρεψε πίσω τα 140.000 ευρώ.

Ναι, και δεν έχει μπει ακόμη φυλακή !!!!!

ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΣ, ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΑΓΡΟΤΟΠΑΤΕΡΑΣ, ΠΟΥ ΚΑΤΑΧΡΈΩΣΑΝ ΚΑΙ ΔΙΈΛΥΣΑΝ ΤΟΥΣ ΓΕΩΡΓΙΚΟΥΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΎΣ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ!!

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΑΙΔΩ!!!

ΔΥΟ ΑΠΟΡΙΕΣ

Μέσα στη λαίλαπα του μνημονίου και των οικονομικών μέτρων που λαμβάνονται, θα ήθελα να μάθω τι έγινε με τα 500 εκατομμύρια που χάρισε παράνομα περισι ο Χατζηγάκης στους αγρότες.
Τα επιστρέψαμε πίσω στην Ε.Ε. και αν ναι, ποιος επιβαρύνθηκε?

Επίσης μια άλλη απορία μου είναι , τι έγινε με το ένα εκατομμύριο της ζήμενς
που παραδέχτηκς πως πήρε ο Τσουκάτος?
Περιμένομε τη θεά ΛΗΘΗ να δώσει τη λύση ή τα δυο κόμματα τα έκαναν πλακάκια?

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ??

Όλοι μας τους τελευταίους μήνες ψάχνομε να βρούμε
ποιοι έφεραν τον τόπο σ' αυτή την οικονομική κατρακύλα
που βιώνομε καθημερινά.
Πιο απλά : Ποιοι έφαγαν τα λεφτά ???

Όλοι μιλούν αόριστα ή στοχοποιούν τους πολιτικούς,
τους βιομήχανους και γενικά την επιχειρηματική τάξη.
Είναι αδιαμφισβήτητο ότι όλοι οι πολιτικοί από το 1981
και μετά διέφθειραν τους πάντες ,με διορισμούς παροχές,
αποσβέσεις χρεών, λαμογιές, κλεψιές, χρηματιστήρια,
ομόλογα και γενικά με την ήσσονα προσπάθεια που επεκράτησε
λόγω "δημοκρατικών ευαισθησιών".
Κανονικά σήμερα με αυτή την κατάσταση δεν θα έπρεπε
να υπάρχει ούτε ΠΑΣΟΚ ούτε ΝΔ, ούτε κανείς από αυτούς
που πολιτεύτηκαν και δημιούργησαν τη σημερινή πολιτική
σαπίλα.
Πώς τολμούν και βγαίνουν στην τηλεόραση τόσο οι
Χατζηγάκηδες όσο και οι Πάγκαλοι, για μένα είναι
αδιανόητο.
Πώς υπάρχουν ακόμη σάπιες ντομάτες και χαλασμένα
γιαούρτια δεν το καταλαβαίνω.

Πώς ακόμη δεν έχουν δημεύσει τα 9 εκατομμύρια αυτού του
"πολιτισμένου"
υπαλλήλου, δεν χωρά στο μυαλό μου.
Πού τα βρήκαν τόσα πλούτη οι διάφοροι Τσοχατζόπουλοι
τραγικοί άξιοι μαθητές του Κουτσόγιωργα ?

Εκτός όμως από το πολιτικό κηφηναριό, πολλοί απλοί
πολίτες θα έπρεπε να ντρέπονται, γιατί έγιναν κι αυτοί
μέρος του πολιτικού συστήματτος, όταν εν γνώσει τους
έτρωγαν τόσα χρόνια κι από τις τέσσερεις μασέλες χωρίς
να το δικαιούνται και χωρίς να έχουν τα προσόντα...
Μήπως τα λεφτά τα έχουν κλέψει οι αγρότες και οι βοσκοί
οι οποίοι καρπώθηκαν για 30 χρόνια τόσες και τόσες
παράνομες επιδοτήσεις και αποζημιώσεις και γέμισαν
την Ελλάδα με 4χ4 ?
Μήπως οι εφοροτελωνειακοί με το απήθμενο θράσος
πέτυχαν τους μισθούς των 3000 ευρώ και το βούλωσαν
όταν μπήκε το 5% ΔΕΤΕ στους λ/σμούς της ΔΕΗ,
δηλαδή εις βάρος όλων των υπολοίπων?
Δεν κλέβει αυτός ο υπάλληλος από το δικό μου εισόδημα
για να απαλαγεί το κράτος από τη δική του ευθύνη?
Ο δικηγόρος δεν κλέβει από το δικό μου εισόδημα
όταν υποχρεώνομαι να πλήρώσω την υποχρεωτική
του παρουσία στις αγοραπωλησίες μου ?
Οι υπάλληλοι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ με τους μισθούς
που είδαν το φως της δημοσιότητας, δεν κλέβουν το
δικό μου πορτοφόλι που το αδειάζουν μέσω της ΔΕΗ?
Δεν μπορούν να ζήσουν με 1500 ευρώ που παίρνει ένας
γιατρός του ΕΣΥ?
Τα επιπλέον που παίρνουν είναι καθαρή κλεψιά
με νόμιμη διαδικασία.
Ένας Γερουλάνος δεν φτάνει. Θέλει δέκα και με
θέληση, όχι "μα" και "μου".
Γιατί ένας υπάλληλος Δ.Ε. της ΔΕΗ ή του ΟΤΕ να
παίρνει σύνταξη 3000, εκτός των γνωστών ωφελειών-
ελαφρύνσεων που τυγχάνουν?
Από ποιανού την πλάτη βγαίνουν βγαίνουν αυτά τα λεφτά
άν όχι από του απλού εργαζόμενου των 700-1000 ή
το πολύ 1500 ευρώ?
Δεν κατάλαβα γιατί ο δικαστής και ο βουλευτής πρέπει
να παίρνουν μισθούς 7000 για να ζουν αξιοπρεπώς,
για να μην υποκύπτουν σε "πειρασμούς",
κι ο εκπαιδευτικός 1000-1500?
Μήπως αυτός πρέπει να ζει αναξιοπρεπώς?
Γιατί δεν μπορεί κανείς να αγγίξει τους υπαλλήλους
της βουλής παρ' όλο το σάλο που έχει γίνει?
Γιατί το επέτρεψε αυτό τόσα χρόνια ο τέως πρόεδρός
της Α. Κακλαμάνης και σήμερα εξακολουθεί να ποιεί
την νήσσαν ο γραφικός Πετσάλνικος?
Μήπως επειδή εκεί είναι όλα τα ΔΙΚΑ τους παιδιά
και οι άλλοι είναι απόπαιδα?
Γιατί οι υπάλληλοι της Ολυμπιακής του ΟΣΕ του ΟΛΠ
και λοιπών κοινωφελών οργανισμών τους επετράπη
από τις εκάστοτε κυβερνήσεις να τρώνε από τον
ιδρώτα του εκάστοτε εργάτη της οικοδομής μόνο
και μόνο επειδή έχουν κοινό σωματείο την αμαρτωλή
ΓΣΕΕ που καλύπτει τους πάντες, πληβείους & πατρίκιους?

Είναι τόσα πολλά τα σαθρά και τα άδικα σ' αυτόν
τον τόπο, που πρέπει να; ιδρυθεί το κράτος από την
αρχή με καινούργιο σύνταγμα και καινούργιους
νόμους, που να μην δημιουργούν το αίσθημα της αδικίας
στον πολίτη και να τον σπρώχνουν σε σοβιετικές
ουτοπίες...

ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ ?

Παρακολουθώ τις οικονομικές αδυναμίες της χώρας μας και προσπαθώντας να καταλάβω πώς φτάσαμε ως εδώ έχω βγάλει ορισμένα συμπεράσματα για την κατρακύλα της ,που είναι αποτέλεσμα της διακυβέρνησης του τόπου από το 1974 μέχρι σήμερα.

Μέχρι τότε ούτε χρέη ούτε ελλείμματα. Κι ας έτρωγαν και οι χουντικοί .

Στη συνέχεια η επταετία του Καραμανλή , που υπό την πίεση της αντιπολίτευσης και ιδιαιτέρως του Α. Παπανδρέου και του δημαγωγικού του λόγου , αναγκάζεται να κάνει εκπτώσεις σ' όλους τους τομείς και να δίνει παροχές. Κι όσο πιο πολλή πίεση ασκείται

τόσο μεγαλύτερες γίνονται και οι παροχές.

Ο πολιορκητικός κριός , που είναι οι συνδικαλιστές , καταφέρνουν να εκπορθήσουν το 1981 το "Μαξίμου" και να αρχίσει με ταχύτερους ρυθμούς η κοινωνική και κυρίως η οικονομική κατηφόρα της χώρας.

Όλες οι συνθήκες ήταν ευνο'ι'κές για να πάει η χώρα μπροστά.

Το πετρέλαιο έχει σταθεροποιηθεί, καθώς και το δολάριο.

Κι όχι μόνον αυτό. Άρχισαν να εισρέουν από την "καταραμένη" ΕΟΚ δισεκατομμύρια

ευρώ.

Άρχισε όμως και η ικανοποίηση των συνδικαλιστικών αιτημάτων Το χρήμα ρέει άφθονο.

" Πάρε κόσμε " και αργότερα "Τσοβόλα δώστα όλα"

Καί οι "Τσοβόλες" τάδωσαν όλα. Το βαρύ πεπόνι ο Αρσένης φεύγει και ο Σημίτης προσπαθεί να βάλει τάξη στην άθλια παπανδρε'ι'κή-αρσενική οικονομία..

Εϊναι όμως αργά! Ο Ζολώτας -θυμόμαστε-δεν έχει λεφτά να πληρώσει τις ανελαστικές

δαπάνες της χώρας. Τόσο καλά πήγαινε η οικονομία της ,μετά από 8 χρόνια σοσιαλιστικής διακυβέρνησης!!!

Και τα χρέη πάνε στα ύψη. Είναι γνωστά τα οικονομικά δεδομένα της εποχής. Δάνεια, δάνεια, δάνεια...Τέτοια αφροσύνη και οικονομική ασχετοσύνη δεν ξανάγινε απο καμιά κυβέρνηση του τόπου...

Στη συνέχεια, όλες οι επόμενες κυβερνήσεις αναγκάζονται κι αυτές να δανείζονται

άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο. Χαρίζουν λεφτά και πλειοδοτούν σε παροχές

κι αυξήσεις, μετά από εκβιαστικές συνδικαλιστικές απαιτήσεις.



Ο κατήφορος που ξεκίνησε το 1981 δεν είχε σταματημό.



Και έτσι φτάσαμε στο σήμερα. Καί ξαφνιαζόμαστε με τα επιδόματα και τους αφορολόγητους παχυλούς μισθούς σε όλο το τοπίο του δημόσιου τομέα.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου-δεν ξεχνάμε- το ήξερε πως υπήρχαν τα περίφημα "ρετιρέ"

τα οποία εκείνος εξέθρεψε αλλά χάιδευε τα αυτιά τους.

Μην παραξενευόμαστε σήμερα εμείς όταν τα media μας βομβαρδίζουν με τους προκλητικούς μισθούς στην ΕΡΤ στις εφορίες και τα τελωνεία.

Αυτά κάποιοι τά έδωσαν και κάποιοι τα πήραν.

Έχει λοιπόν χρέος η σημερινή κυβέρνηση να αποκαταστήσει την ισοτιμία και την ισονομία κόβοντας όλα τα οικονομικά προνόμια ΟΠΟΥ κι αν έχουν δοθεί.

Να ξανακάνει μοίρασμα της "τράπουλας" από την αρχή με δικαιοσύνη και να πάρει τα χρήματα που έχει ανάγκη από αυτούς που τόσα χρόνια τρώνε από το δικό μου υστέρημα.

Ναι, να κάνει μείωση μισθών, τόση όση χρειάζεται για να επανέλθει η οικονομική τάξη

στη μισθολιγική λαίλαπα που δημιούργησε πληβείους και πατρίκιους.

Όσο για τις απειλές των συνδικα ληστάδων...ήρθε ο καιρός να μάθουν "πόσα απίδια χωρά ο σάκκος"



http://roderikos.blogspot.com

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΣΙΜΑΤΑ

Οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν εκτός των 14 μισθών το χρόνο και 3000 για το
άνοιγμα της και άλλες 3000 για το κλείσιμό της.

Προτείνω λοιπόν, για να μην έχουν αυτό το "βαρύ" καθήκον του ανοιγοκλεισίματος, και πάθουν υπερκόπωση,
να είναι η βουλή πάντοτε ανοιχτή, όπως όλες οι δημόσιες υπηρεσίες.

Αλλιώς να παίρνουν και οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων ένα μισθό με το
άνοιγμα των σχολείων κι άλλον ένα με το κλείσιμο....